ਨਾਗਾਗਸ੍ਯੂਤਹੇਤ੍ਯੋਘਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼ੁਕੁਸੁਮਾਕੁਲਮ੍ । ਕਙ੍ਕਕृष੍ਟਾਨ੍ਤ੍ਰਰਸ਼ਨਾਵृਨ੍ਦਜਾਲਕਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਲੱਤੜੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਗਿਦੜਾਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਸृਕ੍ਸਰੋਵਰਧ੍ਵਸ੍ਤਪਤਾਕਾਨਲਿਨੀਗਣਮ੍ । ਰਕ੍ਤਕਰ੍ਦਮਨਿਰ੍ਮਗ੍ਨਨਰਾਹੂਤਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਲਾਲ ਖੂਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਗੁੱਚੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਢਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਰੀਨ੍ਦ੍ਰਕੁਣਪਾਗਾਰਨਿਰ੍ਯਦ੍ਭੀਤਜਨੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਹੇਤਿਲੂਨਲਤੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ ਸਨ੍ਦਿਗ੍ਧੋਗ੍ਰਕਬਨ੍ਧਕਮ੍
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੋਕਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਸृਙ੍ਨਦੀਵਹਦ੍ਧਸ੍ਤਿਕਟਕਰ੍ਪਰਨੌਗਣਮ੍ । ਰਕ੍ਤਸ੍ਰੋਤਸ੍ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਛੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਦਿਣ੍ਡੀਰਪਿਣ੍ਡਕਮ੍
ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ ਸੁੰਡਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਧਾਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗੋਲ ਡਾਲਾਂ ਤੈਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਞ੍ਚਰਨ੍ਨਿਪਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮृਤ੍ਯੁਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮਾਨਵਮ੍ । ਇਤਸ਼੍ ਚੇਤਸ਼੍ ਚ ਨਿਪਤਤ੍ਕਬਨ੍ਧਨਵਦਾਨਵਮ੍
ਮੌਤ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੇਤੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕਦੇ ਕਦੇ, ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਡਿੱਗਦੇ ਸਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯਚਕ੍ਰੌਘਛਿਨ੍ਨਸੈਨ੍ਯਦ੍ਰਵਜ੍ਜਨਮ੍ । ਰਕ੍ਤਨਿਸ੍ਸ੍ਰਾਵਭਾਙ੍ਕਾਰਹਿਕ੍ਕਾਰਾਰ੍ਧਮृਤਾਰਵਮ੍
ਉਪਰੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਭਜਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਧ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹਿਕ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲਦੇ, ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਰਾਮੁਖੋਲ੍ਲਸਦ੍ਰਕ੍ਤਧਾਰਾਧੌਤਵ੍ਰਜਤ੍ਖਗਮ੍ । ਸੁਤਾਲੋਤ੍ਤਾਲਵੇਤਾਲਤਾਲਤਾਣ੍ਡਵਸਙ੍ਕਟਮ੍
ਨਸਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵਗਦੇ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ ਤਲਵਾਰ, ਤਾਲ, ਉੱਤਾਲ, ਵੇਤਾਲ ਅਤੇ ਤਾਲਾ ਡ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਚ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਰਥਦਾਰ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਨਾਨ੍ਤਰਿਤਸਦ੍ਭਟਮ੍ । ਅਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਸਜ੍ਜੀਵਭਟਸ੍ਯਨ੍ਦਿਸ੍ਯਨ੍ਦਨਭੀਤਿਦਮ੍
ਟੁੱਟੇ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿੱਥੇ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਯੋਧੇ ਲੁਕ ਗਏ। ਅੰਦਰ ਜੀਵਤ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਕ੍ਤਕਰ੍ਦਮਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਯਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜੀਵਕ੍ਵਣਚ੍ਛਵਮ੍ । ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜੀਵਨਰੋਦ੍ਗ੍ਰੀਵਕष੍ਟਦृष੍ਟਸ਼੍ਵਵਾਯਸਮ੍
ਕਈ ਲਾਸ਼ਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚਿੱਟੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਏਕਾਮਿषੋਗ੍ਰਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਯੁਦ੍ਧਕੋਲਾਹਲਾਕੁਲਮ੍ । ਏਕਾਮਿषਾਰ੍ਥਯੁਦ੍ਧੇਹਾਮृਤਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਸਙ੍ਕੁਲਮ੍
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਮਾਸ ਲਈ ਲੜਦੇ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਇੱਕ ਮਾਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮੌਤ ਦੀ ਭੁੱਖ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਵਿਵृਤ੍ਤਾਸਙ੍ਖ੍ਯਾਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਰਦਪੁਰੁषਾਧੀਸ਼੍ਵਰਰਥਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਕृਤਿਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰਸੁਸਰਿਤ੍ । ਰਣੋਦ੍ਯਾਨਂ ਮृਤ੍ਯੋਸ੍ ਤਦ੍ ਅਭਵਦ੍ ਅਸ਼ੁष੍ਕਾਯੁਧਲਤਂ ਸਸ਼ੈਲਂ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਜਗਦ੍ ਇਵ ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ ਅਖਿਲਮ੍
ਅਣਗਿਣਤ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਉਲਟੇ ਪਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਤੋਂ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਨੰਗੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਲਟੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਥ ਵੀਰ ਇਵਾਰਕ੍ਤਃ ਕਾਲੇਨਾਸ੍ਤਮਿਤੋ ਰਵਿਃ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤੇਜਃਪਰਿਮ੍ਲਾਨਪ੍ਰਤਾਪੋ ऽਬ੍ਧੌ ਸਮੁਜ੍ਝਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਖਮੀ ਹੋਇਆ ਵੀਰ, ਸੂਰਜ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਡੁੱਬ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਦਾ ਲਈ ਮਰجھਾ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਰਣਰਕ੍ਤਰੁਚਿਵ੍ਯੋਮਦਰ੍ਪਣਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਿਤਾ । ਅਹ੍ਨਸ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਲੇਖੋਦਭੂਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੰਗ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਓਹ ਝਲਕ, ਜਦ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉਭਰ ਆਈ।
ਭੂਪਾਤਾਲਨਭੋਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਲਯਾਬ੍ਧਿਜਲੌਘਵਤ੍ । ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਮਸ੍ਤਾਲਾ ਵੇਤਾਲਵਲਯਾ ਇਵ
ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਹਨੇਰਾ ਐਸਾ ਉਠਿਆ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਤੇ ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਘੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਾਸਿਦਲਿਤੇ ਦਿਨਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਤਕੇ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰਾਗਾਰੁਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਤਾਰਾਨਿਕਰਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਚਿਰ ਗਿਆ, ਦਿਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਿਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਤਮੋऽਨ੍ਧੇषੁ ਸਰਸ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਰਸਸ਼ਾਲਿषੁ । ਸਙ੍ਕੋਚਮ੍ ਆਯਯੁਃ ਪਦ੍ਮਾ ਮृਤਾਨਾਂ ਹृਦਯੇष੍ਵ੍ ਇਵ
ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਸੁਆਦ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਕਮਲ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਮੀਲਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਸੁਪ੍ਤਾਃ ਕਚ੍ਛਵ੍ਰੁਡਿਤਕਨ੍ਧਰਾਃ । ਕੁਲਾਯੇषੁ ਖਗਾ ਆਸਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਹੇਤਯਃ
ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਪਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ ਗਰਦਨ ਅੰਦਰ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਪਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਰਣ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਸਨ੍ਨਚਨ੍ਦ੍ਰਸੁਭਗਾਲੋਕਾਃ ਕੁਮੁਦਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ । ਉਲ੍ਲਸਦ੍ਧृਦਯਾ ਜਾਤਾ ਵੀਰਪਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਨਰਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਖਿਲੀ ਹੋਈ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਤਕਦੀਰ।
ਰਕ੍ਤਵਾਰਿਮਯੀ ਸਾਯਸਙ੍ਗਗੁਪ੍ਤਸ਼ਿਲੀਮੁਖਾ । ਸਙ੍ਕੁਚਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਪਦ੍ਮਾਭੂਦ੍ ਰਣਭੂਮਿਰ੍ ਇਵਾਬ੍ਜਿਨੀ
ਸਾਂਝ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਝੀਲ, ਸ਼ਿਲੀਮੁਖਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਪਰ੍ਯ੍ ਅਭੂਦ੍ ਵ੍ਯੋਮਸਰਸ੍ ਤਾਰਾਕੁਮੁਦਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਅਧਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਭੂਦ੍ ਵਾਰਿਵਿਯਤ੍ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕੁਮੁਦਤਾਰਕਮ੍
ਉਪਰ ਅਸਮਾਨ ਇੱਕ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ-ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਸੀ; ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਮਾਂਸ੍ਯ੍ ਅਪੀਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਚਾਖਿਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਲਮ੍ । ਪਯਾਂਸੀਵ ਵਿਸੇਰੂਨਿ ਪ੍ਰਸृਤਾਨਿ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਨੇਰਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਆਸੀਦ੍ ਰਣਾਙ੍ਗਨਂ ਗਾਯਦ੍ਵੇਤਾਲਕੁਲਸਙ੍ਕੁਲਮ੍ । ਕ੍ਵਣਤ੍ਕਙ੍ਕਾਲਕਣ੍ਠਸ੍ਥਕਙ੍ਕਕਾਕੋਲਕੇਲਿਮਤ੍
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਇਕੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਖੜਕ, ਕਾਂਵਾਂ ਤੇ ਗਿਦਾਂ ਦੀਆਂ ਮਸਤੀ ਭਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਥਕਾष੍ਟਚਿਤਿਜ੍ਵਾਲਾਸਤਾਰਾਮ੍ਬਰਭਾਸੁਰਮ੍ । ਪਚਤ੍ਪਚਪਚਾਸ਼ਬ੍ਦਮੇਦੋਮਾਂਸਮਯਾਨਲਮ੍
ਰਥਾਂ ਦੇ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚਿਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ, 'ਪਚ ਪਚ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਜਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਵਾਙ੍ਗਾਸ੍ਥਿਸ੍ਫੁਟਾਸ੍ਫੋਟਲੁਠਚ੍ਚਿਤਿਚਯੋਲ੍ਮੁਕਮ੍ । ਵੇਤਾਲਲਲਨਾਰਬ੍ਧਜਲਲੀਲਾਤਿਰੋਹਿਤਮ੍
ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਵਿੱਖਰ ਗਏ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਚਿਤਾ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਵਕਾਕਯਕ੍ਸ਼ਵੇਤਾਲਤਾਲਕੋਲਾਹਲੋਲ੍ਬਣਮ੍ । ਸਮਾਗਮੇਨ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਮੁਡ੍ਡੀਨਵਨੋਪਮਮ੍
ਕੁੱਤੇ, ਕਾਂ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ-ਚਿਲਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹਲਚਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਰਕ੍ਤਮਾਂਸਵਸਾਮੇਦੋਹਰਣਵ੍ਯਗ੍ਰਡਾਕਿਨਮ੍ । ਚਰ੍ਵਿਤਾਸृਗ੍ਵਸਾਮਾਂਸਸ੍ਰਵਤ੍ਸृਕ੍ਵਿਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍
ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਖੂਨ, ਮਾਸ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪਿਸਾਚ ਰਿਸਦੇ ਖੂਨ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਚਬਾ ਕੇ ਚੁਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਭ੍ਯਮਧ੍ਯਚਿਤਾਲੋਕਪ੍ਰਕਟਾਸृਕ੍ਸ਼ਵਵ੍ਰਜਮ੍ । ਖਰੂਪਿਕਾਨੀਯਮਾਨਾਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਮਹਾਸ਼ਵਮ੍
ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਿਤਾ-ਭੂਮੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਏ ਹਨ; ਲਾਸ਼ਾਂ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲਾਸ਼ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕ ਘੋੜਾ ਵੀ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਣ੍ਡਵੋਗ੍ਰਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲੋਡ੍ਡਾਮਰੋਦਰਮ੍ । ਛਮਚ੍ਛਮਿਵਿਲਾਪਾਨ੍ਤਂ ਮੇਦੋऽਸृਗ੍ਬਾष੍ਪਸਾਮ੍ਬੁਦਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਪੇਟਾਂ, ਗਿੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਣਾਂ, ਤੇ ਚਰਬੀ, ਖੂਨ ਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਰਂਹੋਰੂਢਭੂਚਰਰੂਪਿਕਮ੍ । ਵੇਤਾਲਾਕੁਲਕਙ੍ਕਾਲਕਰ੍षਣਾਕੁਲਕਾਕਕਮ੍
ਇੱਕ ਲਹੂ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਂ ਉਥੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਜਗ੍ਹਾ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮृਤੇਭੋਦਰਮਞ੍ਜੂषਾਸੁਪ੍ਤਵੇਤਾਲਬਾਲਕਮ੍ । ਵਿਵਿਕ੍ਤੈਕਤਰੂਦ੍ਦੇਸ਼ਪਾਨਕ੍ਰੀਡਾਸ੍ਥਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੋਖਲੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਭੂਤ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਕੱਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਇਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਇਕ ਰਾਖਸ਼ ਆਪਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।