त्वयि स्थिते मयि विगतामयात्मनि स्वसंस्थितौ व्यपगतरागरञ्जने । क्व बन्धवः क्व च विपदः क्व सम्पदो भवाभवौ क्व शमम् उपैमि शाश्वतम्
इति सञ्चिन्तयन्न् एव प्रह्लादः परवीरहा । निर्विकल्पं परानन्दसमाधिं समुपाययौ
निर्विकल्पसमाधिस्थश् चित्रार्पित इवाचलः । शैलाद् इव समुत्कीर्णो बभौ स्वपदम् आस्थितः
तथाथ तिष्ठतस् तस्य कालो बहुतरो ययौ । स्वे गृहे भुवनस्थस्य मेरोर् इव सुरद्विषः
बोधितो ऽप्य् असुराधीशैर् नाबुध्यत महामतिः । अकाले बहुसेको ऽपि बीजकोशाद् इवाङ्कुरः
पञ्चवर्षसहस्राणि पीनांसो ऽतिष्ठद् एकदृक् । शान्त एवासुरपुरे मत्तार्णव इवोपलः
परानन्ददशैकान्तपरिणामितया तया । निरानन्दम् अनाभासम् इवाभासपदं गतः
एतावताथ कालेन तद्रसातलमण्डलम् । बभूवाराजकं तीक्ष्णमात्स्यन्यायकदर्थितम्
हिरण्यकशिपौ क्षीणे समाधौ तत्सुते स्थिते । न बभूवापरः कश्चिद् राजा दनुसुतालये
असुरेशार्थिनां तेषां दानवानां समाधितः । परेणापि प्रयत्नेन प्रह्लादो न व्यबुध्यत
न प्रापुर् विकसद्रूपं पतिं तत्रामरारयः । लसत्पत्त्रप्रभाजालं निशि पद्मम् इवालयः
संविद्वातो न तस्यान्तर् अबुध्यत विचेतसः । भुवश् चेष्टाक्रम इव पौरुषो गतभास्वतः
अथोद्विग्नेषु दैत्येषु गतेष्व् अभिमता दिशः । विचरत्सु यथाकामम् अराजनि पुरे पुरे
पातालमण्डलम् अभूद् अभूपालतया तया । मात्स्यन्यायविपर्यस्तम् अस्तङ्गतगुणक्रमम्
बलिभुक्ताबलपुरं मर्यादाक्रमवर्जितम् । सर्वगाशेषवनितं परस्परहतासुरम्
प्रलापाक्रन्दपरुषं विसंस्थानपुरान्तरम् । लुठदुद्याननगरं व्यर्थानर्थकदर्थितम्
चिन्तापरासुरगणं निरन्नफलबान्धवम् । अकाण्डोत्पातविवशं ध्वस्ताशामुखमण्डलम्
सुरार्भकपराभूतं भूतैर् आक्रान्तम् अन्यजैः । भूतरिक्तम् अलक्ष्मीकम् उत्सन्नप्रायकोटरम्
अनियतवनितार्थमत्तयुद्धं हृतधनदारविरावितं समन्तात् । कलियुगसमयोद्भटोदराभं तद् असुरमण्डलम् आकुलं बभूव
अथाखिलजगज्जालक्रमपालनदेवनः । क्षीरोदनगरे शेषशय्यासनगतो हरिः
प्रावृण्निद्राव्युपरमे देवार्थम् अरिसूदनः । धिया विलोकयाम् आस कदाचिज् जागतीं स्थितिम्
त्रैविष्टपं स्वमनसा पार्थिवं चावलोक्य सः । आचारम् आजगामाशु पातालम् अरिपालितम्
तत्र स्थिरसमाधानस्थिते प्रह्लाददानवे । दृष्ट्वापदम् अरीन्द्रस्य पुरे प्रौढिम् उपागताम्
व्यालतल्पतलस्थस्य क्षीरोदार्णवशायिनः । शङ्खचक्रगदापाणेर् देहस्यान्तरचारिणा
पद्मासनस्थस्य मनश्शरीरेणातिभास्वता । इदं सञ्चिन्तयाम् आस त्रैलोक्याब्जमहालिना
प्रह्लादे पदविश्रान्ते पाताले गतनायके । कष्टं सृष्टिर् इयं प्रायो निर्दैत्यत्वम् उपागता
दैत्याभावे सुरश्रेणी निर्जिगीषुपदं गता । शमम् एष्यत्य् अदृष्टाब्दपटलेव सरिद् वरा
मोक्षाख्यं विगतद्वन्द्वं ततो यास्यति तत् पदम् । क्षीणाभिमाना विरसा लतेव परिशुष्कताम्
देवौघे शान्तिम् आयाते भुवि यज्ञतपःक्रियाः । अदेवत्वफलास् सर्वाश् शमम् एष्यन्त्य् असंशयम्
क्रियास्व् अथोपशान्तासु भूलोको ऽस्तम् उपैष्यति । असंसारप्रसङ्गो ऽथ शेषो ऽप्य् अर्थो भविष्यति