वायवः प्रवहन्ति स्म, वार्षिकधाराभिः सह गगनस्य महिमानं भङ्गयन्तः, शीतलतया महान्तः, विकीर्णस्फुटजलमालाभिः शोभिताः। तत्र विद्युतः स्फुरन्ति स्म, यथा स्फुरितं भीतस्य सुवर्णसर्पस्य, अथवा राक्षसीनां दृष्टयः आकाशे समुत्क्षिप्ताः। पर्वताः कम्पिताः, गर्जितेन प्रतिध्वनयन्तः, यथा वनान्तरे गजसिंहभल्लूकानां गर्जनः सर्वदिशः व्याप्नोति। तीव्राः वर्षधाराः प्रवहन्ति स्म, मृत्युदृष्टिसमकक्ष्या, पतनात् कठोरलोहस्य शब्देन। प्रारम्भे भूमेः तुष्णीमुष्णवाष्पः समुत्पन्नः, यथा अधोभूमितः मेघाः युद्धाय उत्थिताः, मेघाः भ्रमन्ति स्म। ततः क्षणमात्रेण मरीचिकाः नष्टाः, यथा संसारेच्छाः परज्ञानामृतपूरिताः क्षीयन्ते। समग्रभूमिः कर्दमेन आवृताः, स्थिरा, निर्गमदधाराभिः पूर्णा, यथा समुद्रः जलपूरितः। तदा सः वायुसंयुधं मोक्तुम् आरभत, यः आकाशमण्डले नृत्यति स्म, भीषणः, यथा युगान्ते विनाशनृत्यं। वायवः प्रवहन्ति स्म, तThunderboltपातेन ताडिताङ्गाः, पर्वतगुहायां पतितशिलाखण्डाः, तीव्राः वाताः, आपत्तिलक्षणैः योधान् ताडयन्तः, तान् क्रूरान् कुर्युः। वायवः पुनः प्रवहन्ति स्म, कुहूकं विक्षिप्य, सघनपर्णानि विकीर्णयन्तः, वृक्षसमूहान् कम्पयन्तः, शक्त्या समूलोत्क्षिप्त्वा भूमौ पतयन्तः। वनानि विदारितानि, शिलाः विदीर्णाः, तेन अत्यन्ततीव्रवायुनाः, विदुरथस्य रथः अपि विक्षिप्तः। सः नदीमध्ये ताडितशाखावत् क्षिप्तः, ततः विदुरथः महायुद्धशास्त्रनिपुणः पर्वतास्त्रं परित्यज्य। वायुः, यः आकाशं घनयितुम् इच्छति स्म, पर्वतास्त्रप्रहारात् निवृत्तः। वायौ शान्ते, शान्तिरभवत्, गगनस्थवृक्षपङ्क्तयः भूमौ पतिताः। विविधजनभक्ष्यव्यूहेषु, अनन्ताः काकाः समागच्छन्ति स्म, सर्वदिशः काकनादैः क्रन्दनैः गर्जनैः च। वातविक्षिप्तवृक्षाणां शब्दः अव्यक्तबक्बकवत् आसीत्, पर्वताः शाखात् पत्रवत् आकाशात् पतन्ति स्म। नद्यः, यथा समुद्रः, सर्वत्र उत्पन्नाः, मैनाकादिपर्वतैः सह; ततः ते ज्वलद्वज्रास्त्रं मोक्तुम् आरभन्त, मेघाः गर्जन्ति स्म। अग्नयः पर्वतान् दहन्ति स्म, शिखराणि नगराणि च, अनन्तप्रहारैः विदारितानि। शिखराणि विदारितानि, यथा तीव्रवायवः फलानि विक्षिपन्ति; ततः विदुरथः वज्रास्त्रशान्त्यर्थं ब्रह्मास्त्रम् आवाहयत्। ब्रह्मास्त्रवज्रास्त्रयोः शमितयोः, सिंधुः तदा घोरं राक्षसास्त्रं प्रवर्तयत्। तेन, भूतपङ्क्तयः उत्पन्नाः, अनन्तभीं प्रददात्; यथा सन्ध्याकाले, भीः स्वयं दिवसः तमसि परिवर्तितः। भूताः जगत् गृहीत्वा, यथा तमसा पूर्णम्, भस्मस्तम्भवत् विक्षिप्य, विचित्रचेष्टाभिः सञ्चरन्ति स्म। ताः महरूपाः, हस्तग्रह्याः, किन्तु शून्याः; केचन रोमाञ्चिताङ्गाः, कृशदेहाः, केचन दाढायुक्ताः। कृशदेहाः, मलिनाङ्गाः, ग्रामवासिनः इव आकाशे विचरन्ति; सभायां जडदृष्टयः, यथेष्टं कृतवन्तः, दुष्टाः। दीनाः, अतिभक्ष्याः, क्रूराः, ग्रामजनवत् दीनाः; चञ्चलाः, रिक्तगृहाः, कर्दमपथान्तरे वृक्षतले च स्थिताः। जिह्वालिङ्गनाः, मृतरूपाः, कृष्णाङ्गाः श्वपचवत्; शत्रुसैन्यशेषम् मद्यपानवत् गृहीत्वा। समीपस्थसैन्यजनाः, विचलितचेतसः, भीताः; शस्त्ररक्षाः परित्यज्य, जीवानां भयात् पलायमानाः। नेत्राङ्गमुखपादैः विकृतैः भयजनकाः; कौपीनवस्त्रानि परित्यज्य, नग्नाः, हासं कुर्वन्तः। विष्ठार्जनैः, विकृतनृत्येन आरम्भितः, पिशाचराजः न समीपस्थराजानं अभ्यगच्छत्। तस्य आगमनं दृष्ट्वा, राज्ञा तद् मायायोगं ज्ञातम्, यथा युद्धाय पिशाचराजेन रचितमायाविशेषः। तया मायया पिशाचराजः स्वसैन्यं शत्रुसैन्ये प्रवर्तयत्; तदा स्वसैन्यं सुरक्षितम्, शत्रुसैन्यं पिशाचत्वं प्राप्तम्। तदा, क्रोधेन, अन्यां मायास्त्रं मोक्तुम् आरभत्, 'रूपवर्तनी अस्त्र' नाम; भूम्याकाशयोः रूपवर्तिनः उत्पन्नाः, रोमाञ्चितकेशाः। नग्नाः, भीषणदृष्टयः, शिथिलकटीस्तनाः, केचन वृद्धाः, यौवनविस्फुरिताः, केचन स्थूलाः, केचन कृशाः। केचन स्वाभाविकाः, केचन अस्वाभाविककटीः, विकृतनृत्ये नग्नयोनयः; मानवशीर्षकम्, पद्महस्ताः, रक्तवर्णाङ्गाः। अर्धभक्षितमांसं चर्वन्तः, रक्तमज्जानं हस्ते लिः, बहुभुजाङ्गाः, मुखं उत्थाप्य-नमयन्तः। बाहुमुखजघनस्तनपार्श्वहस्ताः शिरासिभिः रेखिताः, शिशुशवेषु ताडयन्तः, अन्त्राणि रज्जुवत् अपाकर्षन्ति। श्वकाक्कुक्कुटमुखाः, पतितमुखजघनाः, ताः दुर्बलपिशाचान् शिशुवत् गृहीत्वा। तद् पिशाचसैन्यं एकीकृतम्, नग्नम्, नृत्यन्तम्, मुखबाहुपाददृष्टयः ऊपरितः। परस्परं आक्रम्य, भयजनकाः, विशालजिह्वाः, विविधविकृतिमुखाः। प्रत्येकः शवभारम् वहन्ति, मृताङ्गानि अपाकर्षन्ति, रक्तसरोवरे शरीराणि निमज्जयन्ति उत्थापयन्ति च। एवं तत्र युध्दभूमौ, वायुवर्षविद्युत्पर्वतास्त्रवज्रास्त्रब्रह्मास्त्रराक्षसास्त्ररूपवर्तनास्त्रैः विविधमायायाः, भयभीषणता, विकृतिपिशाचरूपाणि च, युद्धस्य माहात्म्यं प्रकटितम्।