ਕਿਮ੍ ਇਦਂ ਭਗਿਨਿ ਵ੍ਯੋਮ ਪਲਾਲਭਰਿਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਨੇਦਂ ਪਲਾਲਂ ਵੀਰਾਣਾਮ੍ ਏਤੇ ਸ਼ਰਭਰਾਮ੍ਬੁਦਾਃ
ਭੈਣ, ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਕਿਉਂ ਪਾਲੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਪਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੱਦਲ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰੋ।
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਭੁਵਿ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁਧਿਰੈਰ੍ ਅਣੁਰੇਣਵਃ । ਤਾਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਦਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਟਾਨਾਮ੍ ਆਸ੍ਪਦਂ ਦਿਵਿ
ਜਿੰਨੇ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਠੰਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਨੈਤੇ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਤ੍ਵਿषਃ । ਅਮੀ ਵੀਰਾਵਲੋਕਿਨ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਨਯਨਵਿਭ੍ਰਮਾਃ
ਡਰੋ ਨਾ, ਇਹ ਨੀਲ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਹਨ।
ਵੀਰਾਲਿਙ੍ਗਨਲੋਲਾਨਾਂ ਨਿਤਮ੍ਬੇ ਸੁਰਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਮੇਖਲਾਸ਼੍ ਸ਼ਿਥਿਲੀਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਃ
ਕੁਸਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਰਤੀਆਂ ਦੇ ਕਮਰਬੰਦ ਢੀਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਲਲਦ੍ਭੁਜਲਤਾਲੋਲਰਕ੍ਤਪਲ੍ਲਵਪਾਣਯਃ । ਮਞ੍ਜਰੀਮਤ੍ਤਨਯਨਾ ਮਧ੍ਵਾਮੋਦਸੁਗਨ੍ਧਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹਥਾਂ ਲਾਲ ਕਲੀ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਸਤ ਹਨ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਹਕਦੇ ਮਧੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹੈ।
ਯਾਚਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਧੁਰਾਲਾਪੈਰ੍ ਨਨ੍ਦਨੋਦ੍ਯਾਨਦੇਵਤਾਃ । ਤਵਾਗਮਨਮ੍ ਆਸ਼ਙ੍ਕ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਪਰਿਨਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੀਆਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਨੱਚਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੀਕਂ ਭਿਨਤ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਕੁਠਾਰੈਃ ਕਠਿਨੈਰ੍ ਇਯਮ੍ । ਸੇਨਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯੇਵ ਵਨਿਤਾ ਦਯਿਤਂ ਦੁष੍ਟਚੇष੍ਟਿਤੈਃ
ਇਹ ਫੌਜ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਠੋਰ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਾ ਪਿਤੁਰ੍ ਮਮ ਭਲ੍ਲੇਨ ਸ਼ਿਰੋ ਜ੍ਵਲਿਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਕਟਂ ਨੀਤਂ ਕਾਲੇਨੇਵਾष੍ਟਮੋ ਗ੍ਰਹਃ
ਹਾਏ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਲ ਨੇ ਅੱਠਵੇਂ ਗ੍ਰਹਿ ਵਾਂਗ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਆਪਾਦਂ ਸ਼ृਙ੍ਖਲਾਪ੍ਰੋਤਭ੍ਰਮਤ੍ਸ੍ਥੂਲੋਪਲਦ੍ਵਯਮ੍ । ਭ੍ਰਮਯਂਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਦਣ੍ਡਾਖ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਭੁਜੋ ਜਵਾਤ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ 'ਚਿਤ੍ਰਦੰਡ' ਨਾਂ ਦੀ ਚੱਕੀ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਜੰਜੀਰ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਯੋਧੋ ਯਮ ਇਵਾਯਾਮੀ ਯਾਮ੍ਯਾਦ੍ ਆਯਾਤਿ ਦਿਕ੍ਤਟਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵਤਸ੍ ਸਂਹਰਨ੍ ਸੇਨਾਮ੍ ਏਹਿ ਯਾਮੋ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਯੋਧਾ, ਯਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਲੰਮਾ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚੱਲੀਏ, ਯਮ ਵਾਂਗ।'
ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼ਿਰਸ਼੍ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਮਜ੍ਜਤ੍ਕਙ੍ਕਕੁਲਾਕੁਲਾਃ । ਕਬਨ੍ਧਾਃ ਪਸ਼੍ਯ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਾਲੋਤ੍ਤਾਲਾ ਰਣਾਙ੍ਗਨੇ
ਵੇਖੋ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ਾ ਕੱਟੀਆਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ, ਉੱਤੇ ਗਿੱਧਾਂ ਤੇ ਗਿੱਟੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਬਿਨਾ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਾਗਲ ਵਾਂਗ ਨੱਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਗੀਰ੍ਵਾਣਗਣਗੋष੍ਠੀषੁ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਸਙ੍ਕਥਾ ਮਿਥਃ । ਵਦ ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਂ ਵੀਰਾਃ ਕਥਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇ ਕੁਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ: 'ਦੱਸੋ, ਇਹ ਜੰਗੀ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ? ਕੌਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ?'
ਨਿਗਿਰਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਗਤਾਸ੍ ਸੇਨਾਸ੍ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਰ੍ ਇਵ ਸਾਗਰਾਃ । ਸਮਤ੍ਸ੍ਯਮਕਰਵ੍ਯੂਹਾ ਅਹੋ ਨੁ ਵਿषਮਾ ਭਟਾਃ
ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ — ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਿਪਾਹੀ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਕਟੇषੁ ਕਰਿਣਾਂ ਕੀਰ੍ਣਾ ਧਾਰਾਨਾਰਾਚਰਾਸ਼ਯਃ । ਪਤਿਤਾ ਇਵ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਸ਼ृਙ੍ਗਸਙ੍ਘੇषੁ ਵृष੍ਟਯਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਪਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਪੈ ਕੇ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਹਾ ਕੁਨ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿਰੋ ਨੀਤਂ ਮਮੇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਸ਼ਿਰ ਆਨੀਤਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਖੇ ਖਗੇਨੇਵ ਵਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਹਾਏ, ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਬਾਣ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ! — ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਹੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ: 'ਸਿਰ ਲੈ ਗਿਆ।'
ਯਨ੍ਤ੍ਰਪਾषਾਣਵਰ੍षੇਣ ਯੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਪਰਿषਿਞ੍ਚਤਿ । ਸੇਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ृਙ੍ਖਲਾਜਾਲਵਲਨਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਬਲਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜੰਜੀਰਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਸੁੱਟੋ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਮਗ੍ਰਤੋ ਮੂਢਾਨ੍ ਨਯਤਾਰ੍ਧਮृਤਾਨ੍ ਨਰਾਨ੍ । ਨਿਜਾਨ੍ ਪਾਦਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਮੈਤਾਨ੍ ਮਾਰਯਤਾਧਮਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕੇ ਹੋਏ, ਅੱਧੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਤੂੰ — ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰਾ — ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇ।
ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲਵਲਨਾਵ੍ਯਗ੍ਰੇ ਘਨੋਤ੍ਕਣ੍ਠਾਪ੍ਸਰੋਗਣੇ । ਭਟੋ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਰੀਰੇਣ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਲੋਕ੍ਯਤਾਮ੍
ਸੁਰਗ ਦੀਆਂ ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਯੋਧਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ।
ਫੁਲ੍ਲਹੇਮਾਰਵਿਨ੍ਦਾਸੁ ਚ੍ਛਾਯਾਸ਼ੀਤਜਲਾਨਿਲੈਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਟੀष੍ਵ੍ ਏਵਂ ਦੂਰਾਯਾਤਂ ਵਿਲੋਕਯ
ਸੁਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕੰਵਲਾਂ ਵਿਚ, ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਅਤੇ ਹੌਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਦੂਰੋਂ ਕੋਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵੇਖੋ।
ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਸਙ੍ਘਟ੍ਟਖਣ੍ਡਿਤੋਗ੍ਰਾਦ੍ਰਿਕੋਟਯਃ । ਖੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯੋ ਝਣਤ੍ਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਮृਤਾਸ੍ ਤਾਰਕਾ ਇਵ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਤਾਰੇ।
ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਨਦੀਵਾਹੇ ਵਹਤ੍ਸਾਯਕਵਾਰਿਣਿ । ਚਕ੍ਰਾਵਰ੍ਤਿਨਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਗਿਰਯੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਣੁਪਙ੍ਕਤਾਮ੍
ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਖਾਲੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਵਜੋਂ ਤੀਰ ਹਨ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਛੋਟੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭ੍ਰਮਦ੍ਭਿਰ੍ ਗ੍ਰਹਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ ਵੀਰਭੂਭृਤਾਮ੍ । ਆਯੁਧਾਂਸ਼ੁਲਤਾਨਾਲਲਗ੍ਨਾਸਿਦਲਕਣ੍ਟਕੈਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨੁੱਕ ਅਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਹੋਏ, ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਕੇਤੁਪਟ੍ਟਮृਣਾਲਾਙ੍ਕਤਲੈਰ੍ ਲਗ੍ਨਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ । ਵਹਦ੍ਵਾਤਲਲਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਨਭਃ ਪਦ੍ਮਸਰਃ ਕृਤਮ੍
ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮृਤਮਾਤਙ੍ਗਸਙ੍ਘਾਤੇ ਗਿਰਾਵ੍ ਇਵ ਪਿਪੀਲਿਕਾਃ । ਭੀਰਵਃ ਪਰਿਲੀਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪੁਂਵਕ੍ਸ਼ਸੀਵ ਵਾ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ, ਡਰਪੋਕ ਔਰਤਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਕਾਨ੍ਤਸਙ੍ਗਮਸ਼ਂਸਿਨਃ । ਵਾਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮ੍ ਅਲਕੋਲ੍ਲਾਸਿਨੋ ऽਨਿਲਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਲੀਆਂ ਵੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਖੇਡਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਹਣੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਛਤ੍ਤ੍ਰੇषੂਡ੍ਡੀਯ ਯਾਤੇषੁ ਛਿਨ੍ਨੇषੁ ਵ੍ਯੋਮਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਨੈਤ੍ਯ ਯਸ਼ੋਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਤਪਤ੍ਰਤਾ
ਜਦੋਂ ਛਤਰੀਆਂ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਫਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ, ਚੰਦ ਦੀ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਚੀ ਛਤਰੀ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਟੋ ਮਰਣਮੂਰ੍ਛਾਨ੍ਤੇ ਨਿਮੇषੇਣਾਮਰਂ ਵਪੁਃ । ਸ੍ਵਕਲ੍ਪਸ਼ਿਲ੍ਪਿਰਚਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨਪੁਰਂ ਯਥਾ
ਜਦੋਂ ਮਰਨ ਦੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਯੋਧਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਮਰ ਦੇਹ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਬਣਾਏ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਚਕ੍ਰਾਣਾਂ ਵृष੍ਟਯੋ ਮੁਕ੍ਤਮੁष੍ਟਯਃ । ਵ੍ਯੋਮਾਬ੍ਧੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਕਰਕੁਲੀਰਾਸ਼੍ ਸ਼ੂਰਵਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਭਾਲੇ, ਬਰਛੇ, ਤੀਰ ਤੇ ਚਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਸਾਤਾਂ ਅਸਮਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ, ਸ਼ਰਕਾਂ ਤੇ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ।
ਸ਼ਰੋਤ੍ਕृਤ੍ਤਪਤਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਕਲਹਂਸੈਰ੍ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍ । ਭਾਤਿ ਸਞ੍ਚਿਤਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਬਿਮ੍ਬਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਇਵਾਵृਤਮ੍
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਸਮਾਨ ਐਸਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੇ ਚੰਦਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਢੱਕ ਲਏ ਹੋਣ।
ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਗਗਨੋਡ੍ਡੀਨੈਸ਼੍ ਚਾਮਰੈਸ਼੍ ਚਾਰੁਘਰ੍ਘਰੈਃ । ਵਾਤਾਵਧੂਤਸਾਰਾਵਤਰਙ੍ਗਨਿਕਰਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਆਸਮਾਨ ਉੱਡਦੇ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਸਫੈਦ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।