ਇਮੇ ਤੇ ਮृਦੁਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮੋਤ੍ਤਂਸਸੁਨ੍ਦਰਾਃ । ਦ੍ਰਵਤ੍ਕਨਕਨਿष੍ष੍ਯਨ੍ਦਵਿਲਾਸਿਵਪੁषਸ੍ ਸੁਰਾਃ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਇਮਾਸ੍ ਤਾ ਲੋਚਨੋਲ੍ਲਾਸਸृष੍ਟਨੀਲਾਬ੍ਜਵृष੍ਟਯਃ । ਮੁਗ੍ਧਾ ਹਾਸਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਃ ਕਾਨ੍ਤਾ ਹਰਿਣਦृष੍ਟਯਃ
ਇਹ ਉਹ ਸੁਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਾਸੂਮ ਤੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਇਮੇ ਤੇ ਕੌਸ੍ਤੁਭੋਦ੍ਦ੍ਯੋਤਾ ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਿਤਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋਪਮਾਕਾਰਾ ਮਰੁਤੋ ਮਤ੍ਤਕਾਸ਼ਿਨਃ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਹਵਾ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮਸਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ।
ਐਰਾਵਣਕਟਾਮੋਦਵਿਰਕ੍ਤਮਧੁਪਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਇਮਾਸ੍ ਤਾਃ ਕਾਕਲੀਗੀਤਾ ਗੀਰ੍ਵਾਣਗਣਗੀਤਯਃ
ਇਹ ਗੀਤ ਹਨ, ਜੋ ਐਰਾਵਣ ਦੀ ਸੁੰਡ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੋਂ ਬੇਪਰਵਾਹ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਯਂ ਸਾ ਕਨਕਾਮ੍ਭੋਜਚਰਦ੍ਵੈਰਿਞ੍ਚਸਾਰਸਾ । ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤਟੋਦ੍ਯਾਨਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸੁਰਨਾਯਿਕਾ
ਇਹ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੰਸਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਤੇ ਯਮਚਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਨਿਲਜਲਾਨਲਾਃ । ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ ਤਨੂਦ੍ਦ੍ਯੋਤਕੀਰ੍ਣਦੀਪ੍ਤੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਰ੍ਚਿषਃ
ਇਹ ਹਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ—ਯਮ, ਚੰਦ, ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੀਬਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸ ਸੁਰਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਹੇਤਿਕਣ੍ਡੂਯਿਤਾਨਨਃ । ਐਰਾਵਣੋ ਰਣਦ੍ਦਨ੍ਤਪ੍ਰੋਤਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਃ
ਇਹ ਹੈ ਐਰਾਵਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੱਜਦੀਆਂ ਸਾਂਝਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਮੇ ਤੇ ਭੂਤਲਸ੍ਥਾਨਾ ਵ੍ਯੋਮਤਾਰਕਤਾਂ ਗਤਾਃ । ਵੈਮਾਨਿਕਾਸ਼੍ ਚਲਚ੍ਚਾਰੁਹਾਰਚਾਮਰਕੁਣ੍ਡਲਾਃ
ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਬਣ ਗਏ ਹਨ—ਉਹ ਦੇਵਤਾਈ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਲਚਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੰਖੇ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਮਾਸ੍ ਤਾ ਵਿਵਿਧੋਦ੍ਯਾਨਮਣਿਮਨ੍ਦਿਰਮਣ੍ਡਿਤਾਃ । ਵਿਮਾਨਪਙ੍ਕ੍ਤਯਸ਼੍ ਚਾਰੁਚਾਮੀਕਰਮਯਾਤਪਾਃ
ਇਹ ਹਨ ਹਵਾਈ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਛਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮੇਰੂਪਲਤਲਾਸ੍ਫਾਲਸ਼ੀਕਰਾਕੀਰ੍ਣਦੇਵਤਾਃ । ਏਤਾਸ੍ ਤਾਃ ਕੀਰ੍ਣਮਨ੍ਦਾਰਾ ਗਙ੍ਗਾਸਲਿਲਵੀਚਯਃ
ਇਹ ਉਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ ਤੋਂ ਉਡੇ ਛਿਟੇ ਨਾਲ ਚਰਚਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਏਤਾਃ ਪ੍ਰਸृਤਮਨ੍ਦਾਰਮਞ੍ਜਰੀਪੁਞ੍ਜਪਿਞ੍ਜਰਾਃ । ਦੋਲਾਲੋਲਾਪ੍ਸਰਸ਼੍ਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ਼੍ ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਵਨਵੀਥਯਃ
ਇਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਝੂਲ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲੀਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਇਮੇ ਤੇ ਕੁਨ੍ਦਮਨ੍ਦਾਰਮਕਰਨ੍ਦਸੁਗਨ੍ਧਯਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਨਿਕਰਾਕਾਰਾਃ ਪਾਰਿਜਾਤਸਮੀਰਣਾਃ
ਇਥੇ ਕੁੰਦ ਅਤੇ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾਰ ਹਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਕੇਸਰਨੀਹਾਰਪਟਵਾਸੇਰਣੋਤ੍ਸੁਕੈਃ । ਲਤਾਙ੍ਗਨਾਗਣੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮ੍ ਇਦਂ ਤਨ੍ ਨਨ੍ਦਨਂ ਵਨਮ੍
ਇਹ ਨੰਦਨ ਵਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਲਾਂ ਦੇ ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਲਤਾਵਾਂ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਨ੍ਤਗੀਤਰਵਾਨਨ੍ਦਪ੍ਰਨਰ੍ਤਿਤਸੁਰਾਙ੍ਗਨੌ । ਇਮੌ ਤੌ ਵਲ੍ਲਕੀਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸ੍ਵਰੌ ਨਾਰਦਤੁਮ੍ਬੁਰੂ
ਇੱਥੇ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਤੁੰਬੁਰੂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਲਕੀ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਸੁਰਗ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਮੇ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਤਾਰੋ ਭੂਰਿਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ । ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਯ੍ ਉਡ੍ਡਯਮਾਨੇषੁ ਵਿਮਾਨੇषੁ ਸੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮਦਮਨ੍ਮਥਮਤ੍ਤਾਙ੍ਗ੍ਯ ਇਮਾਸ੍ ਤਾਸ੍ ਸੁਰਯੋषਿਤਃ । ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਿषੇਵਨ੍ਤੇ ਵਨਂ ਵਨਲਤਾ ਇਵ
