शकयोधाः गजार्णवबलसमन्विताः स्वकार्यम् अपाकृष्टम् आलोक्य त्वरितेन प्रहारवेगेन प्रतिद्वन्द्वीन्द्रजटासंयुक्तैः स्वकेशैः नम्राः अभवन्। दशार्णात् निर्गतं वज्रं, भैरवन्यायजालवत् भीषणं, रक्तमेघेषु निहितम्, वैतस्ता इव समुद्रे लीनम् अभवत्। गुर्जरसेनायाः विनाशे तङ्गणयोधिनां तीक्ष्णशिखरशूलैः गुर्जरस्त्रीणां केशाः छिन्नाः। दिवः विद्युत्सदृशानि शस्त्राणि वर्षन्ति स्म, शीघ्रगमनानि, मेघात् शरवृष्टिवत्, सेनायां मीनान् इव प्रवाहे पतन्ति स्म। अभीराः, भुसुण्डीपक्षिणां कृष्णभीषणगमनात् भीताः, शत्रवः हरितेषु गव्यः इव पतिताः। तङ्गणनदी, सुवर्णवपुषीभिः नग्नाभिः स्त्रीभिः भूषिता, गौडसैनिकैः संघर्षे नखकेशविच्छिन्ना अभवत्। तङ्गणयोधिनः व्योम्नि भ्रमन्त्यः चक्रशस्त्रैः खण्डशः कृताः, तान् रुद्रसदृशाः गृध्राः श्येनाश्च उपभुञ्जते स्म। गौडसैनिकानां गम्भीरनिनादं, मुसलप्रहरणनृत्ययुक्तं श्रुत्वा, गान्धारगावः भीताः गण्यमानाः इव पलायिताः। विशालं भ्रमणशस्त्रसमूहं, व्योमसागरकल्पं, पारस्येषु रात्रिसंहतिम् अजनयत्। मन्दरगिरिसमुद्रमन्थनसदृशानि शस्त्राणि हिमशिखरेषु वृक्षमालावत् विततानि, शररेखावत् भूषितानि। मेघा इव व्योमं व्याप्य, शस्त्रसमूहम् उदतिष्ठत्; स दृश्यः, तरङ्गचक्रयुक्तः, समुद्र इव उन्मीलन् प्रतीयते स्म। व्योमवनं शुकच्छत्रैः शतचन्द्रोपमैः, शरपङ्क्तिभिः वटपोतसमूहेन, शूलैः काकैः बिलान्येव प्रविशद्भिः पूर्णम् अदृश्यत। केकययोधिनः, बकपुङ्गवैः शिखाः व्योम्नि क्षिप्ताः, पक्षिणां क्रन्दनैः हारविच्छिन्नाः विलपन्तः अभवन्। भीषणनिनादैः हिमालयकन्यकाः कामसंयुक्ताः, शरीराणि शब्दवेगेन व्यापन्नानि। अव्यक्तदयापक्षिणां वेगेन नरशिरांसि कम्पितानि, तृणरेणुना वातकुपितेन इव विक्षिप्तानि। शस्त्रवेगेन प्रमत्ताः, कवचानि सुवर्णाम्बराणि च परित्यज्य, नन्दनविहारिणः हर्षजनकाः नृत्यन्तः, हास्यगीतयुक्ताः अभवन्। मणिनूपुरध्वनिः समुत्पन्नः, शस्त्रवृष्ट्या पतितः, शरवातवेगेन रजःसदृशो विततानि। कौरवाः शैवशस्त्रैः भग्नाः, भ्रमणशूलाघातैः पीडिताः, मृतवत् स्वर्गमिव नीताः, दिव्यसदृशाः अभवन्। पाण्डवानां पुरी, पृथिवीसमा स्थिरा, वीरसेनया कम्पिता, केवलम् उत्साहवेगेन क्षुब्धा। उद्देहकयोधिनः काशिसैनिकैः