शोच्यमानं जनैर् नित्यं दह्यमानं दुराशया । नात्मानम् अवमन्येत प्रोद्धरेद् एनम् आदरात्
अहङ्कारमहालानं तृष्णारज्जुं मनोमदम् । जन्मजम्बालनिर्मग्नं जीवदन्तिनम् उद्धरेत्
अयम् एतावतैवात्मा त्रातो भवति राघव । यद् अपास्य विमूढत्वम् अहङ्कारः प्रमार्ज्यते
एतावतैव सन्मार्गो याति प्रकटताम् अलम् । यद् अपास्य मनोमोहम् अहम्भावो विलीयते
एतावतैव देवेशः परमात्मावगम्यते । काष्ठलोष्टसमत्वेन देहो यद् अवलोक्यते
अहङ्काराम्बुदे क्षीणे दृश्यते चिद्दिवाकरः । ततस् तत्परिणामेन तत् पदं समवाप्यते
यथा ध्वान्तसमुच्छेदे स्वयम् आलोकवेदनम् । तथाहङ्कारविच्छेदे स्वयम् आत्मावलोकनम्
अहङ्कारसमुच्छेदे यावस्था सुसमोदया । सा परा भरिताकारा सा सर्वव्यापिनी चितिः
परिपूर्णार्णवप्रख्या न वाग्गोचरम् एति नः । नोपमानम् उपादत्ते नानुधावति रञ्जनम्
केवलं चित्प्रकाशांशकलिता स्थिरतां गता । तुर्या चेत् प्राप्यते दृष्टिस् तत् तया सोपमीयते
अदूरगतसादृश्या सुषुप्तस्योपलक्ष्यते । सावस्था भरिताकारा गगनश्रीर् इवाम्बुधेः
मनोऽहङ्कारविलये सर्वभावान्तरस्थिता । समुदेति परानन्दा या तनुः पारमेश्वरी
सा स्वयं योगसंसिद्ध्या सुषुप्तादूरभाविनी । न गम्या वचसां राम हृद्य् एवेहानुभूयते
अखिलम् इदम् अनन्तम् आत्मतत्त्वं दृढपरिणामिनि चेतसि स्थिते ऽन्तः । बहिर् उपशमिते चराचरात्मा स्वयम् अनुभूयत एव देवदेवः
तदनु विषयवासनाविनाशस् तदनु शुभः परमस्फुटः प्रकाशः । तदनु च समतावशात् स्वरूपे परिणमनं महताम् अचिन्त्यरूपे
मनसैव मनश् छित्त्वा यद्य् आत्मा नावलोक्यते । ममेत्य् अहम् इति त्यक्त्वा तत् तामरसलोचन
नास्तम् एति जगद्दुःखं यथा चित्रगतो रविः । आपद् आयात्य् अनन्तत्वं महार्णववद् आतता
पुनः पुनर् उपायाति जडकल्लोलकारिणी । मेघनीलतरुश्यामा संसृतिप्रावृड् आकुला
अत्रैवोदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । संवादं सुहृदोस् सह्यसानौ भासविलासयोः
अस्त्य् उत्सेधजिताकाशः पीठेन जितभूतलः । तलेन जितपातालस् त्रिलोकविजयी गिरिः
असह्यकुसुमापूरो ऽसह्यनिर्मलनिर्झरः । गुह्यकारक्षितनिधिस् सह्यनामाविषह्यभाः
मुक्तापटलसम्पूर्णैर् धातुपाटलभित्तिभिः । भासुरः काञ्चनतटैः कटैर् इव सुरद्विपः
क्वचित् पुष्पभराशारो धातुशारतरः क्वचित् । क्वचित् फुल्लसरश्शारो रत्नशारशिराः क्वचित्
इतो रटन्निर्झरवान् इतः क्वणितकीचकः । इतो रटद्गुहावात इतष् षट्पदघुङ्घुमी
सानौ गीताप्सरोवृन्दो वने मृदुखगारवः । अधित्यकायां मत्ताभ्रो गहनेषु मृगारवी
विद्याधरोद्गीतगुहो भृङ्गगीताम्बुजाकरः । किरातागीतपर्यन्तः खगागीतवनद्रुमः
स्कन्धेषु देवैर् वलितः पादेषु वलितो नरैः । पाताले वलितो नागैर् जगद्गेहम् इवापरम्
कन्दरेषु श्रितस् सिद्धैर् निधानैर् अन्तर् आश्रितः । चन्दनेषु श्रितो नागैस् सिंहैश् शृङ्गशिखासु च
पुष्पाभ्रसंवीतवपुः पुष्परेण्वभ्रपांसुलः । पुष्पपत्त्राभ्रभृद्वातः पुष्पपादपपाण्डुरः
धातुधूल्यभ्रकपिलो रत्नोपलतलस्थितिः । स दारुजैर् इव सुरस्त्रीगणैर् अलम् आश्रितः