ਯਸ੍ਯਾਸਦ੍ ਇਦਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਸ੍ਥਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਵਸ੍ਤੁषੁ । ਕ੍ਰੋਡੀਕਰੋਤਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਨਾਵਿਦ੍ਯਾ ਤਮ੍ ਅਵਾਸ੍ਤਵੀ
ਜਿਸ ਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ 'ਇਹ ਝੂਠ ਹੈ' ਮੰਨਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਜਗਚ੍ ਚੈਕਮ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵੇਤਿ ਯਸ੍ਯ ਧੀਃ । ਆਸ੍ਥਾਨਾਸ੍ਥੇ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸ ਨ ਮਜ੍ਜਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਇਕੋ ਹੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੋ ਹੀ ਹੈ,' ਜੋ ਮੋਹ ਤੇ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਦਸਤੋਰ੍ ਮਧ੍ਯਂ ਪਦਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਵਲਮ੍ਬ੍ਯ ਚ । ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਮਾ ਗृਹਾਣ ਵਿਮੁਞ੍ਚ ਮਾ
ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅਤੇ ਅਸਤੀਤਵ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮੱਧ-ਪੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਫੜੋ। ਬਾਹਰਲੇ ਜਾਂ ਅੰਦਰਲੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਫੜੋ, ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਵਿਤਤਸ੍ ਸ੍ਵਚ੍ਛਸ੍ ਸਰ੍ਵਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਵ੍ਯੋਮਵਤ੍ ਤਿष੍ਠ ਨੀਰਾਗਂ ਰਾਮ ਕਾਰ੍ਯਕਰੋ ऽਪਿ ਸਨ੍
ਹੇ ਰਾਮਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਨਿਰਲੇਪ ਰਹੋ—even ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਸ੍ਯ ਨੇਚ੍ਛਾ ਨ ਚਾਨਿਚ੍ਛਾ ਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਿ ਤਿष੍ਠਤਃ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਇਵਾਮ੍ਬੁਭਿਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਇੱਛਾ ਹੈ ਨਾ ਅਨਿਛਾ, ਜੋ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਪਾਣੀ 'ਚ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦੀਨਿ ਮਾ ਕਰੋਤੁ ਕਰੋਤੁ ਵਾ । ਤਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗਣੋ ਗੌਣਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨਿਚ੍ਛੋ ਭਵਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਛੂਹਣਾ ਆਦਿ ਕਰਣ ਦੇ, ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਣ ਦੇ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਹਨ। ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ।
ਮਮੇਦਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਸਦ੍ਭੂਤੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੇ ਭਵਨ੍ਮਨਃ । ਮਾ ਨਿਮਜ੍ਜਤ੍ਵ੍ ਅਮਗ੍ਨਂ ਸਨ੍ ਮਾ ਕਰੋਤੁ ਕਰੋਤੁ ਵਾ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਜਦੋਂ ਝੂਠੇ ਇੰਦ੍ਰੀ-ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ' ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਮਨ ਡੁੱਬਿਆ ਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ — ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤੇ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਸ਼੍ਰੀਸ੍ ਸ੍ਵਦਤੇ ਹृਦਿ ਰਾਘਵ । ਤਦ੍ ਅਸਿ ਜ੍ਞਾਤਵਿਜ੍ਞਾਨਸ੍ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਰਾਘਵ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰੀ-ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਅਸ੍ਵਾਦਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਤਨੋਰ੍ ਅਤਨੋਰ੍ ਅਪਿ । ਅਨਿਚ੍ਛਤੋ ऽਪਿ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ ਅਰ੍ਥਵਸ਼ਾਤ੍ ਤਵ
ਜੇਕਰ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਇੰਦ੍ਰੀ-ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਚ੍ਚੈਃਪਦਾਯ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਵਾਸਨਾਗਣਾਤ੍ । ਪੁष੍ਪਾਦ੍ ਗਨ੍ਧਮ੍ ਇਵੋਦਾਰਂ ਚੇਤੋ ਰਾਮ ਪृਥਕ੍ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈ, ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਾਮ੍ਬੁਨਿਧਾਵ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਸਨਾਮ੍ਬੁਪਰਿਪ੍ਲੁਤੇ । ਯੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਾਵਮ੍ ਆਰੂਢਾਸ੍ ਤੇ ਤੀਰ੍ਣਾ ਬ੍ਰੁਡਿਤਾਃ ਪਰੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਨੌਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰਾਗ੍ਰਸ਼ਿਤਯਾ ਧਿਯਾ ਪਰਮਧੀਰਯਾ । ਪ੍ਰਵਿਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਪਦਮ੍ ਆਵਿਸ਼
ਰੇਜ਼ਰ ਦੀ ਧਾਰ ਵਰਗੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਢੀਠ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਮਝ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੱਸ।
ਯਥਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਜ੍ਞਾਨਬृਂਹਿਤਚੇਤਸਃ । ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਰਾਮ ਵਿਹਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਮੂਢਵਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂ; ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਿਤ੍ਯਤृਪ੍ਤਾ ਮਹਾਸ਼ਯਾਃ । ਆਚਾਰੈਰ੍ ਅਨੁਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨ ਭੋਗਕृਪਣਾਸ਼੍ ਸ਼ਠਾਃ
ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਛੋਟੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ।
ਨ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਨ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰਂ ਜਗਦ੍ਗਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਪਰਾਵਰਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਉੱਚ ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਦੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿਚ ਰਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਯਾਭਿਮਾਨਸ੍ਯ ਗੁਣਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸਸ਼੍ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕृਪਣਾ ਲੋਕੇ ਮਹਾਨ੍ਤਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਤਾਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ, ਗੁਣ, ਇਜ਼ਤ ਜਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਛੋਟੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸੁਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਨ ਖਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨੇ ਨਸਙ੍ਗਿਨਃ । ਨਿਯਤਿਂ ਚ ਨ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਮਹਾਨ੍ਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਾ ਇਵ
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਉਦਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਲੱਗੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ; ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਭਾਵਿਕਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ।
ਵਿਗਤੇਚ੍ਛਾ ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਵਹਾਰਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਃ । ਵਿਚਰਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸਮੁਨ੍ਨਦ੍ਧਾਸ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਦੇਹਰਥਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਇਸ ਸਰੀਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਰਾਮ ਵਿਵੇਕਮ੍ ਇਮਮ੍ ਆਗਤਮ੍ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਬਲੇਨ ਚਾਨੇਨ ਜਾਨੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ऽਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰ
ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਮਾ, ਇਹ ਵਿਆਕਤਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਬੁਧੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੇ।
ਸ੍ਪष੍ਟਾਂ ਦृष੍ਟਿਮ੍ ਅਵष੍ਟਭ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਾਨੋ ਗਤਮਤ੍ਸਰਃ । ਵਿਹਰਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਭੁਵਃ ਪੀਠੇ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਆਤਮ-ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਰਹੋ, ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਸ੍ ਸਰ੍ਵੇਹਿਤਤ੍ਯਾਗੀ ਦੂਰਾਲੋਕਿਤਵਾਞ੍ਛਨਃ । ਪਰਾਂ ਸ਼ੀਤਲਤਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਆਦਾਯ ਵਿਹਰਾਨਘ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਸਾਰੇ ਸਵਾਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਵਧੀਆ ਠੰਡਕ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਇਤ੍ਥਂ ਗਿਰਾ ਵਿਮਲਯਾ ਵਿਮਲਾਸ਼ਯਸ੍ਯ ਰਾਮੋ ਮੁਨੇਸ੍ ਸ ਪਰਿਮृष੍ਟ ਇਵਾਬਭਾਸੇ । ਜ੍ਞਾਨਾਮृਤੇਨ ਮਧੁਰੇਣ ਵਿਰਾਜਤਾਨ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕ ਇਵ ਸ਼ੀਤਲਤਾਂ ਜਗਾਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਐਸਾ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੰਢਕ ਪਾ ਲੀ।
ਭਗਵਨ੍ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵੇਦਵੇਦਾਨ੍ਤਪਾਰਗ । ਆਸ਼੍ਵਸ੍ਤ ਇਵ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ ਭਵਦੁਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਵੇਦ ਤੇ ਵੈਦਾਂਤ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੋਸਾ ਪਾ ਕੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਉਦਾਰਾਣਿ ਵਿਰਕ੍ਤਾਨਿ ਪੇਸ਼ਲਾਨ੍ਯ੍ ਉਚਿਤਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਚਾਂਸਿ ਵਦਤਸ੍ ਤਵ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਚੀ, ਵੈਰਾਗੀ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਠੀਕ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਾਤ੍ਯਾ ਰਾਜਸਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕ੍ਯਾਃ ਕਥਨਾਵਸਰਾਨ੍ਤਰੇ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ ਭਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਨ੍ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ਼ ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਸਾਤਵਿਕ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਯਂ ਮਮ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨ੍ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸਰ੍ਵਸਂਸ਼ਯਵਿਚ੍ਛੇਦਕਾਰਿਨ੍ਨ੍ ਆਸ਼ੁ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹਰ ਸੰਦੇਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਅਬ੍ਜਾਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਅਣ੍ਡਾਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਜ੍ ਜਲਾਤ੍ । ਚਿਤ੍ਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕਥਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਕਮਲਜਨ੍ਮਨਃ
ਕਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ, ਕਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਕਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ, ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ—ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਜੀਬ ਉਤਪੱਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ?
ਬਹੂਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਨਾਰਾਯਣਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮਤੀਤਾਨਿ ਰਾਘਵ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਾਨ੍ਯੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਭੂਰਿषੁ । ਨਾਨਾਚਾਰਵਿਹਾਰਾਣਿ ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਰਸ-ਰੂਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤੁਲ੍ਯਕਾਲਮ੍ ਅਨਨ੍ਤੇषੁ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰਭਵੇषੁ ਚ । ਜਗਤ੍ਸੁ ਪ੍ਰੋਦ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਹੂਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਇਕੋ ਸਮੇਂ, ਅਨੰਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ।