शुभ्रशृङ्गेषु पुण्यगिरिषु बलवदस्त्राघातैः कम्पमानेषु, सुवर्णशिखराणि मोहभीतानीव सञ्जज्ञिरे। तत्र शस्त्राणां परस्परसंघर्षे जाताः अग्निस्फुलिङ्गाः, युगान्ते नक्षत्राणि पतितानीव, सर्वत्र विक्षिप्ताः। तटेषु, रक्तमांसतरङ्गितेषु नदीषु, दीर्घाङ्गाः स्थूलशरीराः प्रेताः, कल्पान्ते तालवृक्षानिव, समवेत्य गीतानि गायन्ति स्म। आकाशे, रक्तधूलिवृष्टिभिः निश्चलितमेखलायाम्, शस्त्राभिहतैः भग्नमुकुटकुण्डलशिखराणि ज्वलन्ति, दीप्तिमन्ति बभासिरे। दिशः, कामरूपिणां दैत्यबलिनां कल्पवृक्षबाहूनां सूर्यसदृशतेजसां प्रहारैः, गिरिराजस्य भग्नत्वात्, अगम्या अभवन्। महद्भिः खड्गपातैः विदारितपर्वतशृङ्गेषु, पर्वताः प्रलयाग्निना दग्धा इव, खण्डशः पतिताः। देवा, अश्वमेधाग्निना प्रेरितदीप्तिमिव संगृह्य, दानवान् मेघानिव वाताः अन्वधावन्। तान् जिगृह्य, मृगाः जीर्णमूषिकानिव, देवाः दानवान् अपास्य, आकाशे पर्वतशृङ्गमन्दिरमिव पुष्पितवनानि बभासिरे। दश दिशः शस्त्रवर्षैः पूरयामासुः, यथा मेरुवनानि पुष्पमालाभिः वाताः पूरयन्ति। ततो देवासुरसेनयोः महत्तमः संग्रामः समुत्पन्नः, यथा न्यग्रोधगुहासु महाशलभसमूहानां संघर्षः। लोकपालवृतचिह्नैः पताकाभिः समुत्सिक्थं युद्धनिनादं व्योम पूरयत्, युगान्तमेघघोषमिव। आकाशे, पृथिव्याः खण्डमिव गृह्णन्तं, महद्विपुलं मेघपटलं दृष्टम्, पर्वतपृष्ठमन्थनकुक्षिवदुदरवृद्धम्। शस्त्रपर्वतसंघर्षे प्रतिप्रहारेण भग्नेषु, कठोरः भीषणः शब्दः समुत्पन्नः, हृदयविदारितजीवशून्यनिनाद इव। स युगान्तमेघघोष इव व्याप्तमाकाशं, द्वादशादित्यप्रहारेण दग्धसुवर्णमिव दीप्तिमान्। ब्रह्माण्डभित्तिसंघातेन घट्टितं तद्, बन्धभङ्गे महानदीवारमिव, भूमौ पतितम्। वातप्रहारैः पक्षिराजपर्वतानां मेघघोष इव, भग्नगुहासु प्रतिध्वनिः व्याप्तः। मन्दरमन्थनसमुत्थितमथननिनादेन, द्वीपद्वीपिनः प्रजाः चाभिहता, भूमिप्रचण्डध्वनिना प्रतिशब्दिता। क्रुद्धयोरुभयसेनयोः मध्ये, दैत्यप्रवृत्तः प्रचण्डः संग्रामः, पुरजनपदपर्वतवनपुरुषान् मर्दयन् अभवत्। दिशः पर्वतदैत्यसमूहैः, शतशः महाशस्त्रच्छेदितैः, पूरिताः; आकाशं शस्त्रशिलाप्रहारधूलिना सम्पूर्णम्। अस्त्रचक्रसंघर्षेण मेरुशतशृङ्गभङ्गः, बाणवेगैः दानवदेवद्विजपद्मानि अपि अपवाहितानि। अनन्तरथचक्रधूलिना, देवदानवकुञ्जरघातिततृणैः, सेनावेगतरङ्गैः चाकाशं आवृतम्। दिव्यगणाः शस्त्रपर्वतघातेन पतिताः, गगने काञ्चनगृहाणि समुद्रजलवृष्ट्या प्लावितानि। शस्त्रशूलशरनदीशतशः प्रवहन्त्यः, ब्रह्माण्डगोलकानि पर्वतशृङ्गपक्षैः भग्नानि वहन्ति। लोकाधिपतीनां नगराणि, दैत्यपादप्रहारैः पतितानि, सुवर्णप्रासादेषु स्त्रीणां निनादः प्रतिश्रूयते। दैत्यसेनाः समुद्रपर्वततरङ्गैः क्षिप्ताः, भूमौ पतन्त्यः, मुक्तरक्तप्रवाहैः शुद्धमाकाशं, तेषां क्रन्दनैः प्रतिध्वनितम्। बहुसागरवारिभिः आवृतं, महाजनसमाक्रान्तं जगत्, देवासुरतेजसा दीप्यमानं पुनः सेनाभिः संपूर्णम्। विहङ्गशृङ्गरूपदैत्यपर्वतानां गमनागमनेन भयङ्करं जगदभवत्, विनाशध्वनिभिः पूरितम्। भूमिः, सागराः, पर्वताश्च सर्वत्र शस्त्रशिलाभिन्नदैत्यपर्वतशृङ्गरक्तप्रवाहैः रक्ताभूत्। विनष्टराज्यपुरवनग्रामगुहाभिः परिवृतं, असंख्यदैत्यगजाश्वनररथपर्वतसमाकुलम्। दिव्याङ्गनादैत्यगम्यमार्गेषु, प्रलयमेघघनधाराभिर्दलितशैलशिखरम्। गजाः पाणिप्रहारैः ताडिताः, महाशिलापातैः पर्वताः भग्नविक्षिप्ताः। दैत्याः क्रुद्धज्वलनजालैः दग्धाः, एकमुष्टिहुताग्निना समुद्रोद्गम इव ज्वलन्ति। चन्द्रशीतलतया महाजलानि स्तब्धानि, वनाग्निज्वलनैः शिलासमूहाः दग्धाः। प्रलयरात्रिरिव, शस्त्रैः सृज्यमानतमसावृतम्, मायासूर्यतेजसा तु तदल्पतमो नष्टम्। मायामयं व्योम्नि प्रलयाग्निवृष्टयः पतन्ति, वह्निवाय्वस्त्रसंघर्षात् प्रचण्डवाताः संजज्ञिरे। वज्रवृष्टिभिः पर्वतधाराः अपहृताः, निद्राजागरवृष्टिग्रहास्त्रैः युद्धं समृद्धम्। कर्त्तर्यस्त्रं, वृक्षच्छेदकास्त्रं, जलाग्न्यस्त्रे, ब्रह्मास्त्रं च, तेजोऽस्त्रेण निगृहीतम्। व्योम, शिलावृष्टिसंयुक्तैः शस्त्रसेनाभिः, वह्निवृष्टिदीप्तास्त्रैः समन्तात् आवृतम्। चन्द्रांशुप्रसक्तपताकाभिः, चक्ररवैः, क्षणेन रथाः प्राच्यपश्चिमपर्वतान् अतिक्रान्ताः। महादैत्याः वज्रप्रहारैः नित्यं निपात्यमानाः, अन्ये च शुक्रदेवमन्त्रोत्पन्नाः दानवा उत्पन्नाः। एवं तत्र देवासुराणां महायुद्धे, पर्वतपर्वतशृङ्गभेदे, शस्त्रशिलावर्षे, रक्तप्रवाहे च, जगत् प्रलयाभासमिव बभूव।