सर्वविप्रर्षिसङ्घैश् च सर्वसिद्धगणैस् तथा । मुनिविद्याधरयुतो लोकपालसमन्वितः
अभ्यषिञ्चद् अमेयात्मा दैत्यराज्ये महासुरम् । मरुद्गणैस् स्तूयमाणं पूर्वसर्गे हरिं यथा
सुरासुरैस् स्तूयमानं स्तूयमानस् सुरासुरैः । अभिषिक्तम् उवाचेदं प्रह्लादं मधुसूदनः
यावन् मेरुर् धरा यावद् यावच् चन्द्रार्कमण्डले । अखण्डितगुणश्लाघी तावद् राजा भवानघ
इष्टानिष्टफलं त्यक्त्वा समदर्शनया धिया । वीतरागभयक्रोधो राज्यं समनुपालय
राज्ये ऽस्मिन् भोगसम्पूर्णे दृष्टानुत्तमभूमिना । न गन्तव्यस् त्वयोद्वेगस् स्वर्गे वा नरके ऽथ वा
देशकालक्रियाकारैर् यथाप्राप्तासु दृष्टिषु । प्रकृतं कार्यम् आतिष्ठंस् त्यक्तवासनम् आस्स्व भोः
अतिहेयतयादत्तं ममतापरिवर्जितम् । भावाभावे समं कार्यं कुर्वन्न् इह न बध्यसे
दृष्टसंसारपर्यायस् तुलितातुलतत्पदः । सर्वं सर्वत्र जानासि किम् अन्यद् उपदिश्यते
वीतरागभयक्रोधे त्वयि राजनि राजति । भूमिः पास्यति नेदानीं दुर्गृध्रीवासृग् आसुरम्
दलयिष्यति बाष्पश्रीर् नासुरीकर्णमञ्जरीम् । वनराजीम् इवौघोत्था सरित् तारतरङ्गिणी
अद्यप्रभृति संशान्तदानवामरसङ्गरम् । निर्मन्दराम्भोनिधिवज् जगत् स्वस्थम् अवस्थितम्
देवासुरकुटुम्बिन्यो भर्तृष्व् अन्तःपुरेषु च । स्वेष्व् एव यान्तु विश्वासम् अपरस्परम् आहृताः
भव बहुलनिशानितान्तनिद्रातिमिरम् अपास्य सदोदिताशयश्रीः । दनुसुत वनिताविलासरम्यां चिरम् अजिताम् उपभुङ्क्ष्व राज्यलक्ष्मीम्
इत्य् उक्त्वा पुण्डरीकाक्षस् सनरामरकिन्नरः । द्वितीय इव संसारश् चचालासुरमन्दिरात्
प्रह्लादादिविनिर्मुक्तैः पश्चात् पुष्पाञ्जलिव्रजैः । पूर्यमाणविहङ्गेशपाश्चात्याङ्गरुहोत्करः
क्रमात् क्षीरोदम् आसाद्य विसृज्य सुरवाहिनीम् । भोगिभोगासने तस्थौ श्वेताब्ज इव षट्पदः
भोगिभोगासने विष्णुश् शक्रस् स्वर्गे सहामरैः । पाताले दानवाधीश इति तस्थुर् गतज्वराः
एषा ते कथिता राम निश्शेषमलनाशिनी । प्राह्लादी बोधसम्प्राप्तिर् ऐन्दवद्रवशीतला
य एतां मानवा लोके बहुदुष्कृतिनो ऽपि हि । धिया विचारयिष्यन्ति ते प्राप्स्यन्त्य् अचिरात् पदम्
सामान्येन विचारेण क्षयम् आयाति दुष्कृतम् । योगवाक्यविचारेण को न याति परं पदम्
अज्ञानम् उच्यते पापं तद् विचारेण नश्यति । पापमूलच्छिदं तस्माद् विचारं न परित्यजेत्
इमां प्रह्लादसंसिद्धिं प्रविचारयतां नृणाम् । सप्तजन्मकृतं पापं क्षयम् आप्नोत्य् असंशयम्
परे पदे परिणतं पाञ्चजन्यस्वनैर् मनः । कथं प्रबुद्धं भगवन् प्रह्लादस्य महात्मनः
द्विविधा मुक्तता लोके सम्भवत्य् अनघाकृते । सदेहैका विदेहान्या विभागो ऽयं तयोश् शृणु
असंसक्तमतेर् यस्य त्यागादानेषु कर्मणाम् । नैषणा तत्स्थितिं विद्धि त्वं जीवन्मुक्तताम् इह
सैव देहक्षये राम पुनर्जननवर्जिता । विदेहमुक्तता प्रोक्ता तत्स्था नायान्ति दृश्यताम्
भृष्टबीजोपमा भूयोजन्माङ्कुरविवर्जिता । हृदि जीवद्विमुक्तानां शुद्धा भवति वासना
पावनी परमोदारा सत्त्वमात्रानुपातिनी । आत्मध्यानमयी नित्यं सुषुप्तस्थेव तिष्ठति
अपि वर्षसहस्रान्ते ते तयैवान्तरस्थया । सति देहे प्रबुध्यन्ते जीवन्मुक्ता रघूद्वह