देवा विस्मयम् आजग्मुश् शक्राद्यास् समरुद्गणाः । गृहीता वैष्णवी भक्तिर् दैत्यैः किम् इति राघव
क्षीरोदे भोगिभोगस्थं विबुधा विस्मयाकुलाः । जग्मुर् अम्बरम् उत्सृज्य हरिम् आहवशालिनं
तत्रैतं दैत्यवृत्तान्तं कथयाम् आसुर् अस्य ते । पप्रच्छुश् चैनम् आसीनम् अपूर्वाश्चर्यविस्मयात्
किम् एतद् भगवन् दैत्या विरुद्धा ये सदैव ते । ते हि त्वन्मयतां याता मायेयम् इति भाव्यते
क्व किलात्यन्तदुर्वृत्ता दानवा दलिताद्रयः । क्व पाश्चात्यमहाजन्मलभ्या भक्तिर् जनार्दने
प्राकृतो गुणवाञ् जात इत्य् एषा भगवन् कथा । अकालपुष्पमालेव सुखायोद्वेजनाय च
नोपपन्नं हि यद् यत्र तत्र तन् न विराजते । मध्ये काचकलापस्य महामूल्यो मणिर् यथा
यो यो यादृग्गुणो जन्तुस् स ताम् एवैति संस्थितिम् । सदृशेष्व् अप्य् अजेषु श्वा न मन्ये रमते क्वचित्
न तथा दुःखयन्त्य् अङ्गे मज्जन्त्यो वज्रसूचयः । वैसादृश्येन सम्बद्धा यथैता वस्तुदृष्टयः
यद् यत्र क्रमसम्प्राप्तम् उपपन्नम् अनिन्दितम् । तद् एव राजते तत्र जले ऽम्भोजं न तु स्थले
क्वाधमः प्राकृतारम्भो हीनकर्मरतिस् सदा । वराको दानवस् तुच्छजातिर् भक्तिः क्व वैष्णवी
कमलिनी परुषोषरभूगता सुखयतीह यथा न दुराश्रया । दनुसुतो ऽपि हि माधवभक्तिमान् इति कथा न तथेश सुखाय नः
गर्जन्तम् अतिसंरब्धं सुरलोकम् अथारिहा । उवाच माधवो वाक्यं शिखिवृन्दम् इवाम्बुदः
विबुधा मा विषण्णास् स्थ प्रह्लादो भक्तिमान् इति । पाश्चात्यं जन्म तस्येदं मोक्षार्हो ऽसाव् अरिन्दमः
इत उत्तरम् एतेन गर्भता दनुसूनुना । न कर्तव्या प्रदग्धेन बीजेनेवाङ्कुरक्रिया
गुणवान् निर्गुणो जात इत्य् अनर्थक्रमं विदुः । निर्गुणो गुणवाञ् जात इत्य् आहुस् सिद्धिदं क्रमम्
आत्मीयानि विचित्राणि भुवनान्य् अमरोत्तमाः । प्रयात नासुखायैषा प्राह्लादी गुणितेह वः
इत्य् उक्त्वा विबुधांस् तत्र क्षीरोदार्णववीचिषु । अन्तर्धानं ययौ देवस् तटतापिञ्छगुच्छवत्
सो ऽपि सम्पूजितहरिस् सुरौघो ऽव्रजद् अम्बरम् । पुनर् मन्दरनिर्धूतात् कणजालम् इवार्णवात्
प्रह्लादं प्रति गीर्वाणास् ततस् स्निग्धत्वम् आययुः । महान्तो यत्र नोद्विग्नास् तत्र विश्वासवन् मनः
प्रत्यहं पूजयाम् आस देवदेवं जनार्दनम् । मनसा कर्मणा वाचा प्रह्लादो भक्तिमान् इति
अथ पूजापरस्यास्य समवर्धन्त कालतः । विवेकानन्दवैराग्यविभवप्रमुखा गुणाः
नाभ्यनन्दद् असौ भोगपूगं शुष्कम् इव द्रुमम् । न चारमत कान्तासु मृगो मरुमहीष्व् इव
न रेमे लोकचर्चासु शास्त्रार्थकथनाद् ऋते । नाजायत रतिस् तस्य दृश्ये स्थल इवाब्जिनी
न विशश्राम चेतो ऽस्य भोगरोगानुरञ्जने । मुक्ताफलम् असंश्लिष्टं मुक्ताफल इवातले
त्यक्तभोगाभिकलनं विश्रान्तिम् अथ नागतम् । चेतः केवलम् अस्यासीद् दोलायाम् इव योजितम्
प्राह्लादीं तां स्थितिं कृष्णदेहः क्षीरोदकोटरात् । विवेद सर्वगतया तया परमकान्तया
अथ पातालमार्गेण विष्णुर् आह्लादिताग्रगः । पूजादेवगृहं तस्य प्रह्लादस्य समाययौ
विज्ञायाभ्यागतं देवं पूजया द्विगुणेद्धया । दैत्येन्द्रः पुण्डरीकाक्षम् आदरात् पर्यपूजयत्
पूजागृहगतं देवं प्रत्यक्षावस्थितं हरिम् । प्रह्लादः परमप्रीतो गिरा तुष्टाव पुष्टया