पत्त्रपुञ्जात् समुत्तस्थौ मेघशाव इवाचलात् । हे मुने स्वागतम् इति प्रोवाच मधुराक्षरम्
सङ्कल्पमात्रजाताभ्यां कराभ्यां कुसुमाञ्जलिम् । मह्यम् आशु ददौ बालमेघो हैमम् इवोत्करम्
इदम् आसनम् इत्य् उक्त्वा नवं कल्पतरुच्छदम् । उपनीतवति त्यक्तभृत्ये वायसनायके
भुसुण्डानूत्थितेष्व् ईषच्चलपक्षेषु पक्षिषु । उपविष्टं मुनिं दृष्ट्वा स्वासनोन्मुखदृष्टिषु
ससभाखगवृन्देन भुसुण्डेन समं ततः । तस्मिन् कल्पलताकुञ्जे उपविष्टो ऽहम् आसने
अथ पाद्यादि दत्त्वा स भुसुण्डस् तुष्टमानसः । माम् उवाच महातेजास् सौहार्दमधुराक्षरम्
अहो भगवतास्माकं प्रसादो दर्शितश् चिरात् । दर्शनामृतसेकेन यत् सिक्तास् सद्रुमा वयम्
मत्पुण्यचिरसम्भारप्रेरितेन त्वयाधुना । मुने मान्यैकमान्येन कुत आगमनं कृतम्
कच्चिद् अस्मिन् महामोहे चिरं विहरतस् तव । अखण्डितैव समता स्थिता चेतसि पावने
किमर्थम् अद्यागमनक्लेशेनात्मा कदर्थितः । त्वद्वचश्श्रोतुकामानाम् आज्ञां नो दातुम् अर्हसि
त्वत्पाददर्शनाद् एव सर्वं ज्ञातं मया मुने । यथागमनपुण्येन वयम् आयोजितास् त्वया
चिरजीवितचर्चाभिर् वयं ते स्मृतिम् आगताः । तेनेमं पादपं पादैस् त्वं पवित्रितवान् अयम्
ज्ञातत्वदागमो ऽप्य् एवं त्वां पृच्छामीह यन् मुने । भवद्वाक्यामृतास्वादवाञ्छा तत् प्रविजृम्भते
इत्य् उक्तवान् असौ पक्षी भुसुण्डश् चिरजीवितः । त्रिकालामलसंवेदी तत्र प्रोक्तम् इदं मया
विहङ्गममहाराज सत्यम् एतत् त्वयोच्यते । द्रष्टुम् अभ्यागतो ऽस्म्य् अद्य त्वाम् एव चिरजीवितम्
आशीतलान्तःकरणो दिष्ट्या कुशलवान् असि । पतितो ऽसि न शुद्धात्मन् भीषणां भववागुराम्
तद् एतं संशयं छिन्द्धि भगवन् मम तत्त्वतः । कस्मिन् कुले भवाञ् जातो ज्ञातज्ञेयः कथं भवान्
कियद् आयुश् च ते साधो वृत्तं स्मरसि किं च वा । केन वायं निवासस् ते निर्दिष्टो दीर्घदर्शिना
यत् पृच्छसि मुने सर्वं तद् इदं कथयाम्य् अहम् । अनुद्वेगितयेयं नः कथा श्रव्या महात्मना
युष्मद्विधास् त्रिभुवनप्रभुपूज्यरूपा आकर्णयन्ति यद् उदारधियो महान्तः । तेनाशुभं प्रकथितेन विनाशम् एति मेघस्य देहविभवेन यथार्कतापः
अथ राम भुसुण्डो ऽसौ न प्रहृष्टो न जिह्मधीः । सर्वाङ्गसुन्दरश् श्यामः प्रावृषीव पयोधरः
स्निग्धगम्भीरवचनस् स्मितपूर्वाभिभाषणः । करस्थपालीवतवत्प्रतोलितजगत्त्रयः
तृणवद्दृष्टसकलः प्रमेयीकृतसंसृतिः । लोकाजवञ्जवीभावे दृष्टे ज्ञातपरावरः
धीरस् स्थिरसमाकारो विश्रान्त इव मन्दरः । परिपूर्णस् समश् शुद्धः पूर्णार्णव इवाहतः
पदविश्रान्तधीश् शान्तः परमानन्दघूर्णितः । आविर्भावतिरोभावतज्ज्ञस् संसारजन्मिनाम्
सरभसवचनाभिरामरूपः प्रियमधुरोचितचारुहृद्यवाक्यः । स्वयम् इव नवम् आस्थितश् शरीरं सकलभयापहरः परः प्रकर्षः
इदम् अमलगिराह हासशुद्धं मृदुपदम् उज्झितसम्भ्रमं क्रमेण । कथयितुम् अखिलं निजं स्वरूपं मधुर इव स्तनितेन मुग्धमेघः
अस्त्य् अस्मिञ् जगति ज्येष्ठस् सर्वनाकनिवासिनाम् । देवदेवो हरो नाम देवदेवाभिपूजितः
षट्पदश्रेणिनयना यस्योच्चस्तबकस्तनी । विलासिनी शरीरार्धे लता चूततरोर् इव
हिमहारसिता यस्य लहरीस्तबकोम्भिता । आवेष्टितजटाजूटा गङ्गा कुसुममालिका