ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕੇਯਂ ਕੁਤਸ਼੍ ਚੇਯਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਸ ਵਿਲੋਕਯਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਲੀਲਾਹ ਹੇ ਦੇਵ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਦ੍ ਵਦਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈ?' ਲੀਲਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਣੀ ਹਾਂ।'
ਮਹਿਲਾ ਤਵ ਲੀਲਾਹਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੀ ਸਹ ਵਰ੍ਧਿਤਾ । ਵਾਗ੍ ਅਰ੍ਥਸ੍ਯੇਵ ਸਂਸਕ੍ਤਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸਂਸ਼੍ਲੇषਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਹੇ ਲੀਲਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਲਦੀ ਆਈ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਬੋਲ ਤੇ ਮਤਲਬ ਇਕਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਯਂ ਲੀਲਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਤੇ ਮਹਿਲਾ ਹੇਲਯਾ ਮਯਾ । ਉਪਾਰ੍ਜਿਤਾ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇਨ ਕਥਯਿष੍ਯੇ ऽਹਮ੍ ਈਦृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਤੇਰੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਲੀਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਿਰੋਭਾਗੋਪਵਿष੍ਟੇਯਂ ਯੇਹ ਹੇਮਮਹਾਸਨਾ । ਏषਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਜਨਨੀ ਸ਼ਿਵਾ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਭਾਰੈਰ੍ ਇਹ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਉਪਾਗਤਾ । ਅਨਯਾਸਿ ਪਰਾਲ੍ ਲੋਕਾਦ੍ ਇਹਾਨੀਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਸਾਡੀ ਨੇਕੀ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਿੱਧਾ ਆਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਰਾਜਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ । ਲਮ੍ਬਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਪਪਾਤ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਪਾਦਯੋਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਰਾਜਾ ਉਠਿਆ, ਲਟਕਦੇ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਨਮਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਪ੍ਰਦੇ । ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਵਰਦੇ ਮੇਧਾਂ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਧਨਾਨਿ ਚ
ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦੀ ਹੋ। ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਧੀ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨ ਦਿਓ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਦੇਵਤਾ । ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾਭਿਮਤਾਰ੍ਥਾਢ੍ਯੋ ਭਵੇਤਿ ਵਚਨਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।"
ਸਰ੍ਵਾਪਦਸ੍ ਸਕਲਦੁष੍ਕृਤਦृष੍ਟਯਸ਼੍ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਵਸ਼੍ ਸ਼ਮਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਸੁਖਾਨਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ । ਆਯਾਨ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੁਦਿਤਾ ਜਨਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਰਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਲਸਨ੍ਤੁ ਸਦੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਃ
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਨੰਤ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਣ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ, ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਦੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਧਿਮ੍ ਆਯਯੌ । ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪਙ੍ਕਜੈਸ੍ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬੁਬੁਧੇ ਸਕਲੋ ਜਨਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਸਵੇਰੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜਾਗ ਪਏ।
ਆਲਿਲਿਙ੍ਗ ਘਨਂ ਲੀਲਾਂ ਲੀਲਾ ਚ ਦਯਿਤਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਮਹਾਨਨ੍ਦੋ ਮृਤਪ੍ਰੋਜ੍ਜੀਵਿਤੋ ਨृਪਃ
ਲੀਲਾ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ।
ਤਦਾਸੀਦ੍ ਰਾਜਸਦਨਂ ਮਦਮਨ੍ਮਥਮਨ੍ਥਰਂ । ਆਨਨ੍ਦਮਤ੍ਤਜਨਤਂ ਵਾਦ੍ਯਗੇਯਰਵਾਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੀ।
ਜਯਮਙ੍ਗਲਪੁਣ੍ਯਾਹਘੋषਘੁਙ੍ਘੁਮਘਰ੍ਘਰਮ੍ । ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਰਾਜਲੋਕਵृਤਾਙ੍ਗਨਮ੍
ਵਿਜੈ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਮਹਲ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪਵਰ੍षਸਸ਼ੀਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਧ੍ਵਨਨ੍ਮृਦਙ੍ਗਮੁਰਜਕਾਹਲਾਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿ
ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਰਸਾਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ; ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਮੁਰਜਾ, ਕਹਲਾ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੀਕृਤਬृਹਦ੍ਧਸ੍ਤਹਾਸ੍ਤਿਕਸ੍ਤਨਿਤੋਤ੍ਕਟਮ੍ । ਉਤ੍ਤਾਲਤਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤ੍ਰੈਣਪੂਰ੍ਣਾਙ੍ਗਨਲਸਦ੍ਧ੍ਵਨਿ
ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਮੋਟੇ ਸੁੰਡ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਲੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਮਿਥਸ੍ਸਙ੍ਘਟ੍ਟਨਿਪਤਨ੍ਨਾਨੋਪਾਯਨਦਨ੍ਤੁਰਮ੍ । ਪੁष੍ਪਸ਼ੇਖਰਸਮ੍ਭਾਰਮਯਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੋਹਫੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਮੁਕੁਟਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਿਕੀਰ੍ਣਪਾਟਿਤਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਾਮਨ੍ਤਨਾਗਰੈਃ । ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਮਯਂ ਵ੍ਯੋਮ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ ਤਾਣ੍ਡਵਿਨੀਕਰੈਃ
ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਡਾਈ ਗਈ ਫਟੀ ਹੋਈ ਕਪੜੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਲਾਲ ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੀਕਨ੍ਧਰਾਵृਤ੍ਤਲੀਲਾਨ੍ਦੋਲਿਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍ । ਪ੍ਰਨृਤ੍ਤਪਾਦਸਮ੍ਪਾਤਪ੍ਰੋਨ੍ਨਮਤ੍ਪੁष੍ਪਕਰ੍ਦਮਮ੍
ਮਸਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਗਲ ਅਤੇ ਝੂਮਦੇ ਕੁੰਡਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਠੁਕ-ਠੁਕ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਟਵਾਸਸ਼ਰਨ੍ਮੇਘਵਿਤਾਨਕਵਿਤਾਨਿਤਮ੍ । ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਮੁਖੈਰ੍ ਨृਤ੍ਯਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਯਗृਹਾਜਿਰਮ੍
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਛਤਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਪੜੇ ਦੀ ਤੰਬੂ, ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਆੰਗਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਰਲੋਕਾਦ੍ ਉਪਾਨੀਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾਤ੍ਮਾ ਪਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ । ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵृਤ੍ਤਗਾਥਾਭਿਰ੍ ਜਗੁਰ੍ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰੇ ਜਨਾਃ
ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਪਰਲੋਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈ ਗਈ।
ਪਦ੍ਮੋ ਭੂਮਿਪਤਿਸ਼੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਕਥਨਂ ਮਨਾਕ੍ । ਚਕ੍ਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਨੀਤੈਸ਼੍ ਚਤੁਸ੍ਸਾਗਰਵਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਦਮਾ ਨੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ऽਭਿषਿषਿਚੁਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਭੂਭੁਜਸ਼੍ ਸ਼ਤਮ੍ । ਲਬ੍ਧੋਦਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਤੇਹਮ੍ ਅਮਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਇਵਾਮਰਾਃ
ਫਿਰ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਲੀਲਾ ਲੀਲਾ ਚ ਰਾਜਾਥ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਧਿਯਃ । ਰੇਮਿਰੇ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਕਥਨੈਸ੍ ਸੁਰਤੈਰ੍ ਇਵ
ਲੀਲਾ, ਲੀਲਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸ੍ਵਪੌਰੁषਕृਤੇਨ ਤਤ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਲੋਕਦ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਦ੍ਮੇਨੇਤਿ ਮਹੀਭੁਜਾ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਪਦਮਾ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਪ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਸਂਬੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਲੀਲਾਦ੍ਵਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਚਕ੍ਰੇ ਵਰ੍षਾਯੁਤਾਨ੍ਯ੍ ਅष੍ਟੌ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਮਝ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਦੁality ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਜਿਤਮਨਾ ਜਿਤਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਭ੍ਰਮਃ । ਅਸਂਸਕ੍ਤਮਨਾ ਮੌਨੀ ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨੁਵृਤ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮੁਕਤ, ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਮਨ ਬਿਨਾ ਲਗਨ ਦੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਆਇਆ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਵਣ੍ਯਜਲਧੇਰ੍ ਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ ਇਵੋਦ੍ਧृਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਾਪਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨੇਰ੍ ਭਾਨੁਃ ਕਣ ਇਵੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬੂੰਦ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ; ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਕਣ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਉਭਰਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ ਤ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਰ੍षਾਯੁਤਾष੍ਟਕਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਦੇਹਮੁਕ੍ਤਤ੍ਵਮ੍ ਆਸੇਦੁਸ੍ ਸਿਦ੍ਧਸਂਵਿਦਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਹ-ਰਹਿਤ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੋਧ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਤ੍ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਮ ਦृਸ਼੍ਯਦੋषਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ । ਲੀਲੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮ੍ ਅਨਘ ਘਨਤਾਂ ਜਗਤਸ੍ ਤ੍ਯਜ
ਰਾਮਾ, ਇਹ ਲੀਲਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਣ; ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸੋਚ ਛੱਡ ਦੇ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਸਤ੍ਤਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਸ਼ਮਨਂ ਨੋਪਯੁਜ੍ਯਤੇ । ਸਤੋ ਹਿ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਨਾਸਤਸ੍ ਤੁ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਸਤਿਤਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ; ਦਬਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ; ਜੋ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।