शान्तेन्द्रियोग्रग्राहाय क्षीणचित्तौर्ववह्नये । आनन्दाम्बुधये तुभ्यं मह्यम् आत्मन् नमो नमः
प्रफुल्तानन्दपद्माय शान्तचिन्तामहोर्मये । मह्यम् उन्मानसायात्मंस् तुभ्यम् अन्तर् नमो नमः
संविदाभासपक्षाय पद्मकोटरवासिने । सर्वमानसहंसाय स्वात्मने ऽन्तर् नमो नमः
कलाकलितरूपाय निष्कलायामितात्मने । सदोदितातिपूर्णात्मशशिने ते नमो नमः
सदोदिताय शीताय महाहृद्ध्वान्तहारिणे । सर्वगायाप्य् अदृश्याय चित्सूर्याय नमो नमः
अस्नेहस्नेहदीप्राय वर्त्यतिक्रान्तवर्तिने । स्वभावाधारधीराय चिद्दीपाय नमो नमः
मननानलसन्तप्तं शीतेन मनसा मनः । छिन्नम् अन्तर् मया तप्तम् अयसेव बलाद् अयः
इन्द्रियैर् इन्द्रियं छित्त्वा छित्त्वा च मनसा मनः । अहङ्कृतिम् अहङ्कृत्या छित्त्वा शेषो जयाम्य् अहम्
भावेन भावम् आमृद्य च्छित्त्वा तृष्णाम् अतृष्णया । निष्पिष्य प्रज्ञयाप्रज्ञां ज्ञे ऽज्ञस् संयोजितो मया
मनसा मनसि च्छिन्ने निरहङ्कारतां गते । भावेन गलिते भावे स्वस्थस् तिष्ठामि केवलः
निर्भावं निरहङ्कारम् अमनस्कम् अनीहितम् । केवलस्पन्दशुद्धात्म यन्त्रं तिष्ठति मे वपुः
हेलानुकल्पितानन्तविश्वैकव्यवसायिनी । परमोपशमोपेता जातेयं मम निर्वृतिः
प्रशान्तमोहवेतालो गताहङ्कारराक्षसः । कदाशारूपिकामुक्तो जातो ऽस्मि विगतज्वरः
तृष्णारज्जुगणं छित्त्वा मच्छरीरकपञ्जरात् । न जाने क्व गतोड्डीय दुरहङ्कृतिपक्षिणी
उद्धूलिते घनाज्ञानकुलाये कायपादपात् । न जाने गत उड्डीय क्वाहम्भावविहङ्गमः
दुराशादीर्घदौरात्म्या धूसरा भोगभस्मना । भयभोगिहता दिष्ट्या वयस्या वासना मृता
एतावन्तम् अहं कालं को ऽभूवं चित्तम् ईदृशम् । येनाहम् एव मिथ्यैव दृढाहङ्कारतां गतः
अद्याहम् अस्मि जातो ऽयम् अहम् अद्य महामतिः । अहङ्कारमहाभ्रेण यः कृष्णेनालम् उज्झितः
दृष्टो ऽयम् आत्मा भगवान् अन्तश् चाधिगतो मया । आलब्धश् चानुभूतो ऽङ्गे सानुभूतिर् नियोजितः
गतास्पदं गतमननं गतैषणं तिरस्कृतं निपुणम् अहङ्कृतिभ्रमे । निरीहितं व्यपगतरागरञ्जनं विकौतुकं प्रशमम् इदं गतं मनः
दुरुत्तरास् समविषमा महापदस् सुदुस्सहाः प्रभवनदीर्घदोषदाः । गताः क्षयं समधिगतो महेश्वरश् चिदव्ययो व्यपगतचित्तम् अन्तरे
आत्मन् सर्वपदातीत चिरात् संस्मृतिम् आगतः । दिष्ट्या लब्धो ऽसि भगवन् नमस् ते ऽस्तु चिदात्मने
अभिवन्द्यावलोक्यायम् अलम् आलिङ्ग्यसे मया । को ऽन्यस् स्याद् भगवन् बन्धुस् त्वदृते भुवनत्रये
हंसि पासि ददासि त्वं स्तौषि यासि विवल्गसि । अयं प्राप्तो ऽसि दृष्टो ऽसि किं करोषि क्व गच्छसि
स्वसत्तापूरिताशेषविश्व विश्वजनीन हे । सर्वत्र लक्ष्यसे नित्यम् अधुना क्व पलायसे
आवयोर् अन्तरं भूरिजन्मव्यवहितान्तरम् । अदूरम् अद्य सम्पन्नं दिष्ट्या दृष्टो ऽसि बान्धव
नमस् ते कृतकृत्याय कर्त्रे हर्त्रे नमो ऽस्तु ते । नमस् संसारनृत्याय नित्याय विमलात्मने
नमश् चक्राब्जहस्ताय नमश् चन्द्रार्धधारिणे । नमो विबुधनाथाय नमस् ते पद्मजन्मने
वाच्यवाचकदृष्ट्यैव भेदो यो ऽयम् इहावयोः । असत्या कल्पनैवैषा वीचिवीच्यम्भसोर् इव
त्वम् एवानन्तयानन्तवस्तुवैचित्र्यरूपया । भावाभावविलासिन्या नित्ययेह विजृम्भसे