ਇਹ ਸੁਰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਉਹ ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਜਾਲਕੁਸੁਮਾਸ਼੍ ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਗੁਲੁਚ੍ਛਕਾਃ । ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ ਇਮੇ ਪਕ੍ਵਰਤ੍ਨਸ੍ਤਬਕਦਨ੍ਤੁਰਾਃ
ਇਹ ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਚੰਦਨੀ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਤਾਵਦ੍ ਇਮਂ ਸ਼ਕ੍ਰਮ੍ ਅਹਮ੍ ਆਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਮ੍ ਇਵ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯੈਵਾਭਿਵਾਦਯੇ
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਮਨਸੈਵ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ । ਤੇਨਾਭਿਵਾਦਿਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਵੈ ਭृਗੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਾਂਗ ਦੂਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸਾਦਰਮ੍ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪੂਜਿਤਃ । ਗृਹੀਤਹਸ੍ਤਮ੍ ਆਨੀਯ ਸਮੀਪ ਉਪਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਾ ਲਿਆ।
ਧਨ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਦਾਗਮੇਨਾਦ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ऽਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਸ਼ੋਭਤੇ । ਉष੍ਯਤਾਂ ਚਿਰਮ੍ ਏਵੇਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਤ੍ਥਮ੍ ਉਵਾਚ ਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ੁਕਰ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਵਰਗ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ।'
ਅਥ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਸ਼੍ਯਾਸੌ ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ ਸ਼ੋਭਿਤਾਨਨਃ । ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਜਹਾਰ ਸ਼ਸ਼ਿਨਸ੍ ਸਕਲਸ੍ਯਾਮਲਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਚਾਂਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਈ।
ਸਕਲਸੁਰਗਣਾਭਿਵਨ੍ਦਿਤੋ ऽਸੌ ਭृਗੁਤਨਯਸ਼੍ ਸ਼ਤਮਨ੍ਯੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸਂਸ੍ਥਃ । ਚਿਰਤਰਮ੍ ਅਤੁਲਾਮ੍ ਅਵਾਪ ਤੁष੍ਟਿਂ ਨਰਮਤਿਮ੍ ਉਜ੍ਝਿਤਵਾਨ੍ ਅਲਂ ਬਭੂਵ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਰਿਹਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮ੍ ਅਥ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਸਿਪਰਿਚੋਦਿਤਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਲੋਲਲੋਚਨਲਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਜਗਾਮਾਸੌ ਨਲਿਨੀਮ੍ ਇਵ ਸਾਰਸਃ
ਸਵਰਗ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੇਖਣ ਲਈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਕਮਲ ਦੇ ਪੋਖਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਕਾਨ੍ਤਾਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਗਤਾਮ੍ ਅਸੌ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਪਿਨਾਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਾਂ ਭृਙ੍ਗਸ਼੍ ਚੂਤਲਤਾਮ੍ ਇਵ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਆਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਾਗ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਆਈ ਹੋਈ ਖੜੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਆਮ ਦੇ ਨਵੇਂ ਟੋਣੇ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਲਸਲ੍ਲੋਲਵਿਲਾਸਵਲਿਤਾਕृਤਿਮ੍ । ਆਸੀਦ੍ ਵਿਲੀਯਮਾਨਾਙ੍ਗੋ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਯੇਨ੍ਦੁਮਣਿਰ੍ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਖੇਡ ਅਤੇ ਨਜ਼ਾਕਤ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨ-ਪੱਥਰ ਚਾਂਦਨੀ ਵਿਚ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲੀਯਮਾਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ੍ ਤਾਮ੍ ਅਵੈਕ੍ਸ਼ਤ ਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਸ਼ੀਤਲਾਂ ਖੇ ਵਿਲਾਸਿਨੀਮ੍
ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪਿਘਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਸ ਇੱਛਾਵਾਂ ਭਰੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨ-ਪੱਥਰ ਠੰਡੀ ਤੇ ਖੇਡਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨਾਵਲੋਕਿਤਾ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਪਰਾਯਣਤਾਂ ਗਤਾ । ਨਿਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰਵਾਕੇਨ ਕਾਨ੍ਤੇਵ ਪਰਿਕੂਜਿਤਾ
ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਚਕਵਾ ਪੰਛੀ ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਸਾਦ੍ ਵਿਕਸਤੋਰ੍ ਨੂਨਮ੍ ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਮ੍ ਅਨੁਰਕ੍ਤਯੋਃ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਅਰ੍ਕਨਲਿਨ੍ਯੋਰ੍ ਯਾ ਸ਼ੋਭਾ ਸੈਵ ਤਯੋਰ੍ ਅਭੂਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਰਸਪਰ ਪਿਆਰ ਫੂਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।