को माम् एति विरुद्धात्मा त्रैलोक्यदहनक्षमम् । स्वनाशाय मरुत्क्षुब्धं कल्पाग्निं शलभो यथा
इमे ते तैजसीं दृष्टिं ममाग्रस्थास् सुरासुराः । न शक्नुवन्ति संसोद्ःउं चक्षुर्मन्दाः प्रभाम् इव
इमे माम् ईश्वरं विष्णुं ब्रह्मेन्द्राग्निहरादयः । स्तुवन्त्य् अनन्तया वाचा बहुवक्त्रसमुत्थया
अयं विजृम्भितैश्वर्यो जातो ऽहम् अजिताकृतिः । सर्वद्वन्द्वपदातीतो महिम्ना परमेण हि
त्रिभुवनभवनोदरैकमूर्ति प्रसभविभिन्नसमस्तदुष्टसत्त्वम् । घनगिरितृणकाननान्तरस्थं सकलभयापहरं वपुः प्रणौमि
प्रह्लाद इति सञ्चिन्त्य कृत्वा नारायणीं तनुम् । पुनस् सञ्चिन्तयाम् आस पूजार्थम् असुरद्विषः
वपुषो वैष्णवाद् अस्मान् मरुन्मूर्तिः परापरः । अयं प्राणप्रवाहेण बहिर् विष्णुस् स्थितो ऽपरः
वैनतेयसमारूढस् स्फुटशक्तिचतुष्टयः । शङ्खचक्रगदापाणिश् श्यामलाङ्गश् चतुर्भुजः
चन्द्रार्कनयनश् श्रीमान् कान्तनन्दकनन्दनः । पद्मपाणिर् विशालाक्षश् शार्ङ्गधन्वा महाद्युतिः
तद् एनं पूजयाम्य् आशु परिवारसमन्वितम् । सपर्यया मनोमय्या सर्वसम्भाररम्यया
तत एनं महादेवं पूजयिष्याम्य् अहं पुनः । पूजया बाह्यसम्भोगमहत्या बहुरत्नया
प्रह्लाद इति सञ्चिन्त्य सम्भारभरभारिणा । मनसा पूजयाम् आस माधवं कमलाधवम्
रत्नार्घपात्रपटलैश् चन्दनादिविलेपनैः । धूपैर् दीपैर् विचित्रैश् च नानाविभवभूषणैः
मन्दारमालावलनैर् हेमाब्जपटलोत्करैः । कल्पवृक्षलतागुच्छै रत्नस्तबकमण्डलैः
पल्लवैर् देववृक्षाणां नानाकुसुमदामभिः । किङ्किरातैर् बुकैः कुन्दैश् चण्पकैर् असितोत्पलैः
कल्हारैः कुमुदैः काशैः खर्जूरैश् चूतकिंशुकैः । अशोकैर् मदनैर् बिल्वैः कर्णिकारैः किरातकैः
कदम्बैः कुकुरैर् नीपैस् सिन्धुवारैस् सयूथिकैः । पारिभद्रैर् गुग्गुलुभिर् विदुलैः कुय्यकोत्करैः
प्रियङ्गुपटलैः पाटैः पाटलैर् धातुपाटलैः । आम्रैर् आम्रातकैर् भव्यैर् हरीतकविभीतकैः
सालतालतमालानां लताकुसुमपल्लवैः । कोमलैः कलिकाजालैस् सहकारैस् सकुङ्कुमैः
केतकैस् सप्तपर्णैश् च तथेरामञ्जरीगणैः । विचित्रपालीवतजैर् नानाटङ्कतरूद्भवैः
मनोहरारुकोद्भूतैर् मालतीमाधवीगणैः । नवशेफालिकाजालैस् सुवर्णसुमनोहरैः
भक्ष्यैर् भोज्यैस् तथा पानैर् लेह्यैः पेयैश् च पिच्छिलैः । रसैः फलैः पल्लवैश् च विविधास्वादजातिभिः
अंशुकैश् शयनैर् यानैर् महार्हैर् हेमविष्टरैः । गेयैर् नृत्तैर् वादनैश् च महार्हललनागणैः
उद्यानोपवनाभोगसमग्रविभवार्पणैः । सर्वसौन्दर्यसम्मानैस् स्वयम् आत्मार्पणैर् अपि
हरिं परमया भक्त्या जगद्विभवभव्यया । मनसा पूजयाम् आस प्रह्लादो ऽन्तःपुरे पतिम्
अथ देवगृहे तस्मिन् बाह्यार्थैः परिपूर्णया । पूजया पूजयाम् आस दानवेशो जनार्दनम्
बहिर्दृश्येन तेनैव क्रमेण परमेश्वरम् । पुनः पुनः पूजयित्वा तुष्टिमान् दानवो ऽभवत्
ततस् ततः प्रभृत्य् एव प्रह्लादः परमेश्वरम् । तथैव प्रत्यहं भक्त्या पूजयाम् आस पूर्णया
अथ तस्मिन् पुरे दैत्यास् ततः प्रभृति वैष्णवाः । सर्व एवाभवन् भव्या राजा ह्य् आचारकारणम्
जगाम वार्त्ता गगनं देवलोकम् अथो हरिम् । विष्णोर् द्वेषं परित्यज्य भक्ता दैत्यास् स्थिता इति