ਕਚਤਿ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਰ੍ ਏਵੇਯਂ ਜਗਦ੍ ਇਤ੍ਯਾਦਿਨਾਮਭਿਃ । ਨ ਤੁ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦਿ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਗਾਦਾਵ੍ ਏਵ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਹੀ 'ਜਗਤ' ਆਦਿ ਨਾਂਵਾਂ ਹੇਠ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਆਦਿ ਕਿਸੇ ਭੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਯਥਾ ਤਰਙ੍ਗਸ੍ ਸਰਿਤਿ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ ਭਵੇਤ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਕਾਰਕਲਨਾਦੇਸ਼ਾ ਜਾਤਾਸ੍ਯ੍ ਅਲਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਲਹਿਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਣਦੀ ਤੇ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਤੇ ਬਣਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮ੍ ਏਤਜ੍ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ ਮਯਾ ਮृਤਮ੍ ਇਹਾਧੁਨਾ । ਮਮੇਦਂ ਰਾਜਸਂ ਜਨ੍ਮ ਤਾਮਸਂ ਨੋ ਨ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਮਰ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਰਜਸ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਮਸ ਜਾਂ ਸੱਤਵ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣਾਯਾ ਅष੍ਟੌ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਾਨਿ ਮੇ । ਨਾਨਾਯੋਨੀਨ੍ਯ੍ ਅਤੀਤਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮੀਵਾਧੁਨਾ ਪੁਰਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਉਤਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਅਠ ਸੌ ਜਨਮ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜੂਨੀਆਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਂਸਾਰਮਣ੍ਡਲੇ ਦੇਵਿ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਭਵਂ ਪੁਰਾ । ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਬ੍ਜਭ੍ਰਮਰੀ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੁੜੀ ਵੀ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਨਾਕਲੁषਿਤਾ ਤਤੋ ऽਹਂ ਮਾਨੁषੀ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਸਂਸਾਰਮਣ੍ਡਲੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਙ੍ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਕਾਮਿਨੀ
ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੰਦੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਇਨਸਾਨੀ ਔਰਤ ਬਣੀ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੰਗਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਕਰਞ੍ਜਕੁਞ੍ਜਜਮ੍ਬੀਰਕਦਮ੍ਬਵਨਵਾਸਿਨੀ । ਪਤ੍ਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸ਼ਬਰ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਅਥਾਭਵਮ੍
ਕਰੰਜ, ਕੁੰਜ, ਜੰਬੀਰਾ ਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਸ਼ਬਰੀ ਬਣੀ।
ਵਨਵਾਸਨਯਾ ਮੁਗ੍ਧਾ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਹਮ੍ ਅਥੋ ਲਤਾ । ਗੁਲੁਚ੍ਛਨਯਨਾ ਪਤ੍ਤ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਵਨਨਿਵਾਸਿਨੀ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਸਾਦੀ ਹੋ ਗਈ, ਮੈਂ ਲਤਾ ਬਣੀ; ਗੁਲੁਚਾ ਫਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਪੱਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੀ।
ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਲਤਾ ਸਾਹਂ ਮੁਨਿਸਙ੍ਗਪਵਿਤ੍ਰਿਤਾ । ਵਨਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਨ੍ਯਾਭੂਵਂ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਬੇਲ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਫਲਦਾਤॄਣਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਪਰਿਣਾਮਤਃ । ਰਾਜਾਹਂ ਚਾਭਵਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਸਮਾਸ਼੍ ਸ਼ਤਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੁਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਾਲੀਨਾਂ ਤਲਕਚ੍ਛੇषੁ ਰਾਜਦੁष੍ਕृਤਦੋषਤਃ । ਨਕੁਲੀ ਨਵਵਰ੍षਾਣਿ ਕੁष੍ਠਨष੍ਟਾਙ੍ਗਿਕਾਭਵਮ੍
ਖਜੂਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰਾਜਸੀ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਨੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਇਕ ਨਕੁਲੀ (ਨੇਵਲਾ) ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਰ੍षਾਣ੍ਯ੍ ਅष੍ਟੌ ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਿ ਗੋਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ । ਸੋਢੁਂ ਦੁਰ੍ਜਨਦੁष੍ਟਾਜ੍ਞਬਾਲਗੋਪਾਲਲੀਲਯਾ
ਸੁਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਗਾਂ ਬਣ ਕੇ ਰਹੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੰਗੀ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਗੋਪਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦੀ ਰਹੀ।
ਵਿਹਙ੍ਗ੍ਯਾ ਵੈਰਿਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਵਾਗੁਰਾ ਵਿਪਿਨਾਵਨੌ । ਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਮਹਤਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਅਦ੍ਯੇਮਾ ਵਾਸਨਾ ਇਵ
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਜਾਲ ਵਿਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਲ ਤੋੜ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੁਣ ਟੁੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਕ੍ਰੋਡਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਲਿਨਾ ਸਹ । ਪਦ੍ਮਕੁਡ੍ਮਲਕੋਸ਼ੇषੁ ਭੁਕ੍ਤਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਯਾ ਰਹਃ
ਮੈਂ ਭੰਭੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਅਣਖੁੱਲੇ ਕੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਪਚਾਪ ਪਰਾਗ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਿਆ।
ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤੁਙ੍ਗਸ਼ृਙ੍ਗਾਸੁ ਹਰਿਣ੍ਯਾ ਹਾਰਿਨੇਤ੍ਰਯਾ । ਵਨਸ੍ਥਲੀषੁ ਰਮ੍ਯਾਸੁ ਕਿਰਾਤਹਤਮਰ੍ਮਯਾ
ਮੈਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿਰਣ ਨਾਲ ਉੱਚੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਥਾਂਵਾਂ 'ਚ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਲੋਂ ਮੇਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਵਾਰ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟਮ੍ ਅष੍ਟਾਸੁ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵ੍ ਅਬ੍ਧਿਕਲ੍ਲੋਲੈਰ੍ ਉਹ੍ਯਮਾਨਯਾ । ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਕਚ੍ਛਪਾਸ੍ਫੋਟਰਟਨਾਟਨਤਾਡਨਮ੍
ਮੈਂ ਅੱਠੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਕਛੂਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ—ਫਟਣ, ਹਿਨ੍ਹੋਣ, ਤੇ ਟਕਰਾਉਣ—ਸੁਣੀਆਂ।
ਪੀਤਂ ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀਤੀਰੇ ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧੁਰਸ੍ਵਨਮ੍ । ਸਾਰਤਸ੍ ਸੁਰਤੇ ਸ੍ਵੈਰਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਸਾਧੁਰਞ੍ਜਿਤਃ
ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੈਂ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾ ਕੇ ਪੀਤਾ; ਚੰਗੇ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਸੁਹਣੀ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ।
ਤਾਲੀਤਮਾਲਕੁਞ੍ਜੇषੁ ਤਰਲਾਨਨਨੇਤ੍ਰਯਾ । ਕ੍ਸ਼ੀਵਯੇਕ੍ਸ਼ਣਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭੈਃ ਕृਤਂ ਕਾਨ੍ਤਾਵਲੋਕਨਮ੍
ਤਾਲ ਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਚਲ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਕਨਕਸ੍ਯਨ੍ਦਸਨ੍ਦੋਹਸੁਨ੍ਦਰੈਰ੍ ਅਙ੍ਕਪਙ੍ਕਜੈਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪ੍ਸਰੋऽਮ੍ਬੁਜਿਨ੍ਯਾਸ਼ੁਤੋषਿਤਾ ਸੁਰषਟ੍ਪਦਾ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਹਣੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਰਗ ਦੀ ਝੀਲ ਦੀ ਅਪਸਰਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਨਿਕਰਭੂਤਲੇ । ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਵਨੇ ਮੇਰੋਰ੍ ਯੂਨਾ ਸਹ ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਮਣੀ, ਸੋਨਾ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਸ ਭੋਗਿਆ।
ਕਲ੍ਲੋਲਾਕੁਲਕਚ੍ਛਾਸੁ ਲਸਦ੍ਗੁਲੁਗੁਲਾਸੁ ਚ । ਵੇਲਾਵਨਗੁਹਾਸ੍ਵ੍ ਅਬ੍ਧੇਸ਼੍ ਚਿਰਂ ਕੂਰ੍ਮਤਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਬਨਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ।
ਨਲਿਨੀਨਾਲਦੋਲਾਸੁ ਦੋਲਨਂ ਸਰਸਾਨਿਲਮ੍ । ਚਲਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਰਸਜਾਲਾਸੁ ਰਾਜਹਂਸਤਯਾ ਕृਤਮ੍
ਕੰਵਲ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਝੂਲਦੇ ਹੋਏ, ਝੀਲ ਦੀ ਹਲਕੀ ਹਵਾ ਵਿਚ, ਹਿਲਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਖੇਡਿਆ।
ਸ਼ਾਦ੍ਵਲੀਦਲਦੋਲਾਨਾਮ੍ ਆਨ੍ਦੋਲਨਵਿਨਿਦ੍ਰਤਾਮ੍ । ਮषਕਸ੍ਯ ਮਯਾਲੋਕ੍ਯ ਦੀਨਂ ਮषਿਕਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਘਾਹ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝੂਲਣੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮੱਛਰ ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਬੇਬਸ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤਰਤ੍ਤਾਰਤਰਙ੍ਗਾਸੁ ਚਞ੍ਚਦ੍ਵੀਚ੍ਯਗ੍ਰਚੁਮ੍ਬਨੈਃ । ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੈਲਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀषੁ ਜਲਵਞ੍ਜੁਲਬਾਲਯਾ
ਕੰਪਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਛੂਹੇ ਨਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਜਲ ਬੇਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮਨ੍ਦਾਰਮਨ੍ਦਿਰੇ ਮਦਨਾਤੁਰਃ । ਪਤਿਤਃ ਪਾਦਯੋਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਕੁਮਾਰਕਃ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸ਼ਕ ਵਿਚ ਡੂਬ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਕੀਰ੍ਣਕਰ੍ਪੂਰਪੂਤੇषੁ ਤਲ੍ਪੇषੁ ਵ੍ਯਸਨਾਤੁਰਾ । ਚਿਰਂ ਵਿਲੁਲਿਤਾਸ੍ਮੀਨ੍ਦੋਰ੍ ਬਿਮ੍ਬੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਾ
ਤੜਪ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕਪੂਰ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਵਿਛੋਣਿਆਂ 'ਤੇ ਪਿਆ ਰਹਿਆ, ਤੇ ਆਇਨੇ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ 'ਤੇ ਚੰਨਣੀ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਰਹਿਆ।
ਯੋਨਿष੍ਵ੍ ਅਨੇਕਵਿਧਦੁਃਖਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਾਸੁ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਮਯੋਨ੍ਨਮਨਸਨ੍ਨਮਨਾਕੁਲਾਙ੍ਗ੍ਯਾ । ਸਂਸਾਰਦੀਰ੍ਘਸਰਿਤਸ਼੍ ਚਲਯਾ ਲਹਰ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਵਾਰਵਾਤਹਰਿਣੀਸਰਣਕ੍ਰਮੇਣ
ਕਈ ਵੰਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਣਨੀਆਂ ਵਿਚ ਬੇਹਿਸਾਬ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਤੇ ਉਠਦਾ-ਬੈਠਦਾ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੰਗਾਂ ਉਲਝੀਆਂ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਦਰਿਆ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਲਹਿਰ ਵਿਚ ਵਹਿ ਗਿਆ, ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗਸਾਰਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਕੁਡ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਬਿਡਮਣ੍ਡਲਾਤ੍ । ਕੋਟਿਯੋਜਨਸਂਵਿष੍ਟਾਤ੍ ਕਥਂ ਤੇ ਨਿਰ੍ਗਤੇ ਉਭੇ
ਵਜਰਾਂਗ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਗਾੜ੍ਹੀ ਕੰਧ ਤੋਂ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਯੋਜਨ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ?
ਕ੍ਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਕ੍ਵ ਤਦ੍ਭਿਤ੍ਤਿਃ ਕ੍ਵਾਤ੍ਰਾਸੌ ਵਜ੍ਰਸਾਰਤਾ । ਕਿਲਾਵਸ਼੍ਯਂ ਸ੍ਥਿਤੇ ਦੇਵ੍ਯਾਵ੍ ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਵਰਾਮ੍ਬਰੇ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੰਧ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਗਿਰਿਗ੍ਰਾਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵਾਲਯਾਮ੍ਬਰੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਸ ਵਸਿष੍ਠਾਖ੍ਯ ਆਸ੍ਵਾਦਯਤਿ ਰਾਜਤਾਮ੍
ਉਸੇ ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਉਸੇ ਘਰ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਰਾਜਗੀਰੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।