ਤ੍ਵਚ੍ਛੀਲਾ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਾਚਾਰਾ ਤ੍ਵਤ੍ਕੁਲਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਪੁष੍ਮਯੀ । ਇਤਿ ਲੀਲੇਯਮ੍ ਆਭਾਤਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਜਾ
ਤੇਰੇ ਆਚਰਨ, ਤੇਰੀ ਚਾਲ, ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਰ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਗੇ ਸਂਵਿਦਾਦਰ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਤਿ । ਯਾਦृਸ਼ੀ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਤਥੋਦੇਤਿ ਨਿਰਨ੍ਤਰਾ
ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਉਭਰਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜੀਵਾਕਾਸ਼ਸ੍ਯ ਯਾਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਕਚਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਾ ਬਹਿਃ ਖੇ ਚਿਦਾਦਰ੍ਸ਼ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਾਦ੍ ਇਯਂ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੀਵ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਬਾਹਰ ਖੜੀ ਹੋਈ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੋਈ ਤਸਵੀਰ ਵਾਂਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਏषਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਮ੍ਬਰਮ੍ ਅਹਂ ਭੁਵਨਂ ਧਰਾਦਿ ਰਾਜੇਤਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਜਮ੍ ਏਵ ਵਿਭਾਤਮਾਤ੍ਰਮ੍ । ਚਿਦ੍ਵ੍ਯੋਮ ਬਿਲ੍ਵਜਠਰਂ ਵਿਦੁਰ੍ ਅਙ੍ਗ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਚੇਤਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਲਮ੍ ਆਸ੍ਸ੍ਵ ਯਥਾਸ੍ਥਿਤੇਹ
ਇਹ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਧਰਤੀ ਆਦਿ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਜਨਮਾ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ; ਪਿਆਰੇ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਅਕਾਸ਼ ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਪੇਟ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਥੇ ਜਿਵੇਂ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਹੋ।
ਵਿਦੂਰਥਸ੍ ਤੇ ਭਰ੍ਤੈष ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਣਾਙ੍ਗਨੇ । ਤਦ੍ ਏਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਦृਗਾਤ੍ਮਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਦੂਰਥਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਲੀਲਾ ਸਾ ਤਤ੍ਪੁਰਾਸ੍ਪਦਾ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਹ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿਹਿਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੀਲਾ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬਚਨ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀ ਭਗਵਤੀ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਰ੍ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਮਯਾਰ੍ਚਿਤਾ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦੇਵਿ ਸਾ ਦਦਾਤਿ ਨਿਸ਼ਾਸੁ ਮੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਚੇਤਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਿਆ ਹੈ, ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਯਾਦृਗ੍ ਏਵ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਤਾਦृਗ੍ ਏਵ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਮ੍ਬਿਕੇ । ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਕृਪਣਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦ੍ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਮਾਤਾ, ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿੰ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਸ੍ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਨਾਮ੍ । ਇਦਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਂ ਲੀਲਾਂ ਤਤ੍ਪੁਰਾਸ੍ਪਦਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੀਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਅਨਨ੍ਯਯਾ ਭਾਵਨਯਾ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਮ੍ ਅਜੀਰ੍ਣਯਾ । ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸੇ ਗृਹਾਣਾਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਤੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਲੈ।
ਰਣੇ ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇ ਪਤਿਃ । ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਯਾਮ੍ ਏਤਦਙ੍ਗਨਾ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ ਉਥੇ ਹੋਵਾਂ।
ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾਵਿਘ੍ਨਂ ਪੂਜਿਤਾਸ੍ਮਿ ਸੁਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਅਨਨ੍ਯਭਾਵਯਾ ਦੇਵਿ ਪੁष੍ਪਧੂਪਸਪਰ੍ਯਯਾ
ਇਹੀ ਹੋਵੇ; ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਇਕਾਗਰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਅਥ ਤਦ੍ਦੇਸ਼ਲੀਲਾਯਾਂ ਫੁਲ੍ਲਾਯਾਂ ਤਦ੍ਵਰੋਦਯਾਤ੍ । ਪੂਰ੍ਵਲੀਲਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੇਵੀਂ ਸਨ੍ਦੇਹਲੁਲਿਤਾਸ਼ਯਾ
ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੀਲਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਫੁੱਲੀ, ਜਦੋਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਚੜ੍ਹੀ। ਪੁਰਾਣੀ ਲੀਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਡੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੇ ਸਤ੍ਯਕਾਮਾਸ੍ ਸਤ੍ਯੈਕਸਙ੍ਕਲ੍ਪਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਃ । ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾਸ੍ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਸ਼ੁ ਤੇषਾਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਿਰਫ਼ ਸਚ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋ—ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਛੇਤੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ ਤੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਕਿਮ੍ ਅਰ੍ਥਂ ਨਾਹਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਿ । ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਇਮਂ ਨੀਤਾ ਤਂ ਗਿਰਿਗ੍ਰਾਮਕਂ ਚ ਵਾ
ਉਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਹੋਰ ਲੋਕ ਜਾਂ ਉਸ ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ 'ਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਗਈ?
ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਅਹਂ ਕਰੋਮਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਪਾਦਯਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਸ੍ਵਯਂ ਜੀਵਸ੍ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਹਰ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਛੇਤੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਹਿ ਸਰਲੇ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਸ੍ ਸਂਵਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਧਿਦੇਵਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਰ੍ ਜੀਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਧਾਰਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੀ ਸੂਧ ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ, ਚੇਤਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਮੈਂ ਚੇਤਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ।
ਜੀਵਸ੍ਯੋਦੇਤ੍ਯ੍ ਅਹਂਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯਥਾ ਯਥਾ । ਭਾਤਿ ਤਤ੍ਫਲਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਤਥਾ
ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ 'ਮੈਂ' ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਭਰਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਂ ਸਮਾਰਾਧਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਜੀਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤਥੋਦਿਤਾ । ਯਥਾ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਦੇਹਾਸ੍ਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਮੀਤਿ ਚਿਰਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਜੀਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸਿੱਘਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੋਚਦੀ ਹੈ 'ਮੈਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹਾਂ।'
ਤੇਨ ਤੇਨ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾ । ਤਯਾ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾਮਲਂ ਭਾਵਂ ਨੀਤਾਸਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਉਸ ਸਾਫ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਿਰਮਲ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ।
ਅਨਯੈਵਂ ਭਾਵਨਯਾ ਬੋਧਿਤਾਸ੍ਮਿ ਚਿਰਂ ਯਦਾ । ਤਮ੍ ਏਵਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਤੀ ਤਦਾ ਸ੍ਵਚਿਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਸੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਦ ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਚਿਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯਥੋਦੇਤਿ ਸ੍ਵਚਿਤ੍ਪ੍ਰਯਤਨਂ ਚਿਰਮ੍ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਕਾਲੇਨ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਯਤਨ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋ ਵਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਪਿ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੈਵ ਚਿਦ੍ ਅਵ੍ਯਯਾ । ਫਲਂ ਦਦਾਤ੍ਯ੍ ਅਥ ਸ੍ਵੈਰਂ ਨਭਃਫਲਨਿਪਾਤਵਤ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਅਟੱਲ ਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਲ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣਾ ਫਲ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸਂਵਿਦ੍ਦ੍ਯੋਤਨਾਦ੍ ਅਨ੍ਯਨ੍ ਨ ਕਿਞ੍ਚਨ ਕਦਾਚਨ । ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਤੇਨਾਸ਼ੁ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਆਪਣੀ ਚਿਤ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਦੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁਂਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਦ੍ਭਾਵ ਏਵ ਨਨੁ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ऽਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਯਸ਼੍ ਚੇਤਤਿ ਪ੍ਰਯਤਤੇ ਚ ਤਦ੍ ਏਤਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੀਃ । ਰਮ੍ਯਂ ਨ ਰਮ੍ਯਮ੍ ਅਥਵੇਤਿ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਤ੍ ਪਾਵਨਂ ਤਦ੍ ਅਵਬੁਧ੍ਯ ਤਦ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਆਸ੍ਸ੍ਵ
ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੋਚਦੀ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ ਤੇ ਉਸ ਅੰਦਰ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਏਵਂ ਸਙ੍ਕਥਯਨ੍ਤੀषੁ ਤਾਸੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗृਹੋਦਰੇ । ਵਿਦੂਰਥਃ ਕਿਮ੍ ਅਕਰੋਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਕੁਪਿਤੋ ਗृਹਾਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਵਿਦੂਰਥਸ੍ ਸ੍ਵਸਦਨਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ऋਕ੍ਸ਼ੌਘੇਨੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਵਿਦੂਰਥ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਵਯਵੋ ਲਗ੍ਨਹਾਰਵਿਭੂषਣਃ । ਮਹਾਜਯਜਯਾਰਾਵੈਸ੍ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ 'ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗਲ ਵਿਚ ਹਾਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ ਯੋਧਗਣਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ ਮਣ੍ਡਲਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਆਲੋਕਯਨ੍ ਵੀਰਰਣਾਨ੍ ਆਰੁਰੋਹ ਨृਪੋ ਰਥਮ੍
ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਫੌਜ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਭੂਤਾਗਾਰਸਮਾਕਾਰਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਪਤਾਕਾਪੁਞ੍ਜਕਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਯੁਵਿਮਾਨਮ੍ ਇਵਾਗਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਰਗਾ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨੀ ਵਾਹਨ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।