ਗृਹ ਏਵ ਯਥਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਨਗਰਂ ਭਾਤਿ ਭਾਸ੍ਵਰਮ੍ । ਤਥੈਤਦ੍ ਅਸਦ੍ ਏਵਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਿਦ੍ਧਾਤੌ ਭਾਤਿ ਭਾਸ੍ਵਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਝੂਠਾ ਸੰਸਾਰ ਚਿੱਤ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਮਰੁਜਲੇ ऽਮ੍ਬੁਤ੍ਵਂ ਕਟਕਤ੍ਵਂ ਚ ਹੇਮਨਿ । ਅਸਤ੍ ਸਦ੍ ਇਵ ਭਾਤੀਦਂ ਤਥਾ ਦृਸ਼੍ਯਤ੍ਵਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਮਿਰਾਗ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਕੜਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਝੂਠਾ ਸੰਸਾਰ ਸੱਚਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਆਕਲਯਨ੍ਤ੍ਯੌ ਤੇ ਲਲਨੇ ਲਲਨਾਕृਤੀ । ਗृਹਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਯਯਤੁਰ੍ ਬਾਹ੍ਯਂ ਚਾਰੁਚਙ੍ਕ੍ਰਮਣਕ੍ਰਮੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਨੋ ਕੁੜੀਆਂ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਆਕਰਤੀ ਨਾਲ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੇ, ਹੌਲੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਚੱਲ ਪਈਆਂ।
ਅਦृਸ਼੍ਯੇ ਗ੍ਰਾਮਲੋਕੇਨ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇ ਪੁਰੋ ਗਿਰਿਮ੍ । ਚੁਮ੍ਬਿਤਾਕਾਸ਼ਕੁਹਰਂ ਸਂਸ੍ਪ੍ਰ੍ष੍ਟਾਦਿਤ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਅਣਦਿੱਖੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੀਆਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਤੇ ਚੋਟੀਆਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਛੂਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਖਿਲੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਵਿਚਿਤ੍ਰਵਨਕਮ੍ਬਲਮ੍ । ਨਾਨਾਨਿਰ੍ਝਰਨਿਰ੍ਧੂਤਕੂਜਦ੍ਵਨਵਿਹਙ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਵਣਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੰਛੀ ਚਹਚਹਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਮਞ੍ਜਰੀਪੁਞ੍ਜਪਿਞ੍ਜਰਾਮ੍ਬੁਦਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਅਭ੍ਰਕਚ੍ਛਗੁਲੁਚ੍ਛਾਗ੍ਰਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਖਗਸਾਰਵਮ੍
ਉਥੇ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ, ਕੇਸਰ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਬੱਦਲ, ਤੇ ਮੀਕਾ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਸਨ।
ਸਾਰਵਞ੍ਜੁਲਵਿਸ੍ਤਾਰਗੁਪ੍ਤਾਖਿਲਸਰਿਤ੍ਤਟਮ੍ । ਅਸਮਾਪ੍ਤਸ਼ਿਲਾਸ਼੍ਵਭ੍ਰਲਤਾਨਰ੍ਤਨਮਾਰੁਤਮ੍
ਸਾਰਵੰਜੁਲਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੁਕ ਗਏ ਸਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਅਧੂਰੇ ਪੱਥਰਾਂ, ਖੱਡਾਂ ਤੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਾਭ੍ਰਪਿਹਿਤਾਕਾਸ਼ਕੋਸ਼ਕੁਟ੍ਟਕਵਾਰਿਦਮ੍ । ਪਤਦ੍ਦੀਰ੍ਘਸਰਿਤ੍ਸ੍ਰੋਤਸ੍ਸਿਤਮੁਕ੍ਤਾਕਲਾਪਕਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਬੱਦਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਜਲ ਦੇ ਖੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਲੰਬੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਲੈ ਕੇ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਚਲਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਵਨਵ੍ਯੂਹਵਾਤਘਟ੍ਟਿਤਦਿਕ੍ਤਟਮ੍ । ਨਾਨਾਵਨਾਕੁਲੋਪਾਨ੍ਤਚ੍ਛਾਯਾਸਤਤਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਹਵਾ ਚਲਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉਥੇ ਹਲਚਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੀਆਂ ਘਣੀਆਂ ਛਾਂਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੰਡੀ ਪਵਨ ਦਿੰਦੀ ਸਨ।
ਅਥ ਤੇ ਲਲਨੇ ਤਤ੍ਰ ਤਦਾ ਦਦृਸ਼ਤੁਸ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਤਂ ਗਿਰਿਗ੍ਰਾਮਕਂ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਸ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਣ੍ਡਮ੍ ਇਵ ਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਥੱਲੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵਹਤ੍ਪ੍ਰਣਾਲੀਪਟਲਂ ਪੂਰ੍ਣਪੁष੍ਕਰਿਣੀਜਲਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕੁਰੁਕੁਚੈਃ ਕੂਜਤ੍ ਸੁषਿਰਸ਼੍ਵਭ੍ਰਕਚ੍ਛਲਮ੍
ਨਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚੋਟੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਹਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਕਰੇ ਬਿੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਗਰ੍ਜਦ੍ਗੋਵृਨ੍ਦਹੁਙ੍ਕਾਰਕਰਾਲਾਖਿਲਕੁਞ੍ਜਕਮ੍ । ਗੁਞ੍ਜਾਗੁਲ੍ਮਕषਣ੍ਡਾਢ੍ਯਂ ਸਚ੍ਛਾਯਘਨਮਾਰੁਤਮ੍
ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਬਾਗਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਭੰਭਣ ਤੇ ਘਣੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਛਾਂਵਾਂ ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਹੋਇਆ।
ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਰ੍ਕਕਿਰਣਂ ਪृਥਙ੍ ਨੀਹਾਰਧੂਸਰਮ੍ । ਉਦਞ੍ਚਨ੍ਮਞ੍ਜਰੀਪੁਞ੍ਜਜਟਾਲਵਿਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਧੁੰਦ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਛਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲਾਫਲਹਕਸ੍ਫਾਰਪ੍ਰੋਚ੍ਛਲਚ੍ਛੁਕ੍ਲਨਿਰ੍ਝਰੈਃ । ਸ੍ਮਾਰਿਤਾਚਲਨਿਰ੍ਧੂਤਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧਿਜਲਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਝਰਨਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਚਟਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਫਲਮਾਲਾਮਹਾਭਾਰਭਾਸੁਰੈਰ੍ ਅਜਿਰਦ੍ਰੁਮੈਃ । ਆਨੀਯ ਪੁष੍ਪਸਮ੍ਭਾਰਂ ਤਿष੍ਠਦ੍ਭਿਰ੍ ਇਵ ਸਙ੍ਕੁਲਮ੍
ਅੰਗਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਗੁੱਚਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਤਰਤ੍ਤਰਲਝਾਙ੍ਕਾਰਕਾਰਿਮਾਰੁਤਕਮ੍ਪਿਤੈਃ । ਕੀਰ੍ਣਪੁष੍ਪਮਹਾਵृष੍ਟਿਂ ਦ੍ਰੁਮੈਰ੍ ਇਵ ਰਸਾਕੁਲੈਃ
ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕੰਪਦੇ ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਝੰਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਵੰਞ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤਸ਼ਿਲਾਕੂਟਸ੍ਰਵਦਬ੍ਬਿਨ੍ਦੁਝਾਙ੍ਕृਤੈਃ । ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕृਤਰਵਂ ਗੁਪ੍ਤੈਰ੍ ਅਸ਼ਙ੍ਕੈਸ਼੍ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੈਃ ਖਗੈਃ
ਚਟਾਨਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਪੰਛੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਪੰਛੀ ਲੁਕ ਕੇ, ਕੁਝ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਉਤ੍ਫਾਲਲਹਰੀਪ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ੀਕਰਾਸ੍ਵਾਦਨਾਕੁਲੈਃ । ਨਦ੍ਯਾਮ੍ ਉਡ੍ਡਯਨਾਵਰ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਵਿਹਗੈਰ੍ ਵृਤਮ੍
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਉੱਠਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਛਿੜਕੇ ਨੂੰ ਚੱਖਣ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ, ਪੰਛੀ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਦੀ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਲਤਾਲਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਕਾਕਾਲੋਕਨਸ਼ਙ੍ਕਿਤੈਃ । ਬਾਲੈਃ ਪ੍ਰਗੋਪਿਤਾਮਿਕ੍ਸ਼ਾਖਣ੍ਡਂ ਜੀਰ੍ਣਸ੍ਵਭੂਪ੍ਤਕੈਃ
ਉੱਚੀਆਂ ਤਾਲੀਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੱਬ ਕੇ ਸੁੱਟੀ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਸ਼ੇਖਰਸਮ੍ਭਾਰਵਸਨਗ੍ਰਾਮਬਾਲਕਮ੍ । ਕਦਮ੍ਬਨਿਮ੍ਬਜਮ੍ਬੀਰਗਹਨੋਪਾਨ੍ਤਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਦੰਬ, ਨਿੰਬ ਤੇ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਨੁਤਸ੍ਤਾਸ੍ਵਰਯਾ ਮਞ੍ਜਰੀਪੂਰ੍ਣਕਰ੍ਣਯਾ । ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਾ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਰਥ੍ਯਂ ਗ੍ਰਾਮਖੇਟਕਕਾਨ੍ਤਯਾ
ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਭੰਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਕਪੜੇ ਵਜੋਂ ਕਤਾਨ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀਆਂ, ਭੁੱਖ ਕਾਰਨ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ।
ਸਰਿਤ੍ਤਰਙ੍ਗਸਙ੍ਘਟ੍ਟਸਂਰਾਵਾਸ਼੍ਰੁਤਸਙ੍ਕਥਮ੍ । ਕਰ੍ਣਜਾਡ੍ਯਘਨਤ੍ਰਾਸਵਾਞ੍ਛਿਤੈਕਾਨ੍ਤਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾਪਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਦੀ ਦੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟਕਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਬੇਸੁਧ ਤੇ ਡਰਾਏ ਹੋਏ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਦਧਿਲਿਪ੍ਤਾਸ੍ਯਹਸ੍ਤਾਂਸੈਰ੍ ਬਦ੍ਧਪੁष੍ਪਲਤਾਧਰੈਃ । ਨਗ੍ਨੈਰ੍ ਗੋਮਯਪਙ੍ਕਾਙ੍ਕੈਰ੍ ਬਾਲੈਰ੍ ਆਕੁਲਚਤ੍ਵਰਮ੍
ਬੱਚੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਹੋਠਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲਤਾਂ ਬੰਨੀਆਂ, ਨੰਗੇ, ਗੋਮੈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤੀਰਸ਼ਾਦ੍ਵਲਵਲ੍ਲੀਨਾਂ ਦੋਲਾਨ੍ਦੋਲਨਹਾਰਿਭਿਃ । ਤਰਙ੍ਗੈਰ੍ ਵਾਹ੍ਯਮਾਨਾਮ੍ਬੁਲੇਖਿਕਾਙ੍ਕਿਤਸੈਕਤਮ੍
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਘਾਹ ਅਤੇ ਲਤਾਂ, ਲਹਿਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਲਦੇ ਹੋਏ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਘਨਾਮੋਦਮਤ੍ਤਮਨ੍ਥਰਮਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍ । ਕਾਲ੍ਯਭਕ੍ਤਾਰ੍ਥਨੋਦ੍ਬਾष੍ਪਜਰ੍ਜਰਾਮ੍ਬਰਬਾਲਕਮ੍
ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਏ ਆਲਸੀ ਮੱਖੀਆਂ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਹਨ।
ਗੋਮਯਾਸਿਕ੍ਤਵਲਯਕਰਵਾਰੀਕृਤਕ੍ਰੁਧਮ੍ । ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲਵਲਨਾਵ੍ਯਗ੍ਰਭੂਤਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਹਸਜ੍ਜਨਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਹੱਸਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ।
ਦਾਨ੍ਤਪੁਚ੍ਛਚ੍ਛਟਚ੍ਛਨ੍ਨਪਤਤ੍ਕਕੁਦਵਾਯਸਮ੍ । ਗृਹਰਥ੍ਯਾਙ੍ਗਨਦ੍ਵਾਰਕੀਰ੍ਣਕੁਨ੍ਦਕਰਣ੍ਡਕਮ੍
ਘਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗਣਾਂ ਵਿਚ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ, ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਖਾਂ, ਤੇ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਵਿਆਪੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅੰਗਣਾਂ ਵਿਚ ਚਮेली ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਗृਹਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਵਭ੍ਰਜਾਤੈਃ ਕੁਸੁਮਿਤਦ੍ਰੁਮੈਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਆਗੁਲ੍ਫਮ੍ ਆਕੀਰ੍ਣਕੁਸੁਮਾਜਿਰਮ੍
ਘਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦਰੱਖਤ, ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਪੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਰੰਗੀਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰਚ੍ਚਾਮਰਸਾਰਙ੍ਗਚਲਜਙ੍ਗਲषਣ੍ਡਕਮ੍ । ਗੁਞ੍ਜਾਨਿਕੁਞ੍ਜਸਞ੍ਜਾਤਸ਼ष੍ਪਸੁਪ੍ਤਮृਗਾਰ੍ਭਕਮ੍
ਜਲ ਦੇ ਕਵਾਂ, ਚਮਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੰਗਾਂ ਦੇ ਬਾਗ, ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਜਿੱਥੇ ਨਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੁੰਜਾ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਝਾੜੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕਾਨ੍ਤਰਾਸ੍ਤਵਤ੍ਸੈਕਕਰ੍ਣਸ੍ਪਨ੍ਦਾਸ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍ । ਗੋਪੋਚ੍ਛਿष੍ਟੀਕृਤਦਧਿਸਮ੍ਪਰ੍ਕਾਸ੍ਪਨ੍ਦਮਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍
ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਵੱਛੇ ਆਪਣੇ ਇਕ ਕੰਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ, ਗੋਪਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਦਹੀਂ ਚੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਫਿਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।