ਗਰ੍ਭਵਾਸਮ੍ ਇਵਾਪਨ੍ਨਂ ਤੇਨਾਸੀਤ੍ ਤਨ੍ਮਹਾਪੁਰਮ੍ । ਮੂਰ੍ਖਤ੍ਵਂ ਯੌਵਨੇਨੇਵ ਘਨਤਾਮ੍ ਆਯਯੌ ਤਮਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਹਨੇਰਾ ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੋਰ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਦੀਪੌਘਾ ਦਿਵਸੇਨੇਵ ਤਾਰਕਾਃ । ਆਯਯੁਰ੍ ਬਲਮ੍ ਆਲੋਲਾ ਨੈਸ਼ਭੂਤਪਰਮ੍ਪਰਾਃ
ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੁਕ ਗਏ; ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਚਲਚਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਤਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵੇ ਲੀਲੇ ਸਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾ । ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਧृਦਯੇਨੈਤਾ ਦੇਵੀਦਤ੍ਤਮਹਾਦृਸ਼ਾ
ਉਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਦੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸ਼ੇਮੁਰ੍ ਅਥ ਗੇਹੇषੁ ਪ੍ਰੋਦ੍ਯਤ੍ਕਟਕਟਾਰਵਾਃ । ਏਕਾਰ੍ਣਵਪਯਃਪੂਰੈਰ੍ ਵਾਡਵਾ ਇਵ ਵਹ੍ਨਯਃ
ਫਿਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਰੈਸ੍ ਸੇਨਾਂ ਸਮਾਕਰ੍षਨ੍ ਰਾਜਾ ਪਰਬਲਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਵਿਵੇਸ਼ ਪਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰੋਡ੍ਡੀਨੋ ਮੇਰੁਰ੍ ਏਕਮ੍ ਇਵਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਵੜ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਥੋਦਭੂਦ੍ ਗੁਣਧ੍ਵਾਨਸ਼੍ ਚਟਚ੍ਚਟਦ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਰਚਿਤਾਤ੍ਮਮਯਾਮ੍ਭੋਦਾਸ੍ ਤੇਰੁਸ਼੍ ਸ਼ਰਪਰਮ੍ਪਰਾਃ
ਫਿਰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਚਟਚਟ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਈ।
ਯਯੁਰ੍ ਅਮ੍ਬਰਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਾਨਾਹੇਤਿਵਿਹਙ੍ਗਮਾਃ । ਪ੍ਰਸਸ੍ਰੁਰ੍ ਅਲਮ੍ ਆਸ਼ਾਸੁ ਮਿਹਿਕਾਸ਼੍ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਦੀਪ੍ਤਯਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਏ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧੁੰਦ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈ।
ਬਭ੍ਰਮੁਸ਼੍ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਙ੍ਘਟ੍ਟਜ੍ਵਲਨਾ ਉਲ੍ਮੁਕਾਗ੍ਨਿਵਤ੍ । ਜਗਰ੍ਜੁਸ਼੍ ਸ਼ਰਧਾਰੌਘਾਨ੍ ਵਰ੍षਨ੍ਤੋ ਵੀਰਵਾਰਿਦਾਃ
ਹਥਿਆਰ ਟਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੇ ਉਲੂਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ; ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਦੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਗੱਜੀਆਂ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਾ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਲੇਗੁਃ ਕਙ੍ਕਵਤ੍ਕ੍ਰੂਰਾ ਵੀਰਾਙ੍ਗੇषੁ ਚ ਹੇਤਯਃ । ਪੇਤੁਃ ਪਟਪਟਾਰਾਵਂ ਹੇਤਿਨਿष੍ਪਿष੍ਟਯੋ ऽਮ੍ਬਰੇ
ਕਰੂਣ ਤੀਰ, ਗਿਦ੍ਹਾ ਵਾਂਗ, ਵਿਰਲੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਵੱਜੇ; ਕੁਝ ਤੀਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਕੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਚਟਕਦੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ ਸ਼ਮਂ ਤਮਾਂਸ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਵਲਨਦੀਪਕੈਃ । ਬਭੂਵੁਰ੍ ਅਖਿਲਾਸ੍ ਸੇਨਾ ਨਵਨਾਰਾਚਰੋਮਸ਼ਾਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਜਲਦੀ ਮਿਟ ਗਿਆ; ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਵੀਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਰਮ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਜਾਪੀ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਨृਤ੍ਤਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਕਬਨ੍ਧਨਟਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ । ਜਗੁਰ੍ ਉਚ੍ਚੈ ਰਣਦ੍ਰੋਹਂ ਪਿਸ਼ਾਚ੍ਯੋ ਰਣਦਾਰਿਕਾਃ
ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀ ਜੁਲੂਸ ਵਿਚ ਉੱਠੇ; ਯੁੱਧ ਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਪੀਸ਼ਾਚਣੀਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਦਗੁਰ੍ ਮਤ੍ਤਸਙ੍ਘਟ੍ਟਤ੍ਕ੍ਰੇਙ੍ਕਾਰਾ ਦਨ੍ਤਿਨਾਂ ਬਲੇ । ਊਹੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣਪਾषਾਣਮਤ੍ਤਨਦ੍ਯੋ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਟਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਉੱਚੀ ਧੁੰਕਾਰ ਮਾਰਦੀ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੁੱਟੇ ਪੱਥਰ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੇਤੁਸ਼੍ ਚ ਰਥਸਙ੍ਘਾਤਾਸ੍ ਸਂਸ਼ੁष੍ਕਵਨਪਰ੍ਣਵਤ੍ । ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ ਲੋਹਿਤਾ ਨਦ੍ਯੋ ਰਣਾਦ੍ਰੇਰ੍ ਮृਤਿਵਰ੍षਿਣਃ
ਰਥਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਲਾਲ ਨਦੀਆਂ ਜੰਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ।
ਪ੍ਰਸ਼ੇਮੁਃ ਪਾਂਸਵੋ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ ਤਮਾਂਸ੍ਯ੍ ਆਯੁਧਵਹ੍ਨਿਭਿਃ । ਯੁਦ੍ਧੈਕਧ੍ਯਾਨਤਸ਼੍ ਸ਼ਬ੍ਦਾ ਭਯਾਨਿ ਮृਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯੈਃ
ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਧੂੜ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ; ਜੰਗ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਮੌਤ ਦੀ ਪੱਕੀ ਯਕੀਨ ਨਾਲ, ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਭਵਤ੍ ਕੇਵਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਸ਼ਬ੍ਦਮ੍ ਅਸਮਂ ਭ੍ਰਮਮ੍ । ਅਨਾਕੁਲਾਮ੍ਬੁਵਾਹਾਭਖਡ੍ਗਵੀਚਿਸਝਾਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਗੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਜੰਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਰ ਤੇ ਹਲਚਲ ਸੀ; ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਪਰਲੇ ਬੱਦਲ ਅਡੋਲ ਰਹੇ।
षਵषਵਰਵਸਂਵਹਚ੍ਛਰੌਘਂ ਕਟਕਟਰਵਸਂਪਤਦ੍ਭੁਸੁਣ੍ਡਿ । ਝਣਝਣਰਵਸਂਮਿਲਨ੍ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਸ਼ਿ ਨਵਰਣਮ੍ ਆਸ ਸੁਪ੍ਤਵਤ੍ ਤਤ੍
ਸੈਨਾ ਦੀ ਟਕਰ funeral ਚੀਤਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟਕਰਾਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੌਂਦੇ ਹੋਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਘੋਰੇ ਸਮਰਸਮ੍ਭ੍ਰਮੇ । ਲੀਲਾਦ੍ਵਯਮ੍ ਉਵਾਚੇਦਂ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਂ ਭਗਵਤੀਂ ਪੁਰਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਿ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਕਸ੍ਮਾਨ੍ ਨੋ ਭਰ੍ਤਾ ਜਯਤਿ ਨੋ ਰਣੇ । ਵਦ ਤ੍ਵਯ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਤੁष੍ਟਾਯਾਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਦ੍ਰੁਤਵਾਰਣੇ
ਦੇਵੀ, ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਰਦਾ? ਦੱਸੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਚਿਰਮ੍ ਆਰਾਧਿਤਾਨੇਨ ਵਿਦੂਰਥਨृਪਾਰਿਣਾ । ਅਹਂ ਪ੍ਰਤਿਜਯਾਰ੍ਥੇਨ ਨ ਵਿਦੂਰਥਭੂਭੁਜਾ
ਇਸ ਰਾਜਾ ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪੂਜਿਆ।
ਤੇਨਾਸਾਵ੍ ਏਵ ਜਯਤਿ ਜੀਯਤੇ ਨ ਵਿਦੂਰਥਃ । ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾ ਸਂਵਿਦ੍ ਏषਾਸੌ ਯਦ੍ ਯਥਾ ਯਦਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਵਿਦੂਰਥ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਦਾ। ਇਹ ਗਿਆਨ, ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੇਤਨਾ, ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਰਣੈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਚੋਦਯਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਸਮ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਯੋ ਯਥਾ ਚੋਦਯਤਿ ਮਾਂ ਤਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਤਤ੍ਫਲਾ
ਜੋ ਵੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਰਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਨ ਸ੍ਵਭਾਵੋਦ੍ਯਤਂ ਧਤ੍ਤੇ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ ਔष੍ਣ੍ਯਮ੍ ਇਵੈष ਮੇ । ਜਯਸ੍ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਮ ਸਂਗ੍ਰਾਮ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਨੇਨਾਸ੍ਮਿ ਪੂਜਿਤਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ 'ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਰੂਪਿਣੀ ਤੇਨ ਫਲਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਸੌ ਤਥਾ । ਵਿਦੂਰਥੇਨੈਤਮ੍ ਅਰ੍ਥਂ ਅਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਬੋਧਿਤਾ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨੇਨ ਚੈਵ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਸ੍ਯਾਮ੍ ਅਹਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਭਾਵਿਤਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਦੂਰਥੋ ਦੇਹਂ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਨਿਸਚੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਯਾਨਯਾ ਚ ਕਾਲੇਨ ਬਾਲੇ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਏਤਦੀਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ ਸਿਨ੍ਧੁਨਾਮ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਹਤ੍ਵੈਨਂ ਵਸੁਧਾਪੀਠੇ ਜਯੀ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿੰਧੂ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।
ਚੇਲੁਸ੍ ਤਿਮਿਰਸਂਘਾਤਾ ਬਲਾਨੀਵਾਲਿਰੂਪਿਣਃ । ਅਸृਜੀਵ ਸ਼ਵਾਨ੍ਯ੍ ਆਸਨ੍ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਤਾਰਕਾ ਦਿਵਿ
ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਬਲੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਹਿਲਦੇ-ਡੁੱਲਦੇ। ਲਾਸ਼ਾਂ ਪੈ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਤਾਰੇ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਨੈਰ੍ ਵਿਕਟਤਾਂ ਜਗ੍ਮੂ ਰਣਾਕਾਸ਼ਾਦ੍ਰਿਭੂਮਯਃ । ਭੁਵਨਂ ਕਜ੍ਜਲਾਮ੍ਭੋਧੇਰ੍ ਇਵੋਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮ੍ ਅਰਾਜਤ
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜੰਗ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਮੈਦਾਨ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਗਏ। ਦੁਨੀਆ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਹੋਈ ਲੱਗੀ।
ਪੇਤੁਃ ਕਨਕਨਿष੍ष੍ਯਨ੍ਦਸੁਨ੍ਦਰਾ ਰਵਿਰਸ਼੍ਮਯਃ । ਸ਼ੈਲੇषੁ ਵਰਵੀਰੇषੁ ਰਣਰਕ੍ਤਚ੍ਛਟਾ ਇਵ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ 'ਤੇ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਤਤੋ ਵ੍ਯੋਮ ਤਥਾ ਰਣਮਹੀਤਲਮ੍ । ਬਾਹੁਭਿਰ੍ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਭੁਜਗਂ ਪ੍ਰਭਾਭਿਃ ਕੀਰ੍ਣਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਾਂਪਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਚਮਕ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੁਣ੍ਡਲੈਃ ਕੀਰ੍ਣਰਤ੍ਨੌਘਂ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ ਵृਦ੍ਧਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਆਯੁਧੈਃ ਖਗਨੀਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਨਿਰ੍ਭਰਮ੍
ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਪੁਰਾਣੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਾਂਗ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।