ਅਥਾਵਵਰਕੌਘੇषੁ ਚਲਤ੍ਸੁ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਕਰੋਤਿ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕ੍ਰੀਡਾ ਨੀਡੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਵਿਹਙ੍ਗਮਃ
ਫਿਰ ਜਦ ਇਹ ਓਟਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਰੀਰਸ੍ ਸ ਤੇष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਸ੍ ਤੈਰ੍ ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਕ । ਲੀਲਾਲਸਮ੍ ਉषਿਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਪੁਨਰ੍ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੱਚੇ, ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੇਚ੍ਛਾ ਜਾਯਤੇ ਵਤ੍ਸ ਕਦਾਚਿਚ੍ ਚਲਚੇਤਸਃ । ਪੁਰਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਯਾਮੀਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਬੱਚੇ, ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ 'ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੀਆਂ।' ਇਹ ਇੱਛਾ ਫਿਰ ਪੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੂਤਾਵਿष੍ਟ ਇਵਾਵੇਗਾਤ੍ ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਧਾਵਤਿ । ਪੁਰਂ ਤਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਇਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜੋਰ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯੇਚ੍ਛਾ ਜਾਯਤੇ ਨਾਮ ਕਦਾਚਿਜ੍ ਜਡਚੇਤਸਃ । ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਾਮੀਤਿ ਤੇਨਾਸ਼ੁ ਸ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਮਨ ਸੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਇੱਛਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ।' ਇਸ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਖਾਨ੍ ਮਹੋਰ੍ਮਿਰ੍ ਇਵਾਮ੍ਭਸਃ । ਵ੍ਯਵਹਾਰਂ ਤਨੋਤ੍ਯ੍ ਉਚ੍ਚੈਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਰਮ੍ਭਮਨ੍ਥਰਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਉਠਦੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੁੜ ਆਲਸੀ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯੈਵ ਵ੍ਯਵਹृਤ੍ਯਾਥ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਪਰਿਦੂਯਤੇ । ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਦਮ੍ ਅਜ੍ਞੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦੁਃਖਿਤੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਅਣਜਾਣ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ,' ਤੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਦਮ੍ ਏਤ੍ਯ ਕਦਾਚਿਚ੍ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਯਾਤਿ ਪੀਨਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਾਵृਡ੍ਵਰ੍षਜਲੋਲ੍ਲਾਸਪੂਰਾਦ੍ ਇਵ ਨਦੀਰਯਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਬਤਿ ਵਲ੍ਗਤਿ ਗਚ੍ਛਤਿ ਜृਮ੍ਭਤੇ ਸ੍ਫੁਰਤਿ ਭਾਤਿ ਨ ਭਾਤਿ ਚ ਭਾਸੁਰਃ । ਸੁਤ ਮਹਾਮਹਿਮਾ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪਤਿਰ੍ ਅਪਾਮ੍ ਇਵ ਵਾਤਰਯਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਹੈ, ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਚਮਕਦਾ। ਇਹ ਤੇਜਸਵੀ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਅਥਾਪृਚ੍ਛਤ੍ ਸੁਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਨਿਸ਼ਿ । ਕਦਮ੍ਬਾਗ੍ਰਾਵਚੂਲਸ੍ਥਂ ਪਿਤਰਂ ਪਾਵਨਾਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੰਬ ਦੇ ਡਾਲੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਪੁੱਛਿਆ।
ਕੋ ऽਸੌ ਸ੍ਵੋਤ੍ਥ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੂਪਸ੍ ਤਾਤੋਤ੍ਤਮਾਕृਤਿਃ । ਕਥਿਤਂ ਚ ਕਿਮ੍ ਏਤਨ੍ ਮੇ ਤ੍ਵਯੈਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ? ਤੇ ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਕ੍ਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਕ੍ਵ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍ । ਉਭਯਾਰ੍ਥਵਿਰੁਦ੍ਧਤ੍ਵਾਨ੍ ਮੋਹਾਰ੍ਥਾਯ ਵਚਸ੍ ਤਵ
ਸਿਰਜਣ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗੀ? ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਬਦ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਭਟਕਣ ਲਈ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਭੂਤਮ੍ ਏਤਤ੍ ਤੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਯੇਨ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਯਾਵਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਜਿਵੇਂ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਸਮਝ ਸਕੇਂ।
ਅਸਦਭ੍ਯੁਤ੍ਥਿਤਾਰਮ੍ਭਮ੍ ਅਵਸ੍ਤੁਮਯਮ੍ ਆਤਤਮ੍ । ਸਂਸਾਰਸਂਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਇਦਮ੍ ਏਵਮ੍ ਆਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਜੋ ਝੂਠ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਮੂਲ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਾਈ ਹੈ।
ਪਰਮਾਨ੍ ਨਭਸੋ ਜਾਤਸ੍ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਸ੍ ਸ੍ਵੋਤ੍ਥ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਜਾਯਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵਾਸੌ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਮ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ ਆਭੋਗਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਜਾਯਤੇ ਤੇਨ ਜਾਤੇਨ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨष੍ਟੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਰੁਦ੍ਰਾਦੀਂਸ੍ ਤਸ੍ਯੈਵਾਵਯਵਾਨ੍ ਵਿਦੁਃ । ਵਿਟਪਾਨ੍ ਇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣੀਵ ਮਹੀਭृਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਅੰਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਡਾਲੀਆਂ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਹੋਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯੋਮਨਿ ਤੇਨੇਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤ੍ਰਿਜਗਤ੍ਪੁਰਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਭਾਸਾਨੁਸਨ੍ਧਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣੈਤ੍ਯ ਵਿਰਿਞ੍ਚਤਾਮ੍
ਖਾਲੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਈਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰੇਮੇ ਵਿਤਤਾਲੋਕਾ ਲੋਕਕੋਸ਼ਾਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਵਨੋਪਵਨਪਾਲ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਯਾਨਪਰਮ੍ਪਰਾਃ
ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚੌਦਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ, ਬਾਗ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਾਸ਼ਿਖਰਿਣੋ ਯਤ੍ਰ ਸਹ੍ਯਮਨ੍ਦਰਮੇਰਵਃ । ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਦੀਪ੍ਤੀ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕੌ ਦੀਪੌ ਯਤ੍ਰਾਨਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤੌ
ਇੱਥੇ ਖੇਡਦੇ ਪਹਾੜਾਂ — ਸਹਿਆ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਰੂ — ਹਨ; ਇੱਥੇ ਠੰਡੀ ਤੇ ਗਰਮ ਚਮਕ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਦੋ ਚਾਨਣ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਕਚਦਾਲੋਲਤਰਙ੍ਗੋਤ੍ਤੁਙ੍ਗਮੌਕ੍ਤਿਕਾਃ । ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਸਰਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਵਲਯਸ਼੍ ਚਲਾਃ
ਇੱਥੇ ਦਰਿਆ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸੱਚੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਸਲਿਲਾ ਮਣਿਰਤ੍ਨਬਿਸਾਙ੍ਕੁਰਾਃ । ਔਰ੍ਵਾਨਲਾਮ੍ਬੁਜਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਪ੍ਯਸ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ
ਇੱਥੇ ਪੰਡੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ, ਦੂਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ, ਰਤਨ, ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਕੁਰ, ਅੱਗ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ।
ਅਧ ਉਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਤਥੋਰ੍ਧ੍ਵੇ ਖੇ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਧਨਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਨਰਾਮਰਕਿਰਾਟਾਨਾਂ ਯਤ੍ਰਾਤਿਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯੌ
ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਤੇ ਉਪਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਪਾਪ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਜਗਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੇ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਭੂਭੁਜਾ । ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਾ ਦੇਹਾਵਵਰਕਾਃ ਕृਤਾਃ
ਇਸੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਲਈ ਅਜੋਕੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ ਗੀਰ੍ਵਾਣਨਾਮਾਨ ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਏਵ ਨਿਯੋਜਿਤਾਃ । ਨਰੋਰਗਾਦਯਃ ਕੇਚਿਦ੍ ਅਧ ਏਵ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਹਨ, ਉਪਰ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੋਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਸੱਪ ਆਦਿ, ਹੇਠਾਂ ਵਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਵਾਤਯਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਾਹੇਣ ਚਲਨ੍ਤੋ ਮਾਂਸਮृਣ੍ਮਯਾਃ । ਸਿਤਾਸ੍ਥਿਦਾਰਵਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ਲੇਪਮਸृਣਾਮਲਾਃ
ਹਵਾ ਦੇ ਜੰਤਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਇਹ ਮਾਸ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇधर-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਸਫੈਦ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਕਦੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਹਲਕੇ, ਕਦੇ ਗੰਦੇ ਤੇ ਅਸੁਧ ਹਨ।
ਕੇਚਿਚ੍ ਚਿਰੇਣ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਚਿਚ੍ ਛੀਘ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਿਨਃ । ਕਚਕृष੍ਣੋਲਪੋਲ੍ਲਾਸਰਚਿਤਾਚ੍ਛਾਦਨਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਕੁਝ ਸਰੀਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਾਲੀ ਜਾਂ ਫਿੱਕੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਿਨਾਸਾਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ ਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ ਨਵਭਿਰ੍ ਅਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਅਨਾਰਤਵਹਤ੍ਪ੍ਰਾਣਪਵਨੇਨੋष੍ਣਸ਼ੀਤਲਾਃ
ਇਹ ਸਰੀਰ ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ ਸਮੇਤ ਨੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ; ਜੀਵਨ ਦੀ ਹਵਾ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਣ ਨਾਲ ਕਦੇ ਗਰਮ, ਕਦੇ ਠੰਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਣਨਾਸਾਸ੍ਯਤਾਲ੍ਵਾਦਿਵਾਤਾਯਨਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਭੁਜਾਦ੍ਯਙ੍ਗਪ੍ਰਤੋਲੀਕਾਃ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕੁਦੀਪਕਾਃ
ਕੰਨ, ਨੱਕ, ਮੂੰਹ, ਤਾਲੂ ਆਦਿ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ।
ਮਾਯਯਾ ਰਚਿਤਾਸ੍ ਤੇषੁ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪੇਨ ਮਹਾਮਤੇ । ਅਹਙ੍ਕਾਰਮਹਾਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਰਮਾਲੋਕਭੀਰਵਃ
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਵਹਿਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭੂਤ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।