क्षणम् अस्तङ्गतप्राणम् अपानोदयवर्जितम् । अयत्नसिद्धं बाह्यस्थं कुम्भकं तत् पदं विदुः
क्षणम् अस्तङ्गतापानः प्राणोदयविवर्जितः । अयत्नसिद्धो ह्य् अन्तस्स्थः कुम्भकः परमं पदम्
एतत् तद् आत्मनो रूपं शुद्धैषा सा परैव चित् । एतत् सद् असदाभासम् एतत् प्राप्य न शोच्यते
पुष्पस्यान्तर् इवामोदं प्राणस्यान्तर् अवस्थितम् । न च प्राणं न चापानं चिदात्मानम् उपास्महे
प्राणक्षयपदान्तस्थम् अपानक्षयकोटिगम् । अपानप्राणयोर् मध्यं चिदात्मानम् उपास्महे
प्राणस्य प्राणनं प्रोच्चैः परं जीवस्य जीवितम् । देहस्य धारणं धुर्यं चिदात्मानम् उपास्महे
यस्मिन् सर्वं यतस् सर्वं यस् सर्वं सर्वतश् च यः । यश् च सर्वमयो नित्यं चिदात्मानम् उपास्महे
आलोकालोकनं पुण्यं सर्वपावनपावनम् । भावाभावनम् अन्यूनं चिदात्मनम् उपास्महे
परस्परोपसङ्घट्टे हृदये मरुतोस् स्थितम् । बहिर् अन्तस् तथाकाशे चिदात्मनम् उपास्महे
अपानो ऽस्तङ्गतो यत्र प्राणो नाभ्युदितः क्षणम् । कलाकलङ्करहितं तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
नापानो ऽभ्युदितो यत्र प्राणश् चास्तम् उपागतः । नासाग्रगगनावर्तं तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
प्राणापानोद्भवस्थाने बाह्याभ्यन्तरसंस्थिते । ये द्वे योगिपदाधारं तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
प्राणापानरथारूढम् अप्राणापानम् आततम् । यच् छक्तिरूपं शक्तीनां तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
हृत्प्राणकुम्भकं देवं बहिश् चापानकुम्भकम् । पूरकांशविमृष्टं यत् तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
प्राणापानपरामर्शसत्तारूपावबोधकम् । यत् प्राप्यं प्राणमननात् तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
यत् प्राणपवनस्पन्दो यत् स्पन्दानन्दकारणम् । कारणं कारणानां यत् तच् चित्तत्त्वम् उपास्महे
यद् अखिलकलनाकलङ्कहीनं परिवलितं च सदा कलागणेन । अनुभवविभवं पदं तद् अग्र्यं सकलसुरावनतं परं प्रपद्ये
एषा हि चिति विश्रान्तिर् मया प्राणसमाधिना । क्रमेणानेन सम्प्राप्ता स्वयम् आत्मनि निर्मले
एतां दृष्टिम् अवष्टभ्य संस्थितो ऽस्मि महामुने । न चलामि निमेषांशम् अपि मेरुर् इवाचलः
गच्छतस् तिष्ठतो वापि जाग्रतस् स्वपतो ऽपि वा । स्वप्ने ऽपि न चलत्य् एष सुसमाधिर् ममात्मनि
नित्यानित्यासु लोलासु जगत्स्थितिषु संस्थितः । अन्तर्मुखो ऽस्मि तिष्ठामि स्वयम् एवात्मनात्मनि
अपि संरुध्यते वायुर् अपि वा सलिलं गतेः । नैतस्मात् सुसमाधानान् निरुद्धं संस्मराम्य् अहम्
प्राणापानानुसरणात् परमात्मावलोकनात् । अशोकम् अनुयातो ऽस्मि पदम् आद्यं महातपः
आ महाप्रलयाद् ब्रह्मन्न् उन्मज्जननिमज्जने । अयम् अद्यापि भूतानां पश्यञ् जीवामि धीरधीः
न भूतं न भविष्यच् च चिन्तयामि कदाचन । दृष्टिम् आलम्ब्य तिष्ठामि वर्तमानाम् इहात्मनः
यथाप्राप्तेषु कार्येषु परित्यक्तफलैषणः । सुषुप्तसमया बुद्ध्या परितिष्ठामि केवलम्
भावाभावमयीं चिन्ताम् ईहितानीहितान्विताम् । विमुच्यात्मनि तिष्ठामि चिरं जीवाम्य् अनामयः
प्राणापानसमायोगसमयं समनुस्मरन् । स्वयम् आत्मनि तुष्यामि तेनास्मि चिरजीवितः
इदम् अद्य मया लब्धम् इदं लप्स्यामि सुन्दरम् । इति चिन्ता न मे तेन चिरं जीवाम्य् अनामयः
न स्तौमि न च निन्दामि क्वचित् किञ्चित् कदाचन । आत्मनो ऽन्यस्य वा साधो तेन जीवाम्य् अनामयः