ਨਿਰਭ੍ਰਾਮ੍ਬਰਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਦਿਵਸੇ ਤਤਃ । ਤੈਸ੍ ਤੈਰ੍ ਆਰਮ੍ਭਸਂਰਮ੍ਭੈਸ੍ ਤੈਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭਵਾਰ੍ਪਣੈਃ
ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਮਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ, ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ
ਦਤ੍ਤਾਥ ਤੇਨ ਸਾ ਮਹ੍ਯਂ ਕੁਮਾਰੀ ਭਯਦਾਯਿਨੀ । ਸੁਕृष੍ਣਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੇਨ ਦੁष੍ਕृਤੇਨੇਵ ਸ਼ਾਸਨਾ
ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਕੁੜੀ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੋਵੇ।
ਸਰਭਸਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਵਿਨੇਦੁਰ੍ ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸृਤਮਹਾਮਦਿਰਾਸਵਾਸ਼੍ ਸ਼੍ਵਪਾਕਾਃ । ਹਤਪਟੁਪਟਹਾ ਵਿਲਾਸਵਨ੍ਤਸ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਇਵ ਦੁष੍ਕृਤਰਾਸ਼ਯੋ ਮਹਾਨ੍ਤਃ
ਉਥੇ ਚੁੜੇ, ਜੋ ਮੱਤਵਾਲੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਚੀਕਦੇ ਰਹੇ। ਵੱਡੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਡੰਗੇ ਵਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮ੍ ਉਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵੋਤ੍ਸਵਾਵਰ੍ਜਿਤਾਸ਼ਯਃ । ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁष੍ਟਪੁਕ੍ਕਸਃ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਚੁੜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੋਤ੍ਸਵਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ ਮਾਸਾष੍ਟਕਂ ਗਤਮ੍ । ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਸਾਥ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਗਰ੍ਭਵਤੀ ਤਤਃ
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਾਸੂਤ ਦੁਃਖਦਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਪਦ੍ ਦੁਃਖਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਇਵ । ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਵृਧੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮੂਰ੍ਖਚਿਨ੍ਤੇਵ ਪੀਵਰੀ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਧੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਦੁੱਖ ਲਿਆਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਧੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਧੀ, ਮੂਰਖ ਚਿੰਤਾ ਵਾਂਗ ਮੋਟੀ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਸੂਤ ਸਾ ਵਰ੍षੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਅਨਰ੍ਥਮ੍ ਇਵ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਆਸ਼ਾਪਾਸ਼ਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬੇਸਮਝ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਆਸ ਦੀਆਂ ਡੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਸੂਤ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਭਕਂ ਤਤਃ । ਕਲਤ੍ਰਵਾਨ੍ ਅਹਂ ਜਾਤੋ ਵਨੇ ਜਰਢਪੁਕ੍ਕਸਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਧੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੱਚਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਸਹ ਸਮਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯੋ ऽਤਿਵਾਹਿਤਾਃ । ਨਰਕੇ ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੇਨੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਥੇ ਕਈ ਸਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ; ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੀਤਵਾਤਾਤਪਕ੍ਲੇਸ਼ਵਿਵਸ਼ੇਨ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਚਿਰਂ ਵਿਲੁਲਿਤਂ ਵृਦ੍ਧਕਚ੍ਛਪੇਨੇਵ ਪਲ੍ਵਲੇ
