तदा सर्वदेवानां गणस्य कण्ठाः मम मुखात् उच्चैः वदन्ति स्म — “ब्राह्मणस्य मांसं भस्म न क्रियताम्।” एवं चिन्तयन् दिव्यः सप्तज्वालः अग्निः स्वस्वरूपं धारयन् तस्य पुरतः प्रकटितः, वाचस्पतेः सदृशः दीप्तिमान् आसीत्। स तं ब्राह्मणबालं संबोध्य इदं वचनं उक्तवान् — “उत्तम, यत् वरं इच्छसि, सः सिद्धः, तं स्वीकुरु; यथा रत्नं कुटिलात् गृहीतः।“ एवं अग्निना उक्ते, पुष्पजलार्चनया शोभितः स बालब्राह्मणः स्तुतिभिः पूजयित्वा प्रत्युवाच — “भगवन्, भूमिः प्राणिभिः पूर्णा पावनी; ताम् अहम् न गन्तुं शक्नोमि। अतः मम निवासः वृक्षेषु भवतु।” ऋषिपुत्रेण एवं उक्ते, सर्वदेवमुखः शिखी देवः “तथास्तु” इति प्रत्युत्तरं दत्वा दृष्ट्यन्तरितः। तस्मिन् देवदर्शने लीनः, कामान् प्राप्तवान् स बालः पूर्णचन्द्रवत् शोभायमानः अभवत्, यथा सायंकालीनः मेघः तिरोहितः। इच्छितं वरं प्राप्य, तस्य मुखं हर्षदीप्त्या प्रकाशमानं, हास्यं संतुष्टं च, शशांकपुष्पसंपुटसदृशं, श्वेतपद्मस्य विकसनं, स्फुरद्वदनं च दन्तदीप्त्या शोभितम्। ततः वनमध्ये, यत्र मेघमण्डलानि स्पर्शं यान्ति, यत्र मध्याह्नसूर्यस्य अश्वाः कुटिलकाण्डेच्छायायाम् विश्राम्यन्ति, तत्र वृक्षाः दीर्घशाखाभिः दिशां गर्भं मापनाय यत्नं कुर्वन्तः, प्रसूनदृष्टिभिः चतुर्दिकं पश्यन्ति स्म। तेषां मुकुटाः वातेन विक्षिप्ताः, भ्रमरैः समाकीर्णाः, पत्त्रहस्तैः गगनस्य मुखं मार्जन्ति इव। तेषां केशाः दीर्घपीतपुष्पसंकुलाः, ताम्बूलनवद्वदनं शोभितम्, हसितं भ्रमरैः समाकीर्णं दृश्यते। लता-पुष्पाणां क्रीडारजः वृत्तैः, चन्द्रस्य दीप्त्याः समकक्षं तद्वनं प्रकाशते स्म। शाखापंक्तिभिः घनं, कुटिलकुञ्जेषु कपोतकाकूजनैः, किन्नरगीतैः च, सिद्धमार्गवत् स्थितम्। शिखिपुच्छसंकुलैः, पत्रासनस्थैः, आकाशः इन्द्रधनुषा मेघैः च शोभितः। श्वेतचामरैः, उच्चावचैः, पूर्णचन्द्रैः कपोतैः अनुगतैः, वर्षः पूर्णचन्द्रवत्। कपोतकाकूजनैः, कोकिलसुमधुरगानैः, जीवजीवपक्षिस्वरैः, वनं पूर्णस्वरेण गायति इव। कदम्बपक्षिसंकुलैः, सिद्धाः दिव्यगुहासु विश्रान्ताः, जगत् आवृतम् इव। यत्र यत्र पुष्पसंकुलानि, प्रवालरक्तदृशाः भ्रमरदृष्टयः, स्वर्गः अप्सरसः सेवितः इव। पुष्पराशिसंकुलात् चञ्चलपरागैः, इन्द्रधनुषा युक्तं, पुष्पघनं विद्युत्संपन्नमेघवत्। सहस्रबाहुशाखाभिः आकाशं पूर्णं, विश्वरूपं नृत्यति इव, चन्द्रसूर्यकुण्डलैः भूषितम्। अधस्तात् महागिरिराजः, उपरि तारागणसमूहः, मध्ये पुष्पलतासंविद्धा अपरा पृथिवी इव। सर्ववृक्षवनपितामहवत्, एकः फलपुष्पकिसलयधारः। पुष्परजः छन्नकलिकासंकुलः, सूर्यरश्मिस्थलवृत्तसदृशः। शाखाः चञ्चलपक्षिसंकुलाः, गृहेषु नीडसंकुलाः, पृथिवी जनपदसंवृतवत्। पुष्पध्वजैः, लताप्रवेष्टैः, श्वेतपुष्पराशिभिः, पुष्पसमृद्ध्या समुज्ज्वलम्। कपोतमृगशुककोकिलसारसैः, पुष्पगुच्छच्छन्नखिलद्वारैः। गुहाः पक्षिसंचारेण मदन्यस्ताः, सर्ववनदेवीभ्यः उत्तमगृहसदृशाः। भ्रमरसमूहैः, गन्धतरंगैः, पुष्परजःपर्वतप्रवाहैः, पर्वतस्रोतसः पतन्ति इव। पतनपुष्पवृष्टिसंवृतम्, मन्दपवनक्रीडायुक्तम्, श्वेतमेघसंवृतपर्वतवत्। अधः हस्तिपृष्ठघर्षणेन दृढम्, महापर्वतवत् स्वस्खलनैः स्थितम्। विविधवर्णपक्षिसंकुलैः, शाखागुहासंचारेण, शृंगसंपन्नपर्वतवत्। चञ्चलपल्लवजालैः, वनपवनैः लतानृत्यं दर्शयति इव। केवलम् अकामः संतुष्टः निर्गच्छति, पुष्पमालासंवृतं लतानृत्यवत्। केवलं लताभिः प्रियः, प्रेमरससंपन्नः, मत्तभ्रमरगानैः मधुरं गायति इव। दूरात् नवपुष्पैः, आकाशगामिसिद्धान् स्वागतं करोति, कोकिलकूजनैः, भ्रमरसमूहैः च। वृक्षाः फलपुष्पसमृद्ध्या हर्षं कुर्वन्ति, कलिकाप्रकाशेन हास्यं प्रकाशयन्ति इव। पारिजातवृक्षः आकाशगमनाय यत्नं करोति, शाखापुष्पगुच्छैः उच्चैः, काण्डेन द्रुतं आकाशं गच्छति इव। भ्रमरसमूहैः, पुष्पसंकुलैः, इन्द्रस्य सहस्राक्षतेजसा स्पर्धां करोति इव। मणिशेषफणसदृशैः पुष्पगुच्छैः भूषितः, शेषनागवत् भूमिं त्यक्त्वा आकाशदर्शनाय उत्कण्ठितः इव। एवं तस्य ब्राह्मणबालस्य वरप्राप्तिः, वृक्षेषु निवासः, वनस्य दिव्यरूपं, पुष्पफलसंपदा, पक्षिसंगीतैः, सिद्धगणैः, अप्सरसः, इन्द्रधनुषा, मेघैः, पर्वतैः, तारागणैः, सर्वं तत्र शोभायमानं अभवत्।