ਕਵਾਟਪਾਟਨੋਡ੍ਡੀਨਕੋਸ਼ੋਤ੍ਥਾਰਵਘਰ੍ਘਰਮ੍ । ਲੁਣ੍ਠਿਤਾਸਙ੍ਖ੍ਯਕੌਸ਼ੇਯਪ੍ਰਾਵृਤਾਰਿਭਟੋਦ੍ਭਟਮ੍
ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਢੁਕ-ਢੁਕ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜੀ ਬੇਹਿਸਾਬ ਲੁੱਟੇ ਹੋਏ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਹਲਚਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਿਕੋਤ੍ਪਾਟਿਤਾਰ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਰਮृਤਰਾਜਗृਹਾਙ੍ਗਨਮ੍ । ਰਾਜਾਨ੍ਤਃਪੁਰਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਚਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਵਪਚੋਤ੍ਕਰਮ੍
ਮਹਲ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਤਰਾਂ ਛੁਰੀ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਪਿਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੁਕੜੇ ਤੇ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਗृਹਾਪਹृਤਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਭੋਜਨੋਨ੍ਮੁਖਪਾਮਰਮ੍ । ਸਹੇਮਭਾਰਚੌਰੌਘਪਾਦਾਹਤਰੁਦਚ੍ਛਿਸ਼ੁ
ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਚੁਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਏ ਹੋਏ, ਆਮ ਲੋਕ ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਪੂਰ੍ਵਤਰੁਣਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਃਪੁਰਿਕਾਙ੍ਗਨਮ੍ । ਚੌਰਹਸ੍ਤਚ੍ਯੁਤਾਨਰ੍ਘਰਤ੍ਨਦਨ੍ਤੁਰਮਾਰ੍ਗਦਿਕ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਅਜਨਬੀਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮੋਲ ਰਤਨ ਪਏ ਹਨ ਜੋ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ।
ਹਯੇਭਰਥਸਙ੍ਘਟ੍ਟਵ੍ਯਗ੍ਰਸਾਮਨ੍ਤਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਅਭਿषੇਕੋਦ੍ਯਮਾਦੇਸ਼ਪਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍
ਸਾਮੰਤਾਂ ਦਾ ਗੋਲ, ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ।
ਰਾਜਧਾਨੀਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਸਾਨੁਸ੍ਥਸ੍ਥਪਤੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਕੂਪਵਾਤਾਯਨਸ਼੍ਵਭ੍ਰਨਿਪਤਦ੍ਰਾਜਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਲਈ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਖੜੇ ਮਾਹਿਰ ਮਿਸਤਰੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਕੂਆਂ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਛਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ।
ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਸ਼ਤੋਦ੍ਘੋषਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਨ੍ਯਨਿਰ੍ਭਰਮ੍ । ਅਸਙ੍ਖ੍ਯਨਿਜਰਾਜੌਘਵृਤਸਿਨ੍ਧੁਕृਤਸ੍ਥਿਤਿਮ੍
ਸੈਂਕੜੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅੇ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਲੜਾਕੂਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੇਅੰਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਤਰਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵਿਦ੍ਰਵਦ੍ਰਾਜਵਲ੍ਲਭਮ੍ । ਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਤਰਸਞ੍ਜਾਤਨਗਰਗ੍ਰਾਮਲੁਣ੍ਠਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਮਚ ਗਈ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਚੌਰ੍ਯਮੌਖਰ੍ਯਰੁਦ੍ਧਮਾਰ੍ਗਗਮਾਗਮਮ੍ । ਮਹਾਨੁਭਾਵਵੈਧੁਰ੍ਯਸਨੀਹਾਰਦਿਨਾਤਪਮ੍
ਅੰਤਹੀਨ ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਕਰੜੀ ਬੋਲੀ ਨੇ ਰਸਤੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦਿਨ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਮृਤਬਨ੍ਧੁਜਨਾਕ੍ਰਨ੍ਦੈਰ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਤੂਰ੍ਯਰਵੈਰ੍ ਅਪਿ । ਹਯੇਭਰਥਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਣ੍ਡਗ੍ਰਾਹ੍ਯਘਨਧ੍ਵਨਿ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰੋਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਵਾਦਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਤੇ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਦੇਵੋ ਜਯਤ੍ਯ੍ ਏਕਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਭੂਮਣ੍ਡਲਾਧਿਪਃ । ਇਤ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਆਰੇਮੁਰ੍ ਭੇਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪੁਰਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, 'ਸਿੰਧੁਦੇਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਛਤਰੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ!'
ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ ਉਦ੍ਧਤਕਨ੍ਧਰਃ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਨੁਰ੍ ਜਗਦ੍ ਇਵਾਪਰਃ
ਸਿੰਧੁ, ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਨੁ ਨੇ ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਜਾ ਬਣਾਉਣੀ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਦਸ਼ਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋ ऽਥ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਪੁਰਮ੍ । ਨਰਾਃ ਕਰਿਹਯਾਗਾਰੈ ਰਤ੍ਨਪੂਰਾ ਇਵਾਮ੍ਭੁਧਿਮ੍
ਫਿਰ ਦਸੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਿੰਧੁ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਅਸਤਬਲਾਂ ਤੋਂ ਖਜਾਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਆਵੇ।
ਨਿਬਨ੍ਧਨਾਨਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਸ਼ਾਸਨਾਨਿ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਮਣ੍ਡਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹਰ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਲਈ ਨਿਯਮ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਹੁਕਮ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਉਦਭੂਦ੍ ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪੁਰੇ ਪੁਰੇ । ਜੀਵਿਤੇ ਮਰਣੇ ਮਾਨੇ ਨਿਯਮੋ ਯਮਤੋ ਯਥਾ
ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਮੌਤ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ, ਐਸਾ ਕ੍ਰਮ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸ਼ੇਮੁਰ੍ ਨਿਮੇषੇਣ ਦੇਸ਼ੋਪਪ੍ਲਵਵਿਭ੍ਰਮਾਃ । ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੋਤ੍ਪਾਤਪਵਨਾਃ ਪਦਾਰ੍ਥਾਵृਤ੍ਤਯੋ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲਝਣ ਤੇ ਹਲਚਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਠੰਡੀ ਪੈ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਆਪਣੀ ਠੀਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਆ ਗਏ।
ਸੌਮ੍ਯਤਾਮ੍ ਆਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਦੇਸ਼ੋ ਦਸ਼ਦਿਗਨ੍ਵਿਤਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾਵਰ੍ਤੋ ਦ੍ਰਾਗ੍ ਇਵੋਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਨ੍ਦਰਃ
ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਰਮ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਵੁਰ੍ ਅਲਕਚਯਾਨ੍ ਵਿਲੋਲਯਨ੍ਤੋ ਮੁਖਕਮਲਾਲਿਮੁਖਾਨਿ ਸੈਨ੍ਧਵੀਨਾਮ੍ । ਜਲਲਵਵਲਨਾਕੁਲਾਸ੍ ਸਮੀਰਾ ਅਸ਼ਿਵਗੁਣਾ ਇਵ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ
ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਸਿੰਧੂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖ-ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਝੁਲਾਉਂਦੀ; ਹਰ ਥਾਂ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ੁਭ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਹੋਵੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਲੀਲਾ ਸਮੁਵਾਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਸ਼੍ਵਾਸਾਵਸ਼ੇषਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਗ੍ਰਗਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਲੀਲਾ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹ ਹੀ ਬਚੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਦੇਹਮ੍ ਉਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਦ੍ਭਰ੍ਤਾਯਮ੍ ਇਹਾਮ੍ਬਿਕੇ । ਸ੍ਥਿਤਾ ਚ ਮृਤਕਲ੍ਪੇਯਂ ਲੀਲਾ ਨਿਸ੍ਸ੍ਪਨ੍ਦਗਾਤ੍ਰਿਕਾ
ਮੈਂਦਾ ਪਤੀ, ਐ ਅੰਬਿਕਾ, ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਹ ਲੀਲਾ ਵੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ।
ਦੇਹੇਨਾਨੇਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਨਯਾ ਵੀਰਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਯਤ੍ਰਾਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤਤ੍ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਥਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਮ੍ਬਿਕੇ
ਇਸ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਿਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਦੱਸੋ, ਅੰਬਿਕਾ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਏਵਂਰੂਪਮਹਾਰਮ੍ਭੇ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸਮ੍ਭ੍ਰਮੇ । ਸਂਪਨ੍ਨੇ ऽਪਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਉਚ੍ਚੈਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰਮ੍ਭਮਨ੍ਥਰੇ
ਜਦੋਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਜੰਗ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਉਲਟ-ਪਲਟ—even ਜੇ ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਜੀਬ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਅਪਿ ਸਂਪਨ੍ਨਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨ ਚ ਮਹੀਤਲਮ੍ । ਨ ਸ੍ਥਿਤਂ ਕ੍ਵਚਨਾਪ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਇਦਂ ਯਤਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਨ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਨ ਧਰਤੀ ਕਿਤੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਨ੍ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਸ਼ਵਸ੍ਯ ਨਿਕਟਾਮ੍ਬਰੇ । ਇਤ੍ਥਂ ਭੂਰਾष੍ਟ੍ਰਮ੍ ਆਭਾਤਿ ਭਰ੍ਤृਜੀਵਸ੍ਯ ਤੇ ऽਨਘੇ
ਮੰਡਪ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਲਾਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਸ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਗृਹਂ ਤੇ ਤਦ੍ ਇਦਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤੋਦਰਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਵਿਪ੍ਰਗੇਹੇ ऽਨ੍ਤਸ਼੍ ਸ਼ਵਗੇਹੇ ਜਗਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਤੇਰਾ ਅੰਦਰਲਾ ਘਰ ਇਹੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪੇਟ ਰਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਏष ਮਹਾਰਮ੍ਭੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮਯੋ ਭ੍ਰਮਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਮਯਾਨਯਾਨੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਸਾਰ੍ਣਵਾਵਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਉੱਦਮ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਰਮ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ, ਮੈਂ, ਤੇ ਇਹ ਰਥ ਸਮੁੰਦਰੀ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਗਿਰਿਗ੍ਰਾਮਕਗੇਹੇ ऽਨ੍ਤਰ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਗਗਨਕੋਸ਼ਕੇ । ਖਾਤ੍ਮਾਵਕਚਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨ ਕਚਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਘੜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਪਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦਾ।
ਏਵਮ੍ ਆਰਮ੍ਭਘਨਯੋਰ੍ ਅਪਿ ਮਣ੍ਡਪਯੋਸ੍ ਤਯੋਃ । ਉਦਰੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮ੍ ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਏਵਾਸ੍ਤਿ ਨ ਜਗਦ੍ਭ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਮੰਡਪਾਂ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਖਾਲੀ ਅਕਾਸ਼ ਹੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭੁਲਾਵਾ ਨਹੀਂ।
ਭ੍ਰਮਦ੍ਰष੍ਟੁਰ੍ ਅਭਾਵੇ ਹਿ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਭ੍ਰਮਤਾ ਭ੍ਰਮੇ । ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਭ੍ਰਮਸਤ੍ਤਾ ਤੁ ਯਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਤਦ੍ ਅਜਂ ਪਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਘੁੰਮਣ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਅਵਸਥਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮੇ ਦृਸ਼੍ਯਮ੍ ਅਸਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਰ੍ ਦ੍ਰष੍ਟृਦਸ਼ਾ ਕੁਤਃ । ਦ੍ਰष੍ਟृਦृਸ਼੍ਯਕ੍ਰਮਾਭਾਵਾਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਯਤ੍ ਸਹਜਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਜੋ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਲਈ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲਾ ਦੀ ਲੜੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਥੇ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ।