अलम् अतिविततैर् वचःप्रपञ्चैर् इयम् उचितेह सुखाय दृष्टिर् एका । समुपशमितवासनं मनो ऽन्तर् यदि मुदितं हि तद् उत्तमा प्रतिष्ठा
सुरघुः परिघश् चैव विचार्येति जगद्भ्रमम् । मिथः प्रपूजितौ तुष्टौ स्वव्यापारपरौ गतौ
तद् एव राघव श्रुत्वा परमं बोधकारणम् । अनेनैव विबोधेन भव लब्धास्पदस् स्फुटम्
परया प्रज्ञया धीर विचारातततैक्ष्ण्यया । गलत्य् अलम् अहङ्कारकालमेघे हृदम्बरे
समस्तलोकानुमते सफले ह्लादकारिणि । निर्मले वितते चेतश्शरत्काल उपस्थिते
ध्येये शरण्ये सुसमे सकलानन्दसम्पदि । सुप्रशस्ते चिदाकाशे स्थीयते परमात्मनि
यो नित्यम् अध्यात्ममयो नित्यम् अन्तर्मुखस् सुखी । नित्यं चिदनुसन्धानस् स न शोकेन बाध्यते
व्यवहारपरो ऽप्य् उच्चै रागद्वेषमयो ऽपि सन् । नान्तः कलङ्कम् आदत्ते पद्मो जललवं यथा
सम्यग्विज्ञानवान् बुद्ध्वा यो ऽन्तश् शान्तमना मुनिः । न बाध्यते स मनसा करिणेव मृगाधिपः
भोगैकशरणं दीनं न चित्तं ज्ञस्य विद्यते । नन्दने दुर्द्रुम इव ज्ञचित्तं हिमवद्वपुः
विरक्तजायामरणे यथा दुःखी न मानवः । परिज्ञाताखिलाविद्यं तथा चित्तं न दुःखदम्
परिज्ञातमनोमोहो जगद्भानोद्भवात्मना । स्पृश्यते नैनसा साधू रजसेव नभस्तलम्
अविद्यासम्परिज्ञानमात्रम् एव महौषधम् । अविद्याविततव्याधेस् तिमिरस्येव दीपकः
अविद्या सम्परिज्ञाता यदैव हि तदैव हि । सा परिक्षीयते भूयस् स्वदते च न भोगभूः
व्यवहारपरो ऽप्य् अन्तर् असक्तमतिर् एकधीः । स्पृश्यते नैनसा साधुर् मत्स्येक्षणम् इवाम्भसा
प्राप्ते चिद्भास्करालोके प्रक्षीणाज्ञानयामिनी । चित्तभूः परमानन्दम् आगता ज्ञस्य राजते
अज्ञाननिद्रोपशमे जनो ज्ञानार्कबोधितः । तं प्रबोधम् अवाप्नोति पुनर् येन न मुह्यति
दिनानि जीव्यते तानि सानन्दास् ते क्रियाक्रमाः । आत्मचिन्तोदिता येषु चिज्ज्योत्स्ना हृदयाम्बरे
नरो मोहसमुत्तीर्णस् सततस्वात्मचिन्तया । अन्तश्शीतलताम् एति स्वामृतेनेव चन्द्रमाः
तानि मित्राणि शास्त्राणि तानि तानि दिनानि च । विरागोल्लासवान् यैस् स्याद् आत्मचिन्तोदयस् स्फुटम्
चिरं शोचन्ति ते दीना जन्मजङ्गलवीरुधः । आत्मावलोकने हेला येषाम् अधिगतैनसाम्
आशापाशशतैर् बद्धं भोगोलपसुलालसम् । जराजर्जरिताकारं शोकोच्छ्वासकदर्थितम्
व्यूढदुःखमहाभारं जन्मजङ्गलजीविनम् । कुकर्मकर्दमालिप्तं मोहपल्वलशायिनम्
रोगदंशावलीदष्टं कृष्टं तृष्णावरत्रया । मनोवाजिनकोत्तब्धं बन्धुबन्धननिश्चलम्
पुत्रदारदरीजीर्णं मग्नोन्मग्नं कुकर्दमे । श्रान्तं विगतविश्रामं भग्नम् आदीर्घवर्त्मनि
गमागमपरिक्षीणं संसारारण्यचारिणम् । अलब्धशीतलच्छायं तीव्रतापोपतापितम्
आकारभासुरं दीनं वाहैर् आक्रान्तम् इन्द्रियैः । कर्मकर्णीरथाक्रान्तं तान्तं दुष्कृतताडनैः
आविर्भावतिरोभावचक्रावर्तदुरुद्वहम् । अज्ञानविकटाटव्यां लुठन्तं भग्नगात्रकम्
निजानर्थस्खदामग्नं सीदमानम् अकिञ्चनम् । सन्नाङ्गं कर्मभारेण करुणाक्रन्दकारिणम्
राम जीवबलीवर्दम् इमं संसारपल्वलात् । परमं यत्नम् आस्थाय चिरम् उत्तारयेद् बलात्