ਨ ਵਰ੍षਤਿ ਘਨਵ੍ਰਾਤੇ ਦृष੍ਟਨष੍ਟੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸ੍ਥਿਤੇ । ਪੂਤਾਙ੍ਗਾਰਕਣੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਗਤੌ ਵਹਤਿ ਮਾਰੁਤੇ
ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਰਸੇ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਮੁੜ ਆਏ ਹੀ ਨਹੀਂ; ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਸੁੱਟੀਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਤੇ ਰਾਖੀ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਮਰ੍ਮਰਪਰ੍ਣਾਸੁ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਵਲਿਤਾਸੁ ਚ । ਵਨਸ੍ਥਲੀषੁ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਸੁ ਚਿਰਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤਾਸ੍ਵ੍ ਇਵ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਤੇ ਸੁੱਕ ਕੇ ਖੜਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅੱਗ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਸੁੰਞੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਅਕਾਣ੍ਡਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਭੀਮਮ੍ ਉਦ੍ਦਾਮਦਵਪਾਵਕਮ੍ । ਸ਼ੋषਿਤਾਸ਼ੇषਗਹਨਂ ਭਸ੍ਮਸ਼ੇषਤृਣੋਲਪਮ੍
ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਦੇ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਅੱਗ ਲੱਗ ਪਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤੇ, ਸਿਰਫ ਰਾਖ ਤੇ ਕੁਝ ਘਾਹ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਹੀ ਬਚੇ।
ਪਾਂਸੁਧੂਸਰਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਾਸ਼ੇषਮਾਨਵਮ੍ । ਨਿਰਨ੍ਨਤृਣਪਾਨੀਯਦੇਸ਼ੋਦ੍ਯਦ੍ਦਾਵਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਰੋਟੀ ਸੀ, ਨਾ ਘਾਹ, ਨਾ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਦਾ ਘੇਰਾ ਸੀ।
ਕਚਨ੍ਮਰੁਮਰੀਚ੍ਯਮ੍ਬੁਮਜ੍ਜਨ੍ਮਹਿषਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਵਾਤੋਤ੍ਥਸੈਕਤਵ੍ਯੂਹਵਾਰਿਵਾਹਾਵृਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਥੇ ਭੈਂਸਾਂ ਮ੍ਰਿਗਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਹਵਾ ਨੇ ਰੇਤ ਦੇ ਢੇਰ ਉਠਾ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਬੱਦਲ ਛਾ ਗਏ ਸਨ।
ਪਾਨੀਯਸ਼ਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੈਕਸ਼੍ਰਵਣੋਤ੍ਕਨਰਵ੍ਰਜਮ੍ । ਆਤਪਾਦ੍ ਅਤਿਸਂਸ਼ੋषਸੀਦਤ੍ਸਕਲਮਾਨਵਮ੍
ਜਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਲਬ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ, ਤੇਜ਼ ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਪੁਤ੍ਰਗ੍ਰਸਨਸਂਰਬ੍ਧਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋਜ੍ਝਿਤਜੀਵਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਚਰ੍ਵਣਸਂਰਮ੍ਭਲੁਠਦ੍ਦਸ਼ਨਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਏ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਹਤਾਸੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਚਬਾ ਲਏ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਲਵਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਮਾਂਸਸ਼ਙ੍ਕਾਨਿਗੀਰ੍ਣੋਗ੍ਰਖਦਿਰਾਗ੍ਨਿਕਣੋਤ੍ਕਰਮ੍ । ਮਣ੍ਡੂਕਾਸ਼ਾਵਸ਼ਗ੍ਰਸ੍ਤਵਨਪਾषਾਣਖਣ੍ਡਕਮ੍
ਉਥੇ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਹੱਡੀਆਂ, ਤੇ ਖਦੀਰਾ ਲੱਕੜ ਦੇ ਨੁੱਕਦਾਰ ਟੁਕੜੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਅੰਗਾਰੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਭੁੱਖੀ ਮੇਡਕਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੱਥਰ ਚਬ ਲਏ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਦ੍ਰੁਤਸਂਸਕ੍ਤਮਾਤृਪੁਤ੍ਰਪਿਤृਵ੍ਰਜਮ੍ । ਗृਧ੍ਰੋਦਰਰਟਤ੍ਸਾਗ੍ਰਨਿਗੀਰ੍ਣਵਨਸ਼ਾਰਿਕਮ੍
ਉਥੇ ਮਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫ਼ੁਰਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਗਿਦੜਾਂ ਦੇ ਭੁੱਖੇ ਪੇਟਾਂ ਦੇ ਗਰਜਣ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਿਗਲ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਙ੍ਗਵਿਚ੍ਛੇਦਰਕ੍ਤਸਿਕ੍ਤਧਰਾਤਲਮ੍ । ਹਰਿਗ੍ਰਸਨਸਂਰਬ੍ਧਮਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਵਾਰਣਮ੍
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਢ ਕੇ ਹੋਏ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪਾਗਲ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਉਤਪਾਤ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰੀਨਿਗਿਰਣੈਕੋਤ੍ਕਸਿਂਹਭ੍ਰਮਣਭੀषਣਮ੍ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਗ੍ਰਸਨੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਲੋਕਮਲ੍ਲਕृਤਾਹਵਮ੍
ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅੱਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ-ਕੱਟਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਨਿष੍ਪਤ੍ਤ੍ਰਪਾਦਪੋਡ੍ਡੀਨਪੂਤਾਙ੍ਗਾਰਮਯਾਨਿਲਮ੍ । ਰਕ੍ਤਪਾਨੋਤ੍ਕਮਾਰ੍ਜਾਰਲੀਢਧਾਤੁਤਲਾਵਨਿ
ਉਥੇ ਦਰੱਖਤ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਣੇ ਸੜ ਕੇ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖੂਨ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਾਟੇ ਹੋਏ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਜ੍ਵਾਲਾਘਨਘਨਾਟੋਪਸਾਵਤਂਸਵਨਾਨਿਲਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਖਲਜ੍ਜ੍ਵਲਦ੍ਵਹ੍ਨਿਪੁਞ੍ਜਪਿਞ੍ਜਰਜਙ੍ਗਲਮ੍
ਜੰਗਲ ਦੀ ਹਵਾ ਗਾੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਭੜਕ ਰਹੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਰ ਥਾਂ ਜੰਗਲ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੁੱਝਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਗ੍ਧਾਜਗਰਕੁਞ੍ਜੋਤ੍ਥਧੂਮਮਾਂਸਲਗੁਲ੍ਮਕਮ੍ । ਮਾਰੁਤਾਵਲਿਤਜ੍ਵਾਲਾਸਨ੍ਧ੍ਯਾਭ੍ਰਵਲਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸੜੇ ਹੋਏ ਬਿਲਾਂ ਤੋਂ ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਉਠ ਰਹੇ ਹਨ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਉਡ੍ਡਾਮਰਮਰੁਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਭਾਸ੍ਮਨਸ੍ਤਮ੍ਭਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਸਾਕ੍ਰਨ੍ਦਨਰਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਸ਼ੀਰ੍ਣਾਰ੍ਭਕਕृਤਾਰਵਮ੍
ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਰਾਖ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਤੀਬਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ, ਆਦਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੋਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਪੁਰੁषਵ੍ਯੂਹਦਨ੍ਤਕृਤ੍ਤਮਹਾਸ਼ਵਮ੍ । ਮਾਂਸਭੋਗਜਵਗ੍ਰਸ੍ਤਰਕ੍ਤਰਕ੍ਤਨਿਜਾਙ੍ਗੁਲਿ
ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਾਸ਼ ਪਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਸ ਲਾਲ-ਲਾਲ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨੀਲਪਤ੍ਤ੍ਰਲਤਾਸ਼ਬ੍ਦਪੀਤਧੂਮਘਨਚ੍ਛਵਿ । ਭ੍ਰਮਦ੍ਗृਧ੍ਰਨਿਗੀਰ੍ਣੋਗ੍ਰਨਭੋਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋਲ੍ਮੁਕਾਮਿषਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਿਹਰਾ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਨੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬੇਲਾਂ ਦੀ ਖੜਖੜਾਹਟ ਨਾਲ ਪੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਿਧ ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਲਕਾਵਾਂ ਭਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇਤਰੇਤਰਭਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਲੋਕਵਿਦ੍ਰਵਣਾਕੁਲਮ੍ । ਜ੍ਵਲਿਤਾਗ੍ਨਿਟਨਤ੍ਕਾਰਵਿਦੀਰ੍ਣਹृਦਯੋਦਰਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰ ਅਤੇ ਹੜਬੜੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਟਣ-ਟਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਪੇਟ ਵੀ ਚੀਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗਤਮਾਰੁਤਭਾਙ੍ਕਾਰਭੀਮਦਾਵਾਗ੍ਨਿਵਲ੍ਗਨਮ੍ । ਭੀਤਾਜਗਰਫੂਤ੍ਕਾਰਪਤਦਙ੍ਗਾਰਪਾਦਪਮ੍
ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗਰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਫੁਕ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਸੜਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਦ੍ ਅਕਾਣ੍ਡਂ ਸ੍ਫੁਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਦੇਸ਼ਸ਼੍ ਸ਼ੁष੍ਕਕੋਟਰਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ऽਨੁਕृਤਿਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਖੇਤਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਖੋਖਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹੇ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ।
ਜ੍ਵਲਦਨਲਜਟਾਲਵृਕ੍ਸ਼षਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰਸृਤਮਰੁਤ੍ਪ੍ਰਸਰਾਪਨੁਨ੍ਨਲੋਕਃ । ਜ੍ਵਲਨਤਪਨਭਾਸ੍ਕਰਾਤ੍ਮਜਾਨਾਂ ਰਮਣਗृਹਾਨੁਕृਤਿਂ ਜਗਾਮ ਦੇਸ਼ਃ
ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜੰਗਲ, ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹਵਾ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਉਡਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸੜਦੇ ਵਿਹਾਰ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਦਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਕष੍ਟੇ ਵਿਧਿਵਿਪਰ੍ਯਯੇ । ਅਕਾਲੋਲ੍ਬਣਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਨਿਤਾਨ੍ਤਾਤਪਦਾਯਿਨਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੇ ਤੇ ਉਲਟ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤਪਸ਼ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ।
ਜਨਾਃ ਕੇਚਨ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਕਲਤ੍ਰਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਃ । ਗਤਾ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਂ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਸ਼੍ ਸ਼ਰਦੀਵ ਪਯੋਧਰਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਵੰਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਹਾਵਯਵਸਂਲੀਨਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਗ੍ਰ੍ਯਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਸ਼ੀਰ੍ਣਾਃ ਕੇਚਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਇਵ ਵਨੇ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਹੀ ਮਰ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਕ੍ਤਾਃ ਕੇਚਨ ਦਿਗ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਸ੍ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਾਤ੍ । ਅਜਾਤਪਕ੍ਸ਼ਕਾਸ਼੍ ਸ਼੍ਯੇਨੈਃ ਖਗਾ ਨੀਡੋਦ੍ਗਤਾ ਇਵ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਪੰਛੀ ਘੋਂਸਲੇ ਤੋਂ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਬਾਜ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਫੜ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ ਅਨਲਂ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ । ਕੇਚਿਚ੍ ਛ੍ਵਭ੍ਰੇषੁ ਪਤਿਤਾਸ਼੍ ਸ਼ਿਲਾਸ਼੍ ਸ਼ੈਲਚ੍ਯੁਤਾ ਇਵ
ਕਈ ਲੋਕ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਲੁੜਕਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਦੀਨ੍ ਸ੍ਵਕਾਞ੍ ਜਨਾਨ੍ । ਕਲਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਮ੍ ਆਦਾਯ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ ਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਰਤਿਆਂ, ਸਸੁਰ-ਸਸੁਰਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਅਨਲਾਨ੍ ਅਨਿਲਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਕਾਨ੍ ਭਕ੍ਸ਼ਕਾਨ੍ ਅਪਿ । ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਭਯਾਨ੍ ਮृਤ੍ਯੋਸ੍ ਸਦਾਰੋ ऽਹਂ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਛਲਾਂਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦ੍ਦੇਸ਼ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਲਤਰੋਸ੍ ਤਲੇ । ਅਵਰੋਪ੍ਯ ਸੁਤਾਨ੍ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ ਤਾਨ੍ ਅਨਰ੍ਥਾਨ੍ ਇਵੋਲ੍ਬਣਾਨ੍
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੱਕ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਚਿਰਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰੌਰਵਾਦ੍ ਇਵ ਨਿਰ੍ਗਤਃ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਦਾਵਨਿਦਾਘਾਰ੍ਤੋ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਦ੍ਮ ਇਵਾਜਲਃ
ਮੈਂ ਲੰਮੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਗਰਮੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ 'ਚ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਮਲ ਹੋਵੇ।