मदोत्कटैः, शरदन्तवत् तीक्ष्णशूलैः, मद्गजैः पद्मानि इव विदारिताः। ब्रह्मवासन्तकसेनाः भ्रमणचक्रैः छिन्नाः, महादारुकृन्तकैः पुष्पवृक्षाः इव भूमौ पतिताः। भोक्कणकवनं जठरैः कुलिशैः छिन्नम्, भद्रपतिरेव समीपे स्थित्वा, अग्निशरवृष्ट्या तद् दग्धवान्। काशिगजवृद्धाः, रणलतासङ्गे निमग्नाः, अनजानन्तः, शुष्ककाष्ठमिव वह्निना विनष्टाः। त्रिगर्तयोधिनः, रणचक्रस्रोतसि भ्रमित्वा, तृणवत् अपमृत्यवः, शिरोविभिन्नाः, अधोलोकं प्रविष्टाः। मगधयोधिनः, मन्दनिष्कम्पपर्वतसागरप्रभाः, युद्धे भग्नाः, जरण्द्राः इव पङ्के निमग्नाः। रणाङ्गणे जाह्नुः सैन्यचेतनां हरति, यथा सूर्यकान्तिः पुष्पमृदुत्वं नाशयति। कोसलाः, पौरवप्रहारवेगं न सहन्तः, बालवत्, मुक्तगदाशरशक्तिप्रवृष्ट्या निपातिताः। शरैः छिन्नाङ्गाः, योधाः पर्वते विटपिवनानि इव, स्रवद्रुधिरधाराः, भीताः पलायमानाः। लोहशरवृष्टिः, शस्त्रवेगवायुविक्षिप्ता, समुद्रे भ्रमन्ती, मधुकरीव प्रभास्वराः। शरमेघाः, वर्षमेघसदृशाः, शरफेनयुक्ताः, शरपक्षच्छन्नवृक्षाः, वेगेन गर्जन्तः कम्पमाना अभवन्। प्राचीनानि वनानि, सत्वसमूहैः, बलवेगेन भग्नानि, तन्वन्तूनाम् इव छेदनेन विदलितानि। जनसमूहाः रथेषु पतन्ति, यत्र चक्राणि समुन्नतानि, योधशिरांसि च निहितोत्थितानि, मेघाः वनीयगिरिषु पतन्त इव। सालतालवनं गत्वा, तद् जनसमूहकुञ्जम् अभवत्, यत्र बाहुविच्छेदः, उन्नतदण्डवनं च। युवतयः सुन्दरीः, मदोत्कटाः, मेरुपर्वते काननारम्येषु, श्रेष्ठवीरैः संरक्ष्यमाणाः, हृष्टाः। तद् उन्नतं योधिवनं रणनिनादेन शोभितम्, परैः दग्धान्तकाग्निवत्, सम्प्राप्तम्। केचन शस्त्राणि हुनैः हरितानि, राक्षसैः सहिताः, शत्रून् निहत्य, कर्णदशार्णयोः अपसरन्, जलकाङ्क्षिणः पक्षिण इव। काशियोधिनः, ताजिकबलवीर्येण, स्वरभङ्गवर्णशोभाहीनाः, शुष्कस्रोतसि पद्मानि इव शुष्काः। शरशूलतोमरमुसलपाशैः परिवेष्टिताः, कर्कोटनरके क्षिप्ता, पलायन्तः। कुरुक्षेत्रयोधिनः, मुनिवेषधारिभिः परिवृताः, स्पष्टं शक्तिहीनाः, यथा साधुगुणाः दुष्टैः अपहृताः। द्राविडाः, क्षणेन, वटवृक्षवासिनां शिरांसि शरैः हृत्वा, पद्मानि इव त्वरया पलायन्तः। एवं तत्र रणभूमौ विविधजनपदानां वीराणां पराक्रमः, शस्त्राणां वर्षः, स्त्रीणां विलापः, वनानां च विनाशः, सर्वं सम्यक् अभवत्।