क्षीरसागरसम्भूतः प्रसृतामृतनिर्झरः । प्रतिबिम्बशशश् श्रीमान् यस्य चूडामणिश् शशी
अनारतशिरश्चन्द्रप्रस्रवेणामरीकृतः । यस्येन्द्रनीलवत् कालकूटः कण्ठस्य भूषणम्
धूलिलेखामहावर्तं स्वच्छं पावकसम्भवम् । परमाणुचयं भस्म यस्य स्नानजलं सितम्
निर्मलानि जितेन्दूनि घृष्टानि घटितानि च । यस्यास्थीन्य् एव रत्नानि देहे कान्तिमयानि च
दशाशादशम् अम्भोदनीलं शीतलपल्लवम् । तारकाबिन्दुशबलं यस्य चाम्बरम् अम्बरम्
भ्रमच्छिवाङ्गनं पक्वमहामांसौदनाकुलम् । बहुभूतेर् गृहं यस्य श्मशानं हिमपाण्डुरम्
कपालमालाभरणाः पीतरक्तरसासवाः । अन्त्रस्रग्दामवलिता बन्धवो यस्य मातरः
प्रस्फुरन्मूर्धमणयश् चोपन्तो मसृणाङ्गकाः । भुजगा वलया यस्य प्रकचत्कनकत्विषः
दृक्पातप्लुष्टशैलेन्द्रं जगत्कवलनालसम् । भैरवाचरितं यस्य लीलासन्त्रासितामरम्
स्वस्थीकृतजगज्जीवस् स्वव्यापारस्थचेतसः । यदृच्छया करस्पन्दो यस्यासुरपुरक्षयः
एकाग्रमूर्तयस् स्नेहरागद्वेषविवर्जिताः । स्वजना यस्य ते शैलास् सरसा अपि नीरसाः
शिरःखुराः खुरकराः करदन्ता भुजोदराः । ऋक्षोष्ट्राजाहिवक्त्राश् च प्रमथा यस्य लालकाः
यस्य नेत्रत्रयोद्भासिवदनस्यामरप्रभोः । यथा गणास् तथैवान्यः परिवारो हि मातरः
नृत्यन्ति मातरस् तस्य पुरो भूतगणानताः । चतुर्दशविधानन्तभूतजातैकभोजनाः
खरोष्ट्रकाकवदना रक्तमेदोवसासवाः । दिगम्बरा विहारिण्यश् शरीरावयवस्रजः
वसन्ति गिरिकूटेषु व्योम्नि लोकान्तरेषु च । अटवीषु श्मशानेषु शरीरेषु च देहिनाम्
जया च विजया चैव जयन्ती चापराजिता । वामस्रोतोगता एतास् तुम्बुरुं रुद्रम् आश्रिताः
सिद्धा शुष्का च रक्ता च उत्पला चेति देवताः । स्रोतो दक्षिणम् आश्रित्य भैरवं रुद्रम् आश्रिताः
सर्वासाम् एव मातॄणाम् अष्टाव् एतास् तु नायिकाः । आसाम् अनुगतास् त्व् अन्या देव्यश् शतसहस्रशः
रौद्री च वैष्णवी ब्राह्मी वाराही वायवी तथा । कौमारी वासवी सौरी चेत्याद्यास् तास् सहस्रशः
आसाम् अनुगतास् त्व् अन्या देव्यः खेचर्य उत्तमाः । देवकिन्नरगन्धर्वपुरुषासुरसम्भवाः
तासाम् अनुगतास् त्व् अन्या भूचर्यः कोटिशस् स्थिताः । रूपिकानामधारिण्यो भूमौ पुरुषभोजनाः
हया गजाः खराः काका उष्ट्राजगरमर्कटाः । इत्यादिवाहनान्य् आसां चरन्तीनां जगत्त्रये
ताः काश्चित् पशुधर्मिण्यः क्षुद्रकर्मस्व् अवस्थिताः । काश्चिद् विदितवेद्यत्वाज् जीवन्मुक्तपदे स्थिताः
तासां मध्ये महार्हाणां मातॄणां मुनिनायक । अलम्बुसेति विख्याता माता मानद विद्यते
वज्राश्रितुण्डश् चण्डाख्य इन्द्रनीलाचलोपमः । तस्यास् तु वाहनं काको वैष्णव्या गरुडो यथा
इत्य् अष्टैश्वर्ययुक्तास् ता मातरो रौद्रचेष्टिताः । व्योम्नि मेलापकं चक्रुर् एकदा समम् आगताः
पूजयित्वा जगत्पूज्यौ देवौ तुम्बुरुभैरवौ । विचित्रार्थाः कथाश् चक्रू रुधिरासवतोषिताः
अथेयम् आययौ तासां कथावसरतः कथा । अस्मान् उमापतिर् देवः किं पश्यत्य् अवहेलया
प्रभावं दर्शयामो ऽस्य पुनर् नास्मान् असौ यथा । दृष्टमात्रमहाशक्तिः करिष्यत्य् अवधीरणम्