ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਤਦਾਲੋਕ੍ਯ ਭਰ੍ਤृਭਾਵਭਯਾਤੁਰਾ । ਲਤਾ ਪਰਸ਼ੁਕृਤ੍ਤੇਵ ਮੂਰ੍ਛਿਤਾ ਪਤਿਤਾ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਲ੍ਹੀ ਕੁੱਟੀ ਹੋਈ ਬੇਲ, ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਵਿਦੂਰਥੋ ऽਪਿ ਨਿਰ੍ਜਾਨੁਃ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਵਿਦ੍ਵਿषਿ । ਪਪਾਤ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਛਿਨ੍ਨਮੂਲ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਵਿਦੂਰਥਾ ਵੀ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਘੁਟਨੇ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵੱਢੇ ਹੋਏ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪਤਨ੍ਨ੍ ਏਵੈष ਸੂਤੇਨ ਰਥੇਨੈਵਾਪਵਾਹਿਤਃ । ਯਦਾ ਤਦਾਹਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ऽਦਾਤ੍ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ ਉਦ੍ਧਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਥ ਦੇ ਸੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੈ ਗਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਧਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਕਣ੍ਠੋ ऽਸਾਵ੍ ਅਨੁਯਾਤੋ ऽਥ ਸਿਨ੍ਧੁਨਾ । ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਨਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਸਦ੍ਮ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਏਵੇਨ੍ਦਿਰਾ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਅੱਧੀ ਵੱਢੀ ਹੋਈ, ਘੋੜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆ, ਤੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਪ੍ਰਭਾਵਾਢ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਮ੍ ਅਸੌ ਗृਹਮ੍ । ਨਾਸ਼ਕਨ੍ ਮषਕੋ ਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲਾਨ੍ਤਰਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਘਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮੱਖੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦੀ।
ਖਡ੍ਗਾਵਕृਤ੍ਤਗਲਗਰ੍ਤਗਲਤ੍ਸਵਾਤਰਕ੍ਤਚ੍ਛਟਾਚ੍ਛੁਰਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਤਨੁਤ੍ਰਗਾਤ੍ਰਮ੍ । ਤਤ੍ਯਾਜ ਤਂ ਭਗਵਤੀਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਗृਹਾਨ੍ਤਸ੍ ਸੂਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮृਤਿਤਲ੍ਪਤਲੇ ਗਤਾਰਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ گردਨ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਜ਼ਖ਼ਮ ਸੀ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਪਤਲਾ ਸਰੀਰ ਸੀ। ਰਥੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਛੱਡਿਆ, ਘਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ।
ਹਤੋ ਰਾਜਾ ਹਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਰਾਜੇਨ ਸਂਯੁਗੇ । ਇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦੇ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮ੍ ਆਸੀਦ੍ ਭਯਾਕੁਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਭਾਣ੍ਡੋਪਸ੍ਕਰਭਾਰਾਢ੍ਯਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਸਕਲਪ੍ਰਜਮ੍ । ਸਾਕ੍ਰਨ੍ਦਾਰ੍ਤਕਲਤ੍ਰਾਢ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਨਾਗਰਂ ਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਸਮਾਨ ਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁੱਕ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ; ਸ਼ਹਿਰ, ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਿਲੇ ਵਾਂਗ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪਲਾਯਮਾਨਸਾਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਰ੍ਗਾਹृਤਵਧੂਗਣਮ੍ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਲੁਣ੍ਠਨਵ੍ਯਗ੍ਰਲੋਕਲਗ੍ਨਮਹਾਹਵਮ੍
ਜਦ ਲੋਕ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੁੱਟਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਜਨਾਨੀਕਤਾਣ੍ਡਵੋਲ੍ਲਾਸਨਾਰਵਮ੍ । ਨਿਰਧਿष੍ਠਿਤਮਾਤਙ੍ਗਹਯਚਾਰਪਤਜ੍ਜਨਮ੍
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੌਜੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੋਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਜਾਸੂਸ ਜਾਂ ਉਡਦੇ ਸੰਦेसਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਵਾਟਪਾਟਨੋਡ੍ਡੀਨਕੋਸ਼ੋਤ੍ਥਾਰਵਘਰ੍ਘਰਮ੍ । ਲੁਣ੍ਠਿਤਾਸਙ੍ਖ੍ਯਕੌਸ਼ੇਯਪ੍ਰਾਵृਤਾਰਿਭਟੋਦ੍ਭਟਮ੍
ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਢੁਕ-ਢੁਕ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜੀ ਬੇਹਿਸਾਬ ਲੁੱਟੇ ਹੋਏ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਹਲਚਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਿਕੋਤ੍ਪਾਟਿਤਾਰ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਰਮृਤਰਾਜਗृਹਾਙ੍ਗਨਮ੍ । ਰਾਜਾਨ੍ਤਃਪੁਰਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਚਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਵਪਚੋਤ੍ਕਰਮ੍
ਮਹਲ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਤਰਾਂ ਛੁਰੀ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਪਿਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੁਕੜੇ ਤੇ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਗृਹਾਪਹृਤਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਭੋਜਨੋਨ੍ਮੁਖਪਾਮਰਮ੍ । ਸਹੇਮਭਾਰਚੌਰੌਘਪਾਦਾਹਤਰੁਦਚ੍ਛਿਸ਼ੁ
ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਚੁਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਏ ਹੋਏ, ਆਮ ਲੋਕ ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਪੂਰ੍ਵਤਰੁਣਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਃਪੁਰਿਕਾਙ੍ਗਨਮ੍ । ਚੌਰਹਸ੍ਤਚ੍ਯੁਤਾਨਰ੍ਘਰਤ੍ਨਦਨ੍ਤੁਰਮਾਰ੍ਗਦਿਕ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਅਜਨਬੀਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮੋਲ ਰਤਨ ਪਏ ਹਨ ਜੋ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ।
ਹਯੇਭਰਥਸਙ੍ਘਟ੍ਟਵ੍ਯਗ੍ਰਸਾਮਨ੍ਤਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਅਭਿषੇਕੋਦ੍ਯਮਾਦੇਸ਼ਪਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍
ਸਾਮੰਤਾਂ ਦਾ ਗੋਲ, ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ।
ਰਾਜਧਾਨੀਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਸਾਨੁਸ੍ਥਸ੍ਥਪਤੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਕੂਪਵਾਤਾਯਨਸ਼੍ਵਭ੍ਰਨਿਪਤਦ੍ਰਾਜਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਲਈ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਖੜੇ ਮਾਹਿਰ ਮਿਸਤਰੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਕੂਆਂ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਛਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ।
ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਸ਼ਤੋਦ੍ਘੋषਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਨ੍ਯਨਿਰ੍ਭਰਮ੍ । ਅਸਙ੍ਖ੍ਯਨਿਜਰਾਜੌਘਵृਤਸਿਨ੍ਧੁਕृਤਸ੍ਥਿਤਿਮ੍
ਸੈਂਕੜੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅੇ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਲੜਾਕੂਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੇਅੰਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਤਰਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵਿਦ੍ਰਵਦ੍ਰਾਜਵਲ੍ਲਭਮ੍ । ਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਤਰਸਞ੍ਜਾਤਨਗਰਗ੍ਰਾਮਲੁਣ੍ਠਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਮਚ ਗਈ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਚੌਰ੍ਯਮੌਖਰ੍ਯਰੁਦ੍ਧਮਾਰ੍ਗਗਮਾਗਮਮ੍ । ਮਹਾਨੁਭਾਵਵੈਧੁਰ੍ਯਸਨੀਹਾਰਦਿਨਾਤਪਮ੍
ਅੰਤਹੀਨ ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਕਰੜੀ ਬੋਲੀ ਨੇ ਰਸਤੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦਿਨ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਮृਤਬਨ੍ਧੁਜਨਾਕ੍ਰਨ੍ਦੈਰ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਤੂਰ੍ਯਰਵੈਰ੍ ਅਪਿ । ਹਯੇਭਰਥਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਣ੍ਡਗ੍ਰਾਹ੍ਯਘਨਧ੍ਵਨਿ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰੋਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਵਾਦਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਤੇ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਦੇਵੋ ਜਯਤ੍ਯ੍ ਏਕਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਭੂਮਣ੍ਡਲਾਧਿਪਃ । ਇਤ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਆਰੇਮੁਰ੍ ਭੇਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪੁਰਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, 'ਸਿੰਧੁਦੇਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਛਤਰੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ!'
ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ ਉਦ੍ਧਤਕਨ੍ਧਰਃ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਨੁਰ੍ ਜਗਦ੍ ਇਵਾਪਰਃ
ਸਿੰਧੁ, ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਨੁ ਨੇ ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਜਾ ਬਣਾਉਣੀ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਦਸ਼ਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋ ऽਥ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਪੁਰਮ੍ । ਨਰਾਃ ਕਰਿਹਯਾਗਾਰੈ ਰਤ੍ਨਪੂਰਾ ਇਵਾਮ੍ਭੁਧਿਮ੍
ਫਿਰ ਦਸੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਿੰਧੁ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਅਸਤਬਲਾਂ ਤੋਂ ਖਜਾਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਆਵੇ।
ਨਿਬਨ੍ਧਨਾਨਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਸ਼ਾਸਨਾਨਿ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਮਣ੍ਡਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹਰ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਲਈ ਨਿਯਮ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਹੁਕਮ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਉਦਭੂਦ੍ ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪੁਰੇ ਪੁਰੇ । ਜੀਵਿਤੇ ਮਰਣੇ ਮਾਨੇ ਨਿਯਮੋ ਯਮਤੋ ਯਥਾ
ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਮੌਤ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ, ਐਸਾ ਕ੍ਰਮ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸ਼ੇਮੁਰ੍ ਨਿਮੇषੇਣ ਦੇਸ਼ੋਪਪ੍ਲਵਵਿਭ੍ਰਮਾਃ । ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੋਤ੍ਪਾਤਪਵਨਾਃ ਪਦਾਰ੍ਥਾਵृਤ੍ਤਯੋ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲਝਣ ਤੇ ਹਲਚਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਠੰਡੀ ਪੈ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਆਪਣੀ ਠੀਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਆ ਗਏ।
ਸੌਮ੍ਯਤਾਮ੍ ਆਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਦੇਸ਼ੋ ਦਸ਼ਦਿਗਨ੍ਵਿਤਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾਵਰ੍ਤੋ ਦ੍ਰਾਗ੍ ਇਵੋਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਨ੍ਦਰਃ
ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਰਮ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਵੁਰ੍ ਅਲਕਚਯਾਨ੍ ਵਿਲੋਲਯਨ੍ਤੋ ਮੁਖਕਮਲਾਲਿਮੁਖਾਨਿ ਸੈਨ੍ਧਵੀਨਾਮ੍ । ਜਲਲਵਵਲਨਾਕੁਲਾਸ੍ ਸਮੀਰਾ ਅਸ਼ਿਵਗੁਣਾ ਇਵ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ
ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਸਿੰਧੂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖ-ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਝੁਲਾਉਂਦੀ; ਹਰ ਥਾਂ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ੁਭ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਹੋਵੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਲੀਲਾ ਸਮੁਵਾਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਸ਼੍ਵਾਸਾਵਸ਼ੇषਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਗ੍ਰਗਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਲੀਲਾ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹ ਹੀ ਬਚੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਦੇਹਮ੍ ਉਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਦ੍ਭਰ੍ਤਾਯਮ੍ ਇਹਾਮ੍ਬਿਕੇ । ਸ੍ਥਿਤਾ ਚ ਮृਤਕਲ੍ਪੇਯਂ ਲੀਲਾ ਨਿਸ੍ਸ੍ਪਨ੍ਦਗਾਤ੍ਰਿਕਾ
ਮੈਂਦਾ ਪਤੀ, ਐ ਅੰਬਿਕਾ, ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਹ ਲੀਲਾ ਵੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ।