तदा लोकपालवृन्दैः उच्चैः पताकाः प्राचुर्येणोद्धृताः, भीषणः संग्रामनिनादः समुत्पन्नः, यः प्रलयमेघघोषवत् गगनं व्याप्य प्रवर्तते स्म। आकाशे, भूमेः खण्डमिव हरन्, महान् घनः, दृढः, पर्वतपिन्डस्य उदरमिव महाबलिभिः मुष्टिभिः मथितस्य, तत्र दृश्यते स्म। शस्त्रपर्वतानां च सङ्घर्षेण, प्रथमप्रहारेण भग्नेषु, कठोरः भीषणः शब्दः उत्पन्नः, हृतप्राणहृदयमिव सम्पीडितम्। स निनादः प्रलयमघनानां यथा, आकाशे व्याप्य, द्वादशादित्यैः सह सहस्रदीप्तमिव कनकपिण्डमिव स्फुरन्, विराजते स्म। सः शब्दः ब्रह्माण्डभित्तिषु सङ्घट्टात् प्रतिहतः, भुवि पतितः, प्रबलवेगः जलबन्धभेदवद्, खनिविवरं प्रविश्य प्रवहन्। तद्भीषणनिनादः पर्वतपक्षपातितवातैः समुत्थितः, भग्नगुहानां निनादैः प्रतिनादितः। मन्दरमथनमिव समुद्रमन्थनस्य, जगत् कम्पितम्, द्वीपाः प्राणिनश्च ताडिताः, घोषः परिघूर्णमानः। द्वयोः कोपितसेनयोः मध्ये, भीषणा युद्धज्वाला प्रजज्वाल, यत्र नगराणि ग्रामाः पर्वताः वनानि जनाश्च विनष्टाः। दिशः पर्वतैः दानवैः च पूर्णाः, शतशः महाशस्त्रैः छिन्नाः, गगनं शस्त्रपाषाणधूल्या आवृतम्, परस्परसङ्घर्षेण भग्नम्। अस्त्रव्यूहानां सङ्घर्षेण मेरुशिखरशतानि विदलितानि, बाणवातः दानवान् देवांश्च असुरांश्च पद्मांश्च अपवाहयत्। गगनं चक्ररथचक्रवातैः, सुरासुराणां पदातिप्रतिपीडिततृणैः, समुत्सारितसेनावेगैः तमसाच्छादितम्। देवगणाः शस्त्रपर्वतैः पीडिता पतिताः, दिवि गजोत्पन्नसागरवारिधाराभिः आप्लाविता, आकाशे प्रस्रवमाणाः। शस्त्रासिशूलशक्तीनां नद्यः प्रवहन्त्यः, ब्रह्माण्डकपाटानि पर्वतपक्षैः भग्नानि वहन्त्यः। लोकनाथनगर्यः दानवपादाघातैः पुनः पुनः पतिताः, सुवर्णप्रासादाः स्त्रीणां कोलाहलैः निनादिताः। दानवसेनाः मदोन्मत्तसागरपर्वततरङ्गैः क्षिप्यमाणाः भूमौ पतन्त्यः, मुक्तरुधिरधाराभिः गगनं शुद्धीकृतम्, तेषां क्रन्दनैः निनादितम्। बहुसागरवारिभिः आवृतं जगत्, सत्पुरुषैः पूरितम्, देवासुरतेजसा प्रकाशितं पुनः सेनाभिः पूर्णम्। भीषणा भयङ्करी च सा स्थितिः, पक्षिणः पर्वतानिव आगत्य गच्छन्तः दानवाः, विनाशध्वनिभिः पूरिता। पृथिव्यां समुद्रेषु पर्वतेषु च सर्वत्र रुधिरधाराभिः रक्तं, दानवपर्वतपर्वताग्रेषु शस्त्रपाषाणैः विदलितेषु। भग्नराज्यानि नगर्यः वनानि ग्रामाः पर्वतगुहाश्च, असङ्ख्येयदानवगजाश्वमनुष्यरथपर्वतैः परिवेष्टिताः। तस्यां सुराङ्गनादानवैरुपगम्यमानाः पन्थानः, मेघघनैः पर्वतानि भग्नानि। गजाः मुष्टिप्रहारैः पीडिताः, महाशिलानिपातैः पर्वतश्रेण्यः भग्नाः। तेषां दानवानां क्रुद्धाग्निजालैः दग्धाः, एकहस्तोत्थिताग्निः सागरतरङ्गवत् उद्गच्छति। शीतांशोः शैत्येन वारिधाराः स्तम्भिताः, वनाग्निदीप्त्या शिलास्तूपाः दग्धाः। प्रलयनिशायां शस्त्रैः सृज्यमानतमसि, मायासूर्यतेजसा तनुच्छाया विनश्यमाना। मायामये दिवि वह्निवर्षः, तत्र वह्निवाय्वस्त्रसङ्घर्षेण मेघाः सञ्चोदिताः। वज्रनिपातैः पर्वतवृष्टयः प्रमृष्टाः, निद्राजागरवर्षास्त्रैः, ग्रहास्त्रैः च समृद्धयुद्धम्। कुत्सास्त्रं दारुकास्त्रं जलास्त्रं वह्न्यस्त्रं च, ब्रह्मास्त्रं च भीषणम्, तेजसा ज्योतिरस्त्रस्य निगृहीतम्। गगनं सर्वतः अस्त्रसेनाभिः पूरितम्, शिलावर्षैः भूषितम्, वह्न्यस्त्रतेजसा प्रकाशितम्। चन्द्रांशुप्रसारितपताकाः, चक्रनिनादैः, क्षणेन रथाः उदयास्तमयपर्वतान् अतिक्रम्य यान्ति। महादानवाः वज्रनिपातैः सततम् आहताः, म्रियन्ते स्म; अन्ये दानवाः शुक्रदेवमन्त्रैः उत्पन्नाः। शुभग्रहकेतुभिः संरक्षिताः, भयानकयुद्धानि, शकुनोत्कण्ठितानि समुत्पन्नानि। जगत् पर्वतसागरगगनसंयुक्तं, रुधिरधाराभिः आप्लावितम्, अतिवैर्येण किंशुकवनमिव जातम्। महासमुद्रे पर्वतसंख्यैः शवैः पूर्णम्, महाशवाः शाखातृणेषु लम्बमानाः। वातप्रवाहैः पक्षिपुष्पफलयुक्ताः तालनिकराः शरवनानि च गगनं पूरयन्ति। पर्वताकारशववृन्दैः बाहुभिः नृत्यमानैः, सुराङ्गनास्तारकाः च दिव्ययानात् जलं पतिताः। पर्वताः शरशूलगदिप्रासासिभिः विदारिताः, सप्तलोकभित्तिशकलैः गगनं निहितम्। महादुन्दुभीनां मदोन्मत्तध्वनिः, घननिनादसदृशः, पातालगजान् कम्पयन् प्रतिनादितः। विनायकादिदैत्यैः हस्तोत्क्षिप्ताः पर्वताः क्षिप्ताः, पार्श्वे सिद्धवायवोऽचलाः स्थिताः। गन्धर्वकिन्नरदेवर्षयः दिशो दिशः पलायन्ते, तेषां नायकाः भग्नाः श्रान्ताः भूमौ पतिताः। दानवदैत्यसेनाः अल्पविजयेन विनष्टाः, देवसेना विदलिता, इन्द्रः एक एव सन्तः, अतिव्याकुलः स्थितः।