सुरकिन्नरगन्धर्वविद्याधरवरान्वितम् । जगद्वार्क्षीम् इव गतं दशाम् आकाशपूरणीम्
नीरन्ध्रकलिकाजालं नीरन्ध्रमृदुपल्लवम् । नीरन्ध्रविकसत्पुष्पं नीरन्ध्रफलमालितम्
नीरन्ध्रमञ्जरीपुञ्जं नीरन्ध्रमणिगुच्छकम् । नीरन्ध्रांशुकरत्नाढ्यं लताविकसनाकुलम्
सर्वर्तुकुसुमापूरैस् सर्वर्तुफलपल्लवैः । सर्वामोदरजःपुञ्जैः परं वैचित्र्यम् आगतम्
तस्य कच्छेषु कुञ्जेषु लतापत्त्रेषु पर्वसु । पुष्पेष्व् आलयसंलीनान् विहगान् दृष्टवान् अहम्
निशानाथकलाखण्डमृणालशकलैधितान् । अजनाभ्यब्जिनीकन्दभोजनान् ब्रह्मसारसान्
विरिञ्चरथहंसानां पोतकान् सामगायिनः । ओंकारवेदसुहृदो ब्राह्मपद्मबिसाशिनः
उद्गीर्णमन्त्रनिचयान् स्वाहाकारनिजस्वनान् । सुस्थिरैकतडित्पुञ्जनीलमेघसमोपमान्
देवान् इवाज्यपान् नित्यं यज्ञवेदीलतादलान् । शुकान् कार्शानवाञ् श्यामाञ् शिशूञ् शिखिशिखाशिखान्
गौरीरक्षितबर्हौघान् कौमारान् वरबर्हिणः । स्कन्दोपन्यस्तनिश्शेषशैवविज्ञानकोविदान्
व्योम्न्य् एव जातनष्टानां महतां व्योमपक्षिणाम् । बन्धून् आबद्धनिलयाञ् शरदभ्रसमाकृतीन्
विरिञ्चहंसजान् अन्यान् अन्यान् अग्निशुकोद्भवान् । कौमारबर्हिजान् अन्यान् अन्यान् अम्बरपक्षिजान्
द्वितुण्डांश् चाथ भारुण्डान् हेमचूडान् विहङ्गमान् । कलविङ्कान् बकान् गृध्रान् कोकिलान् क्रौञ्चकुक्कुटान्
भासचाषबलाकादीन् बहून् अन्यांश् च राघव । भूतौघाञ् जगतीवाहं दृष्टवांस् तत्र पक्षिणः
दक्षिणस्कन्धशाखायां स्थितायां खे दवीयसि । अथाहं दृष्टवान् पुष्टपत्त्रायाम् अम्बरस्थितः
कालकाकोलवलयं मञ्जरीजालमालितम् । लोकालोकाचलारण्ये कल्पाभ्रौघम् इव स्थितम्
तत्र पश्याम्य् अहं यावद् एकत्र स्कन्धकोटरे । विचित्रकुसुमास्तीर्णे विविधामोदशालिनि
शक्रानिलयमार्केन्दुगृहबल्युपजीविनः । पुण्यकृद्योषितां स्वर्गे प्रियसूचकवाशिताः
अपरिक्षुभिताकारास् सभायां वायसास् स्थिताः । विभेद्यमेघा वातेन समेनेव प्रसारिताः
तेषां मध्ये स्थितश् श्रीमान् भुसुण्डः प्रोन्नताकृतिः । मध्ये सत्काचखण्डानाम् इन्द्रनील इवोन्नतः
परिपूर्णमना मानी समस् सर्वाङ्गसुन्दरः । प्राणस्पन्दावधानेन नित्यम् अन्तर्मुखस् सुखी
चिरजीवीति विख्यातश् चिरजीवितया तया । जगद्विदितदीर्घायुस् स भुसुण्ड इति श्रुतः
युगागमापायदशादर्शनप्रौढमानसः । प्रतिकल्पं च गणयन् खिन्नश् शक्रपरम्पराम्
जन्मनां लोकपालानां शौरिशक्रगरुत्मताम् । संस्मर्ता समतीतानां सुरासुरमहीभृताम्
प्रसन्नगम्भीरमनाः पेशलस्निग्धमुग्धवाक् । अवक्रवक्ता ज्ञाता च निर्ममो निरहङ्कृतिः
सुहृद् दान्तस् तथा मित्रं भृत्यः पुत्रो गुरुः प्रभुः । सर्वदा सर्वथा नित्यं सर्वं सर्वस्य संस्तवे
सोम्यः प्रसन्नमधुरो रसवान् महात्मा हृद्यस् सरोवर इवान्तर् अखण्डशैत्यः । हृत्पुण्डरीककुहरव्यवहारवेत्ता गाम्भीर्यम् अच्छम् अजहत् प्रकटाशयश्रीः
अथ तस्याहम् अपतं दीप्यमानवपुः पुरः । किञ्चिद्विक्षोभितसभं खान् नक्षत्रम् इवाचले
चुक्षोभ वायसास्थाननीलोत्पलसरः क्षणं । मत्पातमन्दवातेन भूकम्पेनेव सागरः
अशङ्कितम् अपि प्राप्ताद् दर्शनात् समनन्तरम् । भुसुण्डस् तु वसिष्ठो ऽयं प्राप्त इत्य् अवबुद्धवान्