बन्धाशाम् अथ मोक्षाशां सुखदुःखदशाम् अपि । त्यक्त्वा सदसदाशां च तिष्ठाक्षुब्धमहाब्धिवत्
अजरामरम् आत्मानं बुद्ध्वा बुद्धिमतां वर । जरामरणशङ्काभिर् मा मनः कलुषं कृथाः
पदार्थजातं नेदं ते नायम् अप्य् असि राघव । किञ्चित् तदन्यद् एवेदम् अन्य एवासि शाश्वतः
असदभ्युत्थिते विश्वे सत्ये वा सततं स्थिते । त्वयि तत्ताम् उपगते तृष्णायास् सङ्गमः कुतः
अन्यश् च राम मनसि पुरुषस्य विचारिणः । जायते निश्चयस् साधो स्फाराकारश् चतुर्विधः
आपादमस्तकम् अहं मातापितृविनिर्मितः । इत्य् एको निश्चयो राम बन्धायासद्विलोकनात्
अतीतस् सर्वभावेभ्यो वालाग्राद् अप्य् अहं तनुः । इति द्वितीयो मोक्षाय निश्चयो जायते सताम्
जगज्जालपदार्थात्मा सर्वदैवाहम् अक्षतः । तृतीयो निश्चयश् चेत्थं मोक्षायैव रघूद्वह
अहं जगच् चासद् इदं शून्यं व्योमसमं सदा । एवम् एष चतुर्थो ऽपि निश्चयो मोक्षसिद्धये
निश्चयेषु चतुर्ष्व् एवं बन्धाय प्रथमस् स्मृतः । त्रयो मोक्षाय कथिताश् शुद्धभावनयोम्भिताः
एतेषां प्रथमः प्रोतस् तृष्णया बन्धयोग्यया । शुद्धतृष्णास् त्रयस् स्वच्छा जीवन्मुक्ता विलासिनः
सर्वम् आत्माहम् एवेति निश्चयो यो महामते । तम् आदाय विषादाय न भूयो याति ते मतिः
तिर्यग् ऊर्ध्वम् अधस्ताच् च व्यापको महिमात्मनः । सर्वम् आत्मेति तेनान्तर् निश्चयेन न बध्यसे
शून्यं प्रकृतिमाये च ब्रह्म विज्ञानम् इत्य् अपि । शिवः पुरुष ईशेति नित्यम् आत्मैव कथ्यते
सदा सर्वं सद् एवेदं नेह द्वित्वान्यते क्वचित् । विद्यते विद्यया व्याप्तं जगन् नेतरयान्धया
आपातालम् अनन्तात्मा पूरितो ऽम्बुभिर् अम्बुधिः । आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तं जगद् आपूर्णम् आत्मना
ऋतं सर्वम् इदं नित्यं नानृतं विद्यते क्वचित् । वार्य् एव सकलो ऽम्भोधिर् न तरङ्गादयः पृथक्
पृथक् कटककेयूरनूपुरादि न काञ्चनात् । भिन्नास् तरुतृणाकारकोटयश् चैव नात्मनः
द्वैताद्वैतसमुद्भेदैर् जगन्निर्माणलीलया । परमात्ममयी शक्तिर् अद्वैतैव विजृम्भते
आत्मीये परकीये च सर्वस्मिन्न् एव सर्वदा । नष्टे वोपचिते कार्ये सुखदुःखे गृहाण मा
भावाद्वैतम् उपाश्रित्य सत्ताद्वैतमयात्मकः । कर्माद्वैतम् अनादृत्य द्वैताद्वैतमयो भव
भवभूमिषु भीमासु भवभावनयानया । मा पतोत्पातपूर्णासु नदीष्व् अन्धः करी यथा
द्वित्वं न सम्भवति सर्वगते महात्मन्य् आत्मन्य् अथैक्यम् अपि च द्वितयोदितात्म । अद्वैतम् ऐक्यरहितं सततोदितं च सर्वं न किञ्चिद् अपि चाहुर् अतस् स्वरूपम्
नैवाहम् अस्मि न च नाम जगन्ति सन्ति सर्वं च विद्यत इदं ननु निर्विकारम् । विज्ञानमात्रम् अवभासत एव शान्तं नासन् न सज् जगद् अहं च सदेति विद्धि
परमम् अमृतम् आद्यं भासनं सर्वभासाम् अजम् अजरम् अचिन्त्यं निष्क्रमं निर्विकारम् । विगतकरणजालम् जीवनं जीवशक्तेस् सकलकलनहीनं कारणं कारणानाम्
सततम् उदितम् ईशं व्यातते चित्प्रकाशे स्थितम् अनुभवबीजं स्वात्मभावोपदेश्यम् । स्वदनम् अनु चितो ऽन्तर् ब्रह्म सर्वं सदैतत् त्वम् अहम् अपि जगच् चेत्य् अस्तु ते निश्चयो ऽन्तः
मुक्ताशयानां महताम् अहतानां कुदृष्टिभिः । स्वभावो ऽयं महाबाहो लीलया चरताम् इह
विहरन्न् अपि संसारे जीवन्मुक्तमना मुनिः । आदिमध्यान्तविरसा विहसञ् जागतीर् गतीः
सर्वप्रकृतकार्यस्थो मध्यस्थस् सर्ववृत्तिषु । ध्येयं तं वासनात्यागम् अवलम्ब्य व्यवस्थितः
सर्वत्र विगतोद्वेगस् सर्वार्थपरिपोषकः । विवेकोद्यानतुष्टात्मा प्रबोधोपवने स्थितः