ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ऽਤਿਦਲਿਤਾਸ਼੍ ਛਤ੍ਤ੍ਰਚਾਮਰਕੇਤਵਃ । ਆਕਾਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਯਸ਼ਸ਼੍ ਸ਼ਾਲਿਲਵਾ ਇਵ
ਉਹ ਛਤਰੀਆਂ, ਪੰਖੇ ਤੇ ਝੰਡੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਪਏ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਗੋਲੇ ਵਿੱਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਹਦ੍ਭਿਰ੍ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨ੍ਯ੍ ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯੈਃ ਪਸ਼੍ਯ ਨੀਤਾ ਸ਼ਰੈਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਵृष੍ਟਿਰ੍ ਉਪਾਯਾਨ੍ਤੀ ਸਸ੍ਯਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ ਸ਼ਲਭੈਰ੍ ਇਵ
ਦੇਖੋ, ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਈ ਹੋਈ ਬਰਛਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨੂੰ ਟिड਼ੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਪ੍ਰਸृਤਦੋਰ੍ਦਣ੍ਡਭਟਖਡ੍ਗਚ੍ਛਨਤ੍ਕृਤਿਃ । ਕਠਿਨਾਤ੍ ਕਙ੍ਕਟਾਜ੍ ਜਾਤਾ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ ਏਵੋਗ੍ਰਹੁਙ੍ਕृਤਿਃ
ਇਹ ਮੌਤ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਤੇ ਕੜੀ ਬਕਤਰ ਦੀ ਝਣਕਾਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਤਿਕਲ੍ਪਾਨਿਲਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾ ਦਨ੍ਤਨਿਰ੍ਝਰਵਾਰਯਃ । ਜਨਤਾਕ੍ਸ਼ਯਕਾਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਭਗ੍ਨਨਾਗਾ ਨਗਾ ਇਵ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਹੇ ਹੋਏ, ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਘੜੀ 'ਚ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਪਏ ਹਨ।
ਸਚਕ੍ਰਨਾਥਸੂਤਾਸ਼੍ਵਂ ਵ੍ਯੂਹਰਕ੍ਤਮਹਾਹ੍ਰਦੇ । ਹਾ ਹਾ ਧਿਗ੍ ਬ੍ਰੁਡਿਤਂ ਭ੍ਰष੍ਟਂ ਵਿਨष੍ਟਂ ਰਥਪਤ੍ਤਨਮ੍
ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਯੋਧੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ—all ਲਾਲ ਰਕਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਹਨ। 'ਹਾਏ ਹਾਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਢਹਿ ਗਈ'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਟੁਕਙ੍ਕਟਕੁਟ੍ਟਾਕਖਡ੍ਗਸਙ੍ਘਟ੍ਟਟਾਙ੍ਕृਤੈਃ । ਕਾਲਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਰਣੇ ਵੀਣੇਵ ਵਾਦ੍ਯਤੇ
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਰਾਤੀ ਜੰਗਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀ ਹੈ। ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਠੋਰ ਟਕਰਾਅ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨਰੇਭਾਸ਼੍ਵਸ਼ਵਾਦ੍ਰਿਭ੍ਯੋ ਯੇ ਚ੍ਯੁਤਾ ਰਕ੍ਤਨਿਰ੍ਝਰਾਃ । ਪਸ਼੍ਯ ਤਦ੍ਬਿਨ੍ਦੁਸਿਕ੍ਤੇਨ ਵਾਯੁਨਾਰੁਣਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਤੋਂ ਰਕਤ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਹੀ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲੀਆਂ ਹਨ। ਵੇਖੋ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਹ ਬੂੰਦਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼ੁਜਲਧੇਰ੍ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਕਾਲੀਚਿਕੁਰਮੇਚਕੀ । ਸ਼ਰਕੋਰਕਭਾਰਸ੍ਰਗ੍ ਘੇਮਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ ਇਵੋਮ੍ਭਿਤਾ
ਅਸਲਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਕਾਲੀ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਕੌਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਭਰੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਰਕ੍ਤਸਂਰਕ੍ਤਸੇਨਾਵਨਿਭਿਰ੍ ਆਯੁਧੈਃ । ਭੁਵਨਂ ਭਾਤ੍ਯ੍ ਅਤਿਜ੍ਵਾਲਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਲੋਕਮ੍ ਇਵਾਕੁਲਮ੍
ਤਾਜ਼ਾ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਭੁਸੁਣ੍ਡੀਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਸਿਮੁਸੁਲਪ੍ਰਾਸਵृष੍ਟਯਃ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਚ੍ਛੇਦਭੇਦਾਭ੍ਯਾਂ ਕਣਪ੍ਰਕਰਤਾਮ੍ ਇਤਾਃ
ਭੁਸੁੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਤੀਰ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੀਟੀਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੱਢਣ ਤੇ ਟੁੱਟਣ ਕਰਕੇ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੋਭੈਕਪ੍ਰਹਰਣਾਦ੍ ਅਬੁਦ੍ਧਾਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸਂਰਮ੍ਭਾਣ੍ਵੇषਣਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਰਣਂ ਸੁਪ੍ਤਮ੍ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ, ਲੜਾਈ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਵਰਗੀ ਖੜੀ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਾਵਿਰਤਹਤਹੇਤਿਝਣਝਣੈਃ । ਗਾਯਤੀਵ ਕ੍ਸ਼ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਮੁਦਿਤੋ ਰਣਭੈਰਵਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੁਕ ਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਵੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਲੜਾਈ ਦਾ ਭੈੜਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਨਾਸ਼ ਤੇ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਹਤਹੇਤ੍ਯਗ੍ਰਚੂਰ੍ਣਪੂਰ੍ਣੋ ਰਣਾਰ੍ਣਵਃ । ਵਾਲੁਕਾਮਯ ਏਵਾਭੂਚ੍ ਛਿਨ੍ਨਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਤਰਙ੍ਗਕਃ
ਜੰਗ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਟੁੱਟੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੇਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਟੁੱਟੇ ਛਤਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਤਿਰਭਸਰਸਦ੍ਵਿਦਾਰਿਤੂਰ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਰਵਪੂਰਿਤਲੋਕਪਾਲਲੋਕਃ । ਰਣਗਿਰਿਰ੍ ਅਯਮ੍ ਉਗ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਿਸृਤਨृਤ੍ਤ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ
ਇਹ ਜੰਗ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਟੁੱਟੇ ਤੁਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਨਾਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਹਾ ਹਾ ਧਿਕ੍ ਪ੍ਰਵਿਕਟਕਙ੍ਕਟਾਟਨੋਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਡ੍ਡੀਨਪ੍ਰਕਟਤਡਿਚ੍ਛਟਾਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਃ । ਕ੍ਰੇਙ੍ਕਾਰਸ੍ਫੁਰਿਤਗੁਣੇਰਿਤਾ ਰਣਨ੍ਤੋ ਨਾਰਾਚਾਸ਼੍ ਸ਼ਿਖਰਿਸ਼ਿਲਾਭਿਦੋ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਹਾਏ! ਹਾਏ! ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਡਰਾਉਣੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਜਲਦੇ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ ਹੋਈ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਨੇਚ੍ਛਾ ਚ੍ਛਮ੍ ਇਤਿ ਨ ਯਾਵਦ੍ ਅਙ੍ਗਭਙ੍ਗਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਜ੍ਵਲਦਨਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ ਪृषਤ੍ਕਾਃ । ਤਾਵਦ੍ ਦ੍ਰਾਗ੍ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ਇਤ ਏਹਿ ਮਿਤ੍ਰ ਯਾਮੋ ਯਾਮੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਵਹਤਿ ਵਾਸਰਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਤੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ, ਚਲੋ ਦੋਸਤ, ਇੱਥੋਂ ਤੁਰ ਚਲੋ—ਇਹ ਚੌਥਾ ਦਿਨ ਵੀ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪ੍ਰੋਡ੍ਡਯਨੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਤੁਰਙ੍ਗਮਤਰਙ੍ਗਕਃ । ਉਤ੍ਤਾਣ੍ਡਵ ਇਵਾਮਤ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਸ ਰਣਾਰ੍ਣਵਃ
ਫਿਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਇਕ ਪਾਗਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲੀ ਨੱਚ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਛਤ੍ਤ੍ਰਦਿਣ੍ਡੀਰਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਿਤੇषੁਸ਼ਫਰੋਤ੍ਕਰਃ । ਅਸ਼੍ਵੇਭਸੈਨ੍ਯੋਲ੍ਲਲਨਕਲ੍ਲੋਲਾਕੁਲਕੋਟਰਃ
ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਡੌਲਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਨੋਕਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਯੁਧਨਦੀਨੀਤਸੈਨ੍ਯਾਵਰ੍ਤਵਿਵृਤ੍ਤਿਮਾਨ੍ । ਮਤ੍ਤਹਸ੍ਤਿਘਟਾਪੀਠਚਲਾਚਲਕੁਲਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਚਲਦੇ-ਅਚਲਦੇ ਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਗੁੰਜਦਾ ਸੀ।
ਕਚਚ੍ਚਕ੍ਰਸ਼ਤਾਵਰ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਿਰਸ੍ਤृਣਃ । ਧੂਲੀਜਲਧਰਾਪੀਤਭ੍ਰਮਤ੍ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਭਾਜਲਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸੈਂਕੜੇ ਪਹੀਿਆਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਏ ਘਾਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧੂੜ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਝਲਮਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਕਰਵ੍ਯੂਹਵਿਸ੍ਤਾਰਭਗ੍ਨਾਭਗ੍ਨਭਟੋਗ੍ਰਨੌਃ । ਮਹਾਗੁਡੁਗੁਡਾਵਰ੍ਤਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਦ੍ਘਨਕਨ੍ਦਰਃ
ਉਹ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਵੱਡੇ ਮਕੜੇ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਟੁੱਟੇ-ਫੁੱਟੇ ਸੂਰਮੇ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੁੰਭੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਗੂਫਾਵਾਂ ਦੀ ਧਮਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਮੀਨਵ੍ਯੂਹਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਰਬੀਜੌਘਸਰ੍षਪਃ । ਹੇਤਿਵੀਚਿਘਟਾਲੂਨਪਤਾਕਾਵੀਚਿਮਣ੍ਡਲਃ
ਉਹ ਮਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਰਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਾਰਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ਭੋਦਸਦृਸ਼ਾਵਰ੍ਤਕੁਣ੍ਡਲਃ । ਸਂਰਮ੍ਭਘਨਸਞ੍ਚਾਰਘਟਾਤਿਮਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਃ
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਭੁੰਭੀ ਵਾਂਗ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਯਸਪਰੀਧਾਨਚਲਤ੍ਸੇਨਾਮ੍ਬੁਭੀषਣਃ । ਕਬਨ੍ਧਾਵਰ੍ਤਲੇਖਾਨ੍ਤਰ੍ਬਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਾਦ੍ਰਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਭੁੰਭੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਰਸ਼ੀਕਰਨੀਹਾਰਸਾਨ੍ਧਕਾਰਕਕੁਬ੍ਗਣਃ । ਨਿਰ੍ਘੋषਾਸ਼ੇषਿਤਾਸ਼ੇषਸ਼ਬ੍ਦੈਕਘਨਘੁਙ੍ਘੁਮਃ
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਘਣੀ ਹਨੇਰੀ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪਤਨੋਤ੍ਪਤਨਵ੍ਯਗ੍ਰਸ਼ਿਰਸ਼੍ਸ਼ਕਲਸ਼ੀਕਰਃ । ਆਵਰ੍ਤਚਕ੍ਰਵ੍ਯੂਹਾਨ੍ਤਃਪ੍ਰਭ੍ਰਮਦ੍ਭਟਕਾष੍ਟਕਃ
ਉਹ ਗਿਰਦੇ ਤੇ ਉਠਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕष੍ਟਟਾਙ੍ਕਾਰਕੋਦਣ੍ਡਕੁਣ੍ਡਲੋਰ੍ਮਿਘਟੋਦ੍ਭਟਃ । ਅਸ਼ਙ੍ਕਮ੍ ਏਵ ਪਾਤਾਲਾਦ੍ ਇਵੋਦ੍ਯਤ੍ਸੈਨਿਕੋਰ੍ਮਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤੂਫਾਨੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉਠੀ ਹੋਈ ਭਾਰੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਉਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗਮਾਗਮਪਰਾਨਨ੍ਤਪਤਾਕਾਚ੍ਛਤ੍ਰਫੇਨਿਲਃ । ਵਹਦ੍ਰਕ੍ਤਨਦੀਰਂਹਃਪ੍ਰੋਹ੍ਯਮਾਨਰਥਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਅੰਤਹੀਨ ਚਲਚਲਾਟ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਝੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਥ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਜਪ੍ਰਤਿਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਹਾਰੁਧਿਰਬੁਦ੍ਬੁਦਃ । ਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਵਾਹਵਿਵਲਦ੍ਧਯਹਸ੍ਤਿਜਲੇਚਰਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਖੂਨ ਦੇ ਬੁਲਬਲੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਹਿਣਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਰਣ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ऽਮ੍ਬਰਗ੍ਰਾਮ ਇਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਰੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਲਯਭੂਕਮ੍ਪਕਮ੍ਪਿਤਾਚਲਚਞ੍ਚਲਃ
ਉਹ ਜੰਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਸਮਾਨੀ ਪਿੰਡ ਵਾਂਗ ਅਜੀਬ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ।