अत्यन्तभीमेन तेन वातेन वनानि विदीर्णानि, शिलाः विदलिताः, तेन च विदूरथस्य रथोऽपि विक्षिप्तः। स तु रथे क्षिप्यमाणः, यथा नदीस्रोतसि शाखा क्षुब्धा, तथैव क्षुब्धः, आयुधप्रवरः स विदूरथः पर्वतास्त्रं परित्यज्य विवशः अभवत्। तदा खं सघनयितुमिव प्रवृत्तः स वातः पर्वतास्त्रघातेन उपशान्तः। वातशमने सम्प्राप्ते, शान्तिः प्रववर्त, गगने विलम्बमानानां तरूणां पङ्क्तयः भूमौ पतिताः। तत्र विविधमानुषभक्षकव्यूहसमूहेषु, असंख्यकाः काकाः सर्वतो दिशं क्रोशन्तः, रुदन्तः, गर्जन्तश्च समागच्छन्। वातेन भग्नतरूणां शब्दः अज्ञानविलापवद् अभवत्; ते च ददृशुः पर्वतान्, शाखात् पत्राणिव, गगनात् पतन्तः। नद्यः समुद्रवत् क्वचित्क्वचित् उदतिष्ठन्, तत्र च मैनाकादयः पर्वताः अपि, तदा दीप्तवज्रास्त्रं विससर्जुः, मेघाः च गर्जितानि कुर्वन्तः। ते अग्निवद् पर्वतान् ज्वलनैः दग्धवन्तः, अनेकेन प्रहारैः शिखराणि नगरीश्च विदारयन्तः। तानि शिखराणि वातेन फलं यथा विक्षिप्यन्ते, तथा विदलितानि; ततः विदूरथः वज्रास्त्रशान्तये ब्रह्मास्त्रं सम्प्रयोजयामास। यदा ब्रह्मास्त्रवज्रास्त्रे उभे अपि उपशमिते, ततः सिन्धु नाम राजा भीषणं राक्षसास्त्रं प्रावर्तयत्। तेन प्रकटिताः प्रेतपङ्क्तयः अनवरतभीतिदायकाः, सन्ध्यायामिव भयमेव, दिवसः तमसा आवृत्तः। भूतगणाः जगत् गृहीत्वा, तमसा पूरितमिव, भस्मस्तम्भानिव, विकृतचेष्टाभिः संचरन्तः। ते महाकायाः, हस्तग्रह्याः, किंच न सन्तः; केचन रोमाञ्चिताः, कृशदेहाः, केचित् श्मश्रुणा युक्ताः। कृशकायाः, मलिनाङ्गाः, ग्राम्याः इव गगने विचरन्तः; सभायां मन्ददृष्टयः, यथेष्टं कुर्वन्तः, दुष्टाः। दीनाः, अतिभक्षिणः, क्रूराः, ग्राम्यजनवद् दरिद्राः; चञ्चलाः, शून्यगृहस्थाः, पङ्कान्ते, वृक्षतले च स्थिताः। मृतरूपिणः, कृष्णवर्णाः श्वपचवद्, शत्रुसैन्यशेषं मदोन्मत्ताः अपि अपहृतवन्तः। समीपस्थाः सैनिकाः, मनः संकुलितम्, भयभीताः, शस्त्रकवचानि परित्यज्य, प्राणरक्षायै भयात्, पतन्तः पलायितवन्तः। विकृतनेत्राङ्गमुखपादाः, कौपीनवस्त्रपरित्यागिनः, नग्नाः, हसन्तः प्रत्युत्तरं ददुः। विगतविग्रहाः, विगतवस्त्राः, विगतलज्जाः, मलमूत्रकृत्यं कुर्वन्तः, विकृतनर्तनं आरब्धवन्तः; तदा पिशाचराजः नातिदूरे स्थितं राजानं उपससार। तं समीपगतम् आलोक्य, राजा बुद्धिमान् तां मायां अवगच्छत्; युद्धाय पिशाचराजेन निर्मितं मायाजालमिति। तया मायया पिशाचराजः स्वसैन्यं शत्रुसैन्ये प्रवर्तयामास; तदा स्वसैनिकाः सुरक्षिताः, परसैनिकाः पिशाचा अभवन्। ततः कोपात् स अन्यां मायां विससर्ज, रूपपरिवर्तिन्यस्त्रं नाम; भूम्याम् आकाशे च रूपपरिवर्तिनः सञ्जज्ञिरे, रोमाञ्चिताः। नग्नाः, भीषणदृष्टयः, शिथिलकट्यूरस्स्तनाः, केचित् वृद्धाः, स्फुटितयौवनाः, केचित् स्थूलाः, अन्ये कृशाः। स्वाभाविकाः, कृत्रिमकटयः, विकृतनर्तनं कुर्वन्तः, नग्नाङ्गाः, मानुषशीर्षाः, पद्महस्ताः, रक्ताङ्गाः। अर्धभुक्तमांसानि चर्वन्तः, रक्तमज्जां हस्तयोर्लिहन्तः, बहुभिः अङ्गैः विक्षिप्य, मुखानि ऊर्ध्वाधः कृत्वा विकुर्वन्तः। बाहुमुखजङ्घस्तनपार्श्वहस्तेषु शिरास्निग्धाः, बालानां शवेषु ताडयन्तः, अन्त्राणि रज्जुवद् आकृषन्तः। श्वकृकालूकमुखाः, ससङ्कुचितमुखहनुप्रदेशाः, निर्बलपिशाचान् बालकानिव अपकर्षन्तः। स पिशाचरूपिणां सैन्यं संयुक्तम्, नग्नम्, नृत्यमानम्, ऊर्ध्वमुखाङ्गदृष्टयः। परस्परं प्रहारयन्तः, भीषयन्तः, दीर्घजिह्वाः, विविधविकृतमुखाः। केचन शवभारम् वहन्तः, मृतेषु अङ्गानि आकृष्य, रक्तसरोवरे क्षिप्रम् निमज्जन्तः, उद्गच्छन्तश्च। लम्बोदरबाहुकर्णोष्ठनासिकाः, परस्परं रक्तमांसवसापङ्के विक्षिपन्तः। मन्दरमन्दरगिरिणा कष्यमाणे क्षीरसागरे यथा फेनसंघातः अभवत्, एवं सा माया पुनः तत्र कलुषं सञ्जनयामास। तस्याः शीघ्रगतिं ज्ञात्वा, स पुनः तामेव मायां ससर्ज; ततः वेतालास्त्रेण शवगणान् उत्थापयामास। केचन शिरोविहीनाः, केचिद्शिरोयुक्ताः, वेतालमदेन सम्प्रयुक्ताः; तदा पिशाचवेतालसमूहवत् बन्धनं प्राप्ताः। तत्र भीमबलम् उदतिष्ठत्, भूमिं निग्रसितुम् समर्थम्; अन्यः राजा अपि अन्यां मायां ससर्ज। स शीघ्रं राक्षसबलं निर्माय, त्रैलोक्यविजये प्रवृत्तः; सर्वत्र पर्वतसन्निभाः महोरगाः उत्पन्नाः। देहं परित्यज्य, नरकवासिन इव, समागताः; तद्बलम् भीषणम्, देवदानवान् अपि कम्पयन्तम् अभवत्। घोरनिनादैः, घनमेघगर्जितैः, नर्तनशिरोविहीनदैः, भूतप्रेतरूपैः, स्वस्थानस्थैः। शिरःपङ्क्तयः पद्मराशिभिः भूषिताः, वंशीध्वनिभिः पूरिताः; अन्त्राणि हारवद् लम्बमानानि, रक्तधाराभिः सिक्तानि। वेतालनर्तनानन्दैः, प्रेतप्रभया दीप्ताः, वसामांसमज्जसमृद्धाः, रक्तासवधाराभिः शोभमानाः; मदोन्मत्तवेतालैः, कपालैः, विकृतनर्तनरवैश्च संकीर्णाः। एवं तस्मिन्महायुद्धे, मायाबलानां प्रबलप्रदर्शनं, विविधरूपाणि, भयावहानि, सर्वतः प्रवृत्तानि दृष्टानि।