ਅਕ੍ਸ਼ੋਭੈਕਪ੍ਰਹਰਣਾਦ੍ ਅਬੁਦ੍ਧਾਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸਂਰਮ੍ਭਾਣ੍ਵੇषਣਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਰਣਂ ਸੁਪ੍ਤਮ੍ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ, ਲੜਾਈ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਵਰਗੀ ਖੜੀ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਾਵਿਰਤਹਤਹੇਤਿਝਣਝਣੈਃ । ਗਾਯਤੀਵ ਕ੍ਸ਼ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਮੁਦਿਤੋ ਰਣਭੈਰਵਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੁਕ ਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਵੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਲੜਾਈ ਦਾ ਭੈੜਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਨਾਸ਼ ਤੇ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਹਤਹੇਤ੍ਯਗ੍ਰਚੂਰ੍ਣਪੂਰ੍ਣੋ ਰਣਾਰ੍ਣਵਃ । ਵਾਲੁਕਾਮਯ ਏਵਾਭੂਚ੍ ਛਿਨ੍ਨਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਤਰਙ੍ਗਕਃ
ਜੰਗ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਟੁੱਟੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੇਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਟੁੱਟੇ ਛਤਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਤਿਰਭਸਰਸਦ੍ਵਿਦਾਰਿਤੂਰ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਰਵਪੂਰਿਤਲੋਕਪਾਲਲੋਕਃ । ਰਣਗਿਰਿਰ੍ ਅਯਮ੍ ਉਗ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਿਸृਤਨृਤ੍ਤ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ
ਇਹ ਜੰਗ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਟੁੱਟੇ ਤੁਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਨਾਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਹਾ ਹਾ ਧਿਕ੍ ਪ੍ਰਵਿਕਟਕਙ੍ਕਟਾਟਨੋਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਡ੍ਡੀਨਪ੍ਰਕਟਤਡਿਚ੍ਛਟਾਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਃ । ਕ੍ਰੇਙ੍ਕਾਰਸ੍ਫੁਰਿਤਗੁਣੇਰਿਤਾ ਰਣਨ੍ਤੋ ਨਾਰਾਚਾਸ਼੍ ਸ਼ਿਖਰਿਸ਼ਿਲਾਭਿਦੋ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਹਾਏ! ਹਾਏ! ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਡਰਾਉਣੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਜਲਦੇ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ ਹੋਈ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਨੇਚ੍ਛਾ ਚ੍ਛਮ੍ ਇਤਿ ਨ ਯਾਵਦ੍ ਅਙ੍ਗਭਙ੍ਗਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਜ੍ਵਲਦਨਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ ਪृषਤ੍ਕਾਃ । ਤਾਵਦ੍ ਦ੍ਰਾਗ੍ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ਇਤ ਏਹਿ ਮਿਤ੍ਰ ਯਾਮੋ ਯਾਮੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਵਹਤਿ ਵਾਸਰਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਤੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ, ਚਲੋ ਦੋਸਤ, ਇੱਥੋਂ ਤੁਰ ਚਲੋ—ਇਹ ਚੌਥਾ ਦਿਨ ਵੀ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪ੍ਰੋਡ੍ਡਯਨੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਤੁਰਙ੍ਗਮਤਰਙ੍ਗਕਃ । ਉਤ੍ਤਾਣ੍ਡਵ ਇਵਾਮਤ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਸ ਰਣਾਰ੍ਣਵਃ
ਫਿਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਇਕ ਪਾਗਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲੀ ਨੱਚ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਛਤ੍ਤ੍ਰਦਿਣ੍ਡੀਰਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਿਤੇषੁਸ਼ਫਰੋਤ੍ਕਰਃ । ਅਸ਼੍ਵੇਭਸੈਨ੍ਯੋਲ੍ਲਲਨਕਲ੍ਲੋਲਾਕੁਲਕੋਟਰਃ
ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਡੌਲਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਨੋਕਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਯੁਧਨਦੀਨੀਤਸੈਨ੍ਯਾਵਰ੍ਤਵਿਵृਤ੍ਤਿਮਾਨ੍ । ਮਤ੍ਤਹਸ੍ਤਿਘਟਾਪੀਠਚਲਾਚਲਕੁਲਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਚਲਦੇ-ਅਚਲਦੇ ਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਗੁੰਜਦਾ ਸੀ।
ਕਚਚ੍ਚਕ੍ਰਸ਼ਤਾਵਰ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਿਰਸ੍ਤृਣਃ । ਧੂਲੀਜਲਧਰਾਪੀਤਭ੍ਰਮਤ੍ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਭਾਜਲਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸੈਂਕੜੇ ਪਹੀਿਆਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਏ ਘਾਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧੂੜ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਝਲਮਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਕਰਵ੍ਯੂਹਵਿਸ੍ਤਾਰਭਗ੍ਨਾਭਗ੍ਨਭਟੋਗ੍ਰਨੌਃ । ਮਹਾਗੁਡੁਗੁਡਾਵਰ੍ਤਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਦ੍ਘਨਕਨ੍ਦਰਃ
ਉਹ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਵੱਡੇ ਮਕੜੇ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਟੁੱਟੇ-ਫੁੱਟੇ ਸੂਰਮੇ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੁੰਭੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਗੂਫਾਵਾਂ ਦੀ ਧਮਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਮੀਨਵ੍ਯੂਹਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਰਬੀਜੌਘਸਰ੍षਪਃ । ਹੇਤਿਵੀਚਿਘਟਾਲੂਨਪਤਾਕਾਵੀਚਿਮਣ੍ਡਲਃ
ਉਹ ਮਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਰਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਾਰਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ਭੋਦਸਦृਸ਼ਾਵਰ੍ਤਕੁਣ੍ਡਲਃ । ਸਂਰਮ੍ਭਘਨਸਞ੍ਚਾਰਘਟਾਤਿਮਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਃ
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਭੁੰਭੀ ਵਾਂਗ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਯਸਪਰੀਧਾਨਚਲਤ੍ਸੇਨਾਮ੍ਬੁਭੀषਣਃ । ਕਬਨ੍ਧਾਵਰ੍ਤਲੇਖਾਨ੍ਤਰ੍ਬਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਾਦ੍ਰਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਭੁੰਭੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਰਸ਼ੀਕਰਨੀਹਾਰਸਾਨ੍ਧਕਾਰਕਕੁਬ੍ਗਣਃ । ਨਿਰ੍ਘੋषਾਸ਼ੇषਿਤਾਸ਼ੇषਸ਼ਬ੍ਦੈਕਘਨਘੁਙ੍ਘੁਮਃ
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਘਣੀ ਹਨੇਰੀ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪਤਨੋਤ੍ਪਤਨਵ੍ਯਗ੍ਰਸ਼ਿਰਸ਼੍ਸ਼ਕਲਸ਼ੀਕਰਃ । ਆਵਰ੍ਤਚਕ੍ਰਵ੍ਯੂਹਾਨ੍ਤਃਪ੍ਰਭ੍ਰਮਦ੍ਭਟਕਾष੍ਟਕਃ
ਉਹ ਗਿਰਦੇ ਤੇ ਉਠਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕष੍ਟਟਾਙ੍ਕਾਰਕੋਦਣ੍ਡਕੁਣ੍ਡਲੋਰ੍ਮਿਘਟੋਦ੍ਭਟਃ । ਅਸ਼ਙ੍ਕਮ੍ ਏਵ ਪਾਤਾਲਾਦ੍ ਇਵੋਦ੍ਯਤ੍ਸੈਨਿਕੋਰ੍ਮਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤੂਫਾਨੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉਠੀ ਹੋਈ ਭਾਰੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਉਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗਮਾਗਮਪਰਾਨਨ੍ਤਪਤਾਕਾਚ੍ਛਤ੍ਰਫੇਨਿਲਃ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਰਂਹਃਪ੍ਰੋਹ੍ਯਮਾਨਰਥਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਅੰਤਹੀਨ ਚਲਚਲਾਟ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਝੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਥ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਜਪ੍ਰਤਿਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਹਾਰੁਧਿਰਬੁਦ੍ਬੁਦਃ । ਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਵਾਹਵਿਵਲਦ੍ਧਯਹਸ੍ਤਿਜਲੇਚਰਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਖੂਨ ਦੇ ਬੁਲਬਲੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਹਿਣਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਰਣ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ऽਮ੍ਬਰਗ੍ਰਾਮ ਇਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਰੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਲਯਭੂਕਮ੍ਪਕਮ੍ਪਿਤਾਚਲਚਞ੍ਚਲਃ
ਉਹ ਜੰਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਸਮਾਨੀ ਪਿੰਡ ਵਾਂਗ ਅਜੀਬ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਰਤ੍ਤੁਰਙ੍ਗਵਿਹਗਃ ਪਤਤ੍ਕਰਿਘਟਾਤਟਃ । ਭ੍ਰਮਦ੍ਭੀਰੁਮृਗਾਨੀਕਸ੍ ਸ੍ਫੂਰ੍ਜਦ੍ਘੁਰਘੁਰਾਰਵਃ
ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੈਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਾਥੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਸਰਚ੍ਛਰਾਲੀਸ਼ਰਭਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੁਰਸੈਨ੍ਯਭੂਃ । ਤਰਤ੍ਤੁਰਙ੍ਗਸ਼ਰਭਸ਼੍ ਸ਼ਰਭਾਰਵਹਾਵਨਿਃ
ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਲਦ੍ਵੀਰੇਭਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਰਸਤੂਰ੍ਯਗੁਹਾਗृਹਃ । ਵਿਸਰਤ੍ਸੈਨ੍ਯਜਲਦੋ ਲੁਠਦ੍ਭਟਮृਗਾਧਿਪਃ
ਬਹਾਦਰ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਧੁਨ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਫੌਜੀ ਬੱਦਲ ਚੌਂਕ ਚੌਂਕ ਕੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਗ੍ਹਾ ਗਿਰਦੇ ਤੇ ਲੁੱਟਦੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸਰਦ੍ਧੂਲਿਜਲਦੋ ਵਿਗਲਤ੍ਸੈਨ੍ਯਸਾਨੁਮਾਨ੍ । ਪਤਦ੍ਰਥਵਰਾਢ੍ਯਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਪਤਤ੍ਖਡ੍ਗਮਣ੍ਡਲਃ
ਫੌਜ ਦੀ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਲੇ ਗਿਰਦੇ ਰਹੇ, ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਡਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਹਲਕੇ ਥਾਂ ਥਾਂ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰੋਤ੍ਪਤਤ੍ਪਟ੍ਟਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਃ ਪਤਾਕਾਛਤ੍ਰਵਾਰਿਦਃ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਪੂਰਃ ਪਤਤ੍ਸਾਰਾਵਵਾਰਣਃ
ਉਹ ਚੁੰਨੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ, ਲਾਲ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਚੁਕਦਾ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਿਆਂ ਡਾਲਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦਾ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਭੂਤ੍ ਸਮਰਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਕਵਲਨਾਕੁਲਃ । ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਸਧ੍ਵਜਚ੍ਛਤ੍ਰਪਤਾਕਾਰਥਪਤ੍ਤਨਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਝੰਡੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੀਆਂ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਹਰ ਥਾਂ ਡਿੱਗੇ ਤੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ ਸਨ।
ਪਤਦ੍ਵਿਮਲਹੇਤ੍ਯੋਘਭੂਰਿਭਾਸ੍ਕਰਭਾਸ੍ਵਰਃ । ਕਠਿਨਪ੍ਰਾਣਿਸਨ੍ਤਾਪਤਾਪਿਤਾਖਿਲਮਾਨਵਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਈ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਠਿਨ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਦਣ੍ਡਪੁष੍ਕਰਾਵਰ੍ਤਸ਼ਰਧਾਰਾਨਿਰਨ੍ਤਰਃ । ਵਹਤ੍ਖਡ੍ਗਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਲਯਿਤਾਮ੍ਬਰਃ
ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰ ਤੇ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਵਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਚ੍ਛੂਨਰਕ੍ਤਜਲਧਿਪਤਿਤੇਭਕੁਲਾਚਲਃ । ਨਭੋਵਿਕੀਰ੍ਣਨਿਪਤਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਮਗਣਤਾਰਕਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਲਾਲ ਰਕਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਯੰਤਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਕ੍ਰਕਲ੍ਪਾਮ੍ਬੁਦਾਵਰ੍ਤਪੂਰ੍ਣਵ੍ਯੋਮਸ਼ਰਾਮ੍ਬੁਦਃ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਸੈਨ੍ਯਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਾਃ
ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੌਜਾਂ ਸੜ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੋਵੇ।