नोदगुः कार्यसम्पत्ताव् आक्रान्ता नास्तम् आययुः । जहृषुर् न सुखप्राप्तौ मम्लुर् नैव च सङ्कटे
मुमुहुर् न विमोहेषु ममज्जुर् न विपत्क्रमे । शुशुचुर् न शुचा शोके रुरुदुर् न भवान् इव
प्रकृताचारसम्प्राप्तं कुर्वन्तः कर्म केवलम् । स्थिता विगतसंरम्भम् अपरा इव मेरवः
तां त्वं दृष्टिम् अवष्टभ्य राघवाघविघातिनीम् । अनहङ्कृत्यलङ्कारो विहरेह यथासुखम्
यथाभूताम् इमाम् एवं पश्यन् सर्गपरम्पराम् । मेरुस्थिरो ऽब्धिगम्भीरस् समास्स्व विगतभ्रमः
चिन्मात्रं सर्वम् एवेदम् इत्थम् आभासतां गतम् । नेह सत्यम् असत्यं वा क्वचिद् अप्य् अस्ति किञ्चन
महत्ताम् अलम् आलम्ब्य त्यक्त्वेदम् अवहेलया । असक्तबुद्धिस् सर्वत्र भव भव्य भवक्षयी
किं रोदिषि घनोद्वेगं मूढवच् चानुशोचसि । भ्रमस्य् उद्भ्रान्तचित्तं च सोम्यावर्ते तृणं यथा
अहो नु भगवन् नूनं सम्यग्रूपं विलक्षये । त्वत्प्रसादात् प्रबुद्धो ऽस्मि सूर्यासङ्गाद् इवाम्बुजम्
भ्रान्तिर् अस्तङ्गता नूनं मिहिका शरदीव मे । संशान्ताखिलसन्देहः करिष्ये वचनं तव
व्यपगतमदमोहो मानमात्सर्यमुक्तश् चिरतरम् उदितात्मा शान्तशोकश् चिरेण । पुनर् असुखम् अगच्छन् स्वच्छयैकान्तबुद्ध्या वदसि यद् असि साधो तत् करिष्ये विशङ्कम्
सम्यग्ज्ञानविलासेन वासनाविलयोदये । जीवन्मुक्तपदे ब्रह्मन् वद विश्रम्यते कथम्
संसारोत्तरणे युक्तिर् योगशब्देन कथ्यते । तां विद्धि द्विप्रकारां त्वं चित्तोपशमधर्मिणीम्
आत्मज्ञानं प्रकारो ऽस्या एकः प्रकथितो भुवि । द्वितीयः प्राणसंरोधश् शृणु सो ऽयं मयोच्यते
सुलभत्वाद् अदुःखत्वात् कतरश् शोभनो ऽनयोः । येनावगतमात्रेण भूयः क्षोभो न बाधते
प्रकारौ द्वाव् अपि प्रोक्तौ योगशब्देन यद्य् अपि । तथापि रूढिम् आयातः प्राणयुक्ताव् असौ भृशम्
एवं योगस् तथा ज्ञानं संसारोत्तरणक्रमे । समाव् उपायौ द्वाव् एव प्रोक्ताव् एकफलप्रदौ
असाध्यः कस्यचिद् योगः कस्यचिज् ज्ञाननिश्चयः । मम त्व् अभिमतस् साधो सुसाधो ज्ञानजः क्रमः
यज् ज्ञातं न तद् अज्ञातं स्वप्नेष्व् अपि पुनर् भवेत् । ज्ञानं सर्वास्व् अवस्थासु नित्यम् एव प्रवर्तते
धारणासनदेशादिसाध्यत्वेन सुसाधतां । नायाति योगो ह्य् अथ वा विकल्पो नैष शोभनः
द्वाव् एव किल यत्नोत्थौ ज्ञानयोगौ रघूद्वह । तत्रोक्तं भवतो ज्ञानम् अन्तस्स्थज्ञेयनिर्मलम्
प्राणापानरथारूढो गूढदेहगुहाशयः । अनन्तसिद्धिदस् साधो योगो ऽयं प्रोच्यते शृणु
मुखानिलस्फुरणनिरोधसम्भवे स्थितिं गते नृपसुत चेतसः क्षये । समाहितस्थितिर् इह योगयुक्तितः परे पदे विगलितभीर् निवत्स्यसि
अस्ति तावद् अनन्तस्य खस्य क्वचिद् अयं किल । जगद्रूपः परिस्पन्दो मृगतृष्णा मराव् इव
तत्र कारणतां यातो ब्रह्मा कमलसम्भवः । स्थितः पितामहत्वेन सृष्टभूतभरभ्रमः
तस्याहं मानसः पुत्रो वसिष्ठश् श्रेष्ठचेष्टितः । ऋक्षचक्रे ध्रुववृते निवसामि युगं प्रति
सो ऽहं कदाचिद् आस्थाने स्वर्गे तिष्ठञ् शतक्रतोः । श्रुतवान् नारदादिभ्यः कथां सुचिरजीविनाम्
कथाप्रसङ्गे कस्मिंश्चिद् अथ तत्राभ्युवाच ह । शातातपो नाम मुनिर् मौनी मानी महामतिः
मेरोर् ईशानकोणस्थपद्मरागमये दिवि । अस्ति कल्पतरुश् श्रीमाञ् शृङ्गे चूड इति श्रुतः
तस्य कल्पतरोर् मूर्ध्नि दक्षिणस्कन्धकोटरे । कलधौतलताप्रान्ते विद्यते विहगालयः