भोगान् प्रति विरक्तो ऽस्मि महासम्मोहदायिनः । तत्त्वं विज्ञातुम् इच्छामि महासम्मोहहारि यत्
किम् इहास्ति कियन्मात्रम् इदं किम्मयम् एव वा । को ऽहं कस् त्वं किम् एते वा लोका इति वदाशु मे
बहुनात्र किम् उक्तेन खं गन्तुं यत्नवान् अहम् । सर्वं दानवराजेन्द्र सारं सङ्क्षेपतश् शृणु
चिद् इहास्ति हि चिन्मात्रम् इदं चिन्मयम् एव च । चित् त्वं चिद् अहम् एते च लोकाश् चिद् इति सङ्ग्रहः
चितं निश्चयम् आदाय विलोकय धियेद्धया । स्वयम् एवात्मनात्मानम् अनन्तं पदम् आप्स्यसि
भव्यो ऽसि चेत् तद् एतस्मात् सर्वम् आप्नोषि निश्चयात् । नो चेत् तद् बह्व् अपि प्रोक्तं त्वयि भस्मनि हूयते
चिच्चेत्यकलना बन्धस् तन्मुक्तिर् मुक्तिर् उच्यते । चिद् अचेत्या किलात्मेति सर्वसिद्धान्तसङ्ग्रहः
एतं निश्चयम् आदाय विलोकय धियेद्धया । स्वयम् एवात्मनात्मानम् अनन्तं पदम् आप्स्यसि
खं व्रजाम्य् अहम् अत्रैते मुनयस् सप्त सङ्गताः । केनापि सुरकार्येण वर्तव्यं तत्र खे मया
राजन् यावद् अयं देहस् तावन् मुक्तधियाम् अपि । यथाप्राप्तार्थसन्त्यागो रोचते न स्वभावतः
इति कथितवताथ भार्गवेण स्फुटजलराशिपथे महाजवेन । प्लुतम् अलिशबले नभोऽन्तराले तरलतरङ्गवद् आकुले ग्रहौघैः
सुरासुरसभापूज्ये तस्मिन् भृगुसुते गते । मनसा चिन्तयाम् आस बडिर् बलवतां वरः
युक्तम् उक्तं भगवता चिद् एवेदं जगत्त्रयम् । चिद् अहं चिद् इमे लोकाश् चिद् आशा चिद् इयं क्रिया
सबाह्याभ्यन्तरं सर्वं चिद् एव परमार्थतः । अस्ति चिद्व्यतिरेकेण नेह किञ्चन कुत्रचित्
अयम् आदित्य इत्य् अर्को न चिता चेत्यते यदि । तद् अर्कतमसोर् भेदः क इवेहोपलभ्यते
इयं भूर् इति भूर् एषा चिता यदि न चेत्यते । भूमेः किं नाम भूमित्वं तद् भवेद् भव्यतां गतम्
इमा दिशो दिश इति चेत्यन्ते न चिता यदि । तत् किं नाम दिशां दिक्त्वं शैलानां वापि काद्रिता
इदं जगद् इति जगच् चिता यदि न चेत्यते । तत् किं जगत्त्वं जगतो नभस्त्वं नभसो ऽथ किम्
कायो ऽयं पर्वताकारश् चिता यदि न चेत्यते । तत् किं नाम शरीरत्वं शरीरस्य शरीरिणाम्
चिद् इन्द्रियाणि चित् कायश् चिन् मनश् चित् तदेषणा । चिद् अन्तश् चिद् बहिश् चित् खं चिद् भावश् चिद् भवस्थितिः
चिद् एवैकम् अहं सर्वं स्पर्शनैषणपूर्वकम् । करोमि मात्रासंस्पर्शं शरीरेण न किञ्चन
किम् अनेन शरीरेण काष्ठलोष्टसमेन मे । अशेषजगदेकात्मा चिद् अहं चेतनात्मकः
अहं चिद् अम्बरे भानाव् अहं चिद् भूतपञ्जरे । सुरासुरेषु चिद् अहं स्थावरेषु चरेषु च
चिद् अस्तीह द्वितीया हि कल्पनैव न विद्यते । द्वित्वस्यासम्भवाल् लोके कश् शत्रुः कश् च वा सुहृत्
बडिनाम्नश् शरीरस्य च्छिन्ने शिरसि भासुरे । चितस् तत् किं भवेच् छिन्नं सर्वलोकावपूरणात्
चिता सञ्चेतितो द्वेषो द्वेषो भवति नान्यथा । तस्माद् द्वेषादयस् सर्वे भावाभावाश् चिदात्मकाः
न चितो व्यतिरेकेण प्रविचार्यापि किञ्चन । अन्यद् आसाद्यते स्फाराद् अस्मात् त्रिभुवनोदरात्
न द्वेषो ऽस्ति न रागो ऽस्ति न मनो नास्य वृत्तयः । चिन्मात्रस्यातिशुद्धस्य विकल्पकलना कुतः
चिद् अहं सर्वगो व्यापी नित्यानन्दमयात्मकः । विकल्पकलनातीतो विकल्पांशविवर्जितः
चितश् चिद् इति यन् नाम निर्नामाया न नाम तत् । शब्दात्मिकैषा चिच्छक्तिः परिस्फुरति सर्वगा