नित्यानित्यासु लोलासु जगत्स्थितिषु संस्थितः । अन्तर्मुखो ऽस्मि तिष्ठामि स्वयम् एवात्मनात्मनि
अपि संरुध्यते वायुर् अपि वा सलिलं गतेः । नैतस्मात् सुसमाधानान् निरुद्धं संस्मराम्य् अहम्
प्राणापानानुसरणात् परमात्मावलोकनात् । अशोकम् अनुयातो ऽस्मि पदम् आद्यं महातपः
आ महाप्रलयाद् ब्रह्मन्न् उन्मज्जननिमज्जने । अयम् अद्यापि भूतानां पश्यञ् जीवामि धीरधीः
न भूतं न भविष्यच् च चिन्तयामि कदाचन । दृष्टिम् आलम्ब्य तिष्ठामि वर्तमानाम् इहात्मनः
यथाप्राप्तेषु कार्येषु परित्यक्तफलैषणः । सुषुप्तसमया बुद्ध्या परितिष्ठामि केवलम्
भावाभावमयीं चिन्ताम् ईहितानीहितान्विताम् । विमुच्यात्मनि तिष्ठामि चिरं जीवाम्य् अनामयः
प्राणापानसमायोगसमयं समनुस्मरन् । स्वयम् आत्मनि तुष्यामि तेनास्मि चिरजीवितः
इदम् अद्य मया लब्धम् इदं लप्स्यामि सुन्दरम् । इति चिन्ता न मे तेन चिरं जीवाम्य् अनामयः
न स्तौमि न च निन्दामि क्वचित् किञ्चित् कदाचन । आत्मनो ऽन्यस्य वा साधो तेन जीवाम्य् अनामयः
न तुष्यति शुभप्राप्तौ नाशुभेष्व् अपि खिद्यते । मनो मम समं नित्यं तेन जीवाम्य् अनामयः
परमं त्यागम् आलम्ब्य सर्वम् एव सदैव हि । जीवितादि मया त्यक्तं तेन जीवाम्य् अनामयः
प्रशान्तचापलं वीतशोकम् अस्तसमीहितम् । मनो मम मुने शान्तं तेन जीवाम्य् अनामयः
काष्ठं विलासिनीं शैलं तृणम् अग्निं हिमं नभः । समं सर्वत्र पश्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
किम् अद्य मम सम्प्राप्तं प्रातर् वा भविता पुनः । इति चिन्ताज्वरो नास्ति तेन जीवाम्य् अनामयः
जरामरणदुःखेषु राज्यलाभसुखेषु च । न बिभेमि न हृष्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
अयं बन्धुः परश् चायं ममायम् अयम् अन्यतः । इति ब्रह्मन् न जानामि तेन जीवाम्य् अनामयः
आहरन् विहरंस् तिष्ठन्न् उत्तिष्ठन्न् उच्छ्वसन् स्वपन् । देहो ऽहम् इति नो वेद्मि तेन जीवाम्य् अनामयः
इमं संसारम् आरम्भं सुषुप्तवद् अवस्थितः । असन्तम् इव पश्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
यथाकालम् उपायाताव् अर्थानर्थौ समौ मम । हस्ताव् इव शरीरस्थौ तेन जीवाम्य् अनामयः
अपारिप्लवया ऋज्व्या सुदृशा स्निग्धमुग्धया । ऋजु पश्यामि सर्वत्र तेन जीवाम्य् अनामयः
आपादमस्तकान्ते ऽस्मिन् न देहे ममता मम । त्यक्ताहङ्कारपङ्कस्य तेन जीवाम्य् अनामयः
यत् करोमि यद् अश्नामि तत् त्यक्त्वा तद्वतो ऽपि मे । मनो नैष्कर्म्यम् आदत्ते तेन जीवाम्य् अनामयः
यदा यदा मुने किञ्चिद् विजानामि तदा तदा । नतिम् आयामि नौद्धत्यं तेन जीवाम्य् अनामयः
करोमीशो ऽपि नाक्रान्तिं परितप्ये न खेदितः । दरिद्रो ऽपि न वाञ्छामि तेन जीवाम्य् अनामयः
नश्यद्रूपे शरीरे ऽस्मिन्न् अनष्टात्मा चिदास्पदः । भूतवृन्दं हसाम्य् आरात् तेन जीवाम्य् अनामयः
आशापाशविनुन्नायाश् चित्तवृत्तेस् समाहितः । संस्पर्शं न ददाम्य् अन्तस् तेन जीवाम्य् अनामयः
असत्तां जगतस् सत्ताम् आत्मनः करबिल्ववत् । सुप्तः प्रबुद्धः पश्यामि तेन जीवाम्य् अनामयः
क्षीणं भिन्नं श्लथं जीर्णं क्षुब्धं क्षुण्णं क्षयं गतम् । पश्यामि नववत् सर्वं तेन जीवाम्य् अनामयः
सुखितो ऽस्मि सुखासक्ते दुःखितो दुःखिते जने । सर्वस्य प्रियमित्रं च तेन जीवाम्य् अनामयः