चित्ते कर्तरि कर्तृत्वम् अदेहस्यापि विद्यते । स्वप्नादाव् इव विक्षुब्धसुखदुःखदशामयम्
अकर्तरि मनस्य् अन्तर् अकर्तृत्वं स्फुटं भवेत् । शून्यचित्तो हि पुरुषः कुर्वन्न् अपि न चेतति
चेतसा कृतम् आप्नोषि चेतसा न कृतं न तु । न क्वचित् कारणं देहो न चित्तम् अपि कर्तृ वै
असंसक्तम् अकर्त्र् एव कुर्वद् एव मनो विदुः । न कर्मफलभोक्तृत्वम् असक्तं प्रतिपद्यते
ब्रह्महत्याश्वमेधाभ्याम् असंसक्तो न लिप्यते । दूरस्थकान्तासंसक्तमनाः कार्यैर् इवाग्रगैः
अन्तस्संसक्तिनिर्मुक्तो जीवो मधुरवृत्तिमान् । बहिः कुर्वन्न् अकुर्वन् वा कर्ता भोक्ता न हि क्वचित्
अन्तस्संसक्तिमुक्तं यन् मनस् स्यात् तद् अकर्तृकम् । तद् वियुक्तं प्रशान्तं तत् तद् युक्तं तद् अलेपकम्
तत् स्यात् सर्वपदार्थानां श्लिष्टानां निश्चितं बहिः । सर्वदुःखकरीं क्रूराम् अन्तस्सक्तिं विवर्जयेत्
विरहितम् अलम् अन्तस्सङ्गदोषेण चेतश् शमम् उपगतम् आद्यं व्योमवन् निर्मलाभम् । सकलकलनमुक्तेनात्मनैकत्वम् एति स्थिरम् अलिनिभम् अम्भो वारिणीवालिनीले
कीदृशो भगवन् सङ्गः कश् च बन्धाय वै नृणाम् । कश् च मोक्षाय कथितः कथं चैष चिकित्स्यते
देहदेहिविभागैकपरित्यागे न भावना । देहमात्रे तु विश्वासस् सङ्गो बन्धार्ह उच्यते
अनन्तस्यात्मतत्त्वस्य सपर्यन्तविनिश्चये । यत् सुखार्थित्वम् अन्तस् स सङ्गो बन्धार्ह उच्यते
सर्वम् आत्मेदम् अखिलं किं वाञ्छामि त्यजामि किम् । इत्य् असङ्गस्थितिं विद्धि जीवन्मुक्ततनुस्थिताम्
नाहम् अस्मि न चान्यो ऽस्ति मा भवन्तु भवन्तु वा । सुखान्य् असक्त इत्य् अन्तः कथ्यते मुक्तिभाङ् नरः
नाभिनन्दति नैष्कर्म्यं न कर्मप्रकृतेहितः । सुसमो यः फलत्यागी सो ऽसंसक्त इति स्मृतः
आत्मतत्त्वैकनिष्ठस्य हर्षामर्षवशं मनः । यस्य नायात्य् असक्तो ऽसौ जीवन्मुक्तश् च कथ्यते
सर्वकर्मफलादीनां मनसैव न कर्मणा । निपुणं यः परित्यागस् सो ऽसंसङ्ग इति स्मृतः
असंसङ्गेन सकलाश् चेष्टा नानाविजृम्भिताः । चिकित्सिता भवन्त्य् अङ्ग श्रेयस् सम्पादयन्ति च
संसक्तिवशतस् सर्वे वितता दुःखराशयः । प्रयान्ति शतशाखत्वं श्वभ्रकण्टकवृक्षवत्
रज्जुकृष्टघनघ्राणो यद् गन्त्र्याः पथि गर्दभः । भारं वहति भीतात्मा तत् संसक्तिविजृम्भितम्
शीतवातातपक्लेशम् एकदेशनिषण्णया । तरुर् वहति यत् तन्वा तत् संसङ्गविजृम्भितम्
धराविवरनिर्मग्नो यत् कीटः पीडिताङ्गकः । क्षिणोति विकलः कालं तत् संसङ्गविजृम्भितम्
दूर्वाङ्कुरतृणाहारः किरातशरपीडया । जहाति यन् मृगो देहं तत् संसङ्गविजृम्भितम्
वीरुत्तृणदशां याता लूयन्ते यत् पुनः पुनः । नानाविगतसञ्चारास् तत् संसक्तिविजृम्भितम्
रसातलरसायोगात् तृणगुल्मलतादयः । जनयन्ति यद् आकारं तत् संसक्तिविजृम्भितम्
उत्पत्योत्पत्य लीयन्ते तरङ्गिणि तरङ्गवत् । भूतानि यद् अनन्तानि तत् संसक्तिविजृम्भितम्
शान्तैवानन्तसङ्काशा पदार्थशतसङ्कुला । यत् संसारनदी मत्ता तत् संसक्तिविजृम्भितम्
सक्तिर् हि द्विविधा प्रोक्ता वन्ध्या वन्द्या च राघव । वन्ध्या सर्वत्र मूढानां वन्द्या तत्त्वविदां निजा
आत्मतत्त्वावबोधेन हीना देहादिवस्तुजा । भूयस्संसारदा सक्तिर् दृढा वन्ध्येति कथ्यते
आत्मतत्त्वावबोधेन सत्यभूता विवेकजा । वन्द्या हि कथ्यते सक्तिर् भूयस्संसारवर्जिता