ਰਕ੍ਤਾਭਾਸ੍ਥਿਰਸਨ੍ਧ੍ਯਾਢ੍ਯਂ ਸਸਿਦ੍ਧਪੁਰੁषਂ ਸ਼ਵੈਃ । ਹਾਰੈਸ੍ ਸਸਰ੍ਪਨਿਰ੍ਮੋਕਂ ਪਟੈਰ੍ ਏਵਾਂਸ਼ੁਸਙ੍ਕੁਲਮ੍
ਲਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਗਾੜ੍ਹੀ ਸ਼ਾਮੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧ ਪੁਰਖ ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਸਨ; ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਾਂਪਾਂ ਦੀ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਖਾਲਾਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਲਸਲ੍ਲਤਾਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ ਊਰੁਭਿਃ ਕृਤਤੋਰਣਮ੍ । ਹਸ੍ਤਪਾਦੈਃ ਪਲ੍ਲਵਿਤਂ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ ਸ਼ਰਵਨੋਪਮਮ੍
ਲਤਾਵਾਂ ਦੀ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੱਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਥਾਈਆਂ ਤੋਂ ਗੇਟ ਬਣ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਹੱਥ ਪੈਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ਼ਾਦ੍ਵਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਤਾਰ੍ਣੈਸ੍ ਸਸੈਕਤਮ੍ । ਕੀਰ੍ਣਮ੍ ਆਯੁਧਮਾਲਾਭਿਰ੍ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਮ੍ ਇਵ ਭੈਰਵਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਮੈਦਾਨ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਰੇਤ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਗਲ ਜਿਹਾ ਡਰਾਉਣਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਫੁਲ੍ਲਾਸ਼ੋਕਵਨਾਕਾਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਘਟ੍ਟਵਹ੍ਨਿਭਿਃ । ਉਦ੍ਘੁਙ੍ਘੁਮਂ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ ਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਸਿਦ੍ਧਨਾਯਕਮ੍
ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸੌਵਰ੍ਣਰਚਿਤਾਕਾਰਂ ਬਾਲਾਰ੍ਕਕਚਿਤਾਯੁਧੈਃ । ਪ੍ਰਾਸਾਸਿਚਕ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਮੁਦ੍ਗਰਾਰਣਿਤਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚੱਕਰਾਂ, ਬਾਣਾਂ, ਗਦਿਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਸੇਨਾਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਆਯਯੁਃ । ਆਸੀਦ੍ ਰਣਾਙ੍ਗਨਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮ੍ ਇਵਾਲ੍ਪੋਭਯਸੈਨਿਕਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸਿਪਾਹੀ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਮृਤਧ੍ਵਸ੍ਤਯਾਤਵਿਦ੍ਰੁਤਮਾਨਵਮ੍ । ਪਤਚ੍ਛਵਮਹਾਰਾਸ਼ਿਪਙ੍ਕਸ੍ਰਵਦਸृਕ੍ਸਰਿਤ੍
ਟੁੱਟੇ-ਫੱਟੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ, ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ, ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ; ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਰਂਹਃਪ੍ਰੋਹ੍ਯਮਾਨਸ਼ਵੋਤ੍ਕਰਮ੍ । ਭੁਸੁਣ੍ਡੀਸ਼ਕ੍ਤਿਕੁਨ੍ਤਾਸਿਸ੍ਥੂਲਪਾषਾਣਸਙ੍ਕੁਲਮ੍
ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ ਦਾ ਭਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੀਰ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਦਾਨ।
ਸ਼ੂਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਹਤਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਕਬਨ੍ਧਪਤਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਾਲਤਾਣ੍ਡਵਿਵੇਤਾਲਕੁਲਾਰਬ੍ਧਕਲਾਰਵਮ੍
ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਸਿਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਧੜਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪਏ ਹਨ; ਵੇਤਾਲਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਤਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਨਾਚ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਰਣਾਙ੍ਗਨੇ ਦੀਪ੍ਤੌ ਪਦ੍ਮਸਿਨ੍ਧੁਰਥੌ ਚਲੌ । ਅਦृਸ਼੍ਯੇਤਾਂ ਨਭਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਦਿਵੀਵ ਤੌ
ਸੂਣੇ ਤੇ ਜਲਦੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਟਸ-ਰੰਗੀ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ।
ਚਕ੍ਰਸ਼ੂਲਭੁਸੁਣ੍ਡਰ੍ष੍ਟਿਪ੍ਰਾਸਾਯੁਧਸਮਾਕੁਲੌ । ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵੀਰਾਣਾਂ ਪਰਿਵਾਰਿਤੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚਕਰ, ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਬਾਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਸਨ।
ਵਿਚਰਨ੍ਤੌ ਯਥਾਕਾਮਂ ਮਣ੍ਡਲੇ ਵਿਤਤਾਵਨੌ । ਸਚੀਤ੍ਕਾਰਮਹਾਚਕ੍ਰਪਿष੍ਟਾਨੇਕਮृਤਾਮृਤੌ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਚਕਰਾਂ ਦੀ ਘਸਮਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ।
ਤਰਨ੍ਤੌ ਰਕ੍ਤਸਰਿਤੋ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਲੀਲਯਾ । ਕੇਸ਼ਸ਼ੇਵਲਸਞ੍ਛਨ੍ਨਚਕ੍ਰਰਕ੍ਤਜਲਾਰ੍ਦ੍ਰਕੌ
ਉਹ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਕਰ ਲਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਆਂਤਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਹਚ੍ਚਕ੍ਰਾਹਤਿਕ੍ਸ਼ੋਭਪਾਤਿਤਾਕੁਲਵਾਰਣੌ । ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਝਣਤ੍ਕਾਰਰਣਤ੍ਕੂਵਰਕੋਟਰੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਚਕਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀਆਂ ਹਿਲਦੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਮਣੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਖੜਕ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਵਾਤਾਹਤਪਤਾਕਾਗ੍ਰਪਟਤ੍ਪਟਪਟਾਰਵੌ । ਅਨੁਯਾਤੌ ਮਹਾਵੀਰੈਰ੍ ਭੂਰਿਭਿਰ੍ ਭੀਤਸੈਨਿਕੈਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੰਡੇ ਝਲਦੇ ਹੋਏ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਾਰਾਨ੍ ਦਧਦ੍ਭਿਃ ਕੁਨ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਧਨੁषਾਮ੍ ਅਪਿ । ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਾਸਸ਼ਙ੍ਕੂਨਾਂ ਚਕ੍ਰਾਣਾਂ ਕਚਤਾਂ ਰੁਚਾ
ਉਹ ਭਾਰੀ ਭਾਰੀ ਭਾਲੇ, ਤੀਰ, ਧਨੁ, ਬਰਛੇ, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਸੂਈਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲੈਰ੍ ਭੂਰਿਮਣ੍ਡਲੈਃ । ਉਭੌ ਵ੍ਯਤਿਬਭੂਵਾਤੇ ਸਂਮੁਖਾਵ੍ ਆਯੁਧਾਮ੍ਬੁਦੌ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਘੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਾਰਾਚਧਾਰਾਨਿਕਰਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਕਰਕਾਘਨੌ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਮ੍ ਅਭਿਗਰ੍ਜਨ੍ਤੌ ਮਤ੍ਤਾਬ੍ਧਿਜਲਦਾਵ੍ ਇਵ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਪਾਂਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗਰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ।
ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਹਰਤੋਰ੍ ਬਾਣਾਨ੍ ਵਸੁਧਾ ਨਰਸਿਂਹਯੋਃ । ਪਾषਾਣਮੁਸੁਲਾਕਾਰਾ ਵ੍ਯੋਮਵਿਸ੍ਤਾਰਿਣੋ ऽਭਵਨ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗ ਜੰਗੀ ਜਦ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਥਰਾਂ ਤੇ ਗੰਡਾਸਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਏ।
ਕਰਵਾਲਫਲਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ ਮੁਦ੍ਗਰਾਨਨਕਾਃ ਪਰੇ । ਸ਼ਿਤਚਕ੍ਰਮੁਖਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਤ੍ ਪਰਸ਼ੁਵਕ੍ਤ੍ਰਕਾਃ
ਕੁਝ ਤੀਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਹਥੌੜਿਆਂ ਤੇ ਗੁੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਕੁਝ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ।
ਕੇਚਿਚ੍ ਛਕ੍ਤਿਮੁਖਾ ਬਾਣਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਰਮੁਖਾ ਅਪਿ । ਕੇਚਿਤ੍ ਕੁਨ੍ਤੋਗ੍ਰਫਲਕਾ ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਤੀਰ ਬਰਛੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਕੁਝ ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼। ਕੁਝ ਤੀਰ ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਨੋਕ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ।
ਸਿਂਹੋਪਲਮੁਖਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਚ੍ ਛੂਲਸ਼ਿਖਾਮੁਖਾਃ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵਦਨਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਸ੍ਥੂਲਾ ਇਵ ਮਹਾਸ਼ਿਲਾਃ
ਕੁਝ ਤੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਕੁਝ ਤੀਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਂਗ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਤੀਰ ਤਿੰਨ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮੋਟੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਲਯਪਵਨਪਾਤਿਤਾਃ ਸ਼ਿਲੌਘਾ ਇਵ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖਾਸ੍ ਤਦਾ ਸ੍ਮ । ਪ੍ਰਮਿਲਿਤਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਯੋਸ੍ ਤਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਲਯਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਸਿਨ੍ਧੁਸਂਭ੍ਰਮੇਣ
ਕਲਪਾਂਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਚੌਂਕਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਆਖਰੀ ਹਲਚਲ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪੁਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਿਨ੍ਧੁਮ੍ ਉਦ੍ਧੁਰਕਨ੍ਧਰਮ੍ । ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਤਪਨਾਭੇਨ ਕੋਪੇਨ ਵਿਤਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਰਾਜਾ, ਉੱਚੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੱਧ-ਦਿਨ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧਨੁਰ੍ ਆਸ੍ਫਾਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਰਿਰਾਵਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍ । ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਪਵਨਾਸ੍ਫੋਟ ਇਵਾਮਰਗਿਰੇਸ੍ ਤਟਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜ ਉਠੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਕਲਪਾਂਤ ਦੀ ਹਵਾ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸਸਰ੍ਜੋਰ੍ਜਿਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਅਰ੍ਕਃ ਕਰਾਨ੍ ਇਵ । ਤੂਣੀਰਰਜਨੀਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖਪਰਮ੍ਪਰਾਃ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੂਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਛੱਡੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕ ਏਵ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਗੁਣਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਤਤਿ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਪਤਤਿ ਲਕ੍ਸ਼ਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੀਰ ਨਿਕਲਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਡਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰ ਵਗਦੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸਿਨ੍ਧੋਰ੍ ਅਪਿ ਤਥੈਵਾਸੀਚ੍ ਛਕ੍ਤਿਰ੍ ਲਾਘਵਮ੍ ਏਵ ਚ । ਰਵੇਰ੍ ਆਨਨਸਾਮ੍ਯਂ ਵੈ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਧਾਨੁष੍ਕਤਾ ਤਯੋਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਮੁਸੁਲਾ ਨਾਮ ਤੇ ਬਾਣਾ ਮੁਸੁਲਾਕृਤਯੋ ऽਮ੍ਬਰਮ੍ । ਛਾਦਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਉਨ੍ਨਾਦਾਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਗਿਰਯੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਮੁਸਲਾ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਗੱਡੇ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਢੱਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਣ।
ਰੇਜੁਃ ਕਨਕਨਾਰਾਚਰਾਜਯੋ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਤਸ੍ਯ ਤਾਃ । ਸ਼ਰਵ੍ਯਾਃ ਕਲ੍ਪਵਾਤਾਰ੍ਤਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯ ਇਵ ਤਾਰਕਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨੁਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਤੂਫਾਨ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਣ।