त्यक्ताहङ्कृतिर् आश्वस्तमतिर् आकाशशोभनः । अगृहीतकलङ्काङ्को लोके विहर राघव
आशापाशशतोन्मुक्तस् समस् सर्वासु वृत्तिषु । बहिः प्रकृतकार्यस्थो लोके विहर राघव
न बन्धो ऽस्ति न मोक्षो ऽस्ति देहिनः परमार्थतः । मिथ्येयम् इन्द्रजालश्रीस् संसारपरिवर्तना
भ्रान्तिमात्रम् इदं मोहाज् जगद् राघव दृश्यते । जनितप्रत्ययं स्फारे जलं तीव्रातपे यथा
अबद्धस्यैकरूपस्य सर्वगस्यात्मनः कथम् । बन्धस् स्यात् तदभावे तु मोक्षः कस्य विधीयते
अतत्त्वज्ञानजातेयं सांसारी भ्रान्तिर् आतता । तत्त्वज्ञानात् क्षयं याति रज्ज्वाम् इव भुजङ्गधीः
ज्ञातवान् असि तत्त्वं स्वम् अनया सूक्ष्मया धिया । जातो ऽसि निरहङ्कारो व्योमवत् तिष्ठ निर्मलः
नासि चेत् त्वं तद् अखिलास् सुहृद्बान्धवभावनाः । सन्त्यजासत्स्वभावस्य का नाम किल भावना
असि चेत् त्वं तद् अत्यन्तसत्त्ववान् अनुमीयसे । इदम्प्रथमतां प्राप्तः परमाद् असि कारणात्
भोगबन्धुजगद्भावैः कर्मभिश् च शुभाशूभैः । आत्मनो नास्ति सम्बन्धः किम् एनम् अनुशोचसि
आत्मतत्त्वैकसारो ऽहम् इति जातधियो भवैः । न ते रामास्ति सम्बन्धः किं बिभेषि जगद्भ्रमात्
अजातस्य सतो बन्धोर् बन्धुदुःखसुखक्रमैः । कस् ते राघव सम्बन्धो यद् एतान् अनुशोचसि
त्वं चेद् बभूविथ पुरा तथेदानीं भविष्यसि । यद्य् अथेह स्थितो ऽसीति ज्ञातवान् असि निश्चयम्
तद् अनन्ततरान् अन्यान् प्राग्योनिगणसंस्तुतान् । बन्धून् अतीतान् सुबहून् कस्मात् त्वं नानुशोचसि
पूर्वम् अद्य तथेदानीं बभूविथ भविष्यसि । यदि राम तथापि त्वं सद्रूपः किं विमुह्यसि
पुरा भूत्वाद्य भूत्वा च भूयश् चेन् न भविष्यसि । तथापि क्षीणसंसारः किमर्थम् अनुशोचसि
तस्मान् न दुःखिता युक्ता प्रकृते जागते क्रमे । न चैव मुदिता युक्ता युक्तं कार्यानुवर्तनम्
मा गच्छ दुःखितां राम सुखिताम् अपि मा व्रज । समताम् एहि सर्वत्र परमात्मासि सर्वगः
अनन्तस् स्वच्छरूपस् त्वं खम् इवातिततान्तरः । नित्यशुद्धः प्रकाशस् त्वं ज्वालाया इव कोटरम्
जागतानां पदार्थानाम् अदृश्याणुतनुस् तनुः । हृत्स्थो ऽसि हारमुक्तानाम् एकस् तन्तुर् इवाततः
संसारस्थितिर् एवेयं यद् भूत्वा भूयते पुनः । अज्ञेनैव न तु ज्ञेन ज्ञो ऽसि राम स्थिरो भव
स्वरूपम् इदम् अस्यास् तु संसृतेस् सन्ततं हि यत् । अज्ञानात् स्फारताम् एति ज्ञानवान् असि सन्मते
रूपं किम् अन्यद् भवतु भ्रममात्राद् ऋते भ्रमे । स्वप्नमात्राद् ऋते स्वप्ने भवत्य् अन्यो हि कः क्रमः
सर्वशक्तेर् इयं शक्तिर् भ्रममात्रमयी मता । रूढा संसारमायेति नासत्या नापि सन्मयी
केवलं ज्ञानवैरूप्याद् अपर्यालोचनात् तथा । राम दृश्यत एवेदम् आभानम् अतिभास्वरम्
न बन्धुः कस्यचित् कश्चिद् इह नो कश्चिद् अप्य् अरिः । सदा सर्वं च सर्वस्य सर्वस् सर्वेश्वरेच्छया
आलूनशीर्णम् अखिलम् इदम् अन्योऽन्यमिश्रितम् । अनारतं याति जगत् तरङ्गौघ इवाम्भसः
अध ऊर्ध्वत्वम् आयाति यात्य् ऊर्ध्वत्वम् अधस् तथा । संसारस्य चलस्यास्य चक्रनेमिर् इवाभितः
स्वर्गस्था नरकं यान्ति नारका यान्ति विष्टपम् । योनेर् योन्यन्तरं यान्ति द्वीपाद् द्वीपान्तरं जनाः
धीराः कार्पण्यम् आयान्ति कृपणा यान्ति धीरताम् । परिस्फुरन्ति भूतानि पातोत्पातशतभ्रमैः