ਠੰਡ, ਹਵਾ ਤੇ ਧੁੱਪ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕਛੂਆ ਜਲ-ਕਾਦ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕਲਤ੍ਰਚਿਨ੍ਤਾਹਤਯਾ ਧਿਯਾ ਸਨ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨਯਾ । ਦृष੍ਟਾਃ ਕष੍ਟਸਮਾਰਮ੍ਭਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਾ ਇਵ
ਪਤਨੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਨੇਕਸਮਾਕ੍ਸ਼ੀਣਪਟਖਣ੍ਡਕਧਾਰਿਣਾ । ਕਾष੍ਠਭਾਰੋ ਵਨੇ ਵ੍ਯੂਢੋ ਯੋ ਮੂਰ੍ਤਮ੍ ਇਵ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਕਈ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਾਦਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋਵੇ।
ਯੌਕਕੀਰ੍ਣਜਰਕ੍ਲਿਨ੍ਨਗਨ੍ਧਿਕੌਪੀਨਵਾਸਸਾ । ਆਢ੍ਯਾਸ੍ਪਦਵਲੀਕਾਨਾਂ ਤਲੇ ਨੀਤਾ ਘਨਾਗਮਾਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਤੇ ਬਦਬੂਦਾਰ ਲੰਗੋਟੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਅਮੀਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕਲਤ੍ਰਾਪੂਰਣੋਤ੍ਕੇਨ ਜਰ੍ਜਰੇਣ ਹਿਮਾਨਿਲੈਃ । ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਦੁਰੇਣੇਵ ਨਿਲੀਨਂ ਵਨਕੁਕ੍ਸ਼ਿषੁ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਠੰਡੇ ਪਵਨਾਂ ਵਿਚ ਥੱਕ ਕੇ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ।
ਨਾਨਾਕਲਹਕਲ੍ਲੋਲਤਾਪਪ੍ਰਸਰਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ । ਬਾष੍ਪਵ੍ਯਾਜੇਨ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਬਿਨ੍ਦਵਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਯਾਮਿਨ੍ਯੋ ਵਿਪਿਨੇ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਰਾਹਾਮਿषਭੋਜਿਨਾ । ਸ਼ਿਲਾਤਲਕੁਟੀਕੋਣੇ ਨੀਤਾ ਜਲਦਵਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤੇ ਸ੍ਨੇਹੇ ਕਲਤ੍ਰੇ ऽਘਨਤਾਂ ਗਤੇ । ਅਸੌਹਾਰ੍ਦੇਨ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਕਲਹੈਸ਼੍ ਚਾਤਿਸਨ੍ਤਤੈਃ
ਜਦੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਘਟ ਗਿਆ, ਪਤਨੀ ਵੀ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾ ਰਹੀ, ਝਗੜਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚੱਲੀ ਰਹੀ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਜਾਤਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਕੁਲੀਲਾਮੁਖਰਾਰ੍ਭਕੇ । ਮਯਾ ਕृਪਣਚਿਤ੍ਤੇਨ ਨੀਤਾਃ ਪਰਗृਹੇ ਸਮਾਃ
ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੱਕ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਰਾਏ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਚਣ੍ਡਾਲੀਕਲਹੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਚਣ੍ਡਚਣ੍ਡਾਲਤਰ੍ਜਨੈਃ । ਮੁਖਂ ਜਰ੍ਜਰਤਾਂ ਯਾਤਮ੍ ਇਨ੍ਦੂ ਰਾਹੁਰਦੈਰ੍ ਇਵ
ਚੰਢਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਡਾਂਟਾਂ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਰਾਹੂ ਦੇ ਜੱਬ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਚਰ੍ਵਿਤਾਃ ਖਰ੍ਵਿਤੋष੍ਠੇਨ ਦ੍ਵੀਪੀਪਿਸ਼ਿਤਪੇਸ਼ਯਃ । ਨਰਕਾਹृਤਵਿਕ੍ਰੀਤਾ ਨਾਰਕ੍ਯੋ ਰਸਨਾ ਇਵ
ਕੁਚਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਚਬਿਆ ਹੋਇਆ ਚੀਤੇ ਦਾ گوشت, ਨਰਕ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦ ਕੇ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਵਤ੍ਕਨ੍ਦਰੋਦ੍ਗੀਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚਣ੍ਡਾ ਹੇਮਨ੍ਤਵਾਯਵਃ । ਅਙ੍ਗੇ ਨਿਰਮ੍ਬਰੇ ਸੋਢਾ ਮृਤ੍ਯੁਮੁਕ੍ਤਾ ਇਵੇषਵਃ
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਸਰਦੀ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ, ਨੰਗੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸਹੇ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੁਟੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਂਗ।
ਜਰਜ੍ਜਰਢਮੂਢੇਨ ਮੂਲਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਣਭੂਰੁਹਾਮ੍ । ਸੁਕृਤਾਨਾਮ੍ ਇਵੈਕੇਨ ਸਮੁਤ੍ਖਾਤਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਬੁੱਢਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਮੂਰਖ ਆਦਮੀ, ਸੁੱਕ ਚੁੱਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੋਦਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰਾਵਕੇष੍ਵ੍ ਅਟਵ੍ਯਾਂ ਚ ਪਲਲਂ ਪਕ੍ਵਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍ । ਅਮृष੍ਟੇਨ ਜਨੈਰ੍ ਭੁਕ੍ਤਂ ਕੁਕਲਤ੍ਰਵਤਾ ਮਯਾ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਖਾ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧੋਇਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਮਾੜੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਵਾਂਗ ਲੱਗਾ।
ਗ੍ਰਹੀਤृਤੇਜਃਕ੍ਸ਼ਤਯੇ ਬਹੁਵਕ੍ਤ੍ਰਵਿਕਾਰਿਣਾ । ਭਾਗਧੇਯਮ੍ ਇਵਾਤ੍ਮੀਯਂ ਵਿਕ੍ਰੀਤਂ ਪਣ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਯਤਃ
ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ—ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ—ਕਈ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਣ੍ਯਙ੍ਗਵਪੁषਸ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਤ੍ਕृਤ੍ਯੋਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੇਸ਼ਯਃ । ਆਯੁषਃ ਪਰਿ ਵਿਕ੍ਰੀਤਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਕ੍ਕਣਭੂਮਿषੁ
ਜੀਵਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਾਸ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਅਛੂਤਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਹੀ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਮੁੱਲ ਤੇ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੋਤ੍ਥਂ ਸ੍ਵਂ ਪਾਪਮ੍ ਇਵ ਵृਦ੍ਧਯੇ । ਅਵਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਂ ਮਣ੍ਡਲਾਰਾਮਭੂਮਿषੁ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੰਗ-ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਪਏ ਹਨ।
ਦृष੍ਟਂ ਕੁਦ੍ਦਾਲਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ऋਜ੍ਵ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹਸਮੁਤ੍ਕਯਾ । ਰੌਰਵਾਪਤਿਤੇਨੇਵ ਤਤ੍ਕਾਕਸ੍ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਤਾਂ ਗਤਃ
ਮੈਂ ਖੁਰਪੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਾਂ ਵੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਕਨ੍ਦਰਗੁਲ੍ਮਾਨਾਂ ਬਨ੍ਧੁਤ੍ਵਮ੍ ਇਵ ਗਚ੍ਛਤਾ । ਪੁਲਿਨ੍ਦਵਪੁषਾ ਪਤ੍ਤ੍ਰਪਙ੍ਕ੍ਤਯੋ ऽਙ੍ਗੇ ਸਮਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਲਗੁਡਾਸ੍ਫਾਲਜਿਤਕੌਲੇਯਰਂਹਸਾ । ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਃ ਕਦਨ੍ਨੇਨ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਕਾਦ੍ ਯਾਚਿਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਬੱਚੇ ਰੁੱਖੀ-ਸੁੱਖੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਮੰਗ ਕੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਕਰਕੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਧਾਰਾਸਾਰਰਣਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਰਸ਼ੁष੍ਕਤਾਲਤਲੇ ਨਿਸ਼ਾਃ । ਨੀਤਾ ਰਣਿਤਦਨ੍ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਪਿਨਵਾਨਰੈਃ
ਠੰਢੀ ਰਾਤਾਂ ਮੈਂ, ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮੈਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਤਾਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੀਤਾਈਆਂ। ਮੇਰੇ ਦੰਦ ਠੰਢ ਕਰਕੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਬਾਂਦਰ ਵੀ ਨਾਲ ਸਨ।