ਵਿਵृਤ੍ਤਾਸਙ੍ਖ੍ਯਾਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਰਦਪੁਰੁषਾਧੀਸ਼੍ਵਰਰਥਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਕृਤਿਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰਸੁਸਰਿਤ੍ । ਰਣੋਦ੍ਯਾਨਂ ਮृਤ੍ਯੋਸ੍ ਤਦ੍ ਅਭਵਦ੍ ਅਸ਼ੁष੍ਕਾਯੁਧਲਤਂ ਸਸ਼ੈਲਂ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਜਗਦ੍ ਇਵ ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ ਅਖਿਲਮ੍
ਅਣਗਿਣਤ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਉਲਟੇ ਪਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਤੋਂ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਨੰਗੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਲਟੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਥ ਵੀਰ ਇਵਾਰਕ੍ਤਃ ਕਾਲੇਨਾਸ੍ਤਮਿਤੋ ਰਵਿਃ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤੇਜਃਪਰਿਮ੍ਲਾਨਪ੍ਰਤਾਪੋ ऽਬ੍ਧੌ ਸਮੁਜ੍ਝਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਖਮੀ ਹੋਇਆ ਵੀਰ, ਸੂਰਜ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਡੁੱਬ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਦਾ ਲਈ ਮਰجھਾ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਰਣਰਕ੍ਤਰੁਚਿਵ੍ਯੋਮਦਰ੍ਪਣਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਿਤਾ । ਅਹ੍ਨਸ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਲੇਖੋਦਭੂਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੰਗ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਓਹ ਝਲਕ, ਜਦ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉਭਰ ਆਈ।
ਭੂਪਾਤਾਲਨਭੋਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਲਯਾਬ੍ਧਿਜਲੌਘਵਤ੍ । ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਮਸ੍ਤਾਲਾ ਵੇਤਾਲਵਲਯਾ ਇਵ
ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਹਨੇਰਾ ਐਸਾ ਉਠਿਆ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਤੇ ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਘੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਾਸਿਦਲਿਤੇ ਦਿਨਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਤਕੇ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰਾਗਾਰੁਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਤਾਰਾਨਿਕਰਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਚਿਰ ਗਿਆ, ਦਿਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਿਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਤਮੋऽਨ੍ਧੇषੁ ਸਰਸ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਰਸਸ਼ਾਲਿषੁ । ਸਙ੍ਕੋਚਮ੍ ਆਯਯੁਃ ਪਦ੍ਮਾ ਮृਤਾਨਾਂ ਹृਦਯੇष੍ਵ੍ ਇਵ
ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਸੁਆਦ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਕਮਲ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਮੀਲਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਸੁਪ੍ਤਾਃ ਕਚ੍ਛਵ੍ਰੁਡਿਤਕਨ੍ਧਰਾਃ । ਕੁਲਾਯੇषੁ ਖਗਾ ਆਸਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਹੇਤਯਃ
ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਪਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ ਗਰਦਨ ਅੰਦਰ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਪਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਰਣ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਸਨ੍ਨਚਨ੍ਦ੍ਰਸੁਭਗਾਲੋਕਾਃ ਕੁਮੁਦਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ । ਉਲ੍ਲਸਦ੍ਧृਦਯਾ ਜਾਤਾ ਵੀਰਪਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਨਰਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਖਿਲੀ ਹੋਈ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਤਕਦੀਰ।
ਰਕ੍ਤਵਾਰਿਮਯੀ ਸਾਯਸਙ੍ਗਗੁਪ੍ਤਸ਼ਿਲੀਮੁਖਾ । ਸਙ੍ਕੁਚਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਪਦ੍ਮਾਭੂਦ੍ ਰਣਭੂਮਿਰ੍ ਇਵਾਬ੍ਜਿਨੀ
ਸਾਂਝ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਝੀਲ, ਸ਼ਿਲੀਮੁਖਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਪਰ੍ਯ੍ ਅਭੂਦ੍ ਵ੍ਯੋਮਸਰਸ੍ ਤਾਰਾਕੁਮੁਦਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਅਧਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਭੂਦ੍ ਵਾਰਿਵਿਯਤ੍ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕੁਮੁਦਤਾਰਕਮ੍
ਉਪਰ ਅਸਮਾਨ ਇੱਕ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ-ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਸੀ; ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਮਾਂਸ੍ਯ੍ ਅਪੀਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਚਾਖਿਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਲਮ੍ । ਪਯਾਂਸੀਵ ਵਿਸੇਰੂਨਿ ਪ੍ਰਸृਤਾਨਿ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਨੇਰਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਆਸੀਦ੍ ਰਣਾਙ੍ਗਨਂ ਗਾਯਦ੍ਵੇਤਾਲਕੁਲਸਙ੍ਕੁਲਮ੍ । ਕ੍ਵਣਤ੍ਕਙ੍ਕਾਲਕਣ੍ਠਸ੍ਥਕਙ੍ਕਕਾਕੋਲਕੇਲਿਮਤ੍
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਇਕੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਖੜਕ, ਕਾਂਵਾਂ ਤੇ ਗਿਦਾਂ ਦੀਆਂ ਮਸਤੀ ਭਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਥਕਾष੍ਟਚਿਤਿਜ੍ਵਾਲਾਸਤਾਰਾਮ੍ਬਰਭਾਸੁਰਮ੍ । ਪਚਤ੍ਪਚਪਚਾਸ਼ਬ੍ਦਮੇਦੋਮਾਂਸਮਯਾਨਲਮ੍
ਰਥਾਂ ਦੇ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚਿਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ, 'ਪਚ ਪਚ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਜਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਵਾਙ੍ਗਾਸ੍ਥਿਸ੍ਫੁਟਾਸ੍ਫੋਟਲੁਠਚ੍ਚਿਤਿਚਯੋਲ੍ਮੁਕਮ੍ । ਵੇਤਾਲਲਲਨਾਰਬ੍ਧਜਲਲੀਲਾਤਿਰੋਹਿਤਮ੍
ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਵਿੱਖਰ ਗਏ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਚਿਤਾ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਵਕਾਕਯਕ੍ਸ਼ਵੇਤਾਲਤਾਲਕੋਲਾਹਲੋਲ੍ਬਣਮ੍ । ਸਮਾਗਮੇਨ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਮੁਡ੍ਡੀਨਵਨੋਪਮਮ੍
ਕੁੱਤੇ, ਕਾਂ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ-ਚਿਲਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹਲਚਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਰਕ੍ਤਮਾਂਸਵਸਾਮੇਦੋਹਰਣਵ੍ਯਗ੍ਰਡਾਕਿਨਮ੍ । ਚਰ੍ਵਿਤਾਸृਗ੍ਵਸਾਮਾਂਸਸ੍ਰਵਤ੍ਸृਕ੍ਵਿਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍
ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਖੂਨ, ਮਾਸ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪਿਸਾਚ ਰਿਸਦੇ ਖੂਨ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਚਬਾ ਕੇ ਚੁਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਭ੍ਯਮਧ੍ਯਚਿਤਾਲੋਕਪ੍ਰਕਟਾਸृਕ੍ਸ਼ਵਵ੍ਰਜਮ੍ । ਖਰੂਪਿਕਾਨੀਯਮਾਨਾਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਮਹਾਸ਼ਵਮ੍
ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਿਤਾ-ਭੂਮੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਏ ਹਨ; ਲਾਸ਼ਾਂ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲਾਸ਼ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕ ਘੋੜਾ ਵੀ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਣ੍ਡਵੋਗ੍ਰਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲੋਡ੍ਡਾਮਰੋਦਰਮ੍ । ਛਮਚ੍ਛਮਿਵਿਲਾਪਾਨ੍ਤਂ ਮੇਦੋऽਸृਗ੍ਬਾष੍ਪਸਾਮ੍ਬੁਦਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਪੇਟਾਂ, ਗਿੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਣਾਂ, ਤੇ ਚਰਬੀ, ਖੂਨ ਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਰਂਹੋਰੂਢਭੂਚਰਰੂਪਿਕਮ੍ । ਵੇਤਾਲਾਕੁਲਕਙ੍ਕਾਲਕਰ੍षਣਾਕੁਲਕਾਕਕਮ੍
ਇੱਕ ਲਹੂ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਂ ਉਥੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਜਗ੍ਹਾ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮृਤੇਭੋਦਰਮਞ੍ਜੂषਾਸੁਪ੍ਤਵੇਤਾਲਬਾਲਕਮ੍ । ਵਿਵਿਕ੍ਤੈਕਤਰੂਦ੍ਦੇਸ਼ਪਾਨਕ੍ਰੀਡਾਸ੍ਥਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੋਖਲੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਭੂਤ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਕੱਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਇਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਇਕ ਰਾਖਸ਼ ਆਪਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਤ੍ਤਵੇਤਾਲਕਲਹੇ ਚਿਤਾਲਾਤਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਵਸਾਮਿਸ਼੍ਰਗਨ੍ਧਬਨ੍ਧੁਰਮਾਰੁਤਮ੍
ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਤੇ ਹਵਾ ਲਹੂ ਤੇ ਚਰਬੀ ਦੀ ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਰੂਪਿਕਾਪੇਟਕੇ ਵੇਗਰਣਦ੍ਰੁਟਰੁਟਾਰਵਮ੍ । ਅਰ੍ਧਪਕ੍ਵਸ਼ਵਾਸ੍ਵਾਦਲੁਬ੍ਧਯਕ੍ਸ਼ੋਲ੍ਲਸਤ੍ਕਿਲਿ
ਸਿੱਕਿਆਂ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਝਣਕਾਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਰੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ, ਜਦੋਂ ਅਧਪੱਕੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਯਕਸ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ।
ਤੁਙ੍ਗਵਙ੍ਗਕਲਿਙ੍ਗਾਙ੍ਗਤਙ੍ਗਨਾਙ੍ਗਲਗਤ੍ਖਗਮ੍ । ਤਾਰਾਪਾਤੋਪਮਭਵਤ੍ਸਂਮੁਖਜ੍ਵਾਲਰੂਪਿਕਮ੍
ਬੰਗਾਲ ਤੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਆਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨ ਹੋਵੇ।
ਪਤਦ੍ਵੇਤਾਲਸੋਲ੍ਲਾਸਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਸृਕ੍ਸੁਰੂਪਿਕਮ੍ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਕਰ੍ਣਿਤਾਭ੍ਯਰ੍ਣਯੋਗਿਨੀਗਣਗਾਯਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਵਿਚ ਰਕਤ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਜੋਗੀ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੇ ਸੁਣੀ।
ਪ੍ਰਸृਤਾਨ੍ਤ੍ਰਮਹਾਤਨ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਾਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਵਾਦਨਮ੍ । ਪਿਸ਼ਾਚਵਾਸਨੋਤ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਪਿਸ਼ਾਚੀਭੂਤਮਾਨਵਮ੍
ਵੱਡੇ ਤੰਤਰੀ ਵਾਦਨਿਆਂ 'ਤੇ ਵਜ ਰਹੀ ਸੰਗੀਤ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਪਿਸਾਚੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਏ।
ਰੂਪਿਕਾਲੋਕਨਾਪੂਰ੍ਵਤ੍ਰਾਸਾਰ੍ਧਮृਤਸਦ੍ਭਟਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵੇਤਾਲਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ ਅਹਨੀਵੋਨ੍ਨਮਦ੍ਰਣਮ੍
ਕਈ ਜੰਗੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਡਰੇ, ਹੁਣ ਡਰ ਨਾਲ ਅੱਧੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧਰਤੀ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠ ਰਹੀ ਸੀ।
ਖਰੂਪਿਕਾਸ੍ਕਨ੍ਧਪਤਚ੍ਛਵਤ੍ਰਸ੍ਤਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍ । ਨਭਸ੍ਸਙ੍ਘਟਿਤਾਪੂਰ੍ਵਭੂਤਪੇਟਕਸਙ੍ਕਟਮ੍
ਕਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁੱਟੀ ਹੋਈਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤੰਗ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਅਤਿਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਪਹृਤਮ੍ਰਿਯਮਾਣਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਸੁਭਕ੍ਸ਼ਾਪੇਕ੍ਸ਼ਿਯਕ੍ਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ਾਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ਼ਵਰਾਸ਼ਿਮਤ੍
ਕਈ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਸ਼ਵਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਵਿਖੇ ਹੋਏ।
ਸ਼ਿਵਾਮੁਖਾਨਲਸ਼ਿਖਾਖਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਛਮਿਤਨਕ੍ਤਗੈਃ । ਸਮੁਡ੍ਡੀਨਨਵਾਸ਼ੋਕਪੁष੍ਪਗੁਚ੍ਛਮ੍ ਇਵਾਭਿਤਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਛਿੜਕੇ ਹੋਣ।
ਕਬਨ੍ਧਕਨ੍ਧਰਾਬਦ੍ਧਵ੍ਯਗ੍ਰਵੇਤਾਲਬਾਲਕਮ੍ । ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਿਸ਼ਾਚਾਜਿਕਚਦਾਕਾਸ਼ਗੋਲ੍ਮੁਕਮ੍
ਕਈ ਬੱਚੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧੜਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਅਜ, ਚਾਢ ਅਤੇ ਗੋਲਾਕਾਰ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।