यद् यत् संसारजाले ऽस्मिन् क्रियते कर्म भूमिप । तत् समाहितचित्तस्य सुखायान्यस्य नानघ
कच्चित् सङ्कल्परहितं परं विश्रमणास्पदम् । परमोपशमश्रेयस् समाधिम् अनुतिष्ठसि
एतन् मे ब्रूहि भगवन् सर्वसङ्कल्पवर्जितम् । परमोपशमश्रेयस् समाधिर् हि किम् उच्यते
यो ज्ञो महात्मन् सततं तूष्णीं व्यवहरंश् च वा । असमाहितचित्तो ऽसौ कदा भवति कः किल
नित्यप्रबुद्धचित्तास् तु कुर्वन्तो ऽपि जगत्क्रियाः । आत्मैकतत्त्वतन्निष्ठास् सदैव सुसमाधयः
बद्धपद्मासनस्यापि कृतब्रह्माञ्जलेर् अपि । अविश्रान्तस्वभावस्य कस् समाधिः कथं च वा
तत्त्वावबोधो भगवन् सर्वाशातृणपावकः । प्रोक्तस् समाधिभेदेन न तु तूष्णीम् अवस्थितिः
समाहिता नित्यतृप्ता यथाभूतार्थदर्शिनी । साधो समाधिशब्देन परा प्रज्ञोच्यते बुधैः
अक्षुब्धा निरहङ्कारा द्वन्द्वेष्व् अनभिपातिनी । प्रोक्ता समाधिशब्देन मेरोस् स्थिरतरा स्थितिः
निश्चिन्ता विगताभीष्टा हेयोपादेयवर्जिता । प्रोक्ता समाधिशब्देन परिपूर्णा मनोगतिः
यतः प्रभृति बोधेन युक्तम् आत्यन्तिकं मनः । तद् आरभ्य समाधानम् अव्युच्छिन्नं महात्मनः
न हि प्रबुद्धमनसो भूत्वा विच्छिद्यते पुनः । समाधिर् दूरम् आकृष्टो बिसतन्तुश् शिशोर् इव
समग्रं दिनम् आलोकाद् विरमत्य् अक्षि नो यथा । आजीवितान्तं मे प्रज्ञा तथा तत्त्वावलोकनात्
अजस्रम् अम्बु वहनाद् यथा नद्या न रुध्यते । तथा विज्ञानदृग् बोधात् क्षणमात्रं न रुध्यते
न विस्मरत्य् अविरतं यथा कालकला गतिम् । न विस्मरत्य् अविरतं स्वात्मानं प्राज्ञधीस् तथा
न विस्मरति सर्वत्र यथा सततगो गतिम् । न विस्मरति निश्चेत्यं चिन्मात्रं प्राज्ञधीस् तथा
गतिं कालकला यद्वच् चिन्वाना समवस्थिता । चिच् चिरं चेत्यरहितं चिन्वानाङ्गं तथा स्थिता
यथा सत्ताविहीनात्मा पदार्थो नोपलभ्यते । तथात्मज्ञानहीनात्मा कालो ज्ञस्य न लभ्यते
न सम्भवति संसारे गुणहीनो गुणी यथा । न सम्भवत्य् आत्मसंविद्वर्जितो ह्य् आत्मवांस् तथा
सर्वदैवास्मि सम्बुद्धस् सर्वदैवास्मि निर्मलः । सर्वदैवास्मि शान्तात्मा सर्वदास्मि समाहितः
भेदः केन समाधेर् मे जन्यते कथम् एव वा । आत्मनो व्यतिरिक्तेन नित्यम् एवासदात्मना
तस्मात् कदाचिद् अपि मे न समाधिमयं मनः । न चासमाहितं नित्यम् आत्मतत्त्वैकसम्भवात्
सर्वगस् सर्वदैवात्मा सर्वम् एव च सर्वथा । असमाधिर् हि को ऽसौ स्यात् समाधिर् अपि कस् स्मृतः
नित्यं समाहितधियस् सुशमा महान्तस् तिष्ठन्ति कार्यपरिणामविभागमुक्ताः । तेनासमाहितसमाहितभेदभङ्ग्या मिथ्योदितं न तु मदुत्तमवाक्प्रपञ्चः
राजन् नूनं प्रबुद्धो ऽसि प्राप्तवान् असि तत् पदम् । संशीतलान्तःकरणः पूर्णेन्दुर् इव राजसे
आनन्दमधुसम्पूर्णो लक्ष्म्या च परया श्रितः । शीतलस्निग्धमधुरो राजीवम् इव राजसे
निर्मलो विततः पूर्णो गम्भीरः प्रकटाशयः । वेलानिलबलोल्लासमुक्तो ऽब्धिर् इव राजसे
स्वच्छस् स्वानन्दसम्पूर्णो गताहङ्कारवारिदः । स्फुटं विस्तीर्णगम्भीरश् शरत्खम् इव राजसे
सर्वत्र लक्ष्यसे स्वस्थस् सर्वत्र परितुष्यसि । सर्वत्र वीतरागो ऽसि राजन् सर्वत्र राजसे
सारासारपरिच्छेदपारगस् त्वं महाधिया । जानासि सर्वम् एवेदं यथास्थितम् अखण्डितम्