सर्वं यत्रेदम् अस्त्य् एव नास्त्य् एव च मनाग् अपि । सदसद्भूतम् एकं तच् चिदात्मानम् उपास्महे
परमं प्रत्ययं पूर्णम् आस्पदं सर्वसंविदाम् । सर्वाकारविहारस्थं चिदात्मानम् उपास्महे
चर्ममर्मसिराबद्धदेहदुर्यन्त्रवाहकम् । अकलं सकलाधारं चिदात्मानम् उपास्महे
निष्कलं षोडशकलं कलनाकारवर्जितम् । सर्वाकारं नकिञ्चिच् च चिदात्मानम् उपास्महे
हृत्कण्ठतालुमध्यस्थं भ्रूनासापुटकोटिगम् । गमागमोत्कप्राणस्थं चिदात्मानम् उपास्महे
हृत्पद्मकोटरान्तस्स्थं सर्वावयवकोशगम् । भुवनाडम्बरादर्शं चिदात्मानम् उपास्महे
अशिरस्कहकारान्तम् आभास्वरम् अखण्डितम् । भूषणं सर्वभूतीनां चिदात्मानम् उपास्महे
स्नेहाधारदशाशान्तिमुखवाताहतिभ्रमैः । युक्तं मुक्तं च चिद्दीपं बहिर् अन्तर् उपास्महे
हृत्सरःपद्मिनीकन्दतन्तुं सर्वाङ्गरञ्जकम् । जनताजीवितोपायं चिदात्मानम् उपास्महे
अक्षीरार्णवसम्भूतम् अशशाङ्काशयस्थितम् । अहार्यम् अमृतं सत्यं चिदात्मानम् उपास्महे
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धैर् आभासम् आगतम् । तेनैव रहितं शान्तं चिदात्मानम् उपास्महे
महामहिम्ना सहितम् अहतं सर्वकर्तृभिः । कर्तृत्वेनाप्य् अकर्तारं चिदात्मानम् उपास्महे
अखिलम् इदम् अहं ममैव सर्वं त्व् अहम् अपि नाहम् अथेतरच् च नाहम् । इति विदितवतो जगत् क्षतं मे स्थिरम् अथ वास्तु गतज्वरो भवामि
इति निश्चयवन्तस् ते महान्तो विगतैनसः । सत्यासत्यपदे शान्ते समे सुखम् अवस्थिताः
इति पूर्णधियो धीरास् समनीरागचेतसः । न निन्दन्ति न नन्दन्ति जीवितं मरणं तथा
इत्य् अलङ्घ्यचमत्कारा नारायणभुजा इव । रेजुर् अस्खलिताकारा अपरा इव मेरवः
रेमिरे वनषण्डेषु द्वीपेषु नगरेषु च । देवोपवनमालासु स्वर्गेषु च सुरा इव
भ्रेमुः कुसुमपूर्णासु दोलालीलाबिलासु च । विचित्रवनलेखासु मेरुशृङ्गशिलासु च
चक्रुर् विजितशत्रूणि चामरच्छत्रवन्ति च । विचित्रार्थानि राज्यानि चित्राचारमयानि च
अनुजग्मुर् इमां सर्वां नानारसविचेष्टिताम् । श्रुतिस्मृत्युदितारम्भाम् इतिकर्तव्यताम् इह
विलेसू रमणीयेषु ललनालास्यहारिषु । विहाराहाररम्येषु भोगाभोगेषु भूषिताः
विचेरुश् चारुचूतासु मन्दारवलितासु च । अप्सरोगीतपूर्णासु नन्दनोद्यानभूमिषु
ऊषुर् आचारपूतेषु विश्रान्ताखिलजन्तुषु । यज्ञक्रियाकरालेषु गार्हस्थ्येषु यथाक्रमम्
तेरुर् हतगजेन्द्रासु भ्रान्तभूरिशरासु च । भेरीभाङ्कारभीमासु सङ्ग्रामार्णववीचिषु
तस्थुः पुरुषचिन्तासु हृतचित्तोद्धतासु च । संरम्भक्षोभरौद्रासु सर्वासु द्वन्द्वनीतिषु
मनस् तेषां तु नीरागम् अनुपाधि गतभ्रमम् । असक्तम् उत्तमं शान्तं परं सत्त्वपदं गतम्
न ममज्ज क्वचिद् अपि सङ्कटेषु महत्सु च । मुहुर् अप्य् उपयातेषु कुलशैलस् सरस्स्व् इव
नोल्ललास विलासिन्या श्रिया परमकान्तया । परिपूर्णेन्दुलक्ष्म्येव जलराशी रघूद्वह
न मम्लौ दुःखशोषेण ग्रीष्मेणेव वनस्थलम् । जहर्ष च न भोगौघैर् अवश्यायैर् इवौषधिः
ते हि केवलम् अव्यग्राः कुर्वन्तः कार्यपञ्जरम् । इष्टानिष्टफलं राम नाभिलेषुर् न तत्यजुः