ਸਾਕ੍ਰਨ੍ਦਬਨ੍ਧੁਵਲਿਤਮृਤਾਰ੍ਧਮृਤਮਾਨਵਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਰਥਾਸ਼੍ਵੇਭਪਰ੍ਯਾਣਾਸਞ੍ਚਰਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਪਏ ਸਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ-ਬਿਖਰੇ ਹਿੱਸੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨृਤ੍ਯਤ੍ਕਬਨ੍ਧਦੋਰ੍ਦਣ੍ਡषਣ੍ਡਕਾਨਨਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍ । ਮਦਮੇਦੋਵਸਾਗਨ੍ਧਪਿਣ੍ਡਾਕ੍ਤਘ੍ਰਾਣਕੋਟਰਮ੍
ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਧੜਾਂ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹਿੱਸੇ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਨੱਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਹੂ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਹੱਡੀ ਦੀ ਵਾਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਗੰਦ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਤ੍ਫਾਲਾਰ੍ਧਮृਤੇਭਾਸ਼੍ਵਮਾਰ੍ਯਮਾਣਾਲ੍ਪਜੀਵਿਤਮ੍ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਵੀਚੀਪ੍ਰਹਾਰਹਤਦੁਨ੍ਦੁਭਿ
ਅੱਧੇ-ਸੁਜੇ ਹੋਏ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਥੋੜੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸੂਰਮੇ, ਤੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਜੰਗ ਦੇ ਡੋਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ੍ਯਮਾਨਮृਤਾਸ਼੍ਵੇਭਮਕਰਾਸृਕ੍ਸਰਿਚ੍ਛਟਮ੍ । ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਨਰਾਨੀਕਫੂਤ੍ਕृਤਾਸृਗ੍ਘਨਾਨਿਲਮ੍
ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਸੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ, ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹਵਾ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਜੀਵਸ਼ਰਾਪੂਰ੍ਣਮੁਖਹਿਕ੍ਕਾਙ੍ਕਿਤਸ੍ਵਰਮ੍ । ਪਿਣ੍ਡਹਾਰ੍ਯਵਸਾਗਨ੍ਧਵਾਤਾਤ੍ਤੋਤ੍ਪੀਡਲੋਹਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਲਾਨਤ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੱਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਸ ਉੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਵਾ ਚਰਬੀ ਦੀ ਬਦਬੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਲਹੂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਨਾਸਾਰ੍ਧਮृਤੇਭੇਨ੍ਦ੍ਰਕਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਕਬਨ੍ਧਕਮ੍ । ਨਿਰਧਿष੍ਠਿਤਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਪਾਤਿਤੋਦ੍ਯਤ੍ਕਬਨ੍ਧਕਮ੍
ਅਧ ਟੁੱਟੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਪਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਰੁਦਦ੍ਬਨ੍ਧੁਸਖਿਭ੍ਰष੍ਟਸ਼ਵਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾਸृਗੁਦ੍ਧ੍ਵਨਿ । ਮृਤਭਰ੍ਤृਗਲੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਾਣਕੁਲਾਙ੍ਗਨਮ੍
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਰੋਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼, ਲਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਲਹੂ ਦਾ ਹਲਚਲ, ਤੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਵਸ੍ਥਾਨਕृਤੋਦ੍ਗ੍ਰੀਵਬਨ੍ਧੁਕਾਯਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਸ਼ਵਹਾਰਖਰਾਕृष੍ਟਸਮ੍ਪृਕ੍ਤਨਰਵ੍ਯਾਕੁਲਮ੍
ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਹਲਚਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਸ਼ੇਵਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਬ੍ਜਚਕ੍ਰਾਵਰ੍ਤਨਨਰ੍ਤਨਮ੍ । ਤਰਤ੍ਤੁਙ੍ਗਤਰਙ੍ਗਾਢ੍ਯਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਮਹਾਨਦਮ੍
ਕੇਸਾਂ ਅਤੇ ਨਸਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਮੁੱਖ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਘੁੰਮਦੇ ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਸ੍ਮृਤਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟਮਾਤृਦੇਵਧਨਾਭਿਧਮ੍ । ਹਾਹਾਹੀਹੀਤਿਕਥਿਤਮਰ੍ਮਚ੍ਛੇਦਨਵੇਦਨਮ੍
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, 'ਹਾਏ! ਹਾਏ!' ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਲਗ੍ਨਾਯੁਧੋਦ੍ਧਾਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾਰ੍ਧਮृਤਮਾਨਵਮ੍ । ਵਿਦੇਸ਼ਮृਤਸਾਕ੍ਰਨ੍ਦਹੂਨਤਙ੍ਗਨਤਾਜਿਕਮ੍
ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਲਗਨ, ਅੱਧ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝਣ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਮਿਥੋਦ੍ਵਿष੍ਟਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਰਥਸਙ੍ਗਰਮ੍ । ਦਨ੍ਤਯੁਦ੍ਧਾਸਮਰ੍ਥਾਸ੍ਯਸ੍ਮृਤਗੇਹੇष੍ਟਦੈਵਤਮ੍
ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਸੀ ਵੈਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਚਲਾਏ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਘਰ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਪਥਲਜ੍ਜਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਰਿਤਪਲਾਯਨਮ੍ । ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਸृਗਾਵਰ੍ਤਨੀਤਾਸ੍ਪਦਗਮੋਤ੍ਸੁਕਮ੍
ਸੜਕ 'ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋੜੀਂਦੇ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭੱਜਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਖੂਨ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਬਚਣ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ।
ਮਰ੍ਮਚ੍ਛੇਦਿਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਵ੍ਯਥਾਵਿਹਿਤਹੁਙ੍ਕृਤਿ । ਕਬਨ੍ਧਬਨ੍ਧਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਵੇਤਾਲਵਲਨਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਜਾਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦਦੇ ਹਨ, ਦਰਦ ਤੇ ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲਾਸ਼ਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ੍ਯਮਾਨਧ੍ਵਜਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਚਾਰੁਚਾਮਰਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਕਿਰਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰੁਣਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤੇਜਸ੍ਵਿਰਕ੍ਤਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਝੰਡੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਚਮਰ ਤੇ ਕਮਲ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲੀ ਛਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਰਕਤ-ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ।
ਰਥਚਕ੍ਰਵਨਾਵਰ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਾਰ੍ਣਵਮ੍ ਇਵਾष੍ਟਮਮ੍ । ਪਤਾਕਾਫੇਨਪੁਞ੍ਜਾਢ੍ਯਂ ਚਾਰੁਚਾਮਰਬੁਦ੍ਬੁਦਮ੍
ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਲਾਲ ਰਕਤ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ; ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝਾਗ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਮਰਾਂ ਦੇ ਬੁਬੁਲੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਰਥਂ ਭੂਮਿਕਮ੍ਪਭਗ੍ਨਪੁਰੋਪਮਮ੍ । ਉਤ੍ਪਾਤਵਾਤਨਿਰ੍ਧੂਤਦ੍ਰੁਮਂ ਵਨਮ੍ ਇਵਾਤਤਮ੍
ਉਲਟੇ ਹੋਏ ਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੰਪਣ ਨਾਲ ਉਜੜੇ ਸ਼ਹਿਰ; ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤਬਾਹੀ ਦੀ ਆਂਧੀ ਨਾਲ ਉਡ ਗਏ ਹੋਣ।
ਕਲ੍ਪਦਗ੍ਧਜਗਤ੍ਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਮੁਨਿਪੀਤਾਰ੍ਣਵੋਪਮਮ੍ । ਅਤਿਵृष੍ਟਿਹਤੋ ਦੇਸ਼ ਇਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮਾਨਵਮ੍
ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੜੀ ਹੋਈ ਦੁਨੀਆ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਸੰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀ ਲਿਆ ਸਮੁੰਦਰ; ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਉਜੜਿਆ ਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹੋਣ।
ਕਾਲਾਯਃਕੁਨ੍ਤਵਲਿਤਂ ਭੁਸੁਣ੍ਡੀਮਣ੍ਡਲਾਕੁਲਮ੍ । ਮਤ੍ਤਨਾਗਸ਼ਵਾਕਾਰਂ ਸਨ੍ਨਤੋਮਰਮੁਦ੍ਗਰਮ੍
ਉਥੇ ਕਾਲੇ ਗਿੱਧਾਂ ਦੇ ਗੋਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਉਥੇ ਭਾਲਾਂ ਤੇ ਗਦਿਆਂ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਖਰਸਞ੍ਜਾਤਤਾਲਜਾਲਮ੍ ਇਵਾਤਤਮ੍ । ਪਤਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਤੀਰਜਾਤਕੁਨ੍ਤੋਨ੍ਨਤਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਗੇ ਪਾਲਮਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਠੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ, ਜਿਵੇਂ ਲਹੂ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਨਾਗਾਗਸ੍ਯੂਤਹੇਤ੍ਯੋਘਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼ੁਕੁਸੁਮਾਕੁਲਮ੍ । ਕਙ੍ਕਕृष੍ਟਾਨ੍ਤ੍ਰਰਸ਼ਨਾਵृਨ੍ਦਜਾਲਕਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਲੱਤੜੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਗਿਦੜਾਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਸृਕ੍ਸਰੋਵਰਧ੍ਵਸ੍ਤਪਤਾਕਾਨਲਿਨੀਗਣਮ੍ । ਰਕ੍ਤਕਰ੍ਦਮਨਿਰ੍ਮਗ੍ਨਨਰਾਹੂਤਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਲਾਲ ਖੂਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਗੁੱਚੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਢਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਰੀਨ੍ਦ੍ਰਕੁਣਪਾਗਾਰਨਿਰ੍ਯਦ੍ਭੀਤਜਨੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਹੇਤਿਲੂਨਲਤੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ ਸਨ੍ਦਿਗ੍ਧੋਗ੍ਰਕਬਨ੍ਧਕਮ੍
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੋਕਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਸृਙ੍ਨਦੀਵਹਦ੍ਧਸ੍ਤਿਕਟਕਰ੍ਪਰਨੌਗਣਮ੍ । ਰਕ੍ਤਸ੍ਰੋਤਸ੍ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਛੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਦਿਣ੍ਡੀਰਪਿਣ੍ਡਕਮ੍
ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ ਸੁੰਡਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਧਾਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗੋਲ ਡਾਲਾਂ ਤੈਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਞ੍ਚਰਨ੍ਨਿਪਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮृਤ੍ਯੁਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮਾਨਵਮ੍ । ਇਤਸ਼੍ ਚੇਤਸ਼੍ ਚ ਨਿਪਤਤ੍ਕਬਨ੍ਧਨਵਦਾਨਵਮ੍
ਮੌਤ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੇਤੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕਦੇ ਕਦੇ, ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਡਿੱਗਦੇ ਸਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯਚਕ੍ਰੌਘਛਿਨ੍ਨਸੈਨ੍ਯਦ੍ਰਵਜ੍ਜਨਮ੍ । ਰਕ੍ਤਨਿਸ੍ਸ੍ਰਾਵਭਾਙ੍ਕਾਰਹਿਕ੍ਕਾਰਾਰ੍ਧਮृਤਾਰਵਮ੍
ਉਪਰੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਭਜਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਧ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹਿਕ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲਦੇ, ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਰਾਮੁਖੋਲ੍ਲਸਦ੍ਰਕ੍ਤਧਾਰਾਧੌਤਵ੍ਰਜਤ੍ਖਗਮ੍ । ਸੁਤਾਲੋਤ੍ਤਾਲਵੇਤਾਲਤਾਲਤਾਣ੍ਡਵਸਙ੍ਕਟਮ੍
ਨਸਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵਗਦੇ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ ਤਲਵਾਰ, ਤਾਲ, ਉੱਤਾਲ, ਵੇਤਾਲ ਅਤੇ ਤਾਲਾ ਡ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਚ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਰਥਦਾਰ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਨਾਨ੍ਤਰਿਤਸਦ੍ਭਟਮ੍ । ਅਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਸਜ੍ਜੀਵਭਟਸ੍ਯਨ੍ਦਿਸ੍ਯਨ੍ਦਨਭੀਤਿਦਮ੍
ਟੁੱਟੇ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿੱਥੇ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਯੋਧੇ ਲੁਕ ਗਏ। ਅੰਦਰ ਜੀਵਤ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਕ੍ਤਕਰ੍ਦਮਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਯਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜੀਵਕ੍ਵਣਚ੍ਛਵਮ੍ । ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜੀਵਨਰੋਦ੍ਗ੍ਰੀਵਕष੍ਟਦृष੍ਟਸ਼੍ਵਵਾਯਸਮ੍
ਕਈ ਲਾਸ਼ਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚਿੱਟੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਏਕਾਮਿषੋਗ੍ਰਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਯੁਦ੍ਧਕੋਲਾਹਲਾਕੁਲਮ੍ । ਏਕਾਮਿषਾਰ੍ਥਯੁਦ੍ਧੇਹਾਮृਤਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਸਙ੍ਕੁਲਮ੍
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਮਾਸ ਲਈ ਲੜਦੇ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਇੱਕ ਮਾਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮੌਤ ਦੀ ਭੁੱਖ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।