अङ्गम् अङ्गेन सम्पीड्य मांसं मांसेन च स्त्रियाः । पुराहम् अभवं प्रीतो यत् तन् मोहविजृम्भितम्
दृष्टान्तदृष्टयो दृष्टा भुक्तं भोक्तव्यम् अक्षतम् । आक्रान्तम् अखिलं भूतजातं किम् इव शोभनम्
पुनस् तान्य् एव तान्य् एव तत्रेहान्यत्र चात्र च । इतश् चेतश् च वस्तूनि नापूर्वं नाम किञ्चन
सर्वम् एव परित्यज्य परिहृत्य धिया स्वयम् । स्वच्छ एवावतिष्ठे ऽहं पूर्णो ऽर्णव इवात्मनि
पाताले भूतले स्वर्गे स्त्रियो रत्नोपलादयः । सारं तद् अपि तुच्छेन कालेनाशु निगीर्यते
एतावन्तम् अहं कालं भृशं बालो ऽभवं पुरा । यः कुर्वन् द्वेषम् अमरैस् तुच्छया जगदिच्छया
मनोनिर्माणमात्रेण जगन्नाम्ना महाधिना । त्यक्तेनात्तेन वार्थस् स्यात् क उदारो महात्मनः
कष्टं चिरतरं कालम् अनर्थो ऽर्थधिया मया । अज्ञानमदमत्तेन बालेन श्वेव सेवितः
तरत्तरलतृष्णेन किम् इवास्मिञ् जगत्त्रये । मया न कृतम् अज्ञेन पश्चात्तापाभिवृद्धये
एतया तद् अलं मे ऽस्तु तुच्छया पूर्वचिन्तया । पौरुषं याति साफल्यं वर्तमानचिकित्सया
अद्यापरिमिताकारकारणैकतयात्मनः । सर्वतस् सुखम् अभ्येमि रसायन इवार्णवे
को ऽयं तावद् अहं किं स्याद् आत्मेत्य् आत्मावलोकनम् । पृच्छाम्य् उशनसं नाथं नूनम् अज्ञानशान्तये
सञ्चिन्तयामि परमेश्वरम् आशु शुक्रम् उद्यत्प्रसादम् अथ तेन गिरोपदिष्टः । तिष्ठाम्य् अनन्तविभवे स्वयम् आत्मनात्मन्य् अक्षीणम् अर्थम् उपदेशगिरः फलन्ति
इति सञ्चिन्त्य भगवान् बडिर् आमीलितेक्षणः । दध्यौ कमलपत्त्राक्षं शुक्रम् आकाशमन्दिरम्
सर्वस्थचिन्मयानन्तनित्यध्यानो ऽथ भार्गवः । चेतन्तं ज्ञातवाञ् शिष्यं बडिं गुर्वर्थिनं पुरे
अथ सर्वगतानन्तचिदात्मा भार्गवः प्रभुः । आनिनाय स देहं स्वं रत्नवातायनं बडेः
गुरुदेहप्रभाजालपरिमृष्टतनुर् बडिः । बुबुधे प्रातर् अर्कांशुसम्बोधितम् इवाम्बुजम्
तत्र रत्नार्घदानेन मन्दारकुसुमोत्करैः । पादाभिवन्दनेनैनं पूजयाम् आस भार्गवम्
रत्नार्घपरिकीर्णाङ्गं कृतमन्दारशेखरम् । महार्हासनविश्रान्तम् अथोवाच गुरुं बडिः
भगवंस् त्वत्प्रसादोत्था प्रतिभेयं पुरस् तव । नियोजयति मां वक्तुं कार्यं कर्तुम् इवार्कभाः
भोगान् प्रति विरक्तो ऽस्मि महासम्मोहदायिनः । तत्त्वं विज्ञातुम् इच्छामि महासम्मोहहारि यत्
किम् इहास्ति कियन्मात्रम् इदं किम्मयम् एव वा । को ऽहं कस् त्वं किम् एते वा लोका इति वदाशु मे
बहुनात्र किम् उक्तेन खं गन्तुं यत्नवान् अहम् । सर्वं दानवराजेन्द्र सारं सङ्क्षेपतश् शृणु
चिद् इहास्ति हि चिन्मात्रम् इदं चिन्मयम् एव च । चित् त्वं चिद् अहम् एते च लोकाश् चिद् इति सङ्ग्रहः
चितं निश्चयम् आदाय विलोकय धियेद्धया । स्वयम् एवात्मनात्मानम् अनन्तं पदम् आप्स्यसि
भव्यो ऽसि चेत् तद् एतस्मात् सर्वम् आप्नोषि निश्चयात् । नो चेत् तद् बह्व् अपि प्रोक्तं त्वयि भस्मनि हूयते
चिच्चेत्यकलना बन्धस् तन्मुक्तिर् मुक्तिर् उच्यते । चिद् अचेत्या किलात्मेति सर्वसिद्धान्तसङ्ग्रहः
एतं निश्चयम् आदाय विलोकय धियेद्धया । स्वयम् एवात्मनात्मानम् अनन्तं पदम् आप्स्यसि
खं व्रजाम्य् अहम् अत्रैते मुनयस् सप्त सङ्गताः । केनापि सुरकार्येण वर्तव्यं तत्र खे मया
राजन् यावद् अयं देहस् तावन् मुक्तधियाम् अपि । यथाप्राप्तार्थसन्त्यागो रोचते न स्वभावतः