ਮਕਰਵ੍ਯੂਹਵਿਸ੍ਤਾਰਭਗ੍ਨਾਭਗ੍ਨਭਟੋਗ੍ਰਨੌਃ । ਮਹਾਗੁਡੁਗੁਡਾਵਰ੍ਤਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਦ੍ਘਨਕਨ੍ਦਰਃ
ਉਹ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਵੱਡੇ ਮਕੜੇ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਟੁੱਟੇ-ਫੁੱਟੇ ਸੂਰਮੇ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੁੰਭੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਗੂਫਾਵਾਂ ਦੀ ਧਮਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਮੀਨਵ੍ਯੂਹਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਰਬੀਜੌਘਸਰ੍षਪਃ । ਹੇਤਿਵੀਚਿਘਟਾਲੂਨਪਤਾਕਾਵੀਚਿਮਣ੍ਡਲਃ
ਉਹ ਮਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਰਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਾਰਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ਭੋਦਸਦृਸ਼ਾਵਰ੍ਤਕੁਣ੍ਡਲਃ । ਸਂਰਮ੍ਭਘਨਸਞ੍ਚਾਰਘਟਾਤਿਮਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਃ
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਭੁੰਭੀ ਵਾਂਗ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਯਸਪਰੀਧਾਨਚਲਤ੍ਸੇਨਾਮ੍ਬੁਭੀषਣਃ । ਕਬਨ੍ਧਾਵਰ੍ਤਲੇਖਾਨ੍ਤਰ੍ਬਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਾਦ੍ਰਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਭੁੰਭੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਰਸ਼ੀਕਰਨੀਹਾਰਸਾਨ੍ਧਕਾਰਕਕੁਬ੍ਗਣਃ । ਨਿਰ੍ਘੋषਾਸ਼ੇषਿਤਾਸ਼ੇषਸ਼ਬ੍ਦੈਕਘਨਘੁਙ੍ਘੁਮਃ
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਘਣੀ ਹਨੇਰੀ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪਤਨੋਤ੍ਪਤਨਵ੍ਯਗ੍ਰਸ਼ਿਰਸ਼੍ਸ਼ਕਲਸ਼ੀਕਰਃ । ਆਵਰ੍ਤਚਕ੍ਰਵ੍ਯੂਹਾਨ੍ਤਃਪ੍ਰਭ੍ਰਮਦ੍ਭਟਕਾष੍ਟਕਃ
ਉਹ ਗਿਰਦੇ ਤੇ ਉਠਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕष੍ਟਟਾਙ੍ਕਾਰਕੋਦਣ੍ਡਕੁਣ੍ਡਲੋਰ੍ਮਿਘਟੋਦ੍ਭਟਃ । ਅਸ਼ਙ੍ਕਮ੍ ਏਵ ਪਾਤਾਲਾਦ੍ ਇਵੋਦ੍ਯਤ੍ਸੈਨਿਕੋਰ੍ਮਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤੂਫਾਨੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉਠੀ ਹੋਈ ਭਾਰੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਉਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗਮਾਗਮਪਰਾਨਨ੍ਤਪਤਾਕਾਚ੍ਛਤ੍ਰਫੇਨਿਲਃ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਰਂਹਃਪ੍ਰੋਹ੍ਯਮਾਨਰਥਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਅੰਤਹੀਨ ਚਲਚਲਾਟ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਝੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਥ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਜਪ੍ਰਤਿਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਹਾਰੁਧਿਰਬੁਦ੍ਬੁਦਃ । ਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਵਾਹਵਿਵਲਦ੍ਧਯਹਸ੍ਤਿਜਲੇਚਰਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਖੂਨ ਦੇ ਬੁਲਬਲੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਹਿਣਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਰਣ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ऽਮ੍ਬਰਗ੍ਰਾਮ ਇਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਰੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਲਯਭੂਕਮ੍ਪਕਮ੍ਪਿਤਾਚਲਚਞ੍ਚਲਃ
ਉਹ ਜੰਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਸਮਾਨੀ ਪਿੰਡ ਵਾਂਗ ਅਜੀਬ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਰਤ੍ਤੁਰਙ੍ਗਵਿਹਗਃ ਪਤਤ੍ਕਰਿਘਟਾਤਟਃ । ਭ੍ਰਮਦ੍ਭੀਰੁਮृਗਾਨੀਕਸ੍ ਸ੍ਫੂਰ੍ਜਦ੍ਘੁਰਘੁਰਾਰਵਃ
ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੈਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਾਥੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਸਰਚ੍ਛਰਾਲੀਸ਼ਰਭਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੁਰਸੈਨ੍ਯਭੂਃ । ਤਰਤ੍ਤੁਰਙ੍ਗਸ਼ਰਭਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਾਰਵਹਾਵਨਿਃ
ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਲਦ੍ਵੀਰੇਭਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਰਸਤੂਰ੍ਯਗੁਹਾਗृਹਃ । ਵਿਸਰਤ੍ਸੈਨ੍ਯਜਲਦੋ ਲੁਠਦ੍ਭਟਮृਗਾਧਿਪਃ
ਬਹਾਦਰ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਧੁਨ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਫੌਜੀ ਬੱਦਲ ਚੌਂਕ ਚੌਂਕ ਕੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਗ੍ਹਾ ਗਿਰਦੇ ਤੇ ਲੁੱਟਦੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸਰਦ੍ਧੂਲਿਜਲਦੋ ਵਿਗਲਤ੍ਸੈਨ੍ਯਸਾਨੁਮਾਨ੍ । ਪਤਦ੍ਰਥਵਰਾਢ੍ਯਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਪਤਤ੍ਖਡ੍ਗਮਣ੍ਡਲਃ
ਫੌਜ ਦੀ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਲੇ ਗਿਰਦੇ ਰਹੇ, ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਡਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਹਲਕੇ ਥਾਂ ਥਾਂ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰੋਤ੍ਪਤਤ੍ਪਟ੍ਟਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਃ ਪਤਾਕਾਛਤ੍ਰਵਾਰਿਦਃ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਪੂਰਃ ਪਤਤ੍ਸਾਰਾਵਵਾਰਣਃ
ਉਹ ਚੁੰਨੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ, ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਚੁਕਦਾ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਿਆਂ ਡਾਲਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦਾ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਭੂਤ੍ ਸਮਰਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਕਵਲਨਾਕੁਲਃ । ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਸਧ੍ਵਜਚ੍ਛਤ੍ਰਪਤਾਕਾਰਥਪਤ੍ਤਨਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਝੰਡੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੀਆਂ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਹਰ ਥਾਂ ਡਿੱਗੇ ਤੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ ਸਨ।
ਪਤਦ੍ਵਿਮਲਹੇਤ੍ਯੋਘਭੂਰਿਭਾਸ੍ਕਰਭਾਸ੍ਵਰਃ । ਕਠਿਨਪ੍ਰਾਣਿਸਨ੍ਤਾਪਤਾਪਿਤਾਖਿਲਮਾਨਵਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਈ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਠਿਨ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਦਣ੍ਡਪੁष੍ਕਰਾਵਰ੍ਤਸ਼ਰਧਾਰਾਨਿਰਨ੍ਤਰਃ । ਵਹਤ੍ਖਡ੍ਗਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਲਯਿਤਾਮ੍ਬਰਃ
ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰ ਤੇ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਵਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਚ੍ਛੂਨਰਕ੍ਤਜਲਧਿਪਤਿਤੇਭਕੁਲਾਚਲਃ । ਨਭੋਵਿਕੀਰ੍ਣਨਿਪਤਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਮਗਣਤਾਰਕਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਲਾਲ ਰਕਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਯੰਤਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਕ੍ਰਕਲ੍ਪਾਮ੍ਬੁਦਾਵਰ੍ਤਪੂਰ੍ਣਵ੍ਯੋਮਸ਼ਰਾਮ੍ਬੁਦਃ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਸੈਨ੍ਯਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਾਃ
ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੌਜਾਂ ਸੜ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਹੇਤਿਵਰ੍षਾਸ਼ਨਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਭੂਤਭੂਤਲਭੂਧਰਃ । ਗਜਰਾਜਗਿਰਿਵ੍ਰਾਤਪਾਤਪਿष੍ਟਜਨਵ੍ਰਜਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਗਰਜਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਚੀਰ ਗਏ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਪੀਸ ਗਏ।
ਸ਼ਰਧਾਰਾਧਰਾਨੀਕਮੇਘਚ੍ਛਨ੍ਨਮਹੀਨਭਃ । ਮਹਾਨੀਕਾਰ੍ਣਵਕ੍ਸ਼ੋਭਸਙ੍ਘਟ੍ਟਕਠਿਨਾਰਵਃ
ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਫੌਜ 'ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਛਾ ਗਈਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਅ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕੜੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ ਉਗ੍ਰਾਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤੈਰ੍ ਜਲਵ੍ਯਾਲਾਨਲਾਚਲੈਃ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਦਲਨਵ੍ਯਗ੍ਰੈਰ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਪਾਤਫਲੋਤ੍ਥਿਤੈਃ
ਤਿੱਖੇ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਸੱਪ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੂਲਾਸਿਚਕ੍ਰਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਭੁਸੁਣ੍ਡੀਪ੍ਰਾਸਾਦਯੋ ਵਿਦਲਨੇਨ ਮਿਥੋ ਧ੍ਵਨਨ੍ਤਃ । ਦੀਪ੍ਤਾ ਦਧੁਰ੍ ਦਸ਼ਦਿਸ਼ਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਵਾਤਪਰਿਵृਤ੍ਤਪਦਾਰ੍ਥਲੀਲਾਮ੍
ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚਕਰ, ਤੀਰ, ਬਾਣ, ਗਦਾ, ਸੁੰਡੀਆਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੌਂ-ਸੌਂ ਵਾਰੀ ਦਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਲੀਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਥ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਪਮਾਨੇषੁ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਸ਼ਵਰਾਦਿषੁ । ਗਙ੍ਗਾਤੁਲ੍ਯਾਸੁ ਜਾਤਾਸੁ ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀषੁ ਚ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ, ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਨृਤ੍ਯਤ੍ਸੁ ਲੋਲਦੋਰ੍ਦਣ੍ਡਂ ਕਬਨ੍ਧੇषੁ ਸਬਨ੍ਧੁषੁ । ਬ੍ਰੁਡਤ੍ਸੁ ਨਰਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥੇषੁ ਰੁਧਿਰਾਮ੍ਭਸਿ
ਜਦੋਂ ਸਿਰ-ਵਿਗਣੇ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਯਾਤੇषੁ ਵਿਰਲਤ੍ਵਂ ਵਿਸਾਰਿषੁ । ਸਰ੍ਵਭੀਰੁषੁ ਭਗ੍ਨੇषੁ ਵਿਦ੍ਰੁਤੇषੁ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਛਿੜ-ਵਿਛੜ ਗਈਆਂ, ਡਰਪੋਕ ਲੋਕ ਟੁੱਟ ਕੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਮਾਤਙ੍ਗਸ਼ਵਸ਼ੈਲੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਮ੍ਬੁਦਪਙ੍ਕ੍ਤਿषੁ । ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਿਸ਼ਾਚੇषੁ ਕ੍ਰੀਡਤ੍ਸੁ ਰੁਧਿਰਾਰ੍ਣਵੇ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਿਚ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਪਿਸਾਚ ਲਹੂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਹਤਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਨਾਂ ਸ਼ੀਲੌਜਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕੁਲਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਵੀਰਾਣਾਮ੍ ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ, ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮੇ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਜਾਤਾਨਿ ਮੇਘਾਨਾਮ੍ ਇਵ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍ । ਮਿਥੋ ਨਿਗਰਣੋਤ੍ਕਾਨਿ ਮਿਲਤ੍ਸਾਗਰਪੂਰਵਤ੍
ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਉਠੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦੀ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਤਲਪ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ ਉਚਾਲੀ।