ਤੇਨੋਦਗੁਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਯੋ ऽਨਨ੍ਤਭੀਤਿਦਾਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਮ੍ ਇਵ ਭੀਤ੍ਯੇਵ ਦਿਵਸਸ਼੍ ਸ਼੍ਯਾਮਤਾਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਉੱਠੀਆਂ, ਜੋ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਵੀ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਭੁਵਨਂ ਜਹ੍ਰੁਰ੍ ਅਨ੍ਧਕਾਰਭਰਾ ਇਵ । ਭਾਸ੍ਮਨਸ੍ਤਮ੍ਭਸਦृਸ਼ਾਸ੍ ਤਾਲੋਤ੍ਤਾਲਵਿਲਾਸਿਨਃ
ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਰਾਖ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਮਹਾਕਾਰਾ ਮੁष੍ਟਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨਕਿਞ੍ਚਨ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਾਃ ਕृਸ਼ਾਙ੍ਗਾਸ਼੍ ਚ ਕੇਚਿਚ੍ ਚ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਲਾ ਅਪਿ
ਵੱਡੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ, ਮੋਠੀ ਨਾਲ ਫੜੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਕੁਝ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਸਰੀਰ ਪਤਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਦਾਢੀਆਂ ਵੀ ਹਨ।
ਕृਸ਼ਾਙ੍ਗਾ ਮਲਿਨਾਙ੍ਗਾਸ਼੍ ਚ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾ ਇਵ ਨਭਸ਼੍ਚਰਾਃ । ਸਭਾਯਾਂ ਮੂਢਦृष੍ਟਾਸ਼੍ ਚ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਨਕਰਾਃ ਖਲਾਃ
ਪਤਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਗੰਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦੇ, ਮਾੜੇ ਹਨ।
ਦੀਨਾ ਬਹ੍ਵਾਸ਼ਿਨਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਦੀਨਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਜਨਾ ਇਵ । ਤਰੁਕਰ੍ਦਮਰਥ੍ਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ਸ਼ੂਨ੍ਯਗੇਹਗृਹਾਸ਼੍ ਚਲਾਃ
ਬੇਚਾਰੇ, ਬਹੁਤ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਕਠੋਰ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਚਾਰੇ; ਅਸਥਿਰ, ਖਾਲੀ ਘਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੰਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਹੇਠਾਂ।
ਲੇਲਿਹਾਨਾਃ ਪ੍ਰੇਤਰੂਪਾਃ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਾਸ਼੍ ਸ਼੍ਵਪਚਾ ਇਵ । ਜਗृਹੁਸ੍ ਤੇ ਤਦਾ ਮਤ੍ਤਾ ਹਤਸ਼ਿष੍ਟਮ੍ ਅਰੇਰ੍ ਬਲਮ੍
ਚੱਟਦੇ ਹੋਏ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਫੌਜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਆਸਨ੍ਨਸੈਨਿਕਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਚੇਤਨਾਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਯੁਧਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਸ੍ ਤ੍ਰਸ੍ਤਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ ਸ੍ਖਲਦ੍ਗਮਾਃ
ਉਥੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸੈਨਿਕ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਚਾਅ ਵਾਲਾ ਜੰਮਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਪੈਰ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਨੇਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਙ੍ਗੈਰ੍ ਮੁਖੈਃ ਪਾਦੈਰ੍ ਵਿਕਾਰਭਯਕਾਰਿਣਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਕੌਪੀਨਵਸਨਾ ਨਿਰ੍ਨਗ੍ਨਾ ਹਸਨੋਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਅੰਗ, ਮੁਹਾਂ ਤੇ ਪੈਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਲੰਗੋਟ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ।
ਵਿष੍ਠਾਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਸ੍ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ਆਰਬ੍ਧਨਰ੍ਤਨਾਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਰਾਜੋ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਥ ਯਾਵਦ੍ਵਿਦੂਰਥਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਮਲ ਮੂਤ੍ਰ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਨਾਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ। ਪਿਸਾਚਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਮਾਕ੍ਰਾਮਤਿ ਤਾਵਤ੍ ਸ ਮਾਯਾਂ ਤਾਂ ਬੁਬੁਧੇ ਬੁਧਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਕਰੀਂ ਮਾਯਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਸ ਭੂਮਿਪਃ
ਜਦ ਉਹ ਆਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਦ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਬਣਾਈ ਮਾਇਆ ਹੈ।
ਤਯਾ ਪਿਸ਼ਾਚਸੈਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਪਰਸੈਨ੍ਯੇ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍ । ਤਤਸ੍ ਸ੍ਵਸੈਨਿਕਾਸ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਃ ਪਰਯੋਧਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਿਨਃ
ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਯੋਧੇ ਪਿਸਾਚ ਬਣ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਥ ਰੂਪਿਕਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ ਦਦੌ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ ਅਸੌ ਰੁषਾ । ਉਦਗੁਰ੍ ਭੂਤਲਾਦ੍ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨੋ ਰੂਪਿਕਾਸ੍ ਸ੍ਤਬ੍ਧਮੂਰ੍ਧਜਾਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਇਕ ਜਾਦੂਈ ਹਥਿਆਰ 'ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ' ਚਲਾਇਆ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਉਠੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨਿਰ੍ਨਗ੍ਨਾ ਵਿਕਰਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਲਮ੍ਬਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾਃ । ਉਦ੍ਭਿਨ੍ਨਯੌਵਨਾ ਵृਦ੍ਧਾਃ ਪੀਵਰਾਙ੍ਗ੍ਯੋ ऽਥ ਜਰ੍ਜਰਾਃ
ਉਹ ਨੰਗੇ ਸਨ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਢਲਦੇ ਕੂਹਲ ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੇ; ਕੁਝ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸਨ ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕੁਝ ਮੋਟੇ-ਤਗੜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਝੁਰਦੇ ਹੋਏ।
ਸ੍ਵਰੂਪਾਰੂਪਜਘਨਾ ਦੁਰ੍ਨਾਟ੍ਯਵਿਕਸਦ੍ਭਗਾਃ । ਨਰਪਦ੍ਮਸ਼ਿਰੋਹਸ੍ਤਾ ਰੁਧਿਰਾਰੁਣਗਾਤ੍ਰਕਾਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਕੁਹਲ ਕੁਦਰਤੀ, ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਭੈੜੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਲਿੰਗ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੱਥ ਕਮਲ ਦੇ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਲਾਲ ਰਕਤ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ।
ਅਰ੍ਧਚਰ੍ਵਿਤਮਾਂਸਾਸृਕ੍ਸ੍ਰਵਤ੍ਸृਕ੍ਵਾਕ੍ਤਲਾਲਨਾਃ । ਨਾਨਾਨਾਨਾਙ੍ਗਵਲਨਾਨਨੋਨ੍ਨਮਨਸਨ੍ਨਮਾਃ
ਉਹ ਅਧ ਖਾਧਾ ਮਾਸ ਚਬਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਖੂਨ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਚੱਟ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕਾਂ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮੋੜਦੇ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਮੂੰਹ ਕਦੇ ਉੱਪਰ ਤੇ ਕਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸਿਰਾਲਭੁਜਵਕ੍ਤ੍ਰੋਰੁਕੁਚਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕਰਾਙ੍ਗਿਕਾਃ । ਤਾਡੀਕृਤਾਰ੍ਭਕਸ਼ਵਾਦ੍ ਅਨੁਕृष੍ਟਾਨ੍ਤ੍ਰਰਜ੍ਜਵਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਰਾਣਾਂ, ਛਾਤੀ, ਪਾਸੇ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਪਰ ਨਸਾਂ ਚੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਟਦੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਆੰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਵਕਾਕੋਲੂਕਵਦਨਾ ਨਿਮ੍ਨਵਕ੍ਤ੍ਰਹਨੂਦਰਾਃ । ਜਗृਹੁਸ੍ ਤਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਦੁਰ੍ਬਲਾਨ੍ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਿਸ਼ੂਨ੍ ਇਵ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਧੜ ਤੇ ਉਲੂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਮੂੰਹ, ਜਬੜੇ ਤੇ ਪੇਟ ਦਬੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾਂ ਫੜਦੇ ਜਿਵੇਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਣ।
ਪਿਸ਼ਾਚਰੂਪਿਕਾਸੈਨ੍ਯਂ ਤਦਾਸੀਦ੍ ਏਕਤਾਂ ਗਤਮ੍ । ਨਿਰ੍ਨਗ੍ਨਂ ਨਰ੍ਤਨੋਤ੍ਤਾਨਵਦਨਾਙ੍ਗਵਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਾਂਗ ਜਥਾ ਇਕਠਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਨੰਗਾ, ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੂੰਹ, ਅੰਗ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਕਰਕੇ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਕਰਂ ਭੀषਯਂਸ਼੍ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਨਿष੍ਕਾਸਿਤਮਹਾਜਿਹ੍ਵਂ ਨਾਨਾਮੁਖਵਿਕਾਰਦਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਕਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਵਭਾਰਾਢ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਸ਼ਵਾਙ੍ਗਕਮ੍ । ਰੁਧਿਰਾਮ੍ਭਸਿ ਮਜ੍ਜਤ੍ ਤਦੁਨ੍ਮਜ੍ਜਚ੍ ਚ ਲਸਤ੍ਤਨੁ
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਘਸੀਟਦੇ ਹੋਏ, ਲਹੂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਤੇ ਉਭਰਦੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਲਮ੍ਬਭੁਜਂ ਲਮ੍ਬਕਰ੍ਣੋष੍ਠਨਾਸਿਕਮ੍ । ਰਕ੍ਤਮਾਂਸਵਸਾਪਙ੍ਕੇष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਵੇਲ੍ਲਨਾਤ੍ਮ ਤਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ, ਬਾਂਹਾਂ, ਕੰਨ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਨੱਕ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਹੂ, ਮਾਸ ਤੇ ਚਰਬੀ ਦੇ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦੇ ਤੇ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਮਨ੍ਦਰੋਦ੍ਧੂਤਦੁਗ੍ਧਾਬ੍ਧਿਲਸਤ੍ਕਲਕਲਾਕੁਲਮ੍ । ਯਥੈਵ ਮਾਯਾਸਞ੍ਚਾਰਸ੍ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਕृਤਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੁਆਰਾ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਲਟਣ ਨਾਲ ਝੱਗ ਤੇ ਗੜਬੜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਥੇ ਮੁੜ ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨਾਪਿ ਤਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤਥਾ ਕृਤੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾਸ਼ੁ ਲਾਘਵਮ੍ । ਵੇਤਾਲਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨੋਤ੍ਤਸ੍ਥੁਸ਼੍ ਸ਼ਵਵ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਫਟਫਟ ਉਹੀ ਮਾਇਆ ਫਿਰ ਬਣਾਈ। ਫਿਰ ਵੈਤਾਲੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਨੂੰ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮੂਰ੍ਧਾਨਸ੍ ਸਮੂਰ੍ਧਾਨੋ ਵੇਤਾਲਾਵੇਸ਼ਵਲ੍ਗਿਤਾਃ । ਤਤਃ ਪਿਸ਼ਾਚਵੇਤਾਲਰੂਪਿਕੌਘਕਬਨ੍ਧਵਤ੍
ਕੁਝ ਲਾਸ਼ਾਂ ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਦੇ, ਕੁਝ ਸਿਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਤਾਲੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਵੈਤਾਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਉਦ੍ਬਭੂਵ ਬਲਂ ਭੀਮਮ੍ ਊਰ੍ਵੀਨਿਗਰਣਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ । ਅਥੇਤਰੋ ऽਪਿ ਭੂਪਾਲੋ ਮਾਯਾਂ ਸਞ੍ਚਾਰ੍ਯ ਚਾਪਰਾਮ੍
ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਉਭਰੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੋਰ ਮਾਇਆ ਰਚੀ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਸਰ੍ਜਾਸ਼ੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਕ੍ਰਮਣੋਨ੍ਮੁਖਮ੍ । ਉਦਗੁਃ ਪਰ੍ਵਤਾਕਾਰਾਸ੍ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ ਸ੍ਥੂਲਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਰਾਖਸ ਉਭਰ ਆਏ।
ਦੇਹਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ ਨਰਕਾ ਇਵ । ਅਥਾਭੂਤ੍ ਤਦ੍ ਬਲਂ ਭੀਮਂ ਸਸੁਰਾਸੁਰਭੀਤਿਦਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਰਕ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ; ਉਹ ਤਾਕਤ ਇੰਨੀ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗਰ੍ਜਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋਮਹਾਮ੍ਭੋਦਵਾਦ੍ਯਨृਤ੍ਯਤ੍ਕਬਨ੍ਧਕਮ੍ । ਰੂਪਿਕਾਦਾਰਿਕਾਰੂਪਂ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਥਾਨਸੁਸ੍ਥਿਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ, ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ; ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਦੇ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਆਤ੍ਤਕ੍ਵਣਿਤਵਂਸ਼ਾਢ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਃ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਕਰਾਕੁਲਮ੍ । ਲੋਲਾਨ੍ਤ੍ਰਮਾਲਾਵਲਿਤਂ ਰੁਧਿਰਾਮ੍ਬੁਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੋਟਸ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਂਤਾਂ ਹਾਰ ਵਾਂਗ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵੇਤਾਲਤਾਲਸੋਲ੍ਲਾਸਂ ਲਸਦ੍ਧਾਮ ਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍ । ਮੇਦੋਮਾਂਸਵਸਾਦ੍ਯਾਢ੍ਯਂ ਰੁਧਿਰਾਸਵਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਬਵੇਤਾਲਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਯਕ੍ਸ਼ਤਾਣ੍ਡਵਸਙ੍ਕਟਮ੍
ਵੇਤਾਲਾਂ ਦੇ ਢੋਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਚਰਬੀ, ਮਾਸ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਹੂ-ਸ਼ਰਾਬ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਵੇਤਾਲ, ਖੋਪੜੀਆਂ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਨੱਚ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।