ਰਾਜਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨ੍ਯਾ ਅਰ੍ਜੁਨਾਵਨਯਸ੍ ਤਥਾ । ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਕੇਕਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮਾਚੇਲਾਸ਼੍ਚੂਸ੍ਤਵਾਸਿਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜ ਘਰਾਨੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਕੇਕਯ, ਛੋਟੇ ਮਾਚੇਲਾ ਅਤੇ ਚੂਸਤਵ, ਜੋ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਮ੍ਬਲਾਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਲਾਸ਼੍ ਸ਼ਾਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧੂਰ੍ਤਯ ਏਵ ਚ । ਅਨ੍ਤਰਦ੍ਵੀਪਗਾਨ੍ਧਾਰਸ੍ ਤਥਾ ਵਨ੍ਦਿਵਟਸ੍ਤਵਃ
ਅੰਬਲਾ, ਪ੍ਰਸਥਲਾ, ਸ਼ਾਕਾ, ਅਤੇ ਖੇਮਧੂਰਤਾ; ਅੰਤਰਦਵੀਪ ਦੇ ਲੋਕ, ਗੰਧਾਰ, ਅਤੇ ਵੰਦੀਵਟਸਤਵ।
ਅਥ ਤਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਲਾ ਨਾਮ ਤਤੋ ऽਪਿ ਲਵਣਾਵਤੀ । ਪੁष੍ਕਲਾਵਤਿਦੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਯਸ਼ੋਵਤਿਮਹੀ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਤਕਸ਼ਸ਼ਿਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਵਣਾਵਤੀ; ਪੁਸ਼ਕਲਾਵਤੀ ਦਾ ਇਲਾਕਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਦੀ ਧਰਤੀ।
ਤਤੋ ਮਣਿਮਤੀ ਭੂਮਿਸ਼੍ ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਾ ਖਚਰਾਸ੍ ਤਥਾ । ਦਾਸ਼ਦਾਨਾ ਗਵ੍ਯਸਨਾ ਦਣ੍ਡਹਵ੍ਯਸਨਾਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਣਿਮਤੀ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਸ਼ਿਆਮਾਕਾ, ਅਤੇ ਖਚਰਾ; ਦਾਸ਼ਦਾਨਾ, ਗਵਯਸਨਾ, ਅਤੇ ਦੰਡਹਵਯਸਨਾ।
ਦਾਨਦਾਸ਼੍ ਸ਼ੂਰਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਾਟਾਧਾਰਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ । ਕੋਹਕਂ ਨਗਰਂ ਚੈਵ ਸੁਰਭੂਤਿਪੁਰਂ ਤਥਾ
ਦਾਨਦਾਸ, ਸ਼ੂਰਕਾ ਅਤੇ ਵਾਟਾਧਾਰ ਵੀ ਹਨ; ਕੋਹਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਸੁਰਭੂਤਿਪੁਰ ਵੀ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵੈ ਤਟਕਾਦਰ੍ਸ਼ਾ ਦਨ੍ਤੁਰਾਦਰ੍ਸ਼ ਏਵ ਚ । ਤਤਃ ਪਿਣ੍ਡਲਮਾਲਵ੍ਯਯਾਯਨੇਯਾਭਿਧਾਨਕਾਃ
ਫਿਰ ਤਟਕਾਦਰਸ਼ ਅਤੇ ਦੰਤੁਰਾਦਰਸ਼ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡਲਮਾਲ, ਵਿਆਯਨੇ ਅਤੇ ਆਭਿਧਾਨਕ ਹਨ।
ਮਾਲਹਾਲਾ ਹੂਨਹੇਮਤਾਲਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ ਸ੍ਵਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ । ਹਿਮਵਾਨ੍ ਵਸੁਮਾਨ੍ ਕੌਞ੍ਜਃ ਕੈਲਾਸਸ਼੍ ਚੇਤ੍ਯਗਾਸ੍ ਤਥਾ
ਮਾਲਹਾਲਾ, ਹੂਨਾ, ਹੇਮਤਾਲ, ਆਸ਼ਵਾਸ, ਸਵਮੁਖਾ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਹਿਮਵਾਨ, ਵਸੁਮਾਨ, ਕੌੰਜ, ਕੈਲਾਸ ਅਤੇ ਅਯੁਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਹਨ।
ਤਤੋ ਜਨਪਦਾ ਭੂਮਿਰ੍ ਅਸ਼ੀਤਿਸ਼ਤਯੋਜਨਾ । ਅਥ ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਮਾਞ੍ ਜਨਪਦਾਞ੍ ਸ਼ृਣੁ
ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੂਮੀ ਅੱਸੀ ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਕੌਲੂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਕੁਵਿਨ੍ਦਾਸ਼੍ ਚ ਦਿਨਾਦਨਾਃ । ਮਡਵਾ ਨष੍ਟਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਵਨਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੌਲੂਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰਾ, ਕੁਵਿੰਦਾ, ਦਿਨਾਦਨਾ, ਮਡਵਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਖੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਵੀ.
ਕੈਡਭਲ੍ਲਾਸ੍ ਸਿਂਹਪੁਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਮਵਤਙ੍ਗਨਾਃ । ਸਾਰ੍ਪਾਤਕਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤਕਾਃ ਕਸ਼੍ਮੀਰਾ ਦਰਦਾਸ੍ ਤਥਾ
ਕੈਡਭੱਲਾ, ਸਿੰਹਪੁਰ, ਚਾਮਵਤੰਗਨਾ, ਸਾਰਪਾਤਕਾ, ਪਾਰਵਤਕਾ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਦਰਦਾ ਵੀ.
ਅਭਿਸਾਰਜਦਾਰ੍ਵਾਕਾਃ ਪਲ੍ਲੋਲੁਕਚਿਰੋਡੁਨਾਃ । ਕਿਰਾਤਾਃ ਪਸ਼ੁਪਾਲਾਸ਼੍ ਚ ਚੀਨਾਸ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਹੀ ਤਤਃ
ਅਭਿਸਾਰ, ਜਦਾਰਵਾਕਾ, ਪੱਲੋਲੁਕਾ, ਚਿਰੋਡੁਨਾ, ਕਿਰਾਤ, ਪਸ਼ੁਪਾਲ, ਚੀਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ.
ਦੇਵਸ੍ਥਲੋਪਵਨਭੂਸ੍ ਤਦਨੂਦਿਤਸ਼੍ਰੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਸ੍ ਤਦਨੁ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਰ੍ਦ੍ਧਿ । ਕੈਲਾਸਭੂਸ੍ ਤਦਨੁ ਮੁਞ੍ਜਵਨਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੈਲੋ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਮਰਵਿਹਾਰਵਿਮਾਨਭੂਮਿਃ
ਦੇਵਸਥਲ ਦੇ ਬਾਗ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਵਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ, ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਮੁੰਜ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਪਹਾੜ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਤੇ ਮਹਲ.
ਰਣੇ ਰਭਸਨਿਰ੍ਲੂਨਨਰਵਾਰਣਦਾਰੁਣੇ । ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਤਿ ਵृਨ੍ਦਾਨੁਪਾਤਿਨਿ
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਤੇ ਹਾਥੀ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਵਾਂਗਾ,' ਤੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭਸ੍ਮਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਾਃ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ ਪਾਵਕੇ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੜ ਕੇ, ਮੋਮਬੱਤੀ ਵਾਂਗ, ਰਾਖ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੀਯਾ ਜਨਾ ਨੋਦਾਹृਤਾ ਮਯਾ । ਤਾਨ੍ ਇਮਾਞ੍ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂਲ੍ ਲੀਲਾਮਹੀਭृਤਃ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕੇਂਦਰੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਲੀਲਾ ਦੇ ਪਤੀ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਉਦ੍ਦੇਹਿਕਾਸ਼੍ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਗੁਡਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਨੀਪਕਾਃ । ਉਤ੍ਤਮਜ੍ਯੋਤਿਕਦ੍ਰਾਣਿ ਪਦਮਧ੍ਯਮਿਕਾਦਯਃ
ਉੱਦੇਹਿਕ, ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਗੁਡਾ, ਅਸ਼ਵੱਥਨੀਪਕ, ਉੱਤਮਜਯੋਤਿਕਦਰ, ਪਦਮਧ੍ਯਮਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ—
ਸਾਲ੍ਵਕਾਃ ਕੇਤਕਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾ ਦੌਲੇਯਕਕਪਿष੍ਟਲਾਃ । ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਪਾਣ੍ਡੁਨਗਰਸੌਰਗ੍ਰੀਵਾ ਗੁਰੁਗ੍ਰਹਾਃ
ਸਾਲਵਕ, ਕੇਤਕ, ਮਤਸ, ਦੌਲੇਕ, ਕਪਿਸ਼ਟਲ, ਮਾਂਡਵਯਪਾਂਡੁਨਗਰ, ਸੌਰਗਰੀਵਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂਗ੍ਰਹਾ—
ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਾਃ ਕੁਰਾਢ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਯਾਮੁਨੋਡੁਮ੍ਬਰਾ ਅਪਿ । ਗਜਾਹ੍ਵਾ ਉਜ੍ਜਿਹਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਕਾਲਕੋਟਿਕਮਾਥੁਰਾਃ
ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਕੁਰਾਢ੍ਹ, ਯਮੁਨੋਡੁੰਬਰ, ਗਜਾਹਵਾ, ਉੱਜਿਹਾਨ, ਕਾਲਕੋਟਿਕ ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ—
ਕਪੋਲਧਰ੍ਮਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਥੈਵੋਤ੍ਤਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਕਾਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਸਾਰਸ੍ਵਤਾ ਜਨਾਃ
ਕਪੋਲ, ਧਰਮਾਰਣਯ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਾਂਚਾਲ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰਸਵਤ ਲੋਕ—
ਅਵਨ੍ਤੀਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ਼੍ਰੇਣੀਕੁਨ੍ਤੈਃ ਪਞ੍ਚਨਦੇਰਿਤਾਃ । ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾ ਵਿਦ੍ਰਵਨ੍ਤੀ ਨਿਪਪਾਤ ਮਹਾਭृਗੌ
ਅਵੰਤੀ, ਸਯੰਦਨ, ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਕੁੰਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਸਭ ਪਲਾਇਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕਾਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਸਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਛਿਨ੍ਨਾਸ੍ ਸਾਮ੍ਬਵਤੀਜਨੈਃ । ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਾਸ੍ ਸਨ੍ਤੋ ਮਥਿਤਾ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣੈਃ
ਕਾਸ਼ਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵਸਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬਵਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਰਾ ਦਸ਼ਪੁਰਾਸ਼੍ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਨਿਕृਤ੍ਤੋਦਾਰਕਨ੍ਧਰਾਃ । ਤਾਰਕ੍ਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯੋਜਿਤਾ ਯੋਜਨੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਦਸ਼ਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਤਾਰਕਸ਼ਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ।
ऋष੍ਯਕਾਰੁਰੁਕਚ੍ਛਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੈਵ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕੁਸ਼ਤਾਙ੍ਕਿਤਾਃ । ਪਙ੍ਕਿਲੇ ਪਙ੍ਕਤਾਂ ਯਾਤਾ ਭੂਤਲੇ ਸੈਨ੍ਯਮਰ੍ਦਨੈਃ
ਰਿਸ਼ਯਕ, ਕਾਰੂਰੁਕ ਤੇ ਕੱਛਾ ਯੋਧਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਤੇ ਸ਼ੰਕੂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ।
ਵਨਵਾਸੋਪਗਿਰਯੋ ऽਨਿਲਯੇ ਨਿਲਯਾਰ੍ਥਿਨਃ । ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਧਾਵਨ੍ਤਃ ਪਤਿਤਾ ਯਮੁਨਾਹ੍ਰਦੇ
ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦੀਰ੍ਣੋਦਰਵਿਨਿਰ੍ਯਾਤਸ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਰਤਨ੍ਤ੍ਰੀਨਿਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ । ਰਾਤ੍ਰਿਕਾਸ਼੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸਞ੍ਚਾਰਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ ਚਰ੍ਵਿਤਾ ਨਿਸ਼ਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੇਟਾਂ ਚਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅੰਦਰਲੇ ਅੰਗ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਰਾਤ ਦੇ ਸੁੰਨ ਹੋਏ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਿਚ, ਉਹ ਲਾਸ਼ਾਂ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਚਬਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਉਦ੍ਰਵੈਰ੍ ਭਦ੍ਰਗਿਰਿਭਿਸ੍ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾਧ੍ਵਨਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ । ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਗਰ੍ਤੇषੁ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਰਸਲਾਃ ਕਮਲਾ ਇਵ
ਕਈ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭਦਰਗਿਰੀ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਪੋਖਰ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਣ।
ਵਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯੇਵ ਦ੍ਰਵਦ੍ਰਕ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤਮਹਾਰਥਾਃ । ਦਣ੍ਡਕਾਨ੍ਤ੍ਰਾਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤਾ ਹੇਹਯਾ ਹਰਿਣਾ ਇਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪਿਘਲਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੱਜ ਕੇ ਵਿਖੇੜੇ ਗਏ, ਦੰਡਕ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਹਵਾ ਵੱਲੋਂ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੇਹਯਾ ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੋਣ।
ਦਨ੍ਤਿਦਨ੍ਤਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਦਾਰਦਾ ਦਲਿਤਾਰਯਃ । ਨੀਤਾ ਰਕ੍ਤਮਹਾਨਦ੍ਯਾ ਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਪਲ੍ਲਵਾ ਇਵ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਉਹ ਲਹੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਵਿਚ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ।
ਨਾਰਾਚੈਸ਼੍ ਚਰ੍ਵਿਤਾਸ਼੍ ਚੀਨਾ ਜੀਰ੍ਣਜਰ੍ਜਰਜੀਵਿਤਾਃ । ਜਹੁਰ੍ ਜਲਨਿਧੌ ਦੇਹਾਨ੍ ਭਾਰਭੂਤਾਨ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚਬੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਥੱਕੀ ਤੇ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਚੀਨ ਦੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਲਈ ਭਾਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਗਏ।
ਕਰ੍ਣਾਟਸੁਭਟੋਡ੍ਡੀਨਕੁਨ੍ਤਕਰ੍ਤਿਤਕਨ੍ਦਰਾਃ । ਤੇਰੁਰ੍ ਆਭੀਰਸ਼ੂਰਾਃ ਖੇ ਤਾਰਕਾਨਿਕਰਾ ਇਵ
ਕਰਨਾਟਕ ਤੇ ਓਡੀਨਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਛੇਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਆਭੀਰ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਮਰ ਗਏ।