ਤਰਤ੍ਤੁਰਙ੍ਗਵਿਹਗਃ ਪਤਤ੍ਕਰਿਘਟਾਤਟਃ । ਭ੍ਰਮਦ੍ਭੀਰੁਮृਗਾਨੀਕਸ੍ ਸ੍ਫੂਰ੍ਜਦ੍ਘੁਰਘੁਰਾਰਵਃ
ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੈਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਾਥੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਸਰਚ੍ਛਰਾਲੀਸ਼ਰਭਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੁਰਸੈਨ੍ਯਭੂਃ । ਤਰਤ੍ਤੁਰਙ੍ਗਸ਼ਰਭਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਾਰਵਹਾਵਨਿਃ
ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਲਦ੍ਵੀਰੇਭਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਰਸਤੂਰ੍ਯਗੁਹਾਗृਹਃ । ਵਿਸਰਤ੍ਸੈਨ੍ਯਜਲਦੋ ਲੁਠਦ੍ਭਟਮृਗਾਧਿਪਃ
ਬਹਾਦਰ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਧੁਨ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਫੌਜੀ ਬੱਦਲ ਚੌਂਕ ਚੌਂਕ ਕੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਗ੍ਹਾ ਗਿਰਦੇ ਤੇ ਲੁੱਟਦੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸਰਦ੍ਧੂਲਿਜਲਦੋ ਵਿਗਲਤ੍ਸੈਨ੍ਯਸਾਨੁਮਾਨ੍ । ਪਤਦ੍ਰਥਵਰਾਢ੍ਯਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਪਤਤ੍ਖਡ੍ਗਮਣ੍ਡਲਃ
ਫੌਜ ਦੀ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਲੇ ਗਿਰਦੇ ਰਹੇ, ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਡਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਹਲਕੇ ਥਾਂ ਥਾਂ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰੋਤ੍ਪਤਤ੍ਪਟ੍ਟਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਃ ਪਤਾਕਾਛਤ੍ਰਵਾਰਿਦਃ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਪੂਰਃ ਪਤਤ੍ਸਾਰਾਵਵਾਰਣਃ
ਉਹ ਚੁੰਨੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ, ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਚੁਕਦਾ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਿਆਂ ਡਾਲਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦਾ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਭੂਤ੍ ਸਮਰਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਕਵਲਨਾਕੁਲਃ । ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਸਧ੍ਵਜਚ੍ਛਤ੍ਰਪਤਾਕਾਰਥਪਤ੍ਤਨਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਝੰਡੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੀਆਂ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਹਰ ਥਾਂ ਡਿੱਗੇ ਤੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ ਸਨ।
ਪਤਦ੍ਵਿਮਲਹੇਤ੍ਯੋਘਭੂਰਿਭਾਸ੍ਕਰਭਾਸ੍ਵਰਃ । ਕਠਿਨਪ੍ਰਾਣਿਸਨ੍ਤਾਪਤਾਪਿਤਾਖਿਲਮਾਨਵਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਈ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਠਿਨ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਦਣ੍ਡਪੁष੍ਕਰਾਵਰ੍ਤਸ਼ਰਧਾਰਾਨਿਰਨ੍ਤਰਃ । ਵਹਤ੍ਖਡ੍ਗਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਲਯਿਤਾਮ੍ਬਰਃ
ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰ ਤੇ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਵਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਚ੍ਛੂਨਰਕ੍ਤਜਲਧਿਪਤਿਤੇਭਕੁਲਾਚਲਃ । ਨਭੋਵਿਕੀਰ੍ਣਨਿਪਤਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਮਗਣਤਾਰਕਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਲਾਲ ਰਕਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਯੰਤਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਕ੍ਰਕਲ੍ਪਾਮ੍ਬੁਦਾਵਰ੍ਤਪੂਰ੍ਣਵ੍ਯੋਮਸ਼ਰਾਮ੍ਬੁਦਃ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਸੈਨ੍ਯਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਾਃ
ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੌਜਾਂ ਸੜ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਹੇਤਿਵਰ੍षਾਸ਼ਨਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਭੂਤਭੂਤਲਭੂਧਰਃ । ਗਜਰਾਜਗਿਰਿਵ੍ਰਾਤਪਾਤਪਿष੍ਟਜਨਵ੍ਰਜਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਗਰਜਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਚੀਰ ਗਏ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਪੀਸ ਗਏ।
ਸ਼ਰਧਾਰਾਧਰਾਨੀਕਮੇਘਚ੍ਛਨ੍ਨਮਹੀਨਭਃ । ਮਹਾਨੀਕਾਰ੍ਣਵਕ੍ਸ਼ੋਭਸਙ੍ਘਟ੍ਟਕਠਿਨਾਰਵਃ
ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਫੌਜ 'ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਛਾ ਗਈਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਅ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕੜੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ ਉਗ੍ਰਾਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤੈਰ੍ ਜਲਵ੍ਯਾਲਾਨਲਾਚਲੈਃ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਦਲਨਵ੍ਯਗ੍ਰੈਰ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਪਾਤਫਲੋਤ੍ਥਿਤੈਃ
ਤਿੱਖੇ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਸੱਪ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੂਲਾਸਿਚਕ੍ਰਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਭੁਸੁਣ੍ਡੀਪ੍ਰਾਸਾਦਯੋ ਵਿਦਲਨੇਨ ਮਿਥੋ ਧ੍ਵਨਨ੍ਤਃ । ਦੀਪ੍ਤਾ ਦਧੁਰ੍ ਦਸ਼ਦਿਸ਼ਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਵਾਤਪਰਿਵृਤ੍ਤਪਦਾਰ੍ਥਲੀਲਾਮ੍
ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚਕਰ, ਤੀਰ, ਬਾਣ, ਗਦਾ, ਸੁੰਡੀਆਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੌਂ-ਸੌਂ ਵਾਰੀ ਦਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਲੀਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਥ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਪਮਾਨੇषੁ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਸ਼ਵਰਾਦਿषੁ । ਗਙ੍ਗਾਤੁਲ੍ਯਾਸੁ ਜਾਤਾਸੁ ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀषੁ ਚ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ, ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਨृਤ੍ਯਤ੍ਸੁ ਲੋਲਦੋਰ੍ਦਣ੍ਡਂ ਕਬਨ੍ਧੇषੁ ਸਬਨ੍ਧੁषੁ । ਬ੍ਰੁਡਤ੍ਸੁ ਨਰਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥੇषੁ ਰੁਧਿਰਾਮ੍ਭਸਿ
ਜਦੋਂ ਸਿਰ-ਵਿਗਣੇ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਯਾਤੇषੁ ਵਿਰਲਤ੍ਵਂ ਵਿਸਾਰਿषੁ । ਸਰ੍ਵਭੀਰੁषੁ ਭਗ੍ਨੇषੁ ਵਿਦ੍ਰੁਤੇषੁ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਛਿੜ-ਵਿਛੜ ਗਈਆਂ, ਡਰਪੋਕ ਲੋਕ ਟੁੱਟ ਕੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਮਾਤਙ੍ਗਸ਼ਵਸ਼ੈਲੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਮ੍ਬੁਦਪਙ੍ਕ੍ਤਿषੁ । ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਿਸ਼ਾਚੇषੁ ਕ੍ਰੀਡਤ੍ਸੁ ਰੁਧਿਰਾਰ੍ਣਵੇ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਿਚ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਪਿਸਾਚ ਲਹੂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਹਤਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਨਾਂ ਸ਼ੀਲੌਜਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕੁਲਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਵੀਰਾਣਾਮ੍ ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ, ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮੇ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਜਾਤਾਨਿ ਮੇਘਾਨਾਮ੍ ਇਵ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍ । ਮਿਥੋ ਨਿਗਰਣੋਤ੍ਕਾਨਿ ਮਿਲਤ੍ਸਾਗਰਪੂਰਵਤ੍
ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਉਠੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦੀ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਤਲਪ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ ਉਚਾਲੀ।
ਸਪਞ੍ਜਰਃ ਪਞ੍ਜਰਿਣਾ ਗਜੌਘੇਨ ਗਜੋਚ੍ਚਯਃ । ਸਵਨਸ੍ ਸਵਨੇਨਾਦ੍ਰਿਰ੍ ਅਦ੍ਰਿਣੇਵਾਮਿਲਦ੍ ਬਲਾਤ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਿੰਜਰਾ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਪਹਾੜ ਦੂਜੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ ਕੰਪਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵੌਘੋ ऽਮਿਲਦ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਵृਨ੍ਦੇਨਾਰਾਵਿਰਂਹਸਾ । ਤਰਙ੍ਗੋਘੇਨ ਘੋਰੇਣ ਤਰਙ੍ਗੋਘ ਇਵਾਰ੍ਣਵੇ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਉਚਾਲੀ ਕਰਕੇ ਟਕਰਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਲਹਿਰ ਹੋਰ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਰਾਨੀਕੋ ਨਰਾਨੀਕਂ ਸਮਾਯੁਧਮ੍ ਅਯੋਧਯਤ੍ । ਵੇਣ੍ਵੌਘਮ੍ ਇਵ ਵੇਣ੍ਵੌਘੋ ਮਰੁਲ੍ਲੋਲੋ ਮਰੁਚ੍ਚਲਮ੍
ਇਕ ਟੋਲੀ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਬਾਂਸਾਂ ਦਾ ਦੂਜੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੂਜੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਝਕੋਲਦੀ ਹੋਵੇ।
ਰਥੌਘਸ਼੍ ਚ ਰਥੌਘੇਨ ਨਿष੍ਪਿਪੇषਾਖਿਲਂ ਵਪੁਃ । ਨਗਰਂ ਨਗਰੇਣੇਵ ਦੈਵੇਨੋਡ੍ਡੀਨਮ੍ ਅਮ੍ਬਰਮ੍
ਰਥਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਦੂਜੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਉਲਟ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸਰਚ੍ਛਰਭਰਾਸਾਰਰਚਿਤਾਪੂਰ੍ਵਵਾਰਿਦਮ੍ । ਯੁਯੁਧੇ ਸ੍ਥਗਿਤਾਕਾਸ਼ਾ ਧਨੁਰ੍ਧਰਪਤਾਕਿਨੀ
ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਆਪਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਐਸਾ ਲੜੀ ਕਿ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ, ਅਜਿਹਾ ਬੱਦਲ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਿਆ।
ਵਿषਮਾਯੁਧਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਯੋਦ੍ਧਾਰਃ ਪੇਲਵਾਸ਼ਯਾਃ । ਯਦਾ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਰਣਕਲ੍ਪਾਨਲੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ।
ਮਿਲਿਤਾਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਿਣਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੈਰ੍ ਧਨੁਰ੍ਧਾਰੈਰ੍ ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ । ਖਡ੍ਗਿਭਿਃ ਖਡ੍ਗਯੋਦ੍ਧਾਰੋ ਭੁਸੁਣ੍ਡੀਭਿਰ੍ ਭੁਸੁਣ੍ਡਿਨਃ
ਜੋ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਚਕਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ; ਧਨੁਧਾਰੀ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨਾਲ; ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਸੁਲੈਰ੍ ਮੁਸੁਲੋਦ੍ਧਾਰਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿਨਃ ਕੁਨ੍ਤਧਾਰਿਭਿਃ । ऋष੍ਟ੍ਯਾਯੁਧਾ ऋष੍ਟਿਧਰੈਃ ਪ੍ਰਾਸਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸਪਾਣਯਃ
ਜੋ ਗਦਾ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਗਦਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ; ਭਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਲਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਾਣ ਸਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਬਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਰਛੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਬਰਛਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸਮੁਦ੍ਗਰਾ ਮੁਦ੍ਗਰਿਭਿਸ੍ ਸਗਦੈਰ੍ ਵਿਲਸਦ੍ਗਦਾਃ । ਪ੍ਰਾਸਮਾਰ੍ਗਵਿਦਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਪਰਸ਼ੂਤ੍ਕਾਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਦਾ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸਲਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਸਨ, ਹੋਰ ਗਦਾ ਤੇ ਸਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ; ਕੁਝ ਭਾਲਾ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਉਹ ਭਾਲਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਕੁਹਾੜੀ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਉਹ ਕੁਹਾੜੀ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਲਗੁਡੌਘੈਰ੍ ਲਗੁਡਿਨ ਉਪਲੈਰ੍ ਉਪਲਾਯੁਧਾਃ । ਪਾਸ਼ਿਭਿਃ ਪਾਸ਼ਪਰਮਾਸ਼੍ ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਸ਼੍ ਸ਼ਙ੍ਕੁਧਾਰਿਣਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਈ ਲਾਠੀਆਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਪੱਥਰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਕੁਝ ਫੰਦੇ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਉਹ ਫੰਦੇ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਸੂਈਆਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੂਈ ਵਾਲੇ ਸਨ।