अविद्यां सुचिराभ्यस्तां प्ररूढाम् अपि यत्नतः । आत्मज्ञानदृढाभ्यासाद् अनुद्वेगाच् छमं नयेत्
त्वम् अविद्यालताम् एतां प्ररूढां हृदयद्रुमे । ज्ञानाभ्यासविलासासिपातेन च्छिन्द्धि सिद्धये
यथा विहरति ज्ञातज्ञेयो जनकभूपतिः । आत्मज्ञानघनाभ्यासस् तथा विहर राघव
निश्चयो यो मरुत्तस्य कार्याकार्यविचारणे । जाग्रतस् तिष्ठतो वापि तज् ज्ञानं तेन सत्यता
निश्चयेन हरिर् येन विविधाचारकारणात् । योनिष्व् अवतरत्य् उर्व्यां तत् तज्ज्ञत्वम् उदाहृतम्
निश्चयो यस् त्रिनेत्रस्य कान्तया सह तिष्ठतः । ब्रह्मणो वाप्य् अरागस्य स ते भवतु राघव
यो निश्चयस् सुरगुरोर् वाक्पतेर् भार्गवस्य च । दिवाकरस्य शशिनः पवनस्यानलस्य च
नारदस्य पुलस्त्यस्य मम वाङ्गिरसस् तथा । प्रचेतसो भृगोश् चैव क्रतोर् अत्रेश् शुकस्य च
अन्येषां देवविप्रेन्द्रराजर्षीणां च राघव । यो निश्चयो ऽन्तर्मुक्तानां जीवतां ते भवत्व् असौ
येनैते भगवन् वीरा निश्चयेन महाधियः । विशोकास् संस्थितास् तं मे ब्रह्मन् प्रब्रूहि तत्त्वतः
राजपुत्र महाबाहो विदिताखिलवेद्य हे । स्फुटं शृणु यथापृष्टम् अयम् एतेषु निश्चयः
यद् इदं किञ्चिद् आभोगि जगज्जालं प्रदृश्यते । तत् सर्वम् अमलं ब्रह्म बृंहयेत्थं व्यवस्थितम्
ब्रह्म दिग् ब्रह्म भुवनं ब्रह्म भूतपरम्परा । ब्रह्माहं ब्रह्म मच्छत्रुर् ब्रह्म मन्मित्रबान्धवाः
ब्रह्म खानिलतेजांसि ब्रह्म भूमिर् जलादि वा । ब्रह्म कालत्रयं तच् च ब्रह्मण्य् एव व्यवस्थितम्
तरङ्गमालयाम्भोधिर् यथात्मनि विवर्धते । तथा पदार्थलक्ष्म्येत्थम् इदं ब्रह्म विवर्धते
गृह्यते ब्रह्मणा ब्रह्म भुज्यते ब्रह्म ब्रह्मणा । ब्रह्म ब्रह्मणि बृंहाभिर् ब्रह्मशक्त्यैव बृंहति
ब्रह्म मच्छत्रुरूपं चेद् ब्रह्म मे प्रियकृद् यदि । तद् ब्रह्म ब्रह्मणि श्लिष्टं किम् अन्यत् कस्य किं कृतं
रागादीनाम् अवस्तूनां कल्पितानां खवृक्षवत् । असङ्कल्पननष्टानां कः प्रसङ्गो ऽत्र वर्धने
ब्रह्मण्य् एव हि सर्वस्मिंश् चलनस्पन्दनादिकम् । स्फुरति ब्रह्म सकलं सुखितादुःखिते कुतः
ब्रह्म ब्रह्मणि संवेत्तृ ब्रह्म ब्रह्मणि संस्थितम् । स्फुरति ब्रह्मणि ब्रह्म नायम् अस्तीतरात्मकः
घटो ब्रह्म पटो ब्रह्म ब्रह्माहम् इदम् आततम् । अतो रागविरागाणां मुधैव कलनैव का
मरणब्रह्मणि स्वैरं देहब्रह्मणि सङ्गते । दुःखिता नाम केव स्याद् रज्जुसर्पभ्रमोपमा
सम्भोगादौ सुखे ब्रह्मण्य् आस्थिते देहब्रह्मणि । सम्पन्नम् एतन् म इति मुधा स्यात् कलना कुतः
वीच्यम्भसोस् स्पन्दवतोर् न स्तस् त्वन्मन्मती यथा । त्वत्तामत्ते तथा न स्तो ब्रह्मणि स्पन्दरूपिणि
यथावर्ते मृते तोये न किञ्चिन् म्रियते क्वचित् । मृते ब्रह्मत्वम् आयाते देहब्रह्मणि वै तथा
यथा चलाचले तोये त्वत्तामत्ते न तिष्ठतः । तथा जडाजडे रूपे न स्थिते परमात्मनि
कटकत्वं यथा हेम्नो यथावर्तो जलस्य च । तदतद्भावरूपेयं तथा प्रकृतिर् आत्मनः
इदं हि भूतं जीवात्म जडरूपम् इदं भवेत् । इत्य् अज्ञातात्मनो मोहो न तु ज्ञातात्मनः क्वचित्
अज्ञस्य दुःखौघमयं ज्ञस्यानन्दमयं जगत् । अन्धं भुवनम् अन्धस्य प्रकाशं तु सचक्षुषः
जगद् एकात्मकं ज्ञस्य जडस्य द्वैतदुःखदम् । शिशोर् एव स्फुरद्यक्षा निशा पुंसस् तु